Tibetan
སྟེ། མིག་ཤེས་ཀྱིས་མཐོང་བ་དེ་ནི་མིག་ཤེས་ཉིད་ལ་གཟུགས་སྣང་ཤར་བ་དེ་གཟུགས་རམ་པར་གྲགས་པ་ཤེས་པར་གྱུར་དེ་ཡིན་ལ། འོན་ཀྱང་རྣམ་པར་འཆར་བ་དེ་ལ་གཏོང་བྱེད་གཟུགས་སོགས་ལྐོག་ན་མོར་་ཡོད་པར་འདོད་དོ། འདི་གཉིས་ཀས་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་བཀར་མི་འདོད་ཅིང་། ཐེག་པ་ཆུ་ཆུང་ནི་གང་ཟག་གི་བྱ་བའི་ཁྱད་ཡིན་གྱི། གསུང་རབ་ལ་ཐ་དད་མེད་ཟེར་ཞིང་ཐེག་ཆེན་ཁས་མི་ལེན་ནོ། ཉན་ཐོས་རྣམས་ལའང་རང་སའི་ལམ་ལྔ་དང་། འབྲས་བུ་འཕགས་པ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ། ལན་གཅིག་པྱིར་འོང་བ། ཕྱིར་མི་འོག་བ། དགྲ་བཅོམ་པ་དང་བཞི་སྟེ། དེ་དག་རེ་རེ་ལའང་ཞུགས་གནས་གཉིས་རེས་པྱེ་བས་གང་ཟག་པ་བརྒྱད་དོ། དེ་ལྟར་ཉན་ཐོས་དེ་དག་གིས་བདེན་པ་བཞི་ལ་མི་རྟག་ལ་སོགས་བཞི་རེ་བསྒོམས་པས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་ཤིང་དེ་ཉིད་གོམས་པས་ཉོན་མོངས་པ་ས་བོན་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་བཅོམ་ནས་འབྲས་བུ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་དུ་བྱེད་པར་འདོད་དོ། དེ་དག་ཀྱང་རང་ཤར་ལས། ཉན་ཐོས་ཐེག་པ་(སྟོད་ཆ།༡༠༣)འདི་ལྟ་སྟེ། འཇུག་པའི་སྒོ་ནི་བདེན་པ་བཞི། ཉན་ཐོས་སྤྱི་ཡི་འཇུག་སྒོ་སྟེ། དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་འདོད་དེ། བྱེ་བྲག་པ་དང་མདོ་་སྡེ་པའོ། བྱེ་བྲག་པ་ཡི་ལྟ་བ་ནི། ཞེས་སོགས་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ལྟར་རོ། གཉིས་པ་རང་བྱང་ཆུབ་ནི། རང་དོན་ཕྱོགས་གཅིག་པས་བྱང་ཆུབ་སློབ་དཔོན་ལ་མ་བརྟེན་པར་སྲིད་པ་ཐ་མའི་ཚེ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཐབས་བདག་མེད་ཕྱེད་དང་། གནིས་རྟོགས་པར་འདོད་དེ། དེ་ཡང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བདེན་པ་བཞིའི་སྟེང་དུ་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་བསྣན་ནས་བསྒོམས་ཏེ། ལྟ་བབ་ནི་གང་ཟག་གི་བདག་དང་ཕྱི་བཟུང་བ་རྡུལ་ཕྲན་དུ་འདོད་ཀྱང་ཡུལ་རྫུན་སྣང་འཛིན་མཁན་གྱི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་གིས་འཛིན་པ་མ་སྤགཤ་པ་ཡིན་ཏེ་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། གཟུང་དོན་རྟོགས་པ་སྤང་ཕྱིར་དང་། འཛིན་པ་མི་སྤང་ཕྱིར་དུ་ནི། རྟེན་གྱི་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་ལམ། ཡང་དག་བསྡུས་པར་བྱ། ཞེས་གསུངས་སོ། འདི་ལའང་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་གཅིག་པུར་གནས་པདང་ནེ་ཙོ་ལྟར་ཁྱུར་ལྡིང་བ་གཉིས་སུ་ཡོད་ལ། སྔ་མས་ནི། རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ལུགས་འབྱུང་དུ་བསྒོམས་པས་ཁམས་གསུམ་པའི་ཕྲ་རྒྱས་ཐམས་ཅད་སྤང་བར་འདོད་ལ། ཕྱི་མས་ནི་རྟེན་འབྲེལ་ལུགས་ལྡོག་ཏུ་བསྒོམས་ཏེ་དུར་ཁྲོད་དུ་སོང་ནས་རོ་འདི་ཅི་ལ་བྱུང ་ཤི་བ་ལས་བྱུང་ཞེས་པ་ནས་མ་རིག་པའི་བར་དུ་བརྟག་པར་བྱེད་ཅིང་། བདག་མེད་ཕྱེད་དང་གཉིས་རྟོགས་པར་འདོ
Chinese
即，眼识所见，即是眼识本身显现的色相，被称为色蕴，要知道就是这样。然而，对于显现的形象，他们认为有施予者色等隐藏的因素。这两者都不想将（其）归类为大乘，说小乘是人的行为的差别，经典没有差别，不承认大乘。对于声闻乘，也有各自的五道，以及圣果：入流果、一来果、不还果、阿罗汉果这四种。这些每一种又分为入和住两种，所以是八种人。像这样，那些声闻乘的人，通过对四谛中的苦等四种行相各自进行观修，从而证悟人无我，并且通过对它的串习，用金刚喻定摧毁烦恼的种子和习气，从而想要现证阿罗汉果。这些也在《自释》中说：声闻乘（上册，103页）是这样的：进入的门是四谛，是声闻乘共同的进入之门。他们认为有两种差别：毗婆沙师和经部师。毗婆沙师的观点是：等等，就像广说的那样。第二，是独觉：因为只顾自己，所以在最后一生不依赖菩提导师而现证菩提的方法，他们认为证悟一半和二分之一个无我。也就是说，独觉佛们在四谛之上加上十二缘起进行观修。他们的观点是，虽然认为人我和外境所执著的都是微尘，但是能执著虚假显现之境的识，是刹那执著，没有舍弃。如《现观庄严论》中说：为了舍弃所取义，并且为了不舍弃能取，应正确地修集如犀牛角的道。这里也有如犀牛角般独自居住的和像鹦鹉般成群飞翔的两种。前者认为，通过以顺生的方式观修十二缘起，可以舍弃三界的一切细微之处。后者则以逆生的方式观修十二缘起，然后去到尸林，观察这具尸体从何而来，说从死亡而来，一直到无明为止进行观察，他们认为证悟一半和二分之一个无我。
