Tibetan
གཞན་ལའང་མཁས་པསར་བྱ་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ་རི་བོ་རྩེ་ལྔར་གདོལ་པའི་རིགས་ཀྱི་སློབ་དཔོན་ལྷ་ལ་ཀི་རྟིར་སྔགས་ཕྱི་ནང་གི་ཅོས་རྣམས་མ་ལུས་པར་གསན་ཅིང་ཉམས་འོག་ཏུ་ཆུད་པར་མཛད། རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དགེ་སློང་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་མཛད་ཅིང་ལེ་སུམ་ཅུའི་བར་དུ་འདུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་སུ་གནས། སླར་ཡང་འཕགས་པའི་ལུང་གིས་སྔོན་བཞིན་བསྐུལ་བས་རྒྱ་གར་དུ་བགྲོད་པའི་ལམ་ལ་དཀའ་བ་མེད་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་ཞིག་བསྒྲུབ་པར་བྱ་དགོངས་ཏེ་ལོ་གསུམ་དུ་སྒྲུབ་པ་མཛད་པས་རིག་པ་འཛིན་པའི་སྐུར་གྱུར། དེ་ནས་ཞབས་ས་ལ་ཁྲུ་གང་ཙམ་གྱིས་མ་རེག་པར་དུར་ཁྲོད་སོ་ས་གླིང་དུ་བྱོན་ནས་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་མཇལ་ཞིང་བླ་མའི་བྱ་བ་རྣམས་བྱས། ཞེས་དང་། ལོ་རྒྱུས་ཁ་ཅིག་ཏུ། ཤྲཱི་སིདྷས་སློབ་དཔོན་བཙུན་པ་ཤམས་ཐབས་ཐོད་དུ་བཅིངས། ཐོང་གཤོལ་ཕྲག་པ་ལ་བཟུང་བའི་རྨོས་མཁན་དུ་མཐོང་སྟེ། ཤྲཱི་སིདྷ་ཡིད་མ་ཆེས་པས་འདི་ནི་འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་ག་ལ་ཞིག་སྟེ་དེ་ནི་ཡང་ན་པཎྜི་ཏའམ། ཡང་ན་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཆ་བྱད་དུ་འོང་ཐད་སྙམ་ནས་བཟའ་བ་ཞིག་བསླངས་པས།(སྟོད་ཆ།༡༧༧) ངའི་ཆུང་མ་ལ་སློངས་ཟེར། དེ་ནས་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཕྱིན་ནས་བསླངས་པས། ཇོ་མོས་ཚོང་འདུས་ནས་བྱིའུ་མཆིལ་པ་བདུན་ཉོས། དེ་འབྲས་ཆན་དང་བསྲེས་ནས་དྲངས་བྱུང་། ང་དགེ་སློང་ཡིན་པས་བཟའ་བར་མི་རུང་བྱས་པས་རྗེས་སུ་ཡི་རག་ཟེར་ལག་མཐིལ་དུ་བཞག །ཕུས་བཏབ་པས་ཅི་དིར་གྱིས་ནམ་མཁའ་ལ་དེངས། དེར་ཁྱིམ་བཙུན་བྱོན་ནས། འདི་ལ་བཟའ་བ་བྱིན་ནམ་གསུངས་པས། ཇོ་མོ་ན་རེ་བཟའ་བ་བྱིན་ཀྱང་ཁོང་མི་འདོད་པར་གདའ་གསུངས་པས། གང་ཟག་འཆིང་བ་ཅན་གསུངས། ཤྲཱི་སིདྷས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བ་ཞལ་འདོན་མཛད་པས། སློབ་དཔོན་གྱིས་དང་པོར་མལ་ལས་གཟིམས་བཞིན་དུ་གསན། དེ་ནས་བཞེངས་ཏེ་གསན། རྫོགས་པ་དང་དོན་ལ་ལྟ་ཅི་ཚིག་ལའང་རྨོངས་གསུངས་པས་འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་ཡིན་པར་དགོངས་ཞེས་འབྱུང་ལ། དེར་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་གསོལ་བ་བཏབ་པས་བླ་མས་ཀྱང་དགྱེས་བཞིན་དུ་གནང་། ལོ་ཉེར་ལྔའི་བར་ལ་གདམས་པ་དང་རྗེས་སུ་གདམས་པ་རྣམས་རྩལ་བའི་འོག་ཏུ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཉིད་སྐུ་འོད་ཕུང་དུ་ཡལ། དེའི་ཚེ་ཤྲཱི་སིདྷིས་སྨྲེ་སྔགས་ཀྱི་གདུང་དབྱངས་བཏོན་པས་ནམ་མཁའ་ནས་སློབ་དཔོན་གྱིས་སྐུ་དངོས་སུ་བསྟན་ཏེ་རིན་པོ་ཆེའི་ཟ་མ་ཏོག་སེན་གང་བ་ཞིག་ཕྱག་ཏུ་གཏད་པར་སྒོམ་ཉམས། དྲུག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་འདས་རྗེས་བབ་པས་སློབ་དཔོན་ཉི
Chinese
