Tibetan
མི་དམིགས་པ་དག་གིས། །དགེ་བའི་རྩ་ལ་ཡི་རང་བ། །རྗེས་སུ་ཡི་རང་ ཡིད་བྱེད་པ། །བསྒོམ་པ་ཡིན་པར་འདིར་བརྗོད་དོ། །དེ་ཡི་ངོ་བོ་ཉིད་མཆོག་ཉིད། །ཀུན་ལ་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད། །ཆོས་རྣམས་དམིགས་སུ་མེད་པར་ནི། །གཏོད་པར་བྱེད་པ་དོན་ཆེན་ཉིད། །སངས་རྒྱས་བསྟེན་དང་སྦྱིན་སོགས་དང་། ། 1-995 ཐབས་ལ་མཁས་པ་གང་ཡིན་པ། །འདི་ལ་མོས་པའི་རྒྱུ་དག་ཡིན། །ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པའི་རྒྱུ་དག་ནི། །བདུད་ཀྱིས་ཐིབས་ཀྱིས་ནོན་པ་དང་། །ཟབ་མོའི་ཆོས་ལ་མ་མོས་དང་། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་མངོན་ ཞེན་དང་། །སྡིག་པའི་གྲོགས་པོས་ཡོངས་ཟིན་པའོ། །འབྲས་བུ་དག་པ་གཟུགས་ལ་སོགས། །དག་པ་ཉིད་དེ་གང་གི་ཕྱིར། །དེ་གཉིས་ཐ་དད་མ་ཡིན་ཞིང་། །བཅད་དུ་མེད་པས་དག་པར་བརྗོད། །ཉོན་མོངས་ཤེས་ བྱ་ལམ་གསུམ་གྱི། །ཉམས་ཕྱིར་སློབ་མ་བསེ་རུ་དང་། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་དག་པ་སྟེ། །སངས་རྒྱས་རྣམ་ཀུན་ཤིན་ཏུ་བ། །ས་དགུ་ལ་ནི་ཆེན་པོ་ཡི། །ཆེན་པོ་ལ་སོགས་དྲི་མ་ཡི། །གཉེན་ པོ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ། །སོགས་པའི་ལམ་ནི་དག་པ་ཡིན། །དེ་ལ་ཀླན་ཀ་སྤངས་པ་ཡིས། །ལམ་ནི་མཇལ་དང་གཞལ་བྱ་དག །མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁམས་གསུམ་གྱི། །གཉེན་པོ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ ཡིན། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལས། སྐབས་གཉིས་པའོ།། ༈ །། ༄། །སྐབས་གསུམ་པ། ཚུ་རོལ་ཕ་རོལ་མཐའ་ལ་མིན། །དེ་དག་བར་ན་ མི་གནས་པ། །དུས་རྣམས་མཉམ་པ་ཉིད་ཤེས་ཕྱིར། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པར་འདོད། །དེ་ནི་མཚན་མར་དམིགས་སྒོ་ནས། །ཐབས་མ་ཡིན་པས་རིང་བ་སྟེ། །དེ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིས། །ཡང་དག་ཉེ་བ་ཉིད་དུ་བཤད། ། 1-996 གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་སྟོང་ཉིད་དང་། །དུས་གསུམ་རྟོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་དང་། །སྦྱིན་སོགས་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་རྣམས་ལ། །སྤྱོད་པའི་འདུ་ཤེས་མི་མཐུན་ཕྱོགས། །སྦྱིན་ལ་སོགས་ལ་ངར་འཛིན་མེད། །གཞན་དག་དེ་ལ་སྦྱོར་ བྱེད་པ། །དེ་ནི་ཆགས་པའི་མཐའ་འགོག་པས། །རྒྱལ་ལ་སོགས་ལ་ཆགས་པ་ཕྲ། །ཆོས་ཀྱི་ལམ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས། །དབེན་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་ཟབ་ཉིད། །ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གཅིག་པར་ནི། །ཤེས་པས་ཆགས་ པ་སྤོང་བ་ཡིན། །མཐོང་བ་ལ་སོགས་བཀག་པ་ཡིས། །དེ་ནི་རྟོགས་པར་དཀའ་བར་བཤད། །གཟུགས་ལ་སོགས་པར་མི་ཤེས་ཕྱིར། །དེ་ནི་བསམ་མི་ཁྱབ་པར་འདོད། །དེ་ལྟར་ཀུན་ཤེས་ཉིད་ལུགས་ལ། །མི་ མཐུན་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་དག་གི །རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མ་ལུས་པ། །ཇི་སྐད་བཤད་པ་འདིར་ཤེས་བྱ། །གཟུགས་སོགས་དེ་མི་རྟག་སོགས་དང་། །དེ་མ་རྫོགས་དང་རབ་རྫོགས་དང་། །དེ་ལ་ཆགས་པ་མེད་ཉིད་ ལ། །སྤྱོད་པ་བཀག་པའི་སྦྱོར་བ་དང་། །མི་འགྱུར་བྱེད་པོ་མེད་ཉིད་དང་། །བྱ་དཀའ་རྣམ་གསུམ་སྦྱོར་བ་དང་། །
Chinese
