Tibetan
་དྲི་མ་དག་དང་མཚུངས། །མངལ་སྦུབས་བྲལ་འདྲ་མི་རྟོག་པའི། །ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་བཞིན། །ས་གསུམ་རྗེས་འབྲེལ་དྲི་མ་རྣམས། །ས་འདམ་གོས་བཞིན་ཤེས་བྱ་སྟེ། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་ ལྟའི། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་གཞོམ་བྱ་ཡིན། །དེ་ལྟར་ཆགས་སོགས་དྲི་མ་དགུ །པདྨ་ལ་སོགས་དག་དང་མཚུངས། །རང་བཞིན་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་ཕྱིར་ཁམས། །སངས་རྒྱས་སོགས་དང་ཆོས་མཚུངས་སོ། །འདི་ཡི་རང་བཞིན་ཆོས་ སྐུ་དང་། །དེ་བཞིན་ཉིད་དང་རིགས་ཀྱང་སྟེ། །དེ་ནི་དཔེ་གསུམ་གཅིག་དང་ནི། །ལྔ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཤེས་པར་བྱ། །ཆོས་སྐུ་རྣམ་གཉིས་ཤེས་བྱ་སྟེ། །ཆོས་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་དྲི་མེད་དང་། །དེ་ཡི་རྒྱུ་མཐུན་ཟབ་པ་དང་། ། 2-164 སྣ་ཚོགས་ཚུལ་ནི་སྟོན་པ་འོ། །འཇིག་རྟེན་འདས་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ན། །འདི་ལ་དཔེ་ནི་མི་དམིགས་པས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་དང་ཁམས། །འདྲ་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན། །ཕྲ་མོ་ཟབ་མོའི་ཚུལ་ བསྟན་ནི། །སྦྲང་རྩི་རོ་གཅིག་པ་བཞིན་ཏེ། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཚུལ་བསྟན་ནི། །སྣ་ཚོགས་སྦུབས་སྙིང་བཞིན་ཤེས་བྱ། ། རང་བཞིན་འགྱུར་བ་མེད་པ་དང་། །དགེ་དང་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར། །དེ་བཞིན་ཉིད་ འདི་གསེར་གྱི་ནི། །གཟུགས་དང་མཚུངས་པར་བརྗོད་པ་ཡིན། །གཏེར་དང་འབྲས་བུའི་ཤིང་བཞིན་དུ། །རིགས་དེ་རྣམ་གཉིས་ཤེས་བྱ་སྟེ། །ཐོག་མེད་རང་བཞིན་གནས་པ་དང་། །ཡང་དག་བླང་བ་མཆོག་ཉིད་དོ། །རིགས་ འདི་གཉིས་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །སྐུ་གསུམ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ཡིན། །དང་པོའི་སྐུ་ནི་དང་པོ་སྟེ། །གཉིས་པ་ཡིས་ནི་ཕྱི་མ་གཉིས། །ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་མཛེས་པ་ནི། །རིན་ཆེན་སྐུ་འདྲར་ཤེས་བྱ་ སྟེ། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་བྱས་མིན་དང་། །ཡོན་ཏན་རིན་ཆེན་གཏེར་ཡིན་ཕྱིར། །ཆོས་ཆེན་རྒྱལ་སྲིད་ཆེ་ལྡན་ཕྱིར། །རྫོགས་ལོངས་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བཞིན་ནོ། །གཟུགས་བརྙན་གྱི་ནི་རང་བཞིན་ཕྱིར། །སྤྲུལ་པ་གསེར་གྱི་ གཟུགས་ལྟ་བུ། །རང་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་དེ། །དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་བྱ་ཡིན། །ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་འོད་འབར་བ། །མིག་མེད་པས་ནི་མཐོང་བ་མེད། །འདི་ལ་བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །གཞག་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད། ། 2-165 ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་ལྟ། །ཡང་དག་མཐོང་ན་རྣམ་པར་གྲོལ། །རྣམ་དབྱེ་བཅས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །གློ་བུར་དག་གིས་ཁམས་སྟོང་གི །རྣམ་དབྱེ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །བླ་མེད་ཆོས་ཀྱིས་སྟོང་ མ་ཡིན། །སྤྲིན་དང་རྨི་ལམ་སྒྱུ་བཞིན་དེ་དང་དེར། །ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་རྣམ་ཀུན་སྟོང་པ་ཞེས། །གསུངས་ནས་ཡང་འདིར་རྒྱལ་རྣམས་སེམས་ཅན་ལ། །སངས་རྒྱས་སྙིང་པོ་ཡོད་ཅེས་ཅི་སྟེ་གསུངས། །སེམས་ཞུམ་ སེམས་ཅན་དམན་ལ་བརྙས་པ་དང་། །ཡང་དག་མིན་འཛིན་ཡང་དག་ཆོས་ལ་སྐུར། །བདག་ཅག་ལྷག་པའི་སྐྱོན་ལྔ་གང་དག་ལ། །ཡོད་པ་
Chinese
