Tibetan
་གྱུར་ཅིག་ཅེས་གནང་ངོ་། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཙུན་མོའི་འཁོར་རྣམས་གཉིད་དུ་སོང་བས་ཀྱང་མི་སྡུག་པའི་རྣམ་པར་གཟིགས་པས་ཐུགས་མངོན་པར་སྐྱོ་ཞིང་། འདུན་པ་ཉལ་བ་གཉིད་ལས་བསླངས་ནས། ང་ཡི་བཀྲ་ཤིས་འདི་ནི་དོན་ཀུན་གྲུབ། དོ་ནུབ་གདོན་མི་ཟ་བར་དོན་གྲུབ་ཀྱིས། འདུན་པ་ཕྱི་བཤོལ་མ་བྱེད་ལ་འུར་དུ། །རྟ་རྒྱལ་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པའང་ང་ལ་བྱིན། །ཞེས་གསུངས་པས་དེས་ཀྱང་རྟ་རྒྱལ་དམ་པ་བསྔགས་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་ཏ་ཕུལ་ལོ། དེ་ནས་ཆིབས་ཀྱི་སྟེང་ན་ལྷའི་ཚོགས་མང་པོ་དང་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཞིའི་སྲིད་ཞུ་དང་བཅས་ནམ་མཁའི་དབྱིགས་ནས་གཤེགས་སོ། དེའི་ཚེ་གླང་པོ་ཆེི་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས་སེར་སྐྱའི་གྲོག་ལ་ཕྱིར་གཟིགས་ཏེ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཡི། ལམ་གྱི་མཆོག་ནི་མ་ཐོབ་པར། གྲོང་ཁྱེར་སེར་སྐྱའི་གཞིར་ནི་སླར། ང་ནི་འཇུག་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། དེ་ལྟར་མངོན་པར་བྱུང་ནས། མེ་ནེ་ཡའི་ཡུལ་གྱི་གྲོང་བརྡལ་རྗེས་སུ་དཔག་པཞེས་བྱ་བ་ནས། དཔག་ཚད་དྲུག་ཏུ་ཕྱིན་པ་ན་ནམ་ལངས་ཏེ། ཡུལ་དེ་དང་ཤཱཀྱའི་ཡུལ་གྱི་བར་ཡང་དཔག་ཚད་དྲུག་ཡོད་དེ། དྲིལ་བས་དཔག་ཚད་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་བྱོན་ནོ། དེ་ནས་རྟ་ལས་བབས་ནས་འདུན་པ་ཕྱིར་བཏང་(སྟོད་ཆ།༣༨)ནས། མཆོད་རྟེན་རྣམ་དག་གི་དྲུང་དུ་རལ་གྲི་ཨུཏྤ་ལ་མཐིང་ག་འདྲ་བས་བདག་གི་གཙུག་ཕུད་བཅད་དེ། ནམ་མཁར་བོར་བ་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པའི་ཕྱིར་ཁྱེར་རོ། ལྷའི་བུ་རྔོན་པ་གཟུགས་སུ་སྤྲུལ་པས་ངུར་སྨྲིག་གི་གོས་ཕུལ་བ་བླངས་ཏེ་རག་གི་ན་བཟའ་དེ་ལ་བྱིན་ནོ། ངུར་སྨྲིག་གི་གོས་དེ་སྐུ་ལ་གསོལ་ནས་བདག་ཉིད་རག་གིས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་དོ། བདུན་པ་དཀའ་བ་སྤྱད་པའི་མཛད་པ་ནི། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་དྲི་མ་མེད་པར་འཇུག་པའི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་བྱང་ཆུབ་དམ་པ་ནི་དཀའ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པས་བསྒྲུབ་དགོས་སོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཡངས་པ་ཅན་དུ་སྒྱུ་རྩལ་ཤེས་ཀྱི་བུ་རིང་འཕུར་དང་། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་རེངས་བྱེད་ཀྱི་བུ་ལྷག་སྤྱོད་དག་གིས་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དང་། སྲིད་རྩེའི་སེམས་སྟོན་པ་རྣམས་སུ་བྱོན་ཏེ། དེ་དག་གི་ཚུལ་མྱུར་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མཛད་ཀྱང་། ཏིང་འཛིན་དང་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་དེ་དག་ནི་སྲིད་པའི་ཉེས་དམིགས་ལས་གྲོལ་བའི་ལམ་མ་ཡིན་པར་གཟིགས་ནས་ཆུ་ཀླུང་ཆེན་པོ་ནི་རཉྫ་ན་དལ་གྱིས་འབབ་པའི་འགྲམ་པའི་ཕྱོགས་ཁོད་མཉམ་ཞིང་ཉམས་དགའ་བ་དེར་བཞུགས་སོ། དེའི་ཚེ་འདི་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། ཀྱེ་མ་འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་སྙིགས་མ་ལྔའི་དུས་ལ་བབས། སེམས་ཅན་དམན་པ་ལ་མོས་པ། མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