对于无所缘者来说，随喜善根，随喜作意，在此被称为禅修。它的自性至高无上，不会显现于一切。将诸法视为无所缘，是意义重大的。亲近佛陀、布施等，以及善巧方便，都是对此生起信心的原因。而导致佛法匮乏的原因则是，被魔所压制，不信奉甚深之法，对蕴等产生执着，以及被恶友所控制。 清净的果，如色等，之所以清净，是因为二者并非他体，且不可分割，故称为清净。为了调伏烦恼、所知和道这三者的过患，声闻和菩萨的清净是不同的，佛陀则是完全的清净。在九地中，以大对治大，以小对治小等，道是清净的。因此，通过断除诤论，道是可以见到和衡量的。以平等性，被认为是三界的对治。 《般若波罗蜜多教授论——现观庄严论》的词句释中，第二品结束。 第三品 不在此岸，不在彼岸，不在二者之间。为了了知诸时平等性，称为般若波罗蜜多（智慧到彼岸）。从相的所缘角度来说，由于不具方便而显得遥远。而通过善巧方便，则被认为是真正接近的。 对于色等五蕴的空性，对于了知三时的诸法，以及对于布施等菩提分法，行为的观念是不同的。对于布施等没有我执，其他人则将此与之结合。这能阻止贪执的边际，因此对于国王等贪执微薄。 法的道路，由于自性寂静，因此甚深。通过了知诸法自性为一，就能舍弃贪执。通过遮止见等，因此被认为是难以证悟的。由于不了解色等，因此被认为是不可思议的。如是，在通达一切的宗派中，所有不同对治品的差别，都应如前所述在此了解。 对于色等，观其无常等，观其不圆满和极圆满，以及对于不贪执，行为的遮止和结合，以及不变和无作者，以及难行这三种结合。
English
For those without objects of focus, rejoicing in the roots of virtue, rejoicing in mindfulness, is here said to be meditation. Its essence is supreme, not manifestly attached to all. Directing towards the absence of objects in all phenomena is of great significance. Relying on the Buddha, generosity, and skillful means, are the causes for faith in this. The causes of poverty in Dharma are being oppressed by the hordes of demons, not having faith in the profound Dharma, attachment to the aggregates, and being completely seized by evil friends. Pure fruits, such as form, are pure because the two are not different and are inseparable, hence called pure. For the sake of diminishing the faults of afflictions, knowable objects, and the path, the purity of disciples and Bodhisattvas is different, while the Buddhas are completely pure. In the nine grounds, the great antidote is for the great, and the small for the small, etc., the path is pure. Therefore, by abandoning disputes, the path can be seen and measured. By equality, it is considered the antidote to the three realms. From the verses of the Abhisamayalankara (Ornament of Clear Realization), a treatise on the instructions of the Prajnaparamita (Perfection of Wisdom), the second chapter ends. Chapter Three Not on this shore, not on the other shore, not dwelling in between. For the sake of knowing the equality of all times, it is called Prajnaparamita (Perfection of Wisdom). From the perspective of focusing on characteristics, it is distant due to the lack of skillful means. But through skillful means, it is said to be truly near. The concept of conduct is different regarding the emptiness of aggregates such as form, regarding the phenomena of understanding the three times, and regarding the aspects of enlightenment such as generosity. There is no self-grasping in generosity, etc., others combine this with it. This prevents the extreme of attachment, therefore attachment to kings, etc., is slight. The path of Dharma is profound because it is naturally solitary. By knowing that the nature of all phenomena is one, attachment is abandoned. By blocking seeing, etc., it is said to be difficult to realize. Because form, etc., are not understood, it is considered inconceivable. Thus, in the system of all-knowingness, all the distinctions of different opposing factors should be understood here as previously stated. Regarding form, etc., observing impermanence, etc., observing incompleteness and complete perfection, and regarding non-attachment, the cessation and combination of actions, and immutability and non-agency, and the combination of the three difficult practices. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
