Tibetan
ཉིས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཛད་པ་ནི། སྤྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་བདུད་བཞི་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་གོ་འཕང་ལ་གནས་པས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་མེད་ཀྱང་། གདུལ་བྱ་རྟག་འཛིན་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྟག་པར་འཛིན་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་དང་། ཚུལ་དེས་སེམས་ཅན་མང་པོ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་(སྟོད་ཆ།༦༦)འདའ་བར་སྟོན་པར་མཛད་དོ། དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་འཁོར་རྣམ་པ་བཞི་དང་བཅས་པ་གནས་བསྟན་འོད་སྲུང ་ཆེན་པོ་ལ་གཏད་དེ། དེ་ནས་ཀྱང་གྲོང་ཁྱེར་རྩྭ་ཅན་དུ་གྱད་ཀྱི་ཡུལ་དང་ལྟ་བ་ཤིག་སཱ་ལ་ཟུང་གི་ཚུལ་དུ་བྱོན་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་དགོངས་པ་ཉེ་བར་བཞག་གོ། སྐབས་འདིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐུ་དངོས་ཀྱིས་གདུལ་བྱ་མཐའ་མར་གྱུར་པ་དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོ་རབ་དགའ་དང་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་རབ་བཟང་ཡང་བཏུལ་ལོ། དེ་ནས་ཀུན་དགའ་བོས། སྐུ་གདུང་ལ་ཇི་ལྟར་བགྱི་ཞུས་པས། འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ལ་བྱ་བ་བཞིན་བྱོས་ཤིག་ཅེས་གསུངས་སོ། དགེ་སློང་དག་ཐེ་ཚོམ་ཡོད་པ་དག་དྲིས་ཤིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ལ་ལྟོས་ཤིག །དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་ལྟ་བ་ནི་རྙེད་པར་དཀའ་སྟེ་མེ་ཏོག་ཨུ་དུམྦྷཱར་བཞིན་ནོ། དགེ་སློང་དག་ཅང་མ་སྨྲ་ཞིག་དང་། འདི་ལྟར་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ནི་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ནོ་ཞེས་པ་གསུང་གི་ཐ་མ་ཉིད་སྩལ་ཏོ། གནས་དེ་ཉིད་དུ་སྟན་བདུན་གྱི་ཁྲི་ལ་གློ་གཡས་ཕབ་ནས། སེང་གེའི་སྟབས་ཀྱིས་གཟིམས་སོ། དེ་ནས་བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་བཞི་དང་འགོག་སྙོམས་ལུགས་འབྱུང་ལུགས་ལྡོག་ལ་མཉམ་པར་བཞག་ནས། སླར་ཡང་བསམ་གཏན་བཞི་ལ་བཞུགས་ཏེ་རབ་མཐའ་མྱ་ངན་འདས་སོ། དེ་ལྟར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་རྟག་ཏུ་བཞུགས་མོད་ཀྱི། ཐབས་ཀྱིས་སྒྲོལ་བའི་སྐུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཚུལ་བསྟན་པས་གདུལ་བྱར་བྱ་བ་མ་ཐུལ་བ་རྣམས་ཀྱང་འདིས་ཐུལ་ཅིང་(སྟོད་ཆ།༦༧)རྟག་པར་སྟོན་པ་དང་། སྐྱོ་བ་བསྐུལ་བ་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་དོན་བཅུ་ལ་དགོངས་ནས། དཔྱིད་ཟླ་ཐ་ཆུང་ཉའི་གུང་ཐུན་ལ་མྱ་འདས་ལས་འདའ་བའི་ཚུལ་བསྟན་ཏོ། དེ་མ་ཐག་ཏུ་ས་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལྟས་ཀྱིས་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་དག་ནི་འཁྲུགས་པར་གྱུར་ཏོ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡོངས་སུ་མྱང་ལས་འདས་པ་དང་མཉམ་དུ་དགྲ་བཅོམ་ཁྲི་བརྒྱ་སྟོང་ཡང་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། དེ་ནས་ཀུན་དགའ་བོ་དག་རྩྭ་ཅན་གྱི་གྱད་རྣམས་ཀྱིས་ཞག་བདུན་བཏེག་སྟེ། གྱད་
Chinese