心想也要胜过他人，所以在五台山向贱民种姓的导师拉拉吉尔提听闻内外密咒的一切法类，并且使之融会贯通。出家后成为持律比丘，三十年间安住于律仪的苦行。后来又因圣者的授记如前催促，心想应当修成前往印度道路上没有困难的神通，因此修行了三年，化为持明者的身相。之后双足离地一拃左右，前往尸陀林索萨洲，拜见了大学者文殊友，做了上师的一切事务。以及，在一些历史中记载：希日西达看见导师僧人将僧裙束在头上，肩上扛着犁铧，如同耕田人一般。希日西达不相信，心想这怎么会是文殊友呢？他要么是班智达，要么会是瑜伽士的装束，于是乞讨食物。（上函，177）他说：“向我的妻子乞讨。”之后前往城市乞讨，一位主母从集市上买了七只麻雀，将其与米饭混合后供养。我说：“我是比丘，不能食用。”之后将一种叫做“伊惹”的东西放在手掌中，吹了一下，发出“叽”的一声飞向天空。这时一位居士前来，问道：“给他食物了吗？”主母说：“给了食物，但他不想要。”（居士）说：“有束缚之人。”希日西达念诵金刚萨埵幻化网，导师起初躺在床上听闻，之后起身听闻，（导师说）说完之后，不要说意义，连词句都迷惑，因此才认为是文殊友。之后祈请摄受，上师也高兴地答应了。二十五年间，在树下传授了教诫和随许教诫，大学者本身化为光蕴消失了。当时希日西达发出了哀嚎的哭声，空中上师显现真身，将一个指甲盖大小的珍宝盒交到他的手中，这是禅修体验。由于降临了名为第六的逝后，导师本身
English
Thinking that he should also surpass others, he listened to all the Dharma categories of inner and outer mantras from the teacher Lhala Kirti of the Chandal caste on Mount Wutai, and made them thoroughly understood. After becoming a monk, he became a Vinaya-holder Bhikshu, and lived in the asceticism of the Vinaya for thirty years. Later, he was urged as before by the prophecy of the Holy One, thinking that he should accomplish a miracle that would make the road to India without difficulty, so he practiced for three years and transformed into the body of a Vidyadhara. Then, with his feet about a cubit above the ground, he went to the Sosadvipa charnel ground, met the great scholar Manjushrimitra, and did all the work of the guru. And, in some histories it is recorded: Shri Singha saw the teacher monk tying his monastic skirt on his head, carrying a plow on his shoulder, like a farmer. Shri Singha did not believe it, thinking, how could this be Manjushrimitra? He would either be a Pandit or a yogi, so he begged for food. (Upper Volume, 177) He said, "Beg from my wife." Then he went to the city to beg, and a mistress bought seven sparrows from the market and offered them mixed with rice. I said, "I am a monk, I cannot eat it." Then he put something called "Ira" in the palm of his hand, blew on it, and with a "chi" sound it flew into the sky. At this time, a householder came and asked, "Did you give him food?" The mistress said, "I gave him food, but he doesn't want it." (The householder) said, "A person with bondage." Shri Singha recited the Vajrasattva Mayajala, and the teacher first listened while lying in bed, then got up and listened. (The teacher said) After finishing, not