Tibetan
མས་སུ་བཀའ་ཐ་མ་ངེས་པ་དོན་གྱི་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བ་སྟེ། ཕྱི་མ་ལྟར་ན། དེ་དག་ཀྱང་བྱ་བ་རྫོགས་པའི་དུས་གཅིག་ལ་བསྟན་པ་ལྟར་སྣང་སྟེ། མདོ་སྡེ་ཡོན་ཏན་བཀོད་པའི་རྒྱལ་པོ་ལས། ང་ཡིས་ཅི་ཡང་མ་གསུངས་པར། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཁྱབ་བདག་སྣང་། གང་ཚེ་རིམ་གྱིས་མངོན་འདོད་པ། དེ་དག་ཀུན་ལ་དེ་བཞིན་ཏེ། དུས་གཅིག་ཉིད་དུ་འཇུག་པ་ལ། ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་རྫོགས་པར་སྣང་། ཡིད་བཞིན་རེ་བ་རྣམས་བསྐོང་བའི། གསུང་གི་ཆེ་བ་དེ་ཉིད་དོ། ཞེས་དབང་པོའི་རིམ་པས་འཁོར་ལོ་གསུམ་ཅིག་ཅར་དུ་ཐོབ་པ་དང་། རིམ་གྱིས་འཇུག་པའི་ལས་ཅན་རྣམས་ལ་རིམ་པས་ཐོས་པ་གསུང་སྒྲ་ཚིག་དང་མཚན་མ་ལས་འདས་པའི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན་ནོ། གཞན་ཡང་སྐབས་དེ་དག་དང་དུས་གཞན་ལའང་རུང་སྟེ། (སྟོད་ཆ།༥༣)གྲགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེ་བའི་ལྔ་སྡེ་དང་། གྲོང་པའི་ཁྱེའུ་ལྔ་བཅུས་ཀྱང་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་མཛད། སླར་གྲོང་ཁྱེར་བདེ་ལྡན་དུ་གཤེགས་ཏེ་དགའ་མོ་དང་དགའ་སྟོབས་མ་མདེན་པ་ལ་བཀོད། དེ་ནས་ནཻ་རཱཉྫ་ནའི་འགྲམ་ན་གནས་པའིསཏེང་རྒྱས་འོད་སྲུངས་རལ་པ་ཅན་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་། ཆུ་ཀླུང་འོད་སྲུངས་དང་ག་ཡ་འོད་སྲུགས་གཉིས་འཁོར་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་རེ་དང་བཅས་པ་སྟེ། སྟོང་པ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་རིམ་པར་གཤེགས་ཏེ། ཆོ་འཕྲུལ་གསུམ་གྱི་མཛད་པས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། དེ་ནས་མ་གྷ་དྷར་བཏང་བྲང་གི་ཚལ་དུ་གཤེགས་ཏེ། དེར་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་མི་འབུམ་ཕྲག་དུ་མ་དང་བཅས་པ་ལྷ་བརྒྱད་ཁྲི་དང་བཅས་པ་བདེན་པ་ལ་བཀོད་དོ། དེ་ནས་འོད་སྲུངས་ཀྱི་ཚོགས་དང་བཅས་པས་སྟོང་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུའི་དགེ་སློང་གི་འདུན་ཞེས་གྲགས་སོ། །དེ་ནས་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་སྤྱན་དྲངས་པས། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ནས་གཉན་ཡོད་དུ་གཤེགས་སོ། དེའི་ཚེ་ཟས་གཙང་གིས་སེར་སྐྱར་སྤྱན་དྲངས་ནས། སེར་སྐྱའི་ནྱ་གྲོ་དྷའི་གཙུག་ལག་ཁང་བྱས་ཏེ་དེར་བཞུགས། ཤཱཀྱ་མང་པོ་བདེན་པ་བཀོད་དོ། དེ་བཞིན་དུ་གཉན་དུ་ཡོད་པ་དང་། ཡངས་པ་ཅན་དང་། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་དང་། ཀཽ་ཤམབྷི་དང་གནས་བཅས་དང་། ཆུ་སྲིན་བྱིས་པ་གསོད་པ་ལ་སོགས་པར་བསྟན་པ་རྒྱས་པར་མཛད་ཅིང་། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གནས་སུ་ཡུམ་གྱི་དོན་དུ་དབྱར་གནས་པ་དང་། དེ་ནས་ཡུལ་ཀ་ཤིར་ལྷ་ལས་བབས་པ་ལ་སོགས་(སྟོད་ཆ།༥༤)པ་མཛད་ཅིང་། ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་ནི། ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བའི་མཛད་པ་ལས་ཟུར་དུ་མི་བགྲངས་མོད། འོན་ཀྱང་གྲགས་ཅེ་པྱིར་ཅུང་ཟད་བཤད་ན། དེ་ཡང་ཐེག་དམན་གྱི་ལུགས་ལ་ཉིན་གཅིག་ཁོ་ན་དང་། ཐེག་ཆེན་ལྟར་ན་བཞག་བཅོ་ལྔར་བཞེད་དེ། འདིར་ཐེག་ཆེན་ལྟར་མདོ་མཛངས་བླུན་ནས་བྱུང་བ་ཅུང་ཟད་བསྡུས་ཏེ་འཆད་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཚེ་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་རྣམས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་དད་དེ་སྟོན་པ་དྲུག་ལ་བསྙེན་བཀུ་རམི་བགྱིད་པས། དེ་རྣམས་སེམས་འཁྲུགས་ཏེ་དབེན་པའི་ས་ཕྱོགས་སུ་རྟོག་པ་ལ་ཞུགས་སོ། དེའི་ཚེ་བདུན་སྡིག་ཅན་གྱིས་སྟོན་པ་དྲུག་བསླུས་པས་སྟོན་པ་དྲུག་སོ་སོ་ནས་འདི་སྙམ་དུ་བདག་གཅིག་པུ་མ་མགཏོགས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་འོ་སྙམ་སྟེ། སྔོན་ཡོན་སྦྱོར་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ཅག་མཆོད་པར་བྦྷེད་ན། ད་ནི་གཽ་ཏ་མ་ལ་མཆོད་པར་བྱས་པས། ཅི་ནས་ཀྱང་གཽ་ར་མ་ལ་དང་རྫུ་འཕྲུལ་འགྲན་ཏེ། དེས་རྫུ་འཕྲུལ་གཅིག་སྟོན་ན་བདག་ཅག་གིས་གཉིས་སྟོན་ནོ་ཞེས་ང་རྒྱལ་གྱིས་བགྲོས་ནས། རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ཏེ་ཞུས་པས་མ་གནང་བས། རྒྱལ་པོ་འདི་ནི་གཽ་ཏ་མའི་ཕྱོགས་བྱེད་ཀྱིས། རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་དེ་གཟུ་བོ་ཞིག་ཡོད་ཅེས་གྲགས་ཀྱི། དེའི་གན་དུ་འགྲོའོ། ཞེས་དེ་རྣམས་གཉན་ཡོད་དུ་ཕྱིན་ནས་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ལ་དོན་དེ་སྨྲས་པས། གསལ་རྒྱལ་གྱིས་དེ་ལྟ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུའོ། དེ་ནས་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པས། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཞག་བདུན་ན་དེ་བཞིན་བྱ་ཡི་འདུན་ཁང་བརྩིགས་ཤིག །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་སྟོན་པ་དྲུག་ལ་དོན་དེ་སྨྲས་པ་དང་། དེ་ནས་བགྲོས་པ་གཽ་ཏ་མ་འབྲོས་པའམ་(སྟོད་ཆ།༥༥)གྲོགས་ཚོལ་པ་གཉིས་ལས་གདོན་མི་ཟ་བས་བྲོས་ན་ནི་དེར་ཟད། གྲོགས་ཚོལ་པར་གྱུར་ན། བདག་ཅག་གིས་ཀྱང་གྲོགས་བཙལ་ལོ་ཞེས། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་རབ་བཟང་ལ་སྨྲས་པས། དེས་བཟློག་ཀྱང་མ་ཉན་པར། གངས་རིའི་སུལ་ན་གནས་པའི་དྲང་སྲོང་ལྔ་བརྒྱ་ལ་ཚུལ་དེ་སྨྲས་པ་དང་། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཁས་བླངས་ཏེ་འོང་རན་པའི་ཚེ་མཚན་མ་སྟོན་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། དེའི་ཚེ་བློན་པོས་དབྱེན་བྱས་པས་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱི་སེམས་དབྱེན་གྱི་གཅུང་ནག་པོའི་ཡན་ལག་བཅད་དེ་སྲང་དུ་དོར་ཏེ་བོར་བ། དེའི་གཉེན་བཤེས་རྣམས་ཀྱིས་སྟོན་པ་དྲུག་ལ་གསོ་བར་བསྐུལ་ཡང་སྤོབས་པ་མེད་པ་དང་། ཀུན་དགའ་བོས་བདེན་ཚིག་བརྗོད་པས་གསོས་ཏེ། ནག་པོའི་ཡན་ལག་སྔ་མཁོ་བཞིན་དུ་སོས་པས་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོས་མུ་སྟེགས་ཕམ་པར་བྱས་སོ་ཞེས་བསྒྲགས་སོ། རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོའི་འདུན་ཁང་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ད
Chinese
最后是宣说究竟意义的法轮。 就像后来的情况一样，这些也似乎是在一个行为完成的时间里被展示的。正如《功德庄严王经》中所说：“我什么也没说，但众生却感到遍主显现。无论何时逐渐显现欲望，对他们所有人来说都是如此。在同一个时间进入，各种法类都显得圆满。满足如意愿望的，就是那语言的伟大之处。”正如通过根基的次第，同时获得了三个法轮，对于那些具有次第进入之业者，次第听闻是声音、语言、词语和特征之外的殊胜之处。此外，无论是在那些时候还是在其他时候（上册，第53页），像声闻等五比丘，以及五十个村民的孩子也获得了阿罗汉的果位。 后来，佛陀返回善乐城，将欢喜母和欢喜力母安置于正道。之后，在尼连禅河附近居住的燃灯光护持发髻者五百眷属，以及河川燃灯光和伽耶燃灯光两兄弟各自带领的两百五十眷属，总共一千人都出家了，然后次第前往。通过三种神变，所有人都获得了阿罗汉果位。 之后，佛陀前往摩揭陀国的迦兰陀竹林。在那里，将无数的具身心要的人以及八万天众安置于真谛。之后，燃灯光眷属等一千二百五十名比丘的僧团因此而闻名。 之后，应给孤独的邀请，佛陀从王舍城前往舍卫城。那时，净饭王邀请佛陀前往迦毗罗卫，并在那里建造了尼拘律陀精舍，佛陀便住在那里。许多释迦族人被安置于真谛。 同样，在舍卫城、毗舍离、王舍城、憍赏弥、拘睒弥和鳄鱼杀子等地，佛陀弘扬佛法。并在三十三天为母亲守夏安居。之后，在迦湿弥罗降临人间等（上册，第54页）事迹。虽然大神变不被视为转法轮事业之外的事情，但为了略作说明，那就是小乘的...