་སྡེས་གང་བ། ལྟ་བ་སྣ་ཚོགས་ལ་ཞུགས་པ། སྐྱབས་མ་ཡིན་པ་ལ་སྐྱབས་སུ་འདུ་ཤེས་པ། བཀྲ་ཤིས་པ་མ་ཡིན་པར་བཀྲ་ཤིས་སུ་འདུ་ཤེས་པ། དག་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་དག་པར་འདུ་ཤེས་པ་ཁོ་ན་སྟེ། འདི་དག་རྣམས་ཡང་དག་(སྟོད་ཆ།༣༩)པའི་ལམ་དུ་བསྲང་པའི་ཕྱིར་དང་། ལས་དང་བྱ་བ་ཆུད་གསོན་པ་རྣམས་ཆུད་མི་འཛའ་བར་བསྟན་པའི་པྱིར་དང་། བརྟུལ་ཞུགས་ངན་པ་དང་དཀའ་ཐུབ་ངན་པས་དག་པར་འཛིན་པ་རྣམས་སུན་དབྱུང་བའི་པྱིར་བརྟུལ་ཞུགས་དང་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་བརྩམ་པར་བཞེད་ནས་ལོ་དྲུག་ཏུ་མཁའ་ཁྱབ་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་གོ། དེའི་ཚེ་ལྒ་སྡེ་བཟང་པོས་རིམ་གྲོ་བྱས་ཤིང་། ཏིལ་འབྲུ་གཅིག་དང་། འབྲས་འབྲུ་གཅིག་དང་། རྒྱ་ཤུག་འབྲུ་གཅིག་རྣམས་ཕུལ་བ་བཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ལོ་དང་པོ་གཉིས་ལ་འབྲས་ཉག་མ་རེ། བར་པ་གཉིས་ལ་ཆུ་ཐིགས་པ་རེ། ཐ་མ་གཉིས་ལ་ཅི་ཡང་མི་གསོལ་བའི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལོ་དྲུག་ཏུ་བསྟེན་ནོ། དེ་ཚེ་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་ནི་བསྐུལ། ཕྱོགས་བཅུའི་རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་པས་ནི་ལམ་དམན་པ་ལས་སད་པར་བྱས་ནས་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་རབ་ཏུ་བསྐུལ་ལོ། དེར་ངལ་ཞིག་དུབ་པའི་མཐའ་བསལ་བའི་ཕྱིར་རགས་པའི་ཟས་ལ་ཅུང་ཟད་སྤྱད་པས་ལྔ་སྡེ་བཟང་པོ་མི་མོས་པར་གྱུར་ཏེ་ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་སོང་ངོ་། དེ་ནས་ཕྱག་དར་ཁྲོད་པའི་གོས་འགའ་ཞིག་རྙེད་ན་སྙམ་སྟེ་སེམས་བཏུད་པ་ན། གྲོང་པའི་བུ་མོ་ལེགས་སྐྱེས་མའི་བྲན་མོ་བྲུབ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ཤི་བ་ཤ་ནའི་རས་ཀྱིས་དཀྲིས་ཏེ་དུར་ཁྲོད་དུ་བོར་བར་གྱུར་པ་དེ་བླངས་ཏེ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་རྒྱལ་བའི་རྡོ་ལ་བཞག་སྟེ་ལག་པའི་རྫིང་ཞེས་པའི་རྫིང་དུ་བཀྲུས་པ་ལས་སྣམ་སྦྱར་དྲུབ་པ་ཞིག་དང་། ལྷའི་བུ་དྲི་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བས་ལྷའི་གོས་ངུར་སྨྲིག་གི་ཚོན་དུ་བཅོས་པ་ཕུལ་བ་དག་གསོལ་ཏེ། སྔ་དྲོས་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་གྲོང་དུ་ཕྱོགས་པ་དང་། སྔོན་དུ་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་གྲོང་པའི་བུ་(སྟོད་ཆ།༣༩)མོ་ལེགས་སྐྱེས་མ་ལ་ཇི་ལྟར་སྤྲན་པ་ལྟར། དེས་བ་སྟོང་གི་འོ་མ་ལན་བཅུ་དྲུག་ཏུ་ཉིང་ཁུར་བྱས་པ་ཤེལ་གྱི་སྣོད་དུ་གསེར་གྱི་ཡལ་གོའི་ནག་དུ་བླུགས་ནས་འོ་ཐུག་སྦྲང་རྩི་ཅན་གྱིས་བཀང་སྟེ་ཕུལ་ལོ། དེར་གསུངས་པ། སྦྱིན་པ་འདིའི་ཅི་ཞིག་དོན་དུ་གཉེར། དེས་གསོལ་བ། རྒྱལ་བུ་དོན་གྲུབ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་
Chinese
请这样做。之后，菩萨看到那些入睡的妃嫔们丑陋的姿态，心中感到非常厌倦。他唤醒了沉睡的车夫，说道：“我的吉祥之事，是要成就一切目的。今晚，在恶鬼未吞噬之前，由义成来完成。车夫不要拖延，快点！把装饰华丽的骏马王也给我。”说完，车夫便将装饰华丽的骏马王——吉祥之马献给了他。之后，在坐骑之上，伴随着众多的天神和四大天王的侍奉，他从虚空中离去了。当时，他以大象回头的姿势，回头望向迦毗罗卫城的道路，说道：“在未获得诸佛所开示的殊胜之道前，我绝不会再次回到迦毗罗卫城。”就这样显现之后，从名为弥涅的地方的村庄可以推测，当到达六瑜缮那时，天亮了。那个地方和释迦族的地方之间也有六瑜缮那，总共跨越了十二瑜缮那。之后，他从马上下来，遣返了车夫(上部，第38页)。在一座清净的佛塔前，他用一把像蓝色莲花一样的剑，割断了自己的头发，抛向空中，诸神为了供养而取走了。化身为猎人的天子献上了袈裟，他接受了，并把那件粗糙的衣服给了他。他穿上袈裟，自己也受了具足戒，成为了出家人。第七，苦行的行为：之后，为了向那些进入菩萨无垢行为的所化众生展示，殊胜的菩提必须通过无数的苦行才能获得。在广严城（Vaisali，吠舍离）中，他拜访了精通幻术的阿罗逻·迦兰，以及在王舍城（Rajgir，拉杰吉尔）中，精通禅定的郁陀迦·罗摩子，他们展示了无所有处和有顶天的禅定。虽然他很快就掌握了他们的法门，但他意识到那些禅定和行为并非是从轮回的过患中解脱的道路，于是他前往了恒河（Nairanjana，尼连禅河），在那里，河水缓缓流淌，河岸平坦而令人愉悦。