如同远离垢染， 如同子宫般远离分别念， 如同圆满成熟的智慧， 三地的后遗症， 如同沾染泥土的衣物，应知晓。 以伟大金刚般的， 三摩地摧毁它们。 如是贪执等九种垢染， 如同莲花等清净之物。 因其包含三种自性，故为界， 与佛等同具法性。 此之自性为法身， 如是真如与种姓亦然。 彼乃三喻为一， 应以五者了知。 应知法身有两种， 法界极其无垢， 及其同类深奥， 以及宣说种种相状。 因其超越世间，故于世间， 对此无有譬喻可寻， 故如来与界， 被示为相同。 所示微细深奥之相， 如同蜂蜜般味道相同。 所示种种相状， 应知如同种种蜂巢。 因其自性不变， 且具善与极净， 故此真如， 被说为如同黄金之形。 如同宝藏与果树， 应知种姓有两种， 无始自性安住， 以及真实获得之殊胜。 欲从此二种姓， 获得佛之三身。 第一之身即最初， 由第二者得后二者。 自性身之庄严， 应知如同珍宝之身。 因其非自性所造， 且功德为珍宝之藏。 因其具大法与大王权， 故如圆满受用轮王。 因其为影像之自性， 故化身如黄金之像。 自生者之真实义， 应以信心了悟。 如日轮光芒四射， 无眼者无法看见。 对此无须去除任何事物， 亦无需安立任何事物。 于真实中如实见， 如实见则得解脱。 具有分别之相， 由突发之物使界空。 具有无分别之相， 非由无上法使之空。 如云、如梦、如幻，于彼彼处， 一切所知皆为空性， 如是说后，诸佛为何又说， 众生皆有如来藏？ 对于心生退缩、轻蔑劣者， 以及执持邪见、诽谤正法者。 我等具有的五种过失是什么？
English
Like being free from defilements, Like being separated from the womb, free from conceptualization, Like the complete maturation of wisdom, The aftereffects of the three realms, Should be known like clothes stained with mud. With a great vajra-like, Samadhi, they are to be destroyed. Thus, the nine defilements such as attachment, Are like lotuses and other pure things. Because it is contained by the three natures, it is a realm, Equal in Dharma nature with Buddhas and others. Its nature is Dharmakaya (法身，धर्मकाय, dharmakāya, Dharma body), Likewise, Suchness and lineage are also so. That is, the three metaphors are one, And should be understood by the five. The two aspects of Dharmakaya should be known, The Dharmadhatu (法界，धर्मधातु, dharmadhātu, Dharma realm) is extremely immaculate, And its homogeneous cause is profound, And it teaches various aspects. Because it transcends the world, in the world, There is no analogy to be found for this, Therefore, the Tathagata (如来，तथागत, tathāgata, Thus Gone) and the realm, Are shown to be the same. The subtle and profound aspect shown, Is like the single taste of honey. The various aspects shown, Should be known like various honeycombs. Because its nature is immutable, And it possesses goodness and complete purity, Therefore, this Suchness, Is said to be like the form of gold. Like a treasure and a fruit tree, The lineage should be known as twofold, The beginningless nature abides, And the supreme true attainment. Desiring to obtain the three bodies of the Buddha, From these two lineages. The first body is the first, The latter two are obtained by the second. The splendor of the Svabhavikakaya (自性身，स्वभाविककाय, svābhāvikakāya, Essence Body), Should be known as like a jewel body. Because it is not made by nature, And its qualities are a treasure of jewels. Because it possesses great Dharma and great sovereignty, It is like the complete enjoyment of a Chakravartin (轮王，चक्रवर्तिन्, cakravartin, Wheel-Turning King). Because it is the nature of an image, The Nirmanakaya (化身，निर्माणकाय, nirmāṇakāya, Emanation Body) is like a golden image. The ultimate meaning of the self-born ones, Should be realized through faith. Like the sun's orb blazing with light, Those without eyes cannot see it. There is nothing to be removed from this, Nor is there anything to be established. See truly in the truth, Seeing truly, one is liberated. Having the characteristic of differentiation, The realm is emptied by adventitious things. Having the characteristic of non-differentiation, It is not emptied by the unsurpassed Dharma. Like clouds, like dreams, like illusions, in each of those places, All knowable things are empty in every way, Having said this, why do the Buddhas say, That sentient beings have the Tathagatagarbha (如来藏，तथागतगर्भ, tathāgatagarbha, Womb of the Thus Come One)? Towards those who are disheartened, who despise the inferior, And who hold wrong views and slander the true Dharma. What are the five faults that we possess? --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
