Tibetan
བྲལ་བར་བྱེད་ན། དགེ་འདུན་གྱི་གནང་བ་མ་གཏོགས་ཏེ་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ། །དགེ་སློང་ཆོས་གོས་ཟིན་པས་སྲ་བརྐྱང་ཕྱུང་ན། དུས་མ་ཡིན་པའི་གོས་ ཤིག་རྙེད་ལ་འདོད་ན་དགེ་སློང་དེས་གོས་དེ་བླང་བར་བྱའོ། །བླངས་ནས་གལ་ཏེ་ལངས་ན་མྱུར་བ་ཁོ་ནར་གོས་སུ་བྱས་ལ་བཅང་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་མི་ལངས་ལ་ཁ་མ་ལངས་པ་ཁ་ སྐོང་བའི་གོས་ལ་རེ་བ་ཡོད་ན་དགེ་སློང་དེས་གོས་དེ་ཟླ་བ་གཅིག་གི་མཐར་བཞག་པར་བྱའོ། །དེ་ལས་འདས་པར་འཇོག་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ། །ཡང་དགེ་སློང་གང་དགེ་སློང་མ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ལ་གོས་རྙིང་པ་འཁྲུར་འཇུག་གམ། 2-1185 འཚེད་དུ་འཇོག་གམ། འཆག་ཏུ་འཇུག་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ། །ཡང་དགེ་སློང་གང་དགེ་སློང་མ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ལས་གོས་ལེན་ན། བརྗེས་པ་མ་གཏོགས་ཏེ་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ། །ཡང་ དགེ་སློང་གང་ཁྱིམ་བདག་གམ། ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པའི་གན་དུ་སོང་སྟེ། གོས་སློང་ན་དུས་མ་གཏོགས་ཏེ་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་དུས་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དགེ་ སློང་གོས་ཕྲོགས་སམ། གོས་རླག་གམ། གོས་ཚིག་གམ། གོས་རླུང་གིས་ཁྱེར་རམ། གོས་ཆུས་ཁྱེར་ན་དེ་ལ་དེ་ནི་དུས་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་གོས་ཕྲོགས་སམ། གོས་རླག་གམ། གོས་ཚིག་གམ། གོས་རླུང་གིས་ ཁྱེར་རམ། གོས་ཆུས་ཁྱེར་ན་ཁྱིམ་བདག་གམ། ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པའི་གན་དུ་སོང་ལ། གོས་བསླང་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་བྲམ་ཟེའམ། ཁྱིམ་བདག་དད་པ་ཅན་ཞིག་གིས་ དུས་ཀྱིས་གོས་མང་པོ་དག་སྟོབས་ལ་འདོད་ན་དགེ་སློང་དེས་དེ་ལས་གོས་སྟོད་གཡོགས་སྨད་གཡོགས་དང་བཅས་པའི་མཐར་ཐུག་པར་བླང་བར་བྱའོ། །དེ་ལས་ལྷག་པར་ལེན་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ། ། དགེ་སློང་གི་ཕྱིར་ཁྱིམ་བདག་གམ། ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པས་གོས་ཀྱི་རིན་དག་སྤངས་ནས་བདག་གིས་གོས་ཀྱི་རིན་འདི་དག་གིས་གོས་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཉོས་ལ། 2-1186 དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་འོངས་ན། དེ་ལ་གོས་རུང་བ་དུས་སུ་བསྐོན་ནོ་སྙམ་པ་ལས། དེ་ལ་གལ་ཏེ་དགེ་སློང་དེ་ལ་སྔར་མ་བསྟབས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འགའ་ཞིག་བྱུང་ སྟེ། བཟང་པོ་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཁྱིམ་བདག་གམ། ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་དེའི་གན་དུ་སོང་ནས་འདི་སྐད་ཅེས། ཚེ་དང་ལྡན་པས་བདག་གི་ཕྱིར་གོས་ཀྱི་རིན་གང་དག་སྤག་ པའི་གོས་ཀྱི་རིན་དེ་དག་གིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་གོས་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཉོས་ལ། བདག་ལ་གོས་རུང་བ་དུས་སུ་ལེགས་པར་སྐོན་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་ཏེ། གོས་གྲུབ་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་ བྱེད་དོ། །དགེ་སློང་གི་ཕྱིར་ཁྱིམ་བདག་དང་ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པས་གོས་ཀྱི་རིན་སོ་སོ་བ་དེ་དག་སྤགས་ནས། བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱིས་གོས་ཀྱི་རིན་སོ་སོ་བ་འདི་ དག་གིས་ག
Chinese
如果（比丘）放弃（袈裟），除非得到僧众的允许，否则是舍堕罪。如果比丘已经持有袈裟，并且需要一件应时之衣，那么这位比丘应当接受那件衣服。接受之后，如果合适，就应当尽快将其制成袈裟并持有。如果不合适，并且希望用它来补足其他衣服，那么这位比丘应当将那件衣服放置最多一个月。如果超过这个期限，则是舍堕罪。此外，如果任何比丘让非亲属的比丘尼洗、染或缝制旧衣服，则是舍堕罪。此外，如果任何比丘从非亲属的比丘尼那里接受衣服，除非是交换，否则是舍堕罪。此外，如果任何比丘前往非亲属的施主或施主的妻子那里乞求衣服，除非在应时的情况下，否则是舍堕罪。所谓应时的情况是：比丘的衣服被抢、遗失、烧毁、被风刮走或被水冲走。如果比丘的衣服被抢、遗失、烧毁、被风刮走或被水冲走，那么可以前往非亲属的施主或施主的妻子那里乞求衣服。如果一位有信仰的婆罗门或施主因为时节的缘故而准备了许多衣服，并且想要供养，那么这位比丘最多可以接受包括上衣和下裙在内的衣服。如果接受更多，则是舍堕罪。如果一位非亲属的施主或施主的妻子为了比丘而预先支付了衣服的价钱，心想：‘当名为某某的比丘来时，就为他及时准备好合适的衣服。’如果这位比丘事先没有被告知，但后来产生了一些想法，为了获得更好的东西，前往那位非亲属的施主或施主的妻子那里，这样说：‘请您用您为我预先支付的衣服价钱，为我购买这样那样的衣服，并及时为我准备好合适的衣服。’如果衣服最终完成，则是舍堕罪。如果一位非亲属的施主或施主的妻子为了比丘而各自预先支付了衣服的价钱，心想：‘我们两人用各自预先支付的衣服价钱，为...’ 如果（比丘）放弃（袈裟）， 除非得到僧众的允许， 便是应舍弃的堕罪。 比丘持有衣物， 若需要应时之衣， 比丘应取此衣。 取后若合适， 应尽快制成衣物并持有。 若不合适， 且希望用以补足其他衣物， 比丘应将此衣放置一月。 超过此限， 便是应舍弃的堕罪。 此外， 若比丘让非亲属比丘尼 洗、染或缝制旧衣， 便是应舍弃的堕罪。 此外， 若比丘从非亲属比丘尼处接受衣物， 除非交换， 便是应舍弃的堕罪。 此外， 若比丘前往非亲属的施主或施主之妻处乞求衣物， 除非应时， 便是应舍弃的堕罪。 所谓应时， 即比丘衣物被抢、遗失、烧毁、被风刮走或被水冲走。 若比丘衣物被抢、遗失、烧毁、被风刮走或被水冲走， 便可前往非亲属的施主或施主之妻处乞求衣物。 若有信仰的婆罗门或施主因时节之故准备了许多衣物， 且想要供养， 比丘最多可接受包括上衣和下裙在内的衣物。 接受更多， 便是应舍弃的堕罪。 若非亲属的施主或施主之妻为比丘预先支付了衣物价钱， 心想：‘待名为某某的比丘来时， 便为他及时准备好合适的衣物。’ 若比丘事先未被告知， 后来产生一些想法， 为了获得更好的东西， 前往那位非亲属的施主或施主之妻处， 如此说道：‘请您用您为我预先支付的衣物价钱， 为我购买这样那样的衣物， 并及时为我准备好合适的衣物。’ 若衣物最终完成， 便是应舍弃的堕罪。 若非亲属的施主和施主之妻为比丘各自预先支付了衣物价钱， 心想：‘我们两人用各自预先支付的衣物价钱， 为...’
