Tibetan
དང་། །ལམ་གཞན་ཉེ་བར་སྟོན་བདུད་ལ། །བདུད་ཅེས་བྱ་བར་རྟོགས་པ་དང་། །སངས་རྒྱས་དགྱེས་པའི་སྤྱོད་པ་སྟེ། །རྟགས་ནི་ཉི་ཤུ་དེ་དག་གིས། །དྲོད་དང་རྩེ་མོ་བཟོད་བཅས་དང་། །ཆོས་མཆོག་རྣམས་ལ་ གནས་པ་ནི། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་མི་ལྡོག །མཐོང་བའི་ལམ་ལ་བཟོད་པ་དང་། །ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མི་ལྡོག་པའི། །མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ། །གཟུགས་སོགས་འདུ་ཤེས་ལྡོག་པ་དང་། ། 1-1003 སེམས་བརྟེན་ཐེག་པ་དམན་དག་ལས། །རྣམ་ལྡོག་བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པའི། །ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་ཟད་པ་དང་། །ལུས་སེམས་ཡང་བ་ཉིད་དང་ནི། །འདོད་ལ་སྤྱོད་ལ་ཐབས་མཁས་དང་། །རྟག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་ ཉིད་དང་། །འཚོ་བ་རྣམ་པར་དག་ཉིད་དང་། །ཕུང་སོགས་བར་ཆད་བྱེད་རྣམས་དང་། །ཚོགས་དང་དབང་སོགས་བཅས་པ་ཡི། །གཡུལ་འགྱེད་སེར་སྣ་ལ་སོགས་ལ། །སྦྱོར་དང་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་ཡི། །གནས་པ་སོ་ སོར་བཀག་པ་དང་། །ཆོས་ནི་རྡུལ་ཙམ་མི་དམིགས་ཉིད། །རང་གི་ས་ལ་ངེས་པ་ཉིད། །ས་གསུམ་ལ་ནི་གནས་པ་དང་། །ཆོས་ཀྱི་དོན་དུ་སྲོག་གཏོང་བ། །དེ་འདྲའི་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་ནི། །བློ་ ལྡན་མཐོང་བའི་ལམ་གནས་པའི། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་དག་ཡིན། །སྒོམ་པའི་ལམ་ནི་ཟབ་པ་སྟེ། །ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས། །ཟབ་པ་དེ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་དང་། །སྐུར་པའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བ་ ཉིད། །ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་དང་མཐོང་བའི། །ལམ་དང་སྒོམ་པའི་ལམ་ཉིད་ལ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་སེམས་པ་དང་། །འཇལ་དང་ངེས་རྟོག་སྒོམ་པའི་ལམ། །དེ་ནི་རྒྱུན་ཆགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ ཆེན་པོ་རྣམས། །ཆུང་ངུའི་ཆུང་སོགས་དབྱེ་བ་ཡིས། །རྣམ་པས་རྣམ་པ་དགུར་བཞེད་དོ། །གྲངས་མེད་ལ་སོགས་བསྟན་པ་རྣམས། །དམ་པའི་དོན་དུ་བཟོད་མ་ཡིན། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཐུགས་བརྩེ་བས། །རྒྱུ་མཐུན་དེ་དག་ཐུབ་པ་བཞེད། ། 1-1004 དངོས་པོ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ལ། །ཉམས་པ་དང་ནི་འཕེལ་མི་རུང་། །སྒོམ་ཞེས་བྱ་བའི་ལམ་གྱིས་ནི། །ཅི་ཞིག་ཉམས་ཤིང་ཅི་ཞིག་འཐོབ། །བྱང་ཆུབ་ཇི་ལྟ་དེ་བཞིན་དུ། །འདི་ནི་འདོད་པའི་དོན་ སྒྲུབ་བྱེད། །བྱང་ཆུབ་དེ་བཞིན་ཉིད་མཚན་ཉིད། །དེ་ཡང་དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་བཞེད། །སེམས་ནི་སྔ་མས་བྱང་ཆུབ་པར། །རིགས་མིན་ཕྱི་མས་ཀྱང་ནི་མིན། །མར་མེའི་དཔེ་ཡི་ཚུལ་གྱིས་ནི། །ཟབ་མོའི་ཆོས་ ཉིད་རྣམ་པ་བརྒྱད། །སྐྱེ་བ་དང་ནི་འགག་པ་དང་། །དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཤེས་བྱ་དང་། །ཤེས་དང་སྤྱོད་དང་གཉིས་མེད་དང་། །ཐབས་མཁས་པ་ལ་ཟབ་པ་ཉིད། །ཆོས་རྣམས་རྨི་ལམ་འདྲ་བའི་ཕྱིར། །སྲིད་ དང་ཞི་བར་མི་རྟོག་པ། །ལས་མེད་ལ་སོགས་ཀླན་ཀ་ཡི། །ལན་ནི་ཇི་སྐད་བཤད་པར་ཟད། །སེམས་ཅན་འཇིག་རྟེན་དེ་བཞིན་དུ། །སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་མ་དག་པ། །དེ་
Chinese