དེ་དག་དེ་སྤང་དོན་དུ་གསུངས། །ཡང་དག་མཐའ་ནི་འདུས་བྱས་ ཀྱིས། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དབེན་པ་སྟེ། །ཉོན་མོངས་ལས་དང་རྣམ་སྨིན་དོན། །སྤྲིན་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་བརྗོད། །ཉོན་མོངས་སྤྲིན་འདྲ་བྱ་བ་ཡིན། །ལས་ནི་རྨི་ལམ་ལོངས་སྤྱོད་བཞིན། །ཉོན་མོངས་ལས་ཀྱི་ རྣམ་པར་སྨིན། །ཕུང་པོ་སྒྱུ་མ་སྤྲུལ་པ་བཞིན། །སྔར་ནི་དེ་ལྟར་རྣམ་གཞག་ནས། །སླར་ཡང་བླ་མའི་རྒྱུད་འདིར་ནི། །ཉེས་པ་ལྔ་དག་སྤང་བའི་ཕྱིར། །ཁམས་ཡོད་ཉིད་ཅེས་བསྟན་པ་ཡིན། །འདི་ལྟར་ དེ་ནི་མ་ཐོས་པར། །བདག་ལ་བརྙས་པའི་ཉེས་པ་ཡིས། །སེམས་ནི་ཞུམ་པ་འགའ་ཞིག་ནས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །གང་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་སྐྱེས་པས། །བདག་ནི་མཆོག་ཅེས་རློམ་པ་ན། ། 2-166 བྱང་ཆུབ་སེམས་མ་སྐྱེས་པ་ལ། །དམན་པའི་འདུ་ཤེས་རབ་ཏུ་འཇུག །དེ་ལྟར་སེམས་པ་དེ་ལ་ནི། །ཡང་དག་ཤེས་པ་མི་སྐྱེ་བ། །དེས་ན་ཡང་དག་མིན་འཛིན་ཅིང་། །ཡང་དག་དོན་ནི་རིག་ མི་འགྱུར། །བཅོས་མ་གློ་བུར་བ་ཉིད་ཕྱིར། །སེམས་ཅན་སྐྱོན་དེ་ཡང་དག་མིན། །ཡང་དག་ཉེས་དེ་བདག་མེད་པ། །ཡོན་ཏན་རང་བཞིན་དག་པ་ཡིན། །ཡང་དག་མིན་པའི་ཉེས་འཛིན་ཅིང་། །ཡང་དག་ཡོན་ ཏན་སྐུར་འདེབས་པ། །བློ་ལྡན་བདག་དང་སེམས་ཅན་ལ། །མཚུངས་མཐོང་བྱམས་པ་ཐོབ་མི་འགྱུར། །འདི་ལྟར་དེ་ནི་ཐོས་པ་ལས། །སྤྲོ་དང་སྟོན་པ་བཞིན་གུས་དང་། །ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་བྱམས་ཆེན་སྐྱེ། །ཆོས་ ལྔ་སྐྱེ་ཕྱིར་དེ་ལས་ནི། །ཁ་ན་མ་ཐོ་མེད་མཚུངས་ལྟ། །སྐྱོན་མེད་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་དང་། །བདག་དང་སེམས་ཅན་མཚུངས་བྱམས་ལས། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་མྱུར་དུ་འཐོབ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྒྱུད་བླ་ མའི་བསྟན་བཅོས་དཀོན་མཆོག་གི་རིགས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་སྐབས་ཏེ་དང་པོའོ།། ༈ །། ༄། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྐབས་ཏེ་གཉིས་པ། དག་ཐོབ་བྲལ་བ་རང་བཞིན་དོན། །དེ་བརྟེན་ཟབ་དང་རྒྱ་ཆེ་དང་། །བདག་ཉིད་ཆེན་ པོ་དེ་ཡང་ནི། །ཇི་སྲིད་དུས་དང་ཇི་ལྟ་ཉིད། །ངོ་བོ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དང་། །ལས་དང་ལྡན་ལ་འཇུག་པ་དང་། །དེ་རྟག་བསམ་མི་ཁྱབ་ཉིད་ཀྱིས། །སངས་རྒྱས་ས་ནི་མཉམ་པར་གཞག །རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཞེས་བརྗོད་གང་ཡིན་ཉི་དང་མཁའ་བཞིན་གློ་བུར་གྱི། ། 2-167 ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱའི་སྤྲིན་ཚོགས་སྟུག་པོའི་སྒྲིབ་པ་ཡིས་ནི་བསྒྲིབས་གྱུར་པ། །དྲི་མེད་སངས་རྒྱས་ཡོན་ཏན་ཀུན་ལྡན་རྟག་བརྟན་གཡུང་དྲུང་སངས་རྒྱས་ཉིད། །དེ་ནི་ཆོས་ལ་མི་རྟོག་རྣམ་འབྱེད་ཡེ་ཤེས་ དག་ལ་བརྟེན་ནས་འཐོབ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་དབྱེར་མེད་པ། །དག་པའི་ཆོས་ཀྱིས་རབ་ཕྱེ་བ། །ཉི་མ་མཁའ་བཞིན་ཡེ་ཤེས་དང་། །སྤངས་པ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །འོད་གསལ་བྱས་མིན་དབྱེར་མེད་པར། ། འཇུག་ཅན་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་ནི། །རྡུལ་ལས་འདས་ཕྱིར་ས
Chinese