English
If (a bhikkhu) gives up (a robe), it is a nissaggiya pacittiya, unless with the permission of the Sangha. If a bhikkhu has robes and needs a timely robe, that bhikkhu should accept that robe. Having accepted it, if it is suitable, he should quickly make it into a robe and keep it. If it is not suitable, and he hopes to use it to supplement other robes, that bhikkhu should keep that robe for up to one month. If he keeps it beyond that, it is a nissaggiya pacittiya. Furthermore, if any bhikkhu has a non-relative bhikkhuni wash, dye, or sew old robes, it is a nissaggiya pacittiya. Furthermore, if any bhikkhu accepts a robe from a non-relative bhikkhuni, unless it is an exchange, it is a nissaggiya pacittiya. Furthermore, if any bhikkhu goes to a non-relative householder or the wife of a householder to ask for robes, unless it is timely, it is a nissaggiya pacittiya. The timely situation is: if a bhikkhu's robes are robbed, lost, burned, blown away by the wind, or carried away by water. If a bhikkhu's robes are robbed, lost, burned, blown away by the wind, or carried away by water, then he may go to a non-relative householder or the wife of a householder to ask for robes. If a Brahmin or a householder with faith has prepared many robes because of the season and wants to offer them, then that bhikkhu may accept up to the limit of including the upper and lower garments. If he accepts more than that, it is a nissaggiya pacittiya. If a non-relative householder or the wife of a householder has prepaid the price of robes for a bhikkhu, thinking, 'When the bhikkhu named so-and-so comes, I will prepare suitable robes for him in time.' If that bhikkhu was not informed beforehand, but later has some thoughts, and for the sake of getting better things, goes to that non-relative householder or the wife of a householder, saying, 'Please buy such-and-such robes for me with the price of the robes you prepaid for me, and prepare suitable robes for me in time.' If the robes are eventually completed, it is a nissaggiya pacittiya. If a non-relative householder and the wife of a householder have each prepaid the price of robes for a bhikkhu, thinking, 'We two will use the price of the robes we each prepaid, to...' If (a bhikkhu) relinquishes (a robe), unless with the permission of the Sangha, it is an offense entailing forfeiture. If a bhikkhu possesses robes, and needs a robe in season, the bhikkhu should take this robe. Having taken it, if it is suitable, he should quickly make it into a robe and keep it. If it is not suitable, and he hopes to use it to supplement other robes, the bhikkhu should keep this robe for one month. Beyond this limit, it is an offense entailing forfeiture. Furthermore, if a bhikkhu has a non-relative bhikkhuni wash, dye, or sew old robes, it is an offense entailing forfeiture. Furthermore, if a bhikkhu accepts a robe from a non-relative bhikkhuni, unless it is an exchange, it is an offense entailing forfeiture. Furthermore, if a bhikkhu goes to a non-relative householder or the wife of a householder to ask for robes, unless it is in season, it is an offense entailing forfeiture. What is in season? If a bhikkhu's robes are robbed, lost, burned, blown away by the wind, or carried away by water. If a bhikkhu's robes are robbed, lost, burned, blown away by the wind, or carried away by water, then he may go to a non-relative householder or the