to mention the meaning, even the words were confusing, so he thought it was Manjushrimitra. Then he prayed to be accepted, and the guru happily agreed. For twenty-five years, he transmitted the precepts and subsequent precepts under the tree, and the great teacher himself dissolved into a mass of light. At that time, Shri Singha uttered a cry of lamentation, and the guru appeared in person from the sky, handing him a jewel box the size of a fingernail, which was a meditative experience. Because the passing away called the sixth descended, the teacher himself
Tibetan
ད་དོན་གྱི་གདེང་དང་ལྡན་པས་གྱུར་ཏོ། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་ཤྲཱི་སིདྷས་རྡོ་རྗེ་གདན་གྱི་འོག་ནས་སྔར་སྦས་པའི་རྒྱུད་རྣམས་བཏོན་ཏེ་རྒྱ་ནག་ཏུ་བྱོན་ཅིང་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་མན་ངག་གི་སྡེ་ལ། ཕྱི་སྐོར། ནང་སྐོར། གསང་སྐོར། གསང་བ་བླ་ན་མེད་པ་བཞིར་ཡེས་ནས་སྐོར་སྔ་མ་གསུམ་སྤྲོས་བཅས་(སྟོད་ཆ།༡༧༨)ཀྱི་དོན་དུ་བསྡེབས་ནས་བྱང་ཆུབ་ཤིང་གི་ལྷ་ཁང་བྱ་འདབས་སུ་གཏེར་དུ་སྦས། གསང་བ་བླ་ན་མེད་པའི་སྐོར་མཁའ་འགྲོས་ལུང་བསྟན་པ་ལྟར་བཀྲ་ཤིས་ཁྲི་སྒོའི་ཀ་བར་སྨོན་ལམ་གྱི་རྒྱས་བཏབ་སྟེ་སྦས། སློབ་དཔོན་ཉིད་བསིལ་བྱིན་ཞེས་དུར་ཁྲོད་ཅེན་པོས་གདུག་པའི་མི་མ་ཡིན་རྣམས་ཀྱི་བཀུར་སྟི་དང་བཅས་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བཞུགས། དེ་ལ་སློབ་དཔོན་བི་མ་ལ་དང་ཛྙཱ་ན་སུ་ཏྲ་གཉིས་ཀྱིས་ཞུས་ཏེ། དེ་ལ་ཛྙཱ་ན་སུ་ཏྲ་ནི། ཡབ་གདོལ་པའི་རིགས་ཨ་པ་རྟ་ཛ་ན་བྱ་བ་དང་། ཡུམ་རྒྱ་མཚོ་མ་བྱ་བའི་བུ་སྦྲུལ་གྱི་གདེངས་ཀས་མཚན་པ་ཞིག་བྱུང་། ཕ་མ་གཉིས་སྐྲག་སྟེ་དུར་ཁྲོད་དུ་བསྐྱལ་ནས་ཁྱེའུ་ན་རེ། སྙིང་པོའི་དོན་ལ་ཐུགས་པངས་པའི་སྤྲུལ་པ་ཡིན་གྱིས། ལས་ཀྱིས་འབྲེལ་བའི་ཕ་མ་ཡིན་པས་གསོས་ཤིག་ཅེས་ཟེར་བས། བདེན་པར་བཟུང་ནས་བླངས་ཏེ་གསོས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྲུལ་པ་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་དགའ་བོས་རྩོལ་མེད་ཀྱི་ཐེག་པ་ལུག་པར་མཁྱེན་ནས་སྤྲུལ་པ་ཡིན་པས་མིང་ནཱ་ག་རཱ་ཛ་བ་ཏྲི་ཞེས་བྱ་བར་བཏགས། ཁྱེའུ་དེ་སྐྱེད་ཆེ་ཞིང་བློ་གྲོས་དག་ལྡན་པར་གྱུར་ནས་རྒྱལ་པོ་ཧ་སྟི་དང་། སྲས་མོ་པྲ་ར་ན་ནི་སོགས་ལས་སེམས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་མང་དུ་ཉོན་ནོ། སློབ་དཔོན་བཱི་མ་ལ་མི་ཏྲ་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པ་མཐའ་ཡས་ཀྱང་ལོ་རྒྱུས་ཅུང་ཟད་སྒྲུབ་སྡེའི་སྐབས་སུ་སྨྲས་ཟིན་པ་ལྟར་ཏེ། ལོ་རྒྱུས་ཁ་ཅིག་ཏུ། ཕ་མེད་ཀྱི་བུར་གྱུར་པས་ཡུམ་གནོང་སྟེ་གཡོག་མོས་བྱེ་མའི་ཁུང་དུ་སྦ་བར་མངགས། དེ་སྟར་བྱས་རྗེས་ཕྱིས་བལྟས་ཙ་ན་མིག་བཀྲ་ཧྲིག་གེ་མ་ཤི་བར་འདུག་པས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡིན་པར་ཤེས་ནས་བླངས། སླར་པཎྜི་ཏ་ལྔ་བརྒྱའི་སྤྱི་ཕུད་དུ་གྱུར་ནས་དགེ་སློང་ཆེན་པོ་བཱི་མ་ལ་མི་ཏྲ་སྟེ་བོད་སྐད་དུ།(སྟོད་ཆ།༡༧༩) པཎ་ཆེན་དྲི་མེད་བཤེས་གཉེན་དུ་གྲགས་ཏེ་རིག་པའི་གནས་ལྔ་ལ་མཁས་པར་གྱུར་ཅེས་གྲགས་སོ། འདིར་བི་མ་ལ་མི་ཏྲ་ནི། དྲི་མེད་བཞེས་གཉེན་དང་། བྱེ་མ་ལ་མུ་དྲ་ནི་ལེགས་སྦྱར་སྐད་དངོས་ཀྱང་མིན་ལ། ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོས་བ་ཡེམ་ལ་མུ་དྲ་སྟེ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་དུ་བཀྲལ་མོད། ཁ་ཅིག་གིས། བི་མ་ལ་མི་ཏྲར་ཕྱ
Chinese
现在具有了信心的把握。之后，导师希日西达从金刚座（菩提伽耶）下取出之前隐藏的续部，前往中国，将大圆满心髓部，分为外圈、内圈、密圈、极密无上四类，将前三圈合编为有戏论（上册，178页）之义，作为伏藏埋藏在菩提树的鸟栖处寺庙。极密无上的部分，按照空行母的授记，在吉祥千门柱子上以愿文印封而埋藏。导师自己名为息金，在大尸陀林中受到凶猛的非人等的恭敬，安住于三摩地。当时，导师毗玛拉和智经请求传法。其中，智经的父亲是贱民种姓的阿帕尔塔扎纳，母亲名为海母，生下一个以蛇印记为特征的儿子。父母二人惊恐，将孩子丢弃在尸陀林中，孩子说：我是为了核心意义而发心的化身，因为业力关系是你们的父母，请养育我。父母相信后，将他抱回养育。菩提萨埵的化身龙王喜认为无勤的乘法衰落，知道他是化身，因此取名为纳嘎ra扎瓦德日。这个孩子长大后，智慧清明，从国王哈斯德和公主帕拉拉纳尼等人处听闻了许多关于心性的佛法。导师毗玛拉米扎，虽然解脱无边，但其历史在修法章节中已经说过。在一些历史中记载，他成为无父之子，母亲感到羞愧，命令仆人将他埋在沙坑中。这样做之后，后来一看，眼睛明亮，没有死去，因此知道他是化身，便抱了回来。后来成为五百班智达之首，成为大比丘毗玛拉米扎，也就是藏语中的（上册，179页）班钦无垢友，据说精通五明。这里，毗玛拉米扎是无垢友，而沙地手印并非真正的梵语。全知麦彭仁波切将巴耶姆拉穆扎解释为大手印。有些人认为毗玛拉米扎
English
Now, having the confidence of meaning. Then, the teacher Shri Singha extracted the previously hidden tantras from under the Vajra Throne (Bodh Gaya) and went to China, dividing the Great Perfection Mind Series into four
Tibetan
ག་རྒྱ་ཆེན་འཆད་པ་འཁྲུལ། ཞེས་དང་། བྱེ་མ་ལ་མུ་དྲ་བྱེ་མའི་ཁུང་བུར་བོར་བ་མིག་བཀྲ་བས་ཟེར་བ་སོགས་ནི་མ་བརྟག་པར་གྱ་ཚོམ་དུ་སྨྲ་བ་སྟེ་དཔྱད་པ་མ་ཞུགས་པའི་གཏམ་མོ། དེའི་ཕྱིར་ལོ་རྒྱུས་ལ་མི་མཁས་པ་རེ་ཙམ་གྱི་སྨྲ་བ་ལ་ཡིད་བརྟན་མི་རུང་ངོ་། དེ་ལྟ་བུའི་སློབ་དཔོན་གཉིས་ཀའང་མཁས་པའི་བྱ་བ་མཐར་པྱིན་པས་རྡོ་རྗེ་གདན་དུ་པཎྜི་ཏ་ལྔ་བརྒྱའི་གཙོ་བོར་གྱུར། ཚེ་སྔོན་སྤུན་ཟླར་གྱུར་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ལས་ཐུགས་ཤིན་ཏུ་མཐུན་པར་གནས། རེ་ཞིག་ན་སྐྱོ་སངས་ལ་བྱོན་པས་ནམ་མཁར་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་མངོན་དུ་བྱོན་ནས། །ཀྱེ་རིགས་ཀྱི་བུ་གཉིས། ཁྱེད་གཉིས་སྐྱེ་བ་ལྔ་བརྒྱར་པཎྜི་ཏའི་ལུས་བླངས་ཤིང་དམ་པའི་ཆོས་སྤྱོད་ཀྱང་འབྲས་བུ་སྔར་ཡང་མ་ཐོབ། ད་ཡང་མི་འཐོབ་པས་ཚེ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཕུང་པོ་མི་སྣང་བར་འཚང་རྒྱ་བར་འདོད་ན་རྒྱ་ནག་པོའི་བྱང་ཆུབ་ཤིང་དྲུང་གི་ལྷ་ཁང ་དུ་སོང་ཞིག །ཅེས་ལུང ་བསྟན་པས་བི་མ་ལ་མི་ཏྲ་བརྩོན་འགྲུས་ཆེ་བས་དེ་ཉིད་དུ་ལྷུང་བཟེད་བླངས་ཏེ་བྱོན་པས་སློབ་དཔོན་ཤྲཱི་སིདྷ་མཇལ་ཞིང་ལོ་ཉི་ཤུའི་བར་ལ་སྙན་བརྒྱུད་ཕྱི་ནང་གསང་གསུམ་གྱི་གདམས་པ་མ་ལུས་པར་རྩལ་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དེ་དག་གི་དཔེ་ནི་མ་གནང་ངོ་། དེར་བི་མ་ལ་ཐུགས་ཚིམས་ཏེ་སླར་རྒྱ་གར་དུ་བྱོན་ནས་ཛྙཱ་ན་སཱུ་ཏྲ་ལ་ཇི་ལྟར་གྱུར་ས་རྣམས་བསྙད་པ་ཁོང་ཉིད་ཀྱང་(སྟོད་ཆ།༡༨༠)འབད་རྩོལ་ཆེན་པོས་རྒྱ་ནག་ཏུ་བྱོན་པས་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་ཟླ་བ་དགུའི་ལམ་ཉིན་གཅིག་གིས་བཅད། མཛེས་མཆུ་ཡི་བུམ་པ་ཁྱེར་བས་བཀྲ་ཤིས་ཁྲི་སྒོ་ལུང་བསྟན། དེར་བརྟོལ་བ་ན་སློབ་དཔོན་བསིལ་སྦྱིན་དུ་དུར་ཁྲོད་ན་བཞུགས་སོ་ཟེས། མཁའ་འགྲོས་ལུང་བསྟན་པ་བཞིན་དུར་ཁྲོད་ཆེན་པོ་བསིལ་སྦྱིན་དུ་སློབ་དཔོན་དང་མཇལ། ལོ་གསུམ་གྱི་བར་བླ་མའི་བྱ་བ་ཅི་རིགས་པས་མཉེས་པར་མཛད་ཅིང་མཐར་གསེར་གྱི་མཇལ་ཕུལ་ནས་གདམས་པ་དང་གནང་བར་ཞུས་པས་ལོ་དགུའི་བར་དུ་སྙན་རྒྱུད་ཀྱི་གདམས་པ་དཔེ་དང་བཅས་པ་གནང་། དེ་ཙམ་གྱིས་ཐུགས་ཚིམས་ཏེ་འབྱོན་པར་བརྩམས་པ་ན་སློབ་དཔོན་གྱིས་རབ་ཏུ་ཚིམ་མམ་གསུངས་པས་ཚིམ་མོ་ཞུས་པ་ན། བླ་མས་གཏད་པ་མེད་དོ། གསུངས་པས་ཛྙཱ་ན་སུ་ཏྲ་རྟོག་པ་སྐྱེས་ཏེ་ད་དུང་རབ་ཏུ་ཟབ་པའི་གདམས་པ་གནང་བར་ཞུས་པས་འདི་ལ་དབང་བཀུར་ཐོབ་དགོས་གསུངས་ནས་ཕྱི་སྤྲོས་བཅས་ཀྱི་དབང་རྫོགས་པར་གནང་ནས་གསང་བ་བླ་ན་མེད་པའི་མན་ངག་རྣམས་ཀྱང་ལོ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་གནང་། དེ་ནས་ཉམས
Chinese
说“噶（藏文：ག་）广大的讲述是错谬的”，以及“把贝母（藏文：བྱེ་མ་）当做手印（藏文：མུ་དྲ་），扔到贝母的孔里，是眼花缭乱的人说的”等等，这些都是不经考察的胡说，是没有经过研究的话语。因此，不能相信对历史不精通的人的说法。像那样的两位导师，因为圆满了学者的事业，所以在金刚座（菩提伽耶）成了五百班智达的首领。由于前世是兄弟的因缘，他们的心意非常相合。有一次，他们去散心，在空中显现了吉祥金刚萨埵（藏文：དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་），说：“喂，善男子二人，你们两个五百世转生为班智达，修持神圣的佛法，但至今也没有获得成果，现在也无法获得，如果想在今生以这个有漏的身体不消失而成就佛果，就去汉地的菩提树下的寺庙吧。”这样授记后，毗玛拉米扎（藏文：བི་མ་ལ་མི་ཏྲ་）因为精进心大，立即拿着钵就走了，见到了导师师利僧哈（藏文：ཤྲཱི་སིདྷ་），二十年间，听受了所有口耳传承的外内密三种教法，但是没有给予那些教法的经函。在那里，毗玛拉心满意足，再次回到印度，向智经（藏文：ཛྙཱ་ན་སཱུ་ཏྲ་）讲述了所发生的一切，智经自己也（上函，180页）努力前往汉地，由于上师的加持，将九个月的路程缩短为一天。因为拿着美丽的嘴唇的宝瓶，所以被授记为吉祥的千门。在那里挖掘时，据说导师尸罗曼殊（藏文：བསིལ་སྦྱིན་）住在尸陀林里。正如空行母授记的那样，在寒林大尸陀林见到了导师。三年间，以各种方式令上师欢喜，最后献上黄金供养，请求教法和允许，于是九年间，给予了口耳传承的教法以及经函。仅此就心满意足，准备离开时，导师说：“完全满足了吗？”回答说：“满足了。”上师说：“没有交付。”智经生起了疑惑，心想还要给予更深奥的教法，于是请求给予，导师说：“必须获得灌顶和恭敬。”于是给予了包括外在仪轨在内的圆满灌顶，秘密无上的口诀也给予了三年。之后，修持。
English
It is wrong to say "Ga (Tibetan: ག་) extensive explanation is wrong," and "Throwing Fritillaria cirrhosa (Tibetan: བྱེ་མ་) as a mudra (Tibetan: མུ་དྲ་) into the hole of Fritillaria cirrhosa is said by dazzling people," etc. These are all reckless talks without investigation, words without research. Therefore, one cannot trust the words of someone who is not proficient in history. Like those two teachers, because they completed the work of scholars, they became the leaders