这些是为了舍弃它们而说的。真实的终极是远离一切造作之物，远离烦恼、业和异熟果报，就像云等一样。烦恼就像云一样，业就像梦中的享乐一样。烦恼和业导致异熟果报，五蕴就像幻术和化现一样。先前如此安立之后，再次在上师的传承中，为了舍弃五种过失，才宣说了具有自性。像这样，如果未曾听闻，就会因为轻蔑自己的过失，导致一些人心生沮丧，菩提心难以生起。如果有人生起了菩提心，就会自认为是最殊胜的，对于未生起菩提心的人，则会产生低劣的想法。像这样思考的人，无法生起正确的智慧，因此执着于非真实，无法证悟真实的意义。因为是虚假的、暂时的，所以众生的过失并非真实。真实的过失是无我的，功德是自性清净的。执着于非真实的过失，诽谤真实的功德，有智慧的人对于自己和众生，无法生起平等的慈爱。像这样，通过听闻，就会像喜悦和宣说一样，产生恭敬和智慧、般若、大慈悲。为了生起五种功德，因此不会有任何过失，会平等看待，具备无过失的功德，从平等慈爱自己和众生中，迅速获得佛果。 《大乘经庄严论》中，关于如来藏的章节，即第一品。 关于菩提的章节，即第二品。 清净、证得、远离是自性的意义。依靠它，深奥、广大、伟大的自性，无论何时、无论如何，本体、原因、结果、业和入定，以及它的常恒、不可思议，都使佛地平等安住。所谓自性光明，就像太阳和天空一样，被突如其来的烦恼和所知障的浓厚云层所遮蔽。无垢、具足一切佛陀功德、常恒不变的佛性，依靠对法的不分别和分别智慧才能获得。佛性是无分别的，通过清净的法来区分，就像太阳和天空一样，是智慧和断证二者的特征。光明和非造作是无分别的，就像进入恒河沙数一样，超越了尘埃。
English
These are spoken for the purpose of abandoning them. The ultimate reality is the separation from all that is conditioned, separate from afflictions, karma, and their results, like clouds and so on. Afflictions are like clouds, actions are like enjoying dreams. Afflictions and actions lead to the maturation of results. The aggregates are like illusions and emanations. Having established it in this way before, again in this lineage of the Guru, it is taught that the essence exists in order to abandon the five faults. Like this, if it is not heard, due to the fault of despising oneself, some minds become disheartened, and the Bodhicitta will not arise. When Bodhicitta arises in someone, they boast that they are supreme, and for those in whom Bodhicitta has not arisen, they strongly engage in the perception of inferiority. Thus, in that mind, correct knowledge does not arise, therefore clinging to what is not correct, they will not realize the meaning of what is correct. Because it is artificial and temporary, the faults of sentient beings are not correct. The correct fault is selfless, and the qualities are naturally pure. Clinging to incorrect faults and denigrating correct qualities, intelligent beings will not attain equal love for themselves and sentient beings. Like this, from hearing it, like joy and teaching, respect, wisdom, prajna, and great compassion arise. In order to generate the five qualities, therefore there is no fault, seeing equally, possessing faultless qualities, from equal love for oneself and sentient beings, Buddhahood is quickly attained. The chapter on the Tathagatagarbha (Essence of the Thus-Gone One), which is the first chapter, from 'The Treatise on the Sublime Continuum of the Great Vehicle' (Uttaratantra Shastra), which is a differentiation of the Jewel Lineage. The chapter on Bodhi (Enlightenment), which is the second chapter. Purity, attainment, and separation are the meaning of self-nature. Relying on it, profundity, vastness, and great self-nature, whenever and however, essence, cause, result, karma, and engagement, and its permanence and inconceivability, establish the Buddha-ground equally. What is called self-nature luminosity, like the sun and the sky, is obscured by the dense clouds of sudden afflictions and cognitive obscurations. The stainless, possessing all Buddha qualities, permanent, steadfast, and eternal Buddhahood, is attained by relying on non-conceptual and discriminating wisdom of the Dharma. Buddhahood is indivisible, distinguished by pure Dharma, like the sun and the sky, it is the characteristic of both wisdom and abandonment. Luminosity and non-fabrication are indivisible, like entering the Ganges River, surpassing the dust. --------------------------------------------------------------------------------