སྐལ་བ་ཇི་བཞིན་འབྲས་ཐོབ་པས། །འབྲས་ཡོད་འདོད་པ་དེ་དང་ནི། །གཞན་ལ་རག་ལས་ མེད་གང་དང་། །སྣང་བ་རྣམ་བདུན་ཤེས་བྱེད་དོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་ལ་རློམ་མེད་པ། །རྣམ་བཞི་དེ་ཡི་མཉམ་པ་ཉིད། །སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་བདེན་པ་ལ། །ཆོས་ཤེས་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དང་། །བཟོད་ཤེས་སྐད་ཅིག་བདག་ཉིད་འདི། ། 1-997 ཀུན་ཤེས་ཚུལ་ལ་མཐོང་བའི་ལམ། །གཟུགས་རྟག་མ་ཡིན་མི་རྟག་མིན། །མཐའ་ལས་འདས་དང་རྣམ་དག་དང་། །མ་སྐྱེས་མ་འགགས་ལ་སོགས་དང་། །མཁའ་འདྲ་ཆགས་པ་སྤངས་པ་དང་། །ཡོངས་སུ་འཛིན་ལས་གྲོལ་ བ་དང་། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བརྗོད་མེད་དང་། །གང་ཕྱིར་འདི་དོན་བརྗོད་པ་ཡིས། །གཞན་ལ་སྦྱིན་དུ་མེད་པ་དང་། །དམིགས་པ་མེད་པར་བྱེད་པ་དང་། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་ནད་མི་འབྱུང་། །ངན་སོང་ཆད་ དང་འབྲས་བུ་ནི། །མངོན་དུ་བྱ་ལ་མི་རྟོག་ཉིད། །མཚན་མ་དག་དང་མ་འབྲེལ་དང་། །དངོས་དང་མིང་དང་གཉིས་པོ་ལ། །ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ནི། །ཀུན་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ། །དེ་ ལྟར་འདི་དང་ཡང་འདི་དང་། །ཡང་འདི་ཡིན་ཏེ་རྣམ་གསུམ་པོ། །འདི་ནི་གནས་སྐབས་གསུམ་པོ་དག །རྫོགས་པར་ཡོངས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལས། སྐབས་གསུམ་པའོ།། ༈ །། ༄། །སྐབས་བཞི་པ། གཞི་ཤེས་པ་ཡི་བྱེ་བྲག་རྣམས། །རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་མཚན་ཉིད་དེ། །ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ནི་རྣམ་གསུམ་ཕྱིར། །དེ་ནི་རྣམ་པ་ གསུམ་དུ་འདོད། །མེད་པའི་རྣམ་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། །མི་གཡོ་བ་ཡི་རྣམ་པའི་བར། །བདེན་པ་སོ་སོ་ལ་བཞི་དང་། །ལམ་ལ་དེ་ནི་བཅོ་ལྔར་བཤད། །རྒྱུ་དང་ལམ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་། །འགོག་པ་ལ་ནི་གོ་རིམ་བཞིན། ། 1-998 དེ་དག་བརྒྱད་དང་བདུན་དང་ནི། །ལྔ་དང་བཅུ་དྲུག་ཅེས་བསྒྲགས་སོ། །དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ནས་བཟུང་སྟེ། །སངས་རྒྱས་རྣམ་པའི་མཐར་ཐུག་རྣམས། །ལམ་གྱི་བདེན་པའི་རྗེས་མཐུན་པར། །ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་དུ་ཕྱེ་ བས་ན། །སློབ་མ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་རིམ་བཞིན་དུ། །སུམ་ཅུ་བདུན་དང་སུམ་ཅུ་བཞི། །སུམ་ཅུ་རྩ་དགུ་དག་ཏུ་བཞེད། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ལྷག་པར་བྱས། །དེ་ལ་དགེ་ བའི་རྩ་བ་བསྐྲུན། །དགེ་བའི་བཤེས་ཀྱི་མགོན་བཅས་པ། །འདི་མཉན་པ་ཡི་སྣོད་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་བསྟན་དང་ཀུན་འདྲི་དང་། །སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་སྤྱོད་པས། །ལེན་དང་འཛིན་ལ་སོགས་པ་ཡི། །སྣོད་ དུ་དམ་པ་རྣམས་བཞེད་དོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་ལ་མི་གནས་ཕྱིར། །དེ་ལ་སྦྱོར་བ་བཀག་པའི་ཕྱིར། །དེ་ཡི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཟབ་ཕྱིར། །དེ་རྣམས་གཏིང་དཔག་དཀའ་བའི་ཕྱིར། །དེ་དག་ཚད་ནི་མེད་ཕྱིར་ དང་། །ཚོགས་ཆེན་ཡུན་རིང་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། །ལུང་བསྟན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཉིད་དང་།
Chinese