of five hundred panditas in Vajrasana (Bodh Gaya). Due to the karmic connection of being brothers in previous lives, their minds were very harmonious. Once, when they went for a walk, glorious Vajrasattva (Tibetan: དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་) appeared in the sky and said, "Hey, two sons of noble family, you two have taken the body of panditas for five hundred lifetimes and practiced the sacred Dharma, but you have not yet obtained the fruit, and you will not be able to obtain it now. If you want to attain Buddhahood in this life with this contaminated body without disappearing, go to the temple under the Bodhi tree in China." After this prophecy, Vimalamitra (Tibetan: བི་མ་ལ་མི་ཏྲ་) took the bowl and left immediately because of his great diligence. He met the teacher Shri Singha (Tibetan: ཤྲཱི་སིདྷ་) and listened to all the oral transmissions of the outer, inner, and secret teachings for twenty years, but he did not give the scriptures of those teachings. There, Vimala was satisfied and returned to India again. He told Jñanasutra (Tibetan: ཛྙཱ་ན་སཱུ་ཏྲ་) everything that had happened. Jñanasutra himself (upper volume, page 180) also tried hard to go to China. Due to the blessing of the guru, he shortened the nine-month journey to one day. Because he was carrying a vase with beautiful lips, he was prophesied to be the auspicious thousand gates. When digging there, it is said that the teacher Śīlamañju (Tibetan: བསིལ་སྦྱིན་) was living in the charnel ground. As prophesied by the dakini, he met the teacher in the great charnel ground of Śītavana. For three years, he pleased the guru in various ways, and finally offered gold and requested teachings and permission. Then, for nine years, he gave the teachings of the oral transmission and the scriptures. He was satisfied with this and prepared to leave. The teacher said, "Are you completely satisfied?" He replied, "Satisfied." The guru said, "There is no entrustment." Jñanasutra became suspicious and thought that he should give even deeper teachings, so he requested to give them. The teacher said, "You must obtain initiation and respect for this." So he gave the complete initiation including the outer rituals, and also gave the secret unsurpassed instructions for three years. After that, practice.