English
That is, what is seen by eye consciousness is the appearance of form to eye consciousness itself, which is known as the form aggregate. However, for the appearance of the image, they believe that there are hidden factors such as the giver of form. Neither of these wants to classify (it) as Mahayana, saying that the Hinayana is the difference in the actions of people, that there is no difference in the scriptures, and they do not accept the Mahayana. For the Shravakas, there are also the five paths of their own ground, and the four noble fruits: Stream-enterer, Once-returner, Non-returner, and Arhat. Each of these is divided into two types, entering and abiding, so there are eight types of people. In this way, those Shravakas, by meditating on the four aspects of the Four Noble Truths, such as impermanence, realize the selflessness of the person, and through habituation to it, they want to manifest the fruit of Arhat by destroying the seeds and habitual tendencies of the afflictions with the Vajra-like Samadhi. These are also stated in the Self-Commentary: The Shravaka Vehicle (Vol. 1, p. 103) is like this: The gate of entry is the Four Noble Truths, which is the common gate of entry for the Shravakas. They believe that there are two types of differences: Vaibhashikas and Sautrantikas. The view of the Vaibhashikas is: etc., as explained in detail. Second, is the Pratyekabuddha: Because they only care about themselves, they believe that the method of manifesting enlightenment in the last life without relying on a Bodhi master is to realize half and two-thirds of selflessness. That is to say, the Pratyekabuddhas add the twelve links of dependent origination to the Four Noble Truths and meditate on them. Their view is that although they believe that the self of the person and the external objects that are grasped are all dust particles, the consciousness that grasps the false appearance of objects is momentary grasping and has not been abandoned. As it says in the Ornament for Clear Realization: In order to abandon the meaning of what is grasped, and in order not to abandon the grasper, the path like the horn of a rhinoceros should be correctly gathered. Here, there are also two types: those who live alone like a rhinoceros horn and those who fly in groups like parrots. The former believes that by meditating on the twelve links of dependent origination in the order of arising, one can abandon all the subtle aspects of the three realms. The latter meditates on the twelve links of dependent origination in reverse order, then goes to the charnel ground and observes where this corpse came from, saying that it came from death, and observes all the way to ignorance. They believe that they realize half and two-thirds of selflessness.