English
Please do so. Then, the Bodhisattva, seeing the unsightly postures of the sleeping concubines, felt utterly weary in his heart. He awakened the sleeping charioteer and said, "My auspicious deed is to accomplish all purposes. Tonight, before the demons devour, let it be accomplished by Don Grub. Charioteer, do not delay, hurry! Also give me the adorned royal horse." Having said this, the charioteer offered the adorned royal horse, the auspicious horse named Bangden. After that, upon the mount, accompanied by many gods and the service of the four great kings, he departed from the expanse of the sky. At that time, with the posture of an elephant looking back, he looked back at the road to Kapilavastu and said, "Until I have obtained the supreme path taught by the Buddhas, I shall not return again to the base of the city of Kapilavastu." Having thus manifested, from the village of the land of Mene that can be inferred, when he had gone six yojanas, dawn broke. There were also six yojanas between that land and the land of the Shakyas, so in total he had gone beyond twelve yojanas. Then, having dismounted from the horse, he sent back the charioteer (upper part, p. 38). In front of a pure stupa, with a sword like a blue lotus, he cut off his hair and threw it into the sky, where the gods took it for the sake of offering. A son of the gods, having transformed into the form of a hunter, offered a saffron robe, which he took and gave the rough garment to him. Having put on the saffron robe, he himself took ordination and became a fully ordained monk. Seventh, the act of practicing austerities: After that, in order to show to those who are to be tamed who enter the undefiled conduct of the Bodhisattva that supreme Bodhi must be attained through immeasurable austerities, in Vaishali (Yangpachen), he visited Alara Kalama, the son of skill and knowledge, and in Rajgir (Gyalpoi Khab), he visited Udraka Ramaputra, the son of perseverance, who demonstrated the spheres of nothingness and the peak of existence. Although he quickly mastered their methods, he realized that those samadhis and practices were not the path to liberation from the faults of samsara, so he went to the great river Nairanjana, where the river flowed slowly and the banks were level and delightful.