第二，涅槃之事业：一般来说，薄伽梵安住于无数劫中战胜四魔的果位，本无涅槃之必要。然而，为了使应化之有情众生中执著常有者断除常执，并以此方式使众多有情得以成熟，故示现涅槃。（上册，66页）此后，如来将佛陀的教法连同四众弟子托付给住持教法的迦叶波尊者。之后，又前往拘尸那揭罗城（今印度联合邦迦西亚），在双娑罗树之间示现涅槃之意。此时，薄伽梵亲自调伏了最后应调伏的弟子，即乾闼婆王乐欢和外道善思。之后，阿难请问：“世尊的遗体应如何处理？”佛陀回答说：“应如转轮圣王之葬礼般处理。”（佛陀说）比丘们，有疑惑者可提问，观看如来的身体吧！观看如来是难以获得的，犹如优昙婆罗花一般。比丘们，不要作声！这样，一切有为法皆是坏灭之法，这是佛陀最后的教诲。在彼处，于七层宝座上右胁而卧，以狮子卧式安眠。之后，依次进入四禅定、四无色定和灭尽定，再逆向返回，复又安住于四禅定中，最终入于究竟涅槃。如是，如来的法身恒常存在，然以方便度化之身示现涅槃之相，以此调伏未调伏者（上册，67页），并为了恒常示现、劝勉厌离、以及与法身结合等十种目的，于春季末月（藏历二月）的半夜示现涅槃。佛陀涅槃之际，大地摇动等瑞相，使三千大千世界为之震动。薄伽梵入灭的同时，成千上万的阿罗汉也随之涅槃。之后，阿难等拘尸那揭罗的力士们抬着佛陀的遗体七日。
English
Second, the act of passing into Nirvana: Generally, the Bhagavan abides in the state of having conquered the four maras for immeasurable kalpas, so there is no need to pass into Nirvana. However, in order to reverse the clinging to permanence of those who are to be tamed, and in order to fully ripen many sentient beings in this way, he shows the act of passing into Nirvana. (Upper Volume, p. 66) Then, the Tathagata entrusted the Buddha's teachings, together with the fourfold assembly, to the great Kashyapa, who would uphold the teachings. After that, he went to the city of Kushinagar, to the land of the Mallas, and in the manner of a pair of sala trees, he closely set his mind on passing into Nirvana. At this time, the Bhagavan himself subdued the last disciples to be tamed, the Gandharva king Rabga and the wandering ascetic Rabzang. Then, Ananda asked, "How should we treat the body of the Tathagata?" He said, "Treat it as you would treat the body of a Chakravartin king." Monks, ask if you have any doubts, look at the body of the Tathagata! It is difficult to see a Tathagata, like the Udumbara flower. Monks, be silent! Thus, all compounded things are of the nature of decay, this was the last teaching he gave. In that place, he lay down on his right side on a throne of seven layers, in the posture of a lion. Then, he entered into the four dhyanas, the four formless absorptions, and the cessation, equally in the forward and reverse order. Again, he remained in the four dhyanas and passed into ultimate Nirvana. Thus, the Dharmakaya of the Tathagata always remains, but by showing the manner of passing into Nirvana with a body that liberates through skillful means, he tames even those who have not been tamed (Upper Volume, p. 67), and with ten purposes in mind, such as constantly showing, urging renunciation, and uniting with the Dharmakaya, he showed the manner of passing into Nirvana at midnight in the last month of spring (Tibetan second month). Immediately after that, signs such as the earth shaking caused the three thousand great thousand world realms to be disturbed. At the same time as the Bhagavan passed completely into Nirvana, hundreds of thousands of Arhats also passed into Nirvana. Then, Ananda and the Mallas of Kushinagar carried the body of the Buddha for seven days.
