Tibetan
་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུར་བཞེད། ཅེས་འབྱུང་བ་ལྟར། བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུའི་(སྟོད་ཆ།༧༢)འབྱོར་པ་མ་ཚང་བ་མེད་པའི་སྐུར་སྣང་ཡང་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བས་ཕྱོགས་སུ་མ་ཆད་པའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་སྐུ་དང་ཞལ་སོགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་མཛད་ཅིང་ཁ་སྦྱོར་ཡན་ལག་བདུན་ལྡན་དུ་གསུངས་པ་དེའོ། ཡན་ལག་བདུན་ནི་ངག་དབང་གྲགས་པས། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་དང་ཁ་སྦྱོར་བདེ་ཆེན་རང་བཞིན་མེད། སྙིང་རྗེས་ཡོངས་གང་རྒྱུན་མི་ཆད་དང་འགོགས་པ་མེད། ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་བྱང་སེམས་དབྱེར་མེད་ལས་གྲུབ་པའི་སྐུ་མཚན་དཔེས་བརྒྱན་པ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་ཡན་ལག ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པའི་རིག་མ་དང་སྦྱོར་བའི་རྣམ་པར་གནས་པ་ནི་ཁ་སྦྱོར་གྱི་ཡན་ལག །ཟག་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་ཆེན་པོས་རྒྱུད་གང་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡན་ལག །དངོས་པོ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་པ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཡན་ལག དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ཁྱབ་པ་ནི་སྙིང་རྗེས་ཡོངས་སུ་གང་བའི་ཡན་ལག ནམ་མཁའ་ཇི་སྲིད་པར་ཀུན་ཏུ་གནས་པ་ནི་རྒྱུན་མི་ཆད་པའི་ཡན་ལག རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འདི་ཡི་རིགས་འདྲ་མི་འགོག་པ་ནི་འགོགས་པ་མེད་པའི་ཡན་ལག་སྟེ་བདུན་ནོ། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ནི། བདེ་བར་གཤེགས་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུར་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཉི་མ་དག་འོད་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་རང་གཟུགས་ཞིང་དག་པ་དག་མ་དག་པ་ཅི་རིགས་པ་རྣམས་སུ་སྣང་བ་སྟེ། མཆོག་སྤྲུལ་སྐུ་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་སྟོན་པ་རྣམས་དང་། སྐྱེ་བ་སྤྲུལ་སྐུ་འཕགས་པ་དང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ཚུལ་ལ་སོགས་པ་སེམས་ཅན་དུ་སྟོན་པ་རྣམས་དང་། བཟོ་སྤྲུལ་སྐུ། མཆོད་སྡོང་དང་གཟིངས་དང་ཟམ་པ་ལ་སོགས་བེམ་པོའི་ཚུལ་དུ་སྟོན་པ་རྣམས་ཏེ་(སྟོད་ཆ།༧༣)སྲིད་པ་ཇི་སྲིད་བར་གདུལ་བྱ་དག་མ་དག་སྣ་ཚོགས་ལ་དེ་དང་མཐུན་པའི་སྐུའི་བཀོད་པ་རྣ་ཚོགས་པས་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། གང་གི་སྲིད་པ་ཇི་སྲིད་བར། འགྲོ་ལ་ཕན་པ་སྣ་ཚོགས་དག མཉམ་དུ་མཛད་པའི་སྐུ་དེ་ནི། ཐུབ་པའི་སྤྲུལ་སྐུ་རྒྱུན་མི་ཆད། ཅེས་སོ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ནི། རྟོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཞི་བ་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། ཐུབ་པའི་གོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ནི། ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་གང་དག །ཞེས་སོ། འདི་ཉིད་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པར་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུ
Chinese