Chinese
འགྱུར། 那时他这样想到：唉，这赡部洲已是五浊恶世，众生喜好下劣，充满外道之徒，趋入各种邪见，以非救护为救护，以非吉祥为吉祥，以非清净为清净。为了将这些导入正道，为了显示徒劳无益的事业和行为不致浪费，为了驳斥那些以恶劣的苦行和苦修为清净的观念，他决心开始进行苦行和苦修的区分，于是进入了为期六年的遍空三摩地。当时，乐施善者供养了他，他接受了一粒芝麻、一粒米和一粒柏树籽。就这样，前两年他只吃一粒米，中间两年只喝一滴水，最后两年什么也不吃，进行了六年的苦行三摩地。那时，诸神以偈颂劝请他，十方诸佛及其眷属使他从下劣道中觉醒，并极力劝请他前往菩提树。在那里，为了消除疲劳和困顿，他稍微食用了一些粗糙的食物，五贤善者因此不悦，前往波罗奈斯（Varanasi）去了。之后，他心想如果能找到一些裹尸布就好了，这时，村姑乐施女的婢女名叫布玛，她死了之后被裹上尸布丢弃在墓地里，他取走了那块布，帝释天将它放在胜石上，他在名为手池的池塘里清洗，得到了一件缝制的衲衣。天子无垢供养了他一件染成红色的天衣，他穿上了这些衣服，前往村庄乞食。正如之前诸神劝说村姑乐施女一样，她将一百头母牛的奶熬制成十六份精华，装在玻璃器皿中，用金柄的勺子盛满蜂蜜牛奶粥供养了他。世尊说道：你行此布施有何所求？她回答说：王子义成转轮
English
Then he thought, "Alas, this Jambudvipa has entered the age of the five degenerations. Sentient beings are fond of the inferior, filled with hordes of non-Buddhists, engaged in various views, perceiving what is not refuge as refuge, perceiving what is not auspicious as auspicious, and perceiving what is not pure as pure. In order to lead these beings onto the correct path, to show that futile actions and deeds are not wasted, and to refute those who perceive purification through evil asceticism and harsh penance, he resolved to begin distinguishing between asceticism and penance. Thus, he entered into the all-pervading samadhi for six years. At that time, Lgas-sde bzang-po served him, and he accepted one sesame seed, one grain of rice, and one juniper seed that were offered to him. In this way, for the first two years he ate only one grain of rice, for the middle two years he drank only one drop of water, and for the last two years he ate nothing at all, practicing asceticism in samadhi for six years. At that time, the gods urged him with verses, and the Buddhas of the ten directions, together with their retinues, awakened him from the inferior path and strongly urged him to go to the Bodhi tree. There, in order to dispel fatigue and exhaustion, he consumed a small amount of coarse food, which displeased the five excellent ones, and they went to Varanasi. After that, he thought that if he could find some rags for robes, and then, a village girl named Legs-skyes-ma's servant, named Brubs-ma, died and was wrapped in a shroud and abandoned in the cemetery. He took that cloth, and Indra placed it on the victorious stone, and he washed it in the pond called Hand Pond, and obtained a sewn patchwork robe. The son of the gods, Drii-ma-med-pa, offered him a divine garment dyed in saffron color, and he wore those clothes and went to the village for alms in the early morning. As the gods had previously advised the village girl Legs-skyes-ma, she made sixteen portions of essence from the milk of a hundred cows, poured it into a glass vessel, filled it with honey milk porridge using a golden spoon, and offered it to him. There he said, "What do you seek as the purpose of this offering?" She replied, "Prince Don-grub, the universal monarch,