Tibetan
ག་པས་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ། མཚོ་སྐྱེས་ལུགས་ལ་བདུན། ནག་པོ་ལུགས་ལ་བཅུ་གཉིས་ཏེ། བཞི་བཅུ་ཞེ་གཉིས་ལས། ཌོམ་བྷི་བའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་གྲུབ་དང་། མཚོ་སྐྱེས་ལུགས་ཀྱི་བསྐྱེད་རིམ་སྒྲུབ་ཐབས་མཚོ་སྐྱེས་དང་། རྫོགས་རིམ་མར་མེའི་རྩེ་མོ་ལྟ་བུའི་གདམས་ངག་སྟེ་གསུམ་པོ་ལམ་སྐོར་དགུ་ནི་ཁྱད་པར་རོ། །ཞེས་པའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པས་ལྷག་མ་སུམ་ཅུ་སོ་དགུ་པོ་ཡིན་ནམ་སྙམ་སྟེ། རྣམ་བཤད་ཉིད་ཀྱིས་བགྲང་ཚུལ་དང་། གཙོ་ཆེའི་ཆོས་ཞེས་དང་། ལམ་སྐོར་དགུ་ནི་ཁྱད་པར་རོ། །ཞེས་པའི་ཚིག་གི་ནུས་པ་ལས་ཤེས་སོ། །དྲི་བ་གཉིས་པ་རྗེ་བཙུན་གྱིས་ལྗོན་ཤིང་ལས་མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་མདོ་སྡེ་པའི་གྲུབ་མཐའ་ཡིན་ཅེས་གསུངས་ན་ཀུན་གཞི་དང་ཉོན་ཡིད་རང་ལུགས་ལ་ཁས་ལེན་པའི་མདོ་སྡེ་པ་ཇི་ལྟར་ལགས་ཞེས་པ་ལ་སྤྱིར་རྗེ་བཙུན་གྱིས་གྲུབ་མཐའ་བཞིའི་རྣམ་གཞག་མདོར་བསྡུས་བཤད་ནས་ཞིབ་པར་གཞུང་སོ་སོ་ལ་བསླབ་པར་བཤད་པའི་སྐབས་སུ་མདོ་སྡེ་པའི་གྲུབ་མཐའ་ཞིབ་པར་མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ཤིང་དེའི་ཤེས་བྱེད་དུ་མཛོད་རང་འགྲེལ་ནས་བཤད་པའི་མདོ་སྡེ་པའི་གྲུབ་མཐའ་དང་། འདི་ནས་བཤད་པ་དོན་གཅིག་པའི་ཕྱིར་དང་། རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་འགའ་ཡང་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང་། འཆད་པ་པོ་དག་གིས་ཀྱང་ཐེག་པ་ཐུན་མོང་གི་སྡོམ་ཞེས་འཆད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་གསུངས་པས་དེ་ནས་གསུངས་པའི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཕལ་ཆེ་བ་དང་། ཕྱི་རོལ་དོན་གྱི་རྣམ་གཞག་དང་། ལམ་ལྔ་ས་བཅུ། སྐུ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་ཕལ་ཆེར་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ཡིན་ 10-3-13b ཅེས་པའི་དོན་ཡིན་གྱི་དེ་ནས་བཤད་ཚད་མདོ་སྡེ་པའི་གྲུབ་མཐར་ཞལ་གྱིས་མི་བཞེས་ཏེ། ཐེག་པ་ཐུན་མོང་གི་སྡོམ་ཞེས་པ་དེ་ཚད་མར་མཛད་འདུག་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཀུན་གཞི་དང་། ཉོན་ཡིད་རང་ལུགས་ལ་ཁས་ལེན་པའི་མདོ་སྡེ་པ་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་མི་དགོས་སོ། །དྲི་བ་གསུམ་པ་རྒྱུད་སྡེ་སྤྱི་རྣམ་ལས་སངས་རྒྱས་ནས་ཤེས་བྱ་མཁྱེན་ཚུལ་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལུགས་ཀྱིས་ཤེས་བྱ་གཞན་སྣང་དུ་མཁྱེན། གསང་སྔགས་པའི་ལུགས་ཀྱིས་ཤེས་བྱ་རང་སྣང་དུ་མཁྱེན་ཅེས་གསུངས་པའི་མཁྱེན་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ལགས། དེ་ལྟར་ན་སངས་རྒྱས་ལ་རང་སྣང་དང་གཞན་སྣང་ཇི་ལྟར་མངའ་ལགས་ཞེས་གསུངས་པ་ལ། སམ་བུ་ཊའི་རྒྱུད་ལས་གང་དག་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་གནས་མངོན་དུ་མ་བྱས་པ་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཡིན་ལ། མཚན་གཞི་མཚོན་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཡང་དག་པའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་འགྲེལ་པར། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་གནས་ནི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་རང་སྣང་གི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། སྣང་བ་ཉིད་ཀྱང་ཡེ་ཤེས། ཡེ་ཤེས་ཀྱང་སྣང་བ། དེ་ཡང་སྟོང་པ། སྟོང་པ་ཡང་དེ་ཡིན་ཏེ། དུས་གཅིག་ཏུ་ཅིག་ཅར་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། ད་ལྟ་སོ་སོའི་
Chinese