如是说“受用圆满报身”。如来之色身（上册，72页）的圆满，显现为无所不具之身，然与其自性相离，故不堕于任何一方。因此，在金刚乘中，有诸如一切相好之身和面容等的说法，并宣说了具足七支双运。七支者，语自在称：“受用圆满与双运，大乐无自性，以悲遍满恒不断，无有阻碍。”如是说。其中，由菩提心无别而成就，以妙相好庄严之身，是受用圆满之支。与明妃一同行持，安住于交合之相，是双运之支。无漏大乐充满身心，是大乐之支。不成立事物等之自性，是无自性之支。无有执著的大悲周遍，是以悲遍满之支。如虚空般尽未来际常住，是恒不断之支。于一切相中，不阻碍此之同类，是无有阻碍之支，此为七支。化身者，如来于受用圆满报身中现前成佛后，立即如太阳之光般，于清净与不清净等各种刹土中，显现任运成就之事业自性。即殊胜化身于赡部洲示现十二行仪等，以及生化身示现为圣者和凡夫等众生之相，以及工巧化身，示现为佛塔、舟船、桥梁等无情物之相（上册，73页），乃至轮回未空之际，为各种应化之有情，以与之相应的身之庄严，成办利益。如彼经云：“何者轮回未空际，为利有情作诸事，同时行持之身者，乃是能仁化身恒不断。”法身者，以证悟法身之力量所获得的，一切法之自性大寂静。如彼经云：“能仁之自性身者，乃是无漏之诸法。”此于金刚乘中，是胜义不变
English
It is said, "Accepting the Enjoyment Body." As it appears, the perfect form body (upper volume, page 72) of the Sugatas appears as a body without any deficiencies, yet it is separate from its own nature, so it does not fall into any extreme. Therefore, in the Vajrayana, there are terms such as the body with all aspects and the face, and it is taught as having the seven branches of union. The seven branches are: "Enjoyment and union, great bliss without self-nature, compassion completely filling, continuous and without obstruction," as stated by Ngakwang Drakpa. In this context, the body adorned with marks and signs, accomplished from the indivisibility of Bodhicitta, is the branch of Enjoyment. Remaining in the form of union with the consort who practices together is the branch of Union. The great bliss of uncontaminated joy filling the mindstream is the branch of Great Bliss. The non-establishment of the essence of things and so forth is the branch of No Self-Nature. The pervasion of great compassion without objectification is the branch of Completely Filling with Compassion. Continuously abiding as long as space exists is the branch of Unceasing. In all aspects, not obstructing the similar kind of this is the branch of No Obstruction, these are the seven branches. The Nirmanakaya is the self-nature of spontaneously accomplished activity, like the rays of the sun, immediately after the Sugata manifestly attains enlightenment in the Sambhogakaya, appearing in various pure and impure realms as appropriate. That is, the Supreme Emanation Body showing the twelve deeds in Jambudvipa, and the Birth Emanation Body showing the forms of sentient beings such as noble ones and ordinary beings, and the Craft Emanation Body, showing inanimate forms such as stupas, boats, and bridges (upper volume, page 73), until the end of samsara, for various trainable beings, pure and impure, accomplishing the benefit of beings with various arrangements of bodies that are appropriate to them. As it says in that very text: "Whatever exists as long as samsara is not empty, performing various benefits for beings, that body which acts simultaneously is the Nirmanakaya of the Sage, unceasing." The Svabhavikakaya is the great peace, the self-nature of all dharmas obtained by the power of the realization of the Dharmakaya. As it says in that very text: "The Svabhavikakaya of the Sage is whatever uncontaminated dharmas there are." This, in the Vajrayana, is the ultimate unchanging.