wife of a householder to ask for robes. If a Brahmin or a householder with faith has prepared many robes because of the season and wants to offer them, the bhikkhu may accept up to the limit of including the upper and lower garments. If he accepts more than that, it is an offense entailing forfeiture. If a non-relative householder or the wife of a householder has prepaid the price of robes for a bhikkhu, thinking, 'When the bhikkhu named so-and-so comes, I will prepare suitable robes for him in time.' If that bhikkhu was not informed beforehand, but later has some thoughts, and for the sake of getting better things, goes to that non-relative householder or the wife of a householder, saying, 'Please buy such-and-such robes for me with the price of the robes you prepaid for me, and prepare suitable robes for me in time.' If the robes are eventually completed, it is an offense entailing forfeiture. If a non-relative householder and the wife of a householder have each prepaid the price of robes for a bhikkhu, thinking, 'We two will use the price of the robes we each prepaid, to...' --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ོས་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་སོ་སོ་བ་དག་ཉོས་ལ། དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་འོངས་པ་དང་། བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱིས་སོ་སོ་ནས་དེ་ལ་གོས་རུང་བ་དུས་སུ་བསྐོན་ནོ་ སྙམ་པ་ལས་དེ་ན་གལ་ཏེ་དགེ་སློང་དེ་ལ་སྔར་མ་བསྟབས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འགའ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། བཟང་པོ་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཁྱིམ་བདག་དང་། ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་གི་གན་དུ་སོང་ནས་འདི་སྐད་ཅེས། 2-1187 ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་གིས་བདག་གི་ཕྱིར་གོས་ཀྱི་རིན་སོ་སོ་བ་གང་དག་སྤགས་པའི་གོས་ཀྱི་རིན་དེ་དག་གིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་གོས་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་སོ་སོ་བ་དག་ ཉོས་ལ་གཉི་ག་འདུས་ཏེ། བདག་ལ་གོས་རུང་བ་ཞག་དུས་སུ་ལེགས་པར་སྐོན་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་ཏེ། གོས་གྲུབ་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ། །དགེ་སློང་གི་ཕྱིར་རྒྱལ་པོའམ། བློན་པོ་ཆེན་པོའམ། བྲམ་ ཟེའམ། ཁྱིམ་བདག་གམ། གྲོང་བརྡལ་གྱི་མིའམ། ཡུལ་མིའམ། ནོར་ཅན་ནམ། ཚོང་དཔོན་ནམ། དེད་དཔོན་གྱིས་ཕོ་ཉའི་ལག་ཏུ་གོས་ཀྱི་རིན་དག་བསྐུར་བར་གྱུར་ལ། དེ་ནས་ཕོ་ཉ་དེ་གོས་ཀྱི་རིན་དེ་ དག་ཁྱེར་ནས་དགེ་སློང་དེའི་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་དགེ་སློང་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་འཕགས་པ་མཁྱེན་པར་མཛོད་ཅིག ཁྱོད་ལ་རྒྱལ་པོའམ། བློན་པོ་ཆེན་པོའམ། བྲམ་ཟེའམ། ཁྱིམ་བདག་གམ། གྲོང་བརྡལ་གྱི་མིའམ། ཡུལ་མིའམ། ནོར་ཅན་ནམ། ཚོང་དཔོན་ནམ། དེདདཔོན་ཆེ་གེ་མོས་གོས་ཀྱི་རིན་འདི་དག་བསྐུར་གྱིས། འཕགས་པས་ཐུགས་བརྩེ་བའི་སླད་དུ་འདི་དག་བཞེས་ཤིག་ཅེས་ཟེར་ན་དགེ་སློང་དེས་ ཕོ་ཉ་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཕོ་ཉ་དགེ་སློང་དག་ནི་གོས་ཀྱི་རིན་དག་ལེན་དུ་མི་རུང་སྟེ། བདག་ཅག་གོས་རུང་བ་དུས་སུ་རྙེད་ན་ནི་ལེན་ཏོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། 2-1188 གལ་ཏེ་ཕོ་ཉ་དེས་དགེ་སློང་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞལ་ཏ་བགྱིད་པ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞལ་ཏ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་གང་ལགས་པ་འགའ་མཆིས་སམ་ཞེས་ཟེར་ན། དགེ་ སློང་གོས་འདོད་པས་ཕོ་ཉ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཕོ་ཉ་འདི་ནི་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་སྟེ། འདི་ནི་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་ཞལ་ཏ་ཉམས་སུ་ལེན་པའོ་ཞེས་ ཀུན་དགའི་ར་བ་པའམ། དགེ་བསྙེན་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་བསྟན་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཕོ་ཉ་དེས་གོས་ཀྱི་རིན་དེ་དག་ཁྱེར་ནས་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་ག་ལ་བ་དེར་འགྲོ་བར་བྱ་ཞིང་། ཕྱིན་ནས་ ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག ཁྱོད་ཀྱིས་གོས་ཀྱི་རིན་དེ་དག་གིས་གོས་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཉོས་ལ་དགེ་སློང་ མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་འོངས་པ་དང་། དེ་ལ་གོས་རུང་བ་དུས་སུ་སྐོན་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཕོ་ཉ་དེས་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་ལེགས་པར་ཡང་དག་པར་བསྒོ་ ཞིང་།
Chinese
然后（施主们）各自购买了这种或那种布料，心想：‘当名为某某的比丘来时，我们两人将各自为他奉献合身的衣服。’ 如果那时，在未告知比丘的情况下，产生了一些想法，为了追求好的结果，（比丘）去到施主和施主的妻子（如果他们不是亲戚）那里，这样说： ‘诸位，为了我，你们各自积攒的布料钱，请用那些钱购买这种或那种布料，然后你们两个一起为我及时缝制合身的衣服。’如果衣服做成了，就犯了舍堕罪。 如果国王、大臣、婆罗门、施主、城镇居民、村民、富人、商人或船长将布料钱交给使者，然后使者带着布料钱去到那位比丘那里，对比丘说：‘尊者，请知晓，国王、大臣、婆罗门、施主、城镇居民、村民、富人、商人或船长某某为您送来这些布料钱，请尊者慈悲接受。’ 那么比丘应该对使者说：‘朋友，比丘不应该接受布料钱，如果我们及时得到合身的衣服，那就可以接受。’ 如果使者对比丘说：‘尊者，是否有可以接受尊者吩咐的人呢？’ 想要衣服的比丘应该对使者说：‘朋友，这位是比丘的吩咐者，这位是可以接受比丘吩咐的人。’然后指出寺院的管理人或在家信徒。 然后使者带着布料钱去到吩咐者那里，去后对吩咐者说：‘朋友，吩咐者，请知晓，请用这些布料钱购买这种或那种衣服，当名为某某的比丘来时，及时为他缝制合身的衣服。’ 然后使者应该非常仔细地嘱咐吩咐者。
English
Then (the donors) each bought this or that kind of cloth, thinking, 'When the monk named so-and-so comes, we two will each offer him a suitable robe.' If at that time, without informing the monk, some thoughts arise, and in order to pursue good results, (the monk) goes to the householder and the householder's wife (if they are not relatives) and says this: 'Venerable ones, for my sake, the cloth money that you have each accumulated, please use that money to buy this or that kind of cloth, and then you two together should promptly sew a suitable robe for me.' If the robe is made, it is an offense entailing forfeiture. If a king, a great minister, a Brahmin, a householder, a town dweller, a villager, a rich person, a merchant, or a captain entrusts cloth money to a messenger, and then the messenger takes the cloth money to that monk, saying to the monk, 'Venerable one, please know that the king, the great minister, the Brahmin, the householder, the town dweller, the villager, the rich person, the merchant, or the captain so-and-so has sent you this cloth money, please accept it out of compassion.' Then the monk should say to the messenger, 'Friend, monks should not accept cloth money, but if we obtain a suitable robe in due time, then we can accept it.' If the messenger says to the monk, 'Venerable one, is there someone who can accept your instructions?' The monk who wants the robe should say to the messenger, 'Friend, this is the one who carries out the monks' instructions, this is the one who can accept the monks' instructions.' Then point out the monastery manager or a lay devotee. Then the messenger should take the cloth money to the one who carries out the instructions, and after going there, say to the one who carries out the instructions, 'Friend, the one who carries out the instructions, please know that you should use this cloth money to buy this or that kind of robe, and when the monk named so-and-so comes, promptly sew a suitable robe for him.' Then the messenger should very carefully instruct the one who carries out the instructions. --------------------------------------------------------------------------------