关于“二十三”的问题：在MTSHO SKY的传统中有七个，在NAKPO的传统中有十二个，总共四十二个。其中，DOMBHIBA的“俱生”成就法，MTSHO SKY传统的生起次第修法，以及类似于“灯头”的圆满次第口诀，这三个是九种特殊道法。那么，剩下的三十九个是什么呢？我认为，通过注释本身的计数方式，以及“主要法”和“九道是特殊的”这些词语的力量，就可以理解了。 第二个问题是，如果杰尊（RJE BTSUN）说从树上摘取的是《阿毗达磨集论》，那么承认阿赖耶识（KUN GZHI）和烦恼意的经部宗（MDZO SDE PA）是什么样的呢？一般来说，杰尊简要地解释了四宗的分类，并说要详细学习各个宗派的经典。在解释经部宗时，他说要从《阿毗达磨集论》中详细了解。为了证明这一点，他说从《俱舍论》的自释中解释的经部宗，与这里解释的是一个意思，并且没有提到任何唯识宗，而且讲解者也说是共同乘的教义。因此，他说从那里解释的蕴、界、处的大部分分类，以及外境的分类，五道十地，三身等等，大部分是经部宗的观点。 这指的是，并非从那里解释的所有内容都认可为经部宗的观点，因为共同乘的教义被认为是标准。因此，没有必要承认存在承认阿赖耶识和烦恼意的经部宗。 第三个问题是，在总的续部中，关于佛陀如何了解所知，经部宗认为佛陀将所知视为他者显现，而密宗认为佛陀将所知视为自显现。那么，这种了解方式是什么样的呢？如果是这样，佛陀如何拥有自显现和他者显现呢？ 对此，《桑布扎续》（SAM BU TA'I RGYUD）中说：‘那些没有显现不可思议之处的人，就是如来，也就是佛陀。’解释中说：‘不可思议之处是所有所知的自显现智慧，显现本身就是智慧，智慧本身就是显现。它也是空性，空性也是它，它们同时一起运作。’现在，各自的...
English
Regarding the question of 'twenty-three': There are seven in the MTSHO SKY tradition, and twelve in the NAKPO tradition, totaling forty-two. Among these, DOMBHIBA's 'co-emergent' accomplishment, the generation stage practice of the MTSHO SKY tradition, and the pith instructions of the completion stage like the 'tip of a lamp,' these three are the nine special paths. So, what are the remaining thirty-nine? I think it can be understood through the counting method of the commentary itself, and the power of the words 'main dharma' and 'the nine paths are special.' The second question is, if Jetsun (RJE BTSUN) said that what is taken from the tree is the 'Abhidharmasamuccaya,' then what kind of Sautrāntika (MDZO SDE PA) is it that acknowledges the Ālayavijñāna (KUN GZHI) and the afflicted mind? Generally, Jetsun briefly explained the classification of the four schools and said to study the scriptures of each school in detail. When explaining the Sautrāntika school, he said to learn about it in detail from the 'Abhidharmasamuccaya.' To prove this, he said that the Sautrāntika school explained in the self-commentary of the 'Abhidharmakośa,' and what is explained here, are the same meaning, and that no Yogācāra is mentioned at all, and that the lecturers also say it is the doctrine of the common vehicle. Therefore, he said that most of the classifications of aggregates, elements, and sense bases explained from there, as well as the classification of external objects, the five paths and ten bhūmis, the three bodies, etc., are mostly the views of the Sautrāntika school. This refers to the fact that not everything explained from there is recognized as the view of the Sautrāntika school, because the doctrine of the common vehicle is considered the standard. Therefore, it is not necessary to acknowledge the existence of a Sautrāntika who acknowledges the Ālayavijñāna and the afflicted mind. The third question is, in the general tantras, regarding how the Buddha knows the knowable, the Sautrāntika school believes that the Buddha knows the knowable as other-appearance, while the secret mantra school believes that the Buddha knows the knowable as self-appearance. So, what is this way of knowing like? If so, how does the Buddha have self-appearance and other-appearance? To this, the 'Sambūṭa Tantra' (SAM BU TA'I RGYUD) says: 'Those who have not manifested the inconceivable place are the Tathāgatas, that is, the Buddhas.' The commentary says: 'The inconceivable place is the self-appearing wisdom of all knowables, appearance itself is wisdom, and wisdom itself is appearance. It is also emptiness, and emptiness is also it, they operate together at the same time.' Now, the respective... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་རིམ་གྱིས་ཐ་སྙད་ལ་བརྟེན་ཏེ་རྟོག་པའི་ཡུལ་དུ་མོས་པ་བྱ་བ་ཙམ་ལས་དེའི་ཡེ་ཤེས་འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་མོས་པར་བྱ་བའང་དཀའའོ། །དེ་བས་ན་བཅུ་གཅིག་པ་དང་བཅུ་གཉིས་པས་ཡེ་ཤེས་དེ་མ་ཐོབ་བོ། །དེ་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་སྟེ་ལམ་བདེ་བ་ནས་གཤེགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་སངས་རྒྱས་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་མ་ཐོབ་པ་ཅི་ལྟར་ཤེས་རབ་ 10-3-14a ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཐོབ་པར་བཤད་དོ་ཞེ་ན། མ་བཤད་དེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཁ་ཅིག་ལས་སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་འཇུག་པ་ཞིའོ་ཞེས་བཤད་དེ། སེམས་ཡོད་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པར་འགྱུར་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་ལས། སངས་རྒྱས་རྣམས་སེམས་དང་བཅས་ཏེ། སེམས་དང་བྲལ་བ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ན། སངས་རྒྱས་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བསམ་མོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་དེ་གནས་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་གནས་གྱུར་པར་མི་འདོད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་ནི་མཉམ་གཞག་དང་རྗེས་ཐོབ་ཡོད་ཅེས་ཟེར་རོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་ནི་མཉམ་གཞག་དང་རྗེས་ཐོབ་མེད་ཅེས་ཟེར་ཏེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་འགལ་བ་མེད་དེ། གཞུང་གཅིག་ལ་ནི་གང་དུ་ཡང་བཤད་པ་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་གནས་ཐོབ་པ་དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཡིན་པར་གསུངས་པ་མཚན་གཞི་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཉིད་འགྲེལ་པའི་ཚིག་རིས་ཡིན་པས་འདི་ལ་དཔྱད་པས་ཁྱབ། མདོར་བསྡུ་ན་ཤེས་བྱའི་སྣང་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་། གནས་ལུགས་སྟོང་པ་གསུམ་དབྱེར་མེད་དུ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི་རང་སྣང་གི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་ས་བཅུ་གསུམ་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་མངོན་དུ་མ་གྱུར་པ་ནི་གཞན་སྣང་གི་མཁྱེན་ཚུལ་ཏེ། འདི་ལ་རྗེ་བཙུན་རྩེ་མོས་སངས་རྒྱས་ཆུང་ངུ་ཉན་ཐོས། འབྲིང་རང་སངས་རྒྱས། ཆེན་པོ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ས་བཅུ་གཅིག་པའམ། བཅུ་གཉིས་པ་ཞེས་གསུངས་ཤིང་རྗེ་ས་པཎ་གྱིས་བདག་མེད་བསྟོད་འགྲེལ་ལས། དེ་དག་ལ་སངས་རྒྱས་བཏགས་པ་བ་ 10-3-14b ཞེས་པའི་ཞིབ་ཆ་སྦྱར་བ་མ་གཏོགས་པ་དགོངས་པ་གཅིག་པར་སྣང་ཞིང་འདི་དག་གི་དོན་ཞིབ་པར་རྒྱུད་གསུམ་གྱི་སྟེང་དུ་ཤེས་དགོས་པ་ལས། འདིར་ནི་མདོར་བསྡུས་པ་ཙམ་མོ། །དེས་ན་སངས་རྒྱས་གཅིག་ཉིད་ལ་རང་སྣང་དང་གཞན་སྣང་གཉིས་ཀ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་སྣང་ནི་ས་བཅུ་གསུམ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། གཞན་སྣང་ནི་ས་བཅུ་གཉིས་པ་མན་ཆད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲི་བ་བཞི་པ་ལུས་དཀྱིལ་གྱི་སྐབས་སུ་ཕོ་བྲང་ལྔའི་ལྷ་རྣམས་རྣལ་འབྱོར་པའི་ལུས་ལ་དང་པོ་ནས་གྲུབ་པ་ཡིན་ན་ཇོ་ནང་པའི་གྲུབ་མཐའ་དང་ཁྱད་པར་ཇི་ལྟར་ལགས། སྔགས་དང་ས་བོན་གྱི་སྒོ་ནས་གསར་དུ་ལྷར་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ན། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་དཀྱི