English
Finally, the last was the turning of the wheel of Dharma of definitive meaning. As in later cases, these also appear to have been shown at a time when an action was completed. As it says in the King of Arrayed Merit Sutra, "I have not spoken anything, yet beings perceive the pervasive lord. Whenever desires gradually manifest, it is the same for all of them. Entering at the same time, all kinds of Dharma appear complete. That which fulfills wish-fulfilling hopes is the greatness of that speech." Just as through the sequence of faculties, the three wheels are obtained simultaneously, for those who have the karma of entering gradually, hearing gradually is a special quality that transcends sound, language, words, and characteristics. Furthermore, whether at those times or at other times (Vol. 1, p. 53), the five disciples, including Drakpa, and fifty village children also attained the fruit of Arhatship. Later, the Buddha returned to the city of Delightful, placing Delightful Mother and Delightful Strength Mother on the path. Then, the five hundred attendants of Uruvilva Kāśyapa, the matted-haired ascetic residing near the Nairañjanā River, and the two brothers Nadi Kāśyapa and Gaya Kāśyapa, each with two hundred and fifty attendants, totaling one thousand, all went forth and gradually proceeded. Through the deeds of the three miracles, all attained Arhatship. Then, the Buddha went to the Bamboo Grove in Magadha. There, he placed countless embodied beings and eighty thousand gods on the truth. Thereafter, the assembly of monks of one thousand two hundred and fifty, together with the retinue of Kāśyapa, became known as the Sangha. Then, invited by Anāthapiṇḍada, the Buddha went from Rājagṛha to Śrāvastī. At that time, Śuddhodana invited the Buddha to Kapilavastu, and having built the Nyagrodha Monastery there, the Buddha resided there. Many Śākyas were placed on the truth. Similarly, in Śrāvastī, Vaiśālī, Rājagṛha, Kauśāmbī, and places including Crocodile Child Slaughter, the Buddha expanded the teachings. And having spent the summer retreat in the Trayastrimsa heaven for the sake of his mother, and then descending from the heavens in Kashmir, etc. (Vol. 1, p. 54). Although the great miracles are not counted separately from the activities of turning the wheel of Dharma, to explain it briefly, it is that of the Lesser Vehicle...