Tibetan
ར་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཅེན་དེ་ཉིད་བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་དུས་ནས་འོག་མིན་སྟུག་པོ་བཀོད་པར་མངོན་པར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྣམས་སུ་གདུལ་བྱ་འདུལ་བའི་མཛད་པ་སྟོན་པར་བཞེད་དེ། སློབ་དཔོན་ངག་གི་དབང་ཕྱུག་གྲགས་པས། གང་གིས་དཔལ་ལྡན་སྟུག་པོ་བཀོད་པར་དོན་དམ་རྟོགས་པ་ཉིད། སླར་ཡང་དགའ་ལྡན་སྐྱེ་བོའི་དོན་དུ་དམ་པ་ཏོག་དཀར་གྱུར། དེ་ནས་འདིར་ནི་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་ཤཱཀྱའི་ཏོག་གྱུར་པ། འཆི་བ་ལས་རྒྱལ་སྒྱུ་མ་མཐའ་ཡས་སྟོན་དེ་རྒྱལ་གྱུར་ཅིག །ཅེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར་ཏེ། རྒྱས་པ་གཞན་དུ་ལྟའོ། གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་ཐེག་མཆོག་འོད་གསལ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་ལུགས་ལྟར་མདོར་བསྡུས་ཏེ་ཅུང་ཟད་བརྗོད་ན། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གང་དུའང་མ་ཕྱེ་མི་འབྱེད་པ་མེད་པ་ཀུན་གྱི་སྔོན་(སྟོད་ཆ།༧༤)རོལ་དུ། མངའ་དབང་རྫོགས་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཉིད་དབྱིངས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་གདོད་མའི་གཞི་ལས་གཞི་སྣང་དུ་ཤར་ཏེ། གཞི་ལས་འཕགས་པའི་སྐད་ཅིག་ལ་རང་སྣང་དུ་ཤེས་པས་རང་བྱུང་གི་ཆོས་གསུམ་གྱིས་ལྷུན་གྲུབ་རིན་པོ་ཆེའི་སྦུབས། གདོད་མའི་ཟད་པ་ཀ་དག་ཆེན་པོ། གཞོན་ནུ་བུམ་པ་སྐུའི་ཞིང་ལ་བཙན་ས་ཟིན་ཏེ། སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མཐར་ཕྱིན་ནས་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཏེ་ནང་གསལ་དུ་བཞུགས་སོ། དེའི་རྩལ་ལམ་བྱིན་རླབས་ལས་ཡེ་ཤེས་ལྔས་གདུལ་བའི་ཞིང་ཁམས་རང་སྣང་ལྷུན་གྲུབ་སྟུག་པོ་བཀོད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནམ་མཁའི་མཐའི་ཀླས་པ་རིགས་ལྔ་སོ་སོ་རང་སྣང་དུ་བཀོད་དེ་གདུལ་བྱའིཡུལ་ལས་འདས་པར་བཞུགས་སོ། དེ་ནས་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་ཞིང་ཁམས་རྣམ་པར་བཀོད་པ་ནི། རང་སྣང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་སྐུའི་སྣང་ཆ་ལས་རིགས་ལྔའི་རྒྱལ་བ་གང་ཆེན་མཚོའི་ནམ་མཁའི་མཐའ་ཀླས་པར། བཀོད་པ་ཚད་མེད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་སྣང་བར་མཛད་པ་ནི། ནམ་མཁས་གང་དུ་ཁྱབ་པ་དེ་ཙམ་དུ་སྐུ་དང་། གསུང་དང་། ཐུགས་དང་། ཡོན་ཏན་དང་། ཕྲིན་ལས་དང་། དེ་དག་ལས་ཤར་བའི་ཞིང་ཁམས་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་མཛད་ནས། རྟག་པ་རྒྱུན་གྱི་འཁོར་ལོར་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པ་ནི། ཐོག་མའི་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་གཅིག་གི་གདུལ་ཞིང་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། ཐོག་མའི་དུས་འདི་ཙམ་ཞིག་ནས་བྱུང་ངོ་ཞེས་ལོ་དང་བསྐལ་པ་ཞིང་གི་རྡུལ་རྒྱ་མཚོས་དཔག་པར་མི་ནུས་ལ། མཐར་གྱིས་མཛད་པ་འདི་ཙམ་ནས་རྫོགས་སོ་ཞེས་ཕྱི་མའི་མཐའ་གཞལ་བར་མི་ནུས་པས་མི་གཡོ་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན
Chinese