如其因缘得果报，若欲得果及不依， 不依他缘及能知，显现七相诸有情。 不执色等四平等，苦等谛中知法已， 随知及忍刹那智，是为现观一切智。 色非常恒亦非断，超诸边际性清净， 不生不灭等虚空，离诸贪著解脱缚， 自性离言无施设，是故此义不可说， 不施于他无所缘，极净无病断恶趣， 果应现证非分别，离诸相执不相关， 于物于名及二者，无生之智刹那间， 是为一切智智性，如是此及复此等， 此等三种诸差别，是即三种诸体性， 于此圆满而宣说，般若波罗蜜多教授论， 现观庄严略义释，第三品释终。 第四品 差别基智相，名为种种性， 由彼一切智，是为三相故， 说彼为三种，从无相起首， 乃至无动相，于四谛各四， 于道谛十五，于苦道及灭， 道谛次第为，八七五十六， 从念住起首，乃至佛法尽， 随顺于道谛，由分三智故， 于声闻菩萨，及诸佛次第， 三十七三十，四及三十九， 于诸佛增胜，于彼生善根， 具足善知识，是为听法器， 佛所说及问，布施戒等行， 摄取及受持，是为胜器想， 不著于色等，遮止于彼合， 彼真如甚深，彼等难测量， 彼等无有量，大聚时久证， 授记不退转。
English
Having obtained results according to their respective causes, those who desire results and are independent, Independent of other conditions and able to know, manifesting the seven aspects of sentient beings. Without attachment to form and so on, the equality of the four, having known the Dharma in the truths of suffering and so on, Following knowledge and forbearance, the wisdom of an instant, this is the direct perception of all-knowingness. Form is neither permanent nor impermanent, transcending all boundaries, pure in nature, Unborn, unceasing, like space, abandoning attachment, liberated from bondage, Its essence is beyond words, without designation, therefore this meaning cannot be spoken, Not given to others, without object of focus, extremely pure, without illness, severing evil destinies, The result should be directly realized, not conceptually, free from characteristics, unrelated, Regarding objects, names, and the two, the wisdom of no arising in an instant, This is the nature of all-knowing wisdom, thus this and again these, these three kinds of distinctions, These three kinds of entities, are completely and fully explained here, the teaching of the Prajñāpāramitā, A concise explanation of the Ornament of Clear Realization, the explanation of the third chapter is complete. Chapter Four The distinctions of the basis of knowledge, are called aspects, because of the three aspects of all-knowingness, therefore they are considered as three aspects, starting from the aspect of non-existence, up to the aspect of immovability, four each in the four truths, fifteen in the truth of the path, in the truths of suffering, origin, and cessation, the order is eight, seven, five, and sixteen, starting from the mindfulnesses, up to the ultimate aspects of Buddhahood, in accordance with the truth of the path, because of dividing into three wisdoms, for the Shravakas, Bodhisattvas, and Buddhas in order, thirty-seven, thirty-four, and thirty-nine, superior for the Buddhas, generating roots of virtue in them, possessing virtuous friends, this is a vessel for listening to the Dharma, what the Buddhas taught and asked, giving, practicing morality and so on, taking and holding, these are considered excellent vessels, not attached to form and so on, preventing union with them, the suchness of them is profound, they are difficult to measure, they are without measure, realized after a long time in a great gathering, prophecy of non-retrogression. --------------------------------------------------------------------------------