Chinese
在冬季只有一天，而大乘则认为是十五天。这里按照大乘，从《贤愚经》中稍微摘录一些来讲述。当时，民众都信仰三宝，不亲近供养六师外道。那些外道心生烦恼，便到寂静的地方进行思考。当时，七恶徒欺骗了六师外道，六师外道各自心想：除了我之外，这些人都是神通广大的。以前供养者们供养我们，现在却供养乔达摩。无论如何也要和乔达摩比试神通，他若显示一种神通，我们就显示两种。他们傲慢地商议后，去见国王具形或具形心，请求比试神通，但国王没有答应。他们认为这个国王偏袒乔达摩，听说光明王是个公正的人，就去他那里。于是他们前往舍卫城（གཉན་ཡོད།），向光明王陈述了此事。光明王说：如果是这样，就禀告世尊吧。之后，光明王禀告世尊，世尊说：大王，七天后建造一个如意殿。之后，国王将此事告诉了六师外道。他们商议后认为，乔达摩要么逃跑，要么寻找帮手，逃跑就到此为止了。如果他寻找帮手，我们也寻找帮手。于是他们对王舍城的遍行者善贤说了此事，善贤劝阻也无济于事。他们将此事告诉了住在雪山山谷中的五百位仙人，仙人们答应了，并说来的时候显示一个征兆。当时，大臣挑拨离间，光明王的心被挑拨，黑色的弟弟的手臂被砍断，扔到了市场上。他的亲戚朋友们劝说六师外道治疗，但他们没有能力。阿难陀说了真诚语，治好了他。黑色的手臂恢复如初，民众们都宣扬阿难陀战胜了外道。光明王建造了神通广大的如意殿，如同天人的住所。
English
In winter, it is only one day, while Mahayana considers it to be fifteen days. Here, according to Mahayana, some excerpts from the Damamūka-nidāna-sūtra are summarized and explained. At that time, the crowds of people had faith in the Three Jewels and did not attend to or venerate the six heretical teachers. Those heretics became agitated and went to a secluded place to contemplate. At that time, the seven wicked ones deceived the six teachers, and each of the six teachers thought, "Except for me alone, all these are great in magical powers." Previously, the benefactors used to make offerings to us, but now they make offerings to Gautama. By all means, we must compete in magical powers with Gautama. If he displays one magical power, we will display two." They arrogantly discussed this and went to King Rūpin or Rūpahrdaya to request a contest of magical powers, but the king did not grant it. They thought, "This king is biased towards Gautama. It is said that King Prasenajit is an impartial person, let's go to him." So they went to Shravasti (གཉན་ཡོད།) and told King Prasenajit about the matter. Prasenajit said, "If that is the case, I will report it to the Blessed One." Then, Prasenajit requested the Blessed One, and the Blessed One said, "Great King, in seven days, build a hall of miracles like that." After that, the king told the six teachers about the matter. They discussed it and thought, "Gautama will either flee or seek help. If he flees, that will be the end of it. If he seeks help, we will also seek help." So they told the wandering ascetic Rab-bzang of Rajagriha about the matter, but he could not dissuade them. They told the five hundred sages living in the valleys of the snowy mountains about the matter, and the sages agreed, saying, "When it is time to come, show a sign." At that time, a minister caused discord, and King Prasenajit's mind was disturbed. The arm of his black brother was cut off and thrown into the market. His relatives and friends urged the six teachers to heal him, but they were unable to do so. Ananda spoke the words of truth and healed him. The black arm was restored as before, and the crowds of people proclaimed that Ananda had defeated the heretics. King Prasenajit built a great hall of miracles, like the abode of the gods.