Tibetan
ཀྱི་དབུ་རྒྱན་བཏགས་པའི་མཆོད་རྟེན་གྱི་དྲུང་དུ་དྲངས་ནས། སྐུ་གདུང་ཤིང་བལ་དང་། རས་ཟུང་ལྔ་བརྒྱས་གཡོགས་ཏེ་ལྕགས་ཀྱི་སྒྲོམ་བུར་བཅུག་ནས་འབྲུ་མར་གྱིས་བཀང་བ་ཁ་བཀབ་སྟེ་དྲི་ཞིམ་པོའི་ཤིག་སྤག་པ་དག་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཞུགས་ལ་བཞེན་པར་བརྩམས་ཀྱང་མེ་འབར་པར་མ་གྱུར་ཏོ། དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ནས་གནས་བརྟན་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོ་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་བཅས་བྱོན་ནས་སྒྲོམ་གྱི་ཁ་ཕྱེ་ཞིང་དང་རས་བལ་རྣམས་ལེགས་པར་བསལ་ནས་སྐུ་གདུང་མ་ཉམས་པ་ཕྱག་བྱས་ཏེ། སླར་སྔ་མ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བྱས་ནས་བཞག་པ་ན་མེ་རང་འབར་དུ་བྱུང་སྟེ་ཞུགས་བཞེར་པར་གྱུར་ཏོ། དེ་ནས་སྒྲོམ་བུ་ཁ་ཕྱེ་ནས་བལྟ་པས། གདུང་ཡུངས་འབྲུ་ལྟ་བའི་རིང་བསྲེལ་གྱི་ཕུང་པོར་གྱུར་པ་དང་། རས་ཕྱི་མ་དང་ནང་མ་གཉིས་པོ་མ་ཚིག་པར་གནས་པ་དང་བཅས་པ་གྱད་རྣམས་ཀྱིས་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་དབུས་སུ་སྤྱན་དྲངས་སོ། དེ་ནས་དགུང་བདུན་ལོན་པ་དང་། ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྐུ་གདུང་རིང་བསྲེལ་གྱི་སྐལ་བ་ལེན་པའི་(སྟོད་ཆ།༦༨)ཕྱིར་དཔུང་ཡན་ལག་བཞི་བགོས་ཏེ་རྩྭ་ཅན་དུ་ཕྱིན་ནས། ངེད་ལ་གདུང་གི་སྐལ་པ་བྱིན་ཅིག མི་སྟེར་ན་དམག་གིས་འཕྲོག་གོ་བྱས་པས། རྩྭ་ཅན་གྱི་གྱད་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་། དེ་བཞིན་བྱའོ་ཟེར་ནས་གདུང་མ་སྟེར་བས་མཁོན་པར་གྱུར་པའི་ཚེ། སྐབས་དེར་བྲམ་ཟེ་བྲེ་བོ་དང་མཉམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་བསོད་ནམས་དང་ལྡན་ཅིང་ཚིག་བཙན་ལ་དགེ་ཞིང་དྲག་ལ་བློ་གྲོས་ཆེ་བ་ཞིག་ཡོད་པ་དེས། ཤེས་ལྡན་དག་ཉོན་ཅིག །བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཡུན་རིང་པོ་ནས་བཟོད་པ་དང་ལྡན་ཞིང་བཟོད་པའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་ཡིན་ན། དེའི་སྐུ་གདུང་གི་ཕྱིར་རྩོད་པར་མི་རིགས་པས། ངས་གདུང་ཆ་བརྒྱད་དུ་བགོ་བཤའ་བྱ་ཡི། སྣོད་དེ་ཁོ་བོ་ལ་བྱིན་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པས། ཐམས་ཅད་མཁོན་ཞི་ནས་བློ་གྲོས་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ནས་ཀུན་གྱིས་ཁས་བླངས་སོ། དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེས་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་ལ་སོ་སོའི་གནས་སུ་སྐུ་གདུང་གི་མཆོད་རྟེན་དག་བརྩིགས་པའི་ཕྱིར་རིང་བསྲེལ་རྣམས་ཆ་བརྒྱད་དུ་བགོས་ཏེ་སོ་སོར་བྱིན་ཏེ། སྐུ་གདུང་ཆ་བརྒྱད་ཀྱི་དང་པོ་གྲོང་ཁྱེར་རྩྭ་ཅན་གྱི་གྱད་རྣམས་ལ་བྱིན། གཉིས་པ་ཡུལ་སྡིག་པ་ཅན་གྱི་གྱད་ལ་བྱིན། གསུམ་པ་ཡུལ་རྟོགས་པ་གཡོ་བའི་རྒྱལ་རིགས་བུ་ལུ་ཀ་ཆེན་པོ་ལ་བྱིན། བཞི་པ་གྲོང་ཁྱེར་སྒྲ་སྒྲོགས་ཀྱི་རྒྱལ་རིགས་ཀྲོ་ཏྱ་པ་ལ་བྱིན། ལྔ་པ་ཁྱབ་འཇུག་གི་གླིང ་གི་བྲམ་ཟེ་ལ་བྱིན། དྲུག་པ་སེར་སྐྱའི་རྒྱལ་རིགས་ཤཱ
Chinese