Tibetan
ད་དོ། ཚོགས་སྤྱོད་པ་ལ་ནང་སེས་ཆེ་ཆུང་གཉིས་སུ་བཞེད་པའང་སྣང་ཞིང་། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟ་བུའི་བདག་མེད་པའམ་ལམ་ལྔ་བསྒོམས་པས་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་བྱང ་ཆུབ་མངོན་དུ་བྱེད་དོ། །སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་མི་འབྱོན་པའི་བར་(སྟོད་ཆ།༡༠༤)རྣམས་སུ་རང་རྒྱལ་རྣམས་འབྱུང་ཞིང་ངག་གི་སོག་ནས་ཆོས་མི་སྟོན་ཅིང་ལུས་ཀྱི་བརྡ་ཡི་སྒོ་ནས་ཆོས་སྟོན་ཅིང་རྫུ་འཕྲུལ་བསྟན་པས་གཞན་དད་པ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་ཅིང་རྗེས་སུ་འཛིན་ནོ། འདི་དག་ཀྱང་རང་ཤར་ལས། ཨ་ཧོ་གསང་བའི་བདག་པོ་ཉོན། རང་རྒྱལ་མདོ་སྡེའི་ཐེག་པ་ནི། འཇུག་པའི་སྒོ་ནི་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་སོ། རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་གང་ཟག་བདག་མེད་ལ། ཆོས་ཀྱི་བདག་ཕྱེད་ཡོད་པར་ལྟ་བའོ། བསྲུང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་བསྲུངས། སྒོམས་པའི་རིམ་པ་མི་རྟོག་ཆོས་ཉིད་བསྒོམ། ཞེས་པ་ནས། ཉན་དང་ཐོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཕྱིར་རང་རྒྱལ་ཐེག་པར་བསྟན། ཅེས་སོ། གསུམ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་ནི་ཐབས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ཤེས་རབ་སྟོང་པ་ཉིད་ཟུང་དུ་འཇུག་པས་གཞན་དོན་དུ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཏེ། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་གཞན་དོན་དུ། ཡང་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད། ཅེས་གསུངས་ཏེ་ཐབས་གང་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཐར་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཁྲིད་པས་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྗེ་བཙུན་མ་ཕམ་པས། དམིགས་པ་ཆེ་བ་ཉིད་དང་ནི། དེ་བཞིན་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དག་དང་། ཡེ་ཤེས་བརྩོན་འགྲུས་བརྩོམ་པ་དང་། ཐབས་ལ་མཁས་པར་གྱུར་པ་དང་། ཡང་དག་གྲུབ་པ་ཆེན་པོ་དང་། སངས་རྒྱས་ཕྲིན་ལས་ཆེན་པོ་སྟེ། ཆེན་པོ་འདི་དག་དང་ལྡན་ཕྱིར། ཐེག་ཆེན་ཞེས་ནི་ངེས་པར་བརྗོད། ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། འོན་ཀྱང་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པས་འཁོར་བ་ལས་བརྒལ་ཏེ། རང་རང་གིས་ལྷག་མེད་(སྟོད་ཆ།༡༠༥)མྱང་འདས་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ལྟ་བ་རྐྱང་པས་ནི་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུག་དབྱེ་བར་དཀའ་བས་གཙོ་བོར་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྤྱོད་པ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བར་བཤད་དེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ཉན་ཐོས་ཐེག་པ་དེ་ལ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྨོན་ལམ་དང་། སྤྱོད་པ་ཡོངས་བསྔོ་མ་བཤད་དེས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་རྣམ་དབྱེ་རྒྱ་ཆེར་བཤང་དོ། དེ་ཡང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་དབྱེར་མེད་ཕྱིར། གཙོ་བོར་ཐེག་དབྱེ་མ་མཆིས་ཀྱང་། ཁྱོད་ཀྱི་ཐེག་པ་གསུམ
Chinese