由于殊胜的极乐大乐，极乐世界从无量劫以来，在色究竟天（འོག་མིན་，梵文：Akaniṣṭha）密严刹土中显现，示现在世间界调伏所化众生的事业，如学者的语自在称（སློབ་དཔོན་ངག་གི་དབང་ཕྱུག་གྲགས་པ）所说：谁在吉祥密严刹土中证悟了胜义谛，又为了兜率天（དགའ་ལྡན་）众生的利益而成为圣洁的白伞，之后为了此处的众生利益而成为释迦顶髻，战胜死亡，示现无边幻化，愿他胜利！等等所说的那样，详细的在其他地方看。第二，稍微简略地按照独特的胜乘光明金刚藏的宗派来说，在轮回和涅槃任何处也不分开、没有分别的一切之前，圆满权能的导师普贤王如来（ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་）本身从法界自生之智慧，善逝之藏，原始之基中显现为基现，从基中超出的刹那，以自显而知，以自生之三法而自然成就珍宝之宫殿，原始之尽，原始清净大，在童瓶身之刹土中占据要地，断证之功德圆满后，在法身自性中成佛，安住于内光明中。从那的威力或加持中，以五智所调伏的刹土，自显任运成就密严刹土的坛城，无边无际，五部各自安住于自显中，超越所化之境。之后为了利益众生而显现刹土，从自显受用圆满报身之显现中，五部佛陀在广大无垠的虚空边际，显现无量无边不可思议的显现，如虚空所遍及之处，也同样以身、语、意、功德和事业，以及从那些中显现的刹土所遍及，恒常不断地转法轮，利益众生，是最初普贤王如来一个的调伏之境，从最初的这个时间开始出现，年和劫以刹土的微尘大海也无法衡量，最终从这个事业圆满，也无法衡量后来的边际，所以是不动任运大。
English
Due to the extraordinary great bliss of rava, the Pure Land of Great Bliss has manifested in the Akaniṣṭha Ghanavyūha realm since immeasurable kalpas, showing the activity of taming beings to be tamed in the worlds. As the scholar Ngakgi Wangchuk Drakpa said: "Whoever realized the ultimate truth in the glorious Ghanavyūha, and again became the holy White Parasol for the sake of the beings of Tushita, then became the Shakya crown for the sake of the beings here, may he who overcomes death and shows infinite illusion be victorious!" and so on. See the details elsewhere. Secondly, to speak briefly according to the unique Supreme Vehicle of Clear Light Vajra Essence, before all that is not separated or distinguished in either samsara or nirvana, the fully empowered teacher Samantabhadra himself manifested from the primordial ground of the Dharmadhatu's self-born wisdom, the essence of the Sugatas, as the ground appearance. In the moment beyond the ground, knowing as self-appearance, the spontaneously accomplished precious palace is formed by the three self-born dharmas. The primordial exhaustion, the great primordial purity, occupies a stronghold in the realm of the youthful vase body. Having perfected the qualities of abandonment and realization, he becomes enlightened in the nature of the Dharmakaya and dwells in the inner luminosity. From that power or blessing, the mandala of the Ghanavyūha realm, which is tamed by the five wisdoms, is spontaneously accomplished as self-appearance, infinite as the edge of the sky, the five families each arranged in their own self-appearance, dwelling beyond the realm of those to be tamed. Then, in order to benefit beings, the realms are arranged in various ways. From the appearance of the self-appearing Sambhogakaya, the five Buddha families manifest immeasurable and inconceivable arrangements in the boundless expanse of the ocean of the great sky, just as space pervades, so too do the body, speech, mind, qualities, and activities, and the realms that arise from them, constantly turning the wheel of Dharma to benefit beings. It is the field of taming of the one primordial Samantabhadra. It is impossible to measure the years and kalpas from the beginning of this time with the dust and oceans of the realms. It is impossible to measure the end of the later stages from the completion of this activity, so it is the great unmoving spontaneous accomplishment.