不应如此，应向魔众指示其他道路。 了悟所谓‘魔’，乃是令诸佛欢喜的行为。 这二十种迹象表明，具备暖位、顶位、忍位， 以及安住于殊胜之法者，不会从圆满菩提中退转。 在见道位上，具备忍位，以及十六个刹那的智， 应知这是菩萨不退转的特征。 色等诸蕴的止息， 以及心依止于低劣乘， 从解脱中退转，禅定等支分完全灭尽， 身心轻安，善于运用欲乐， 恒常行持梵行， 生活清净， 以及能断除蕴等障碍， 与眷属和权势等一同， 参与战争，对悭吝等， 进行准备和随行， 各自阻止安住， 以及不执著于丝毫法尘， 于自地获得确定， 安住于三地， 为法牺牲生命。 如此十六刹那， 是具慧者安住于见道位， 不退转的迹象。 修道位甚深， 甚深空性等， 甚深即是从增益和， 损减的边见中解脱。 决择分和见道， 以及修道位本身， 反复思维修习， 衡量、确定、修习道。 因为它是持续不断的， 小、中、大三种， 以小之小等差别， 分为九种。 所说的无数等， 在胜义谛中是不可忍受的。 在世俗谛中，以慈悲心， 佛陀认可这些同类。 对于不可言说的法， 不可能有退失和增长。 以修道之道的修行， 什么会退失，什么会获得？ 如菩提一般， 这能成办所愿之义。 菩提即是如实之自性， 它也被认为是它的自性。 心识不是由先前的证悟， 也不是由后来的非理作意所生。 以灯焰的比喻， 甚深之法具有八种体性： 生起和灭尽， 如是、所知、 知、行、二无别， 以及善巧方便的甚深。 诸法如梦， 因此不思议有寂。 对于无业等责难， 回答如前所述。 如众生世间一般， 器世间是不清净的。 那...
English
It should not be so, but other paths should be shown to the Maras (demons). Understanding that 'Mara' means actions that please the Buddhas. These twenty signs indicate that those who possess warmth, summit, forbearance, and abide in the supreme Dharma (teachings), will not regress from perfect Bodhi (enlightenment). In the Path of Seeing, possessing forbearance, and sixteen moments of wisdom, it should be known that this is the characteristic of a Bodhisattva who does not regress. The cessation of forms and other aggregates, and the mind relying on inferior vehicles, regressing from liberation, the complete exhaustion of the limbs of Dhyana (meditation), lightness of body and mind, skillful use of desires, constantly practicing Brahmacharya (celibacy), living purely, and being able to cut off obstacles such as aggregates, together with retinues and powers, engaging in warfare, against miserliness, etc., preparing and following, individually preventing abiding, and not clinging to even a speck of Dharma dust, obtaining certainty in one's own ground, abiding in the three grounds, sacrificing life for the sake of Dharma. Such sixteen moments, are the signs of a wise person abiding in the Path of Seeing, who does not regress. The Path of Meditation is profound, profound emptiness, etc., profound is liberation from the extremes of addition and, subtraction. The decisive part and the Path of Seeing, and the Path of Meditation itself, repeatedly contemplating and practicing, measuring, determining, practicing the Path. Because it is continuous, the three, small, medium, and large, are divided into nine types by the differences of small of small, etc. The countless, etc., that are spoken of, are intolerable in the ultimate truth. In the conventional truth, with compassion, the Buddhas approve of these similar ones. For the inexpressible Dharma, there can be no loss or gain. By the practice of the Path of Meditation, what is lost and what is gained? Like Bodhi, this accomplishes the desired meaning. Bodhi is the nature of suchness, it is also considered its nature. Consciousness is not born from the previous enlightenment, nor from the subsequent irrational attention. By the analogy of the flame of a lamp, the profound Dharma has eight natures: arising and ceasing, suchness, knowable, knowing, acting, non-duality, and the profundity of skillful means. Since all Dharmas are like dreams, therefore, there is no thought of existence and peace. For accusations such as no action, the answer is as said before. Like the sentient being world, the vessel world is impure. That... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ལ་དག་པར་སྒྲུབ་པ་ ཡིས། །སངས་རྒྱས་ཞིང་ནི་དག་པ་ཉིད། །ཡུལ་དང་སྦྱོར་བ་ཅན་འདི་ནི། །དགྲ་རྣམས་ལས་ནི་འདས་པ་དང་། །མི་ཤེས་ཇི་བཞིན་ཤུགས་དང་ནི། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་མཚན་ཉིད་དང་། །མ་ཆགས་པ་དང་ མི་དམིགས་དང་། །མཚན་མ་སྨོན་ལམ་ཟད་པ་དང་། །དེ་ཡི་རྟགས་དང་ཚད་མེད་པ། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་རྣམ་པ་བཅུ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལས། 1-1005 སྐབས་བཞི་པའོ།། ༈ །། ༄། །སྐབས་ལྔ་པ། རྨི་ལམ་ན་ཡང་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་ལྟ་ལ་སོགས། །རྩེ་མོར་ཕྱིན་པར་སྦྱོར་བའི་རྟགས། །རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་དག་ཏུ་བཞེད། །འཛམ་བུའི་གླིང་གི་སྐྱེ་བོ་རྙེད། །སངས་ རྒྱས་མཆོད་པའི་དགེ་ལ་སོགས། །རྣམ་མང་དུ་ནི་དཔེར་མཛད་ནས། །རྣམ་འཕེལ་བཅུ་དྲུག་བདག་ཉིད་དོ། །ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་གསུམ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི། །ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་བླ་མེད་པ། །སེམས་ཅན་དོན་ཡོངས་མི་གཏོང་ བ། །བསྟན་པ་ཞེས་ནི་མངོན་པར་བརྗོད། །གླིང་བཞི་པ་དང་སྟོང་དག་དང་། །སྟོང་གཉིས་གསུམ་དག་དཔེར་མཛད་ནས། །བསོད་ནམས་མང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །ཏིང་འཛིན་ཡོངས་སུ་བསྒྲགས་པ་ཡིན། །འཇུག་པ་དང་ནི་ ལྡོག་པ་ལ། །གཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་སོ་སོར་དེ། །དགུ་ཡི་བདག་ཉིད་ཇི་བཞིན་ཡུལ། །མིན་པའི་བདག་ཉིད་དག་ཤེས་བྱ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་འཕགས་དབྱེ་བས། །སེམས་ཅན་རྫས་དང་བཏགས་ཡོད་པར། །རྣམ་རྟོག་ འཛིན་པ་དག་ཏུ་འདོད། །དེ་དག་སོ་སོར་དགུ་བདག་ཉིད། །གལ་ཏེ་གཟུང་དོན་དེ་བཞིན་མེད། །དེ་དག་གང་གི་འཛིན་པར་འདོད། །དེ་ལྟར་དེ་དག་འཛིན་པ་ཡི། །ངོ་བོས་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། ། ངོ་བོ་ཉིད་དང་རིགས་དང་ནི། །ལམ་ནི་ཡང་དག་འགྲུབ་པ་དང་། །ཤེས་པའི་དམིགས་པ་མ་འཁྲུལ་དང་། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དང་། །རང་གིས་རྟོགས་དང་བྱེད་པ་དང་། །དེ་ཡི་ལས་བྱའི་འབྲས་བུ་ལ། ། 1-1006 འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་གྱི། །རྣམ་རྟོག་དེ་ནི་རྣམ་དགུར་འདོད། །སྲིད་དང་ཞི་བར་ལྟུང་བའི་ཕྱིར། །རྟོགས་པ་དམན་པ་ཉིད་དང་ནི། །ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ་དང་། །ལམ་གྱི་རྣམ་པ་མ་ ཚང་དང་། །གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་འགྲོ་བ་དང་། །ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལོག་པ་དང་། །ཉི་ཚེ་བ་དང་སྣ་ཚོགས་ཉིད། །གནས་དང་འཇུག་ལ་རྨོངས་པ་དང་། །རྗེས་ལ་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། །རྣམ་རྟོག་དགུ་ ཡི་བདག་ཉིད་འདི། །ལྡོག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་ཏེ། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་ཡིད་ལས་འབྱུང་། །འཛིན་པ་དང་ནི་འདོར་བ་དང་། །ཡིད་ལ་བྱེད་དང་ཁམས་རྣམས་ནི། །གསུམ་པོ་དག་དང་ཉེ་འབྲེལ་དང་། །གནས་ དང་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་། །ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོ་བརྟགས་པ་དང་། །ཆགས་པ་དང་ནི་གཉེན་པོ་དང་། །ཇི་ལྟར་འདོད་བཞིན་འགྲོ་ཉམས་ལ། །འཛིན་པ་དང་པ
Chinese