被戴上顶饰的佛塔前，将遗体用木棉和五百匹双层布匹包裹，放入铁箱中，灌满油，盖上盖子，点燃香气浓郁的柴堆，但火却没有燃烧起来。当时，从王舍城来了大长老迦叶，带着五百眷属，打开箱子，仔细清理了布匹和木棉，顶礼膜拜了未损坏的遗体。然后，像之前一样放好，火就自己燃烧起来，开始火化。之后，打开箱子一看，遗体变成了芥菜籽般的舍利堆，外层和内层的布匹都没有烧毁，巨人们将这些迎请到城市的中央。七天后，各方的国王们为了获得遗骨舍利的份额（《上部》第六十八页），将军队分成四个部分前往草地城，说道：‘给我们遗骨的份额，不给就用军队抢夺。’草地城的巨人们也说：‘就这样做吧。’因为不给遗骨而产生敌意时，当时，有一位名叫婆罗门布雷沃和曼亚玛的婆罗门，他具有福德，言辞坚定，善良且强大，智慧渊博。他说：‘有智慧的人们请听着！世尊从很久以前就具有忍耐，并且赞叹忍耐，因此不应该为了他的遗骨而争斗。我将把遗骨分成八份，请把容器给我。’说完，所有人的敌意都平息了，意见达成一致，大家都同意了。之后，那位婆罗门为了让各方的国王们在各自的地方建造遗骨佛塔，将舍利分成八份，分别给予他们。第一份遗骨给予草地城的巨人们。第二份给予罪恶之地的巨人。第三份给予觉悟摇摆之地的刹帝利布鲁卡大王。第四份给予声音之城（Kapilavastu迦毗罗卫城）的刹帝利克若提亚帕。第五份给予遍入洲的婆罗门。第六份给予释迦族的刹
English
Having brought it to the front of the stupa adorned with a crest jewel, the body was covered with cotton and five hundred pairs of double cloths, placed in an iron box, filled with oil, and covered. They attempted to cremate it with fragrant firewood, but the fire did not ignite. At that time, the great elder Kashyapa arrived from Rajagriha with five hundred attendants, opened the box, carefully cleared away the cloths and cotton, and paid homage to the undamaged body. Then, when it was placed as before, the fire ignited on its own and cremation began. Afterwards, when the box was opened and examined, the remains had turned into a heap of relics like mustard seeds, and the outer and inner cloths remained unburnt. The giants carried these to the center of the city. After seven days had passed, the kings of the directions, in order to receive a share of the relics of the body (Upper Section, p. 68), divided their armies into four parts and went to Kushinagar, saying, 'Give us a share of the relics, or we will seize them by force.' The giants of Kushinagar also said, 'So be it.' When enmity arose because they would not give the relics, at that time, there was a Brahmin named Brevo and Manyama, who was virtuous, firm in speech, virtuous and powerful, and of great wisdom. He said, 'Wise ones, listen! The Bhagavan has long been endowed with patience and praises patience, so it is not fitting to quarrel over his relics. I will divide the relics into eight parts; give me the container.' Having spoken thus, the enmity of all subsided, their minds became one, and all agreed. Then, in order for the kings of the directions to build stupas for the relics in their respective places, that Brahmin divided the relics into eight parts and gave them separately. The first share of the relics was given to the giants of Kushinagar. The second was given to the giants of the land of Sin. The third was given to the great Shakya king Buluka of the land of Shifting Understanding. The fourth was given to the Shakya king Krotapya of the city of Sound (Kapilavastu). The fifth was given to the Brahmin of the continent of Abhijit. The sixth was given to the Shakya race of Ser