再者，關於僧眾的行持，也有認為可分為大小兩種的說法。而獨覺佛們透過像這樣修持無我或五道，便能現證滅盡和不生的菩提。在沒有佛陀出世的時期（上冊，104頁），會出現獨覺佛，他們不從口中說法，而是透過身體的表示來教導佛法，並藉由展現神變來使他人產生信心，進而攝受他們。這些也出自《自釋》中：「啊！秘密主請聽，獨覺佛的經部乘，進入之門是十二緣起，證悟的見解是人無我，認為法有半個我，守護的戒律是守護二百五十戒，修持的次第是修持不分別的法性。」從這段話到「因為沒有聽聞和學習，因此被稱為獨覺佛乘。」這樣說。第三、菩薩乘是指以方便大悲和智慧空性雙運，為了利益他人而欲獲得圓滿菩提的形態。發心是為了利益他人，想要獲得圓滿菩提。這樣說，依靠任何方便來引導一切有情眾生到解脫的城市，因此稱為大乘。如至尊無垢友所說：「目標廣大，同樣地，修行也是，智慧精進勤奮，善巧方便，真實成就廣大，佛陀事業廣大，因為具備這些廣大，所以必定稱為大乘。」就像這樣。然而，聲聞們也因為證悟了事物的真實性而超越輪迴，各自現證無餘涅槃，因此僅僅依靠見解是很難區分大小乘的，所以主要從善巧方便的行持等方面來區分。如《寶鬘論》中說：「聲聞乘中，沒有宣說菩薩的願望和行持迴向，那怎麼會變成菩薩呢？」這樣說，廣泛地闡述了大小乘的區別。也就是說，因為法界是無分別的，所以主要沒有乘的區別，但你的三乘
English
Furthermore, regarding the conduct of the Sangha, there are also those who consider it to be divided into two types, large and small. And the Pratyekabuddhas, through practicing such non-self or the five paths, can realize the exhaustion and non-arising of Bodhi. In the periods when Buddhas do not appear in the world (upper volume, p. 104), Pratyekabuddhas will arise, and they do not teach the Dharma from their mouths, but teach the Dharma through bodily gestures, and by displaying miracles, they generate faith in others and subsequently guide them. These are also from the 'Self-Commentary': 'Ah! Listen, Lord of Secrets, the Sutra Vehicle of the Pratyekabuddhas, the entrance is the twelve links of dependent origination, the view of realization is the non-self of persons, believing that the Dharma has half a self, the precepts to be protected are the two hundred and fifty precepts, the order of meditation is to meditate on the non-conceptual nature of reality.' From this passage to 'Because there is no hearing and learning, therefore it is taught as the Pratyekabuddha Vehicle.' So it is said. Third, the Bodhisattva Vehicle is the form of wanting to attain perfect Bodhi for the benefit of others by uniting skillful means, great compassion, and wisdom of emptiness. Generating the mind is for the benefit of others, wanting to attain perfect Bodhi. It is said that relying on any skillful means to lead all sentient beings to the city of liberation, therefore it is called the Great Vehicle. As the venerable Vimalamitra said: 'The aim is great, and so is the practice, wisdom, diligence, effort, skillful means, true accomplishment is great, the Buddha's activity is great, because it possesses these great qualities, it is certainly called the Great Vehicle.' Just like that. However, even the Shravakas, because they realize the suchness of things, transcend samsara, and each realizes the Nirvana without remainder, therefore it is difficult to distinguish the Great and Small Vehicles by relying solely on views, so it is mainly distinguished by the skillful means of practice and so on. As it is said in the 'Garland of Jewels': 'In the Shravaka Vehicle, the Bodhisattva's aspirations and practices of dedication are not taught, so how can one become a Bodhisattva?' It is said like this, extensively explaining the distinctions between the Great and Small Vehicles. That is to say, because the Dharmadhatu is non-dual, there is mainly no distinction of Vehicles, but your three Vehicles.