以清净来成就，佛土即是清净。 此具有处所和合之法，超越了诸敌。 如实不了解其力量，以及不共的特征。 无执着，无所缘，相和愿皆已穷尽。 其征象和无量，以及善巧方便等十法。 这是《般若波罗蜜多教授论·现观庄严论》的偈颂，第四品。 即使在梦中，一切法都如梦一般看待，这是达到顶点的征象。 共有十二种。 以南赡部洲之人获得供养佛的功德等为例，具有十六种增长的自性。 一切智性、三世诸法，完全圆满且无上。 不舍弃一切众生的利益，这被称为教法。 以四大部洲和千世界、二千世界、三千世界为例，以众多福德来宣说禅定。 在进入和返回时，所取的分别念各自不同。 应知九种自性，如其本性并非实有。 由于异生和圣者的差别，众生有实有和假立之分。 这些被认为是执着于分别念。 它们各自具有九种自性。 如果所取之义并非如此，那么它们又执着于什么呢？ 因此，它们的执着，其自性是空性的特征。 自性、种姓、以及正确的道路和成就。 了知的对境不颠倒，以及不相违的方面和对治。 自己证悟和作为，以及其所作事业的果报。 进入方面的依处，这些分别念被认为是九种。 由于堕入轮回和寂灭，证悟低下，以及没有完全执取。 道路的相貌不完整，以及依靠他缘而行。 所作之事颠倒，以及短暂和多样性。 对于处所和进入感到迷惑，以及随行等。 这九种自性的分别念，是返回方面的依处。 由声闻等意念所生。 执取和舍弃，以及作意和诸界。 这三者与亲近和处所相关，以及显现执着。 对法的事物进行辨别，以及贪着和对治。 以及随心所欲地行持和衰损，最初的执取……
English
By accomplishing purity, the Buddha-field is indeed pure. This, possessing place and union, has transcended all enemies. Not knowing as it is its power, and the uncommon characteristics. Without attachment, without object, signs and aspirations are exhausted. Its signs and immeasurable, and skillful means, these ten. This is from the verses of the Abhisamayalankara, a treatise on the instructions of the Prajnaparamita, the fourth chapter. Even in dreams, all phenomena are seen as dreamlike, this is a sign of reaching the peak. There are twelve kinds. Taking the example of beings in Jambudvipa obtaining merit from offering to the Buddhas, it possesses the nature of sixteenfold increase. Omniscience, the three times of all phenomena, completely perfect and unsurpassed. Not abandoning the benefit of all sentient beings, this is manifestly called the teaching. Taking the example of the four continents and the thousand worlds, two thousand, three thousand, with much merit, samadhi is fully proclaimed. In entering and returning, the apprehended conceptualizations are distinct. One should know the ninefold nature, as their nature is not real. Due to the distinction between ordinary beings and noble ones, beings have real and imputed existence. These are considered to be clinging to conceptualizations. Each of them possesses ninefold nature. If the meaning apprehended is not so, then what do they cling to? Therefore, their clinging, its nature is the characteristic of emptiness. Intrinsic nature, lineage, and the correct path and accomplishment. The object of knowledge is not mistaken, and the non-contradictory aspects and antidotes. Self-realization and action, and the result of its actions. The basis of the entering aspect, these conceptualizations are considered to be ninefold. Due to falling into samsara and nirvana, inferior realization, and not fully grasping. The appearance of the path is incomplete, and relying on other conditions to go. The actions are inverted, and transient and diverse. Confused about the place and entering, and following after, etc. These conceptualizations of ninefold nature are the basis of the returning aspect. Born from the mind of the Shravakas, etc. Grasping and abandoning, and attention and the elements. These three are related to closeness and place, and manifest clinging. Discriminating the objects of Dharma, and attachment and antidotes. And acting as one wishes and decline, the initial grasping... --------------------------------------------------------------------------------