Chinese
众生通过逐渐依赖名相，仅仅是对所缘境产生信解，很难对如是这般的智慧生起信解。因此，第十一地和第十二地的菩萨尚未获得此智慧。此智慧是如来（梵文：Tathāgata，如来），即从安乐道而来。因此，在波罗蜜多（梵文：Pāramitā，到彼岸）中被称为佛。如果尚未获得此智慧，如何能说从般若波罗蜜多（梵文：Prajñāpāramitā，智慧到彼岸）中获得呢？并非如此说，而是在某些波罗蜜多中说，成佛之时，心和心所的活动止息。有人认为，如果心存在，就会产生分别念。还有人认为，诸佛具有心，因为脱离心就是涅槃（梵文：Nirvāṇa，寂灭），而佛不会入涅槃。还有人说，那是转依的智慧。也有人说，不认为是转依。还有人说，有俱生智和后得智。也有人说，没有俱生智和后得智。所有这些都没有矛盾，因为在一部经中没有明确说明。因此，获得不可思议之境者，被称为金刚持（梵文：Vajradhara，执金刚），经中说有‘象征性’等等。这些都是注释的词句，需要仔细研究。简而言之，所知显现、佛之智慧和空性实相三者无别显现，即是自显智慧，唯有第十三地才有。如果未显现，则是他显的认知方式。对此，至尊策墨（藏文：rJe btsun rtse mos）说，小佛是声闻（梵文：Śrāvaka，闻法者），中佛是独觉佛（梵文：Pratyekabuddha，缘觉），大佛是波罗蜜多的第十一地或第十二地。萨迦班智达（藏文：Sa paṇḍi ta）在《无我赞释》（藏文：bdag med bstod 'grel）中补充了‘被称作佛’的细节，除此之外，他们的观点似乎一致。这些的详细含义需要从三续（藏文：rgyud gsum）中了解，这里只是简要概括。 因此，并非一个佛同时具有自显和它显两种显现，自显唯有第十三地才有，而它显则是第十二地及以下。第四个问题是，在身坛城（梵文：Kāya-maṇḍala，身曼荼罗）中，如果五宫殿的本尊从一开始就存在于瑜伽士的身体中，那么与觉囊派（藏文：Jo nang pa）的宗义有何区别？如果是通过咒语（梵文：Mantra）和种子字（藏文：sa bon，梵文：Bīja，梵文罗马拟音：bija，汉语字面意思：种子）新产生的本尊，那么自性成就的坛城又是什么？
English
Ordinary beings, relying on terms, merely develop faith in the object of conception, and it is difficult to develop faith in such wisdom. Therefore, the eleventh and twelfth bhūmis have not attained that wisdom. That is the Tathāgata, who has gone from the path of bliss. Therefore, in the Pāramitās, it is said to be Buddhahood. If it has not been attained, how can it be said to be attained from the Prajñāpāramitā? It is not said so, but in some Pāramitās, it is said that at the time of attaining Buddhahood, the activity of mind and mental factors ceases. Some think that if the mind exists, it will become conceptual. Others think that the Buddhas have minds, because being without mind is Nirvāṇa, and the Buddhas do not have Nirvāṇa. Still others say that it is the wisdom of transformation. Others say that they do not think of it as transformation. Still others say that there is Samāhita (梵文：Samāhita，等持) and post-Samāhita. Still others say that there is no Samāhita and post-Samāhita. All of these are not contradictory, because there is no explanation in one scripture. Therefore, it is said that the one who has attained the state of inconceivable is the Vajradhara, and it is said that there are 'symbolic' things, etc. These are the words of the commentary, and it is necessary to examine them carefully. In short, the appearance of knowable objects, the wisdom of the Buddhas, and the emptiness of reality are manifested as inseparable, which is the self-appearing wisdom, and only the thirteenth bhūmi has it. If it is not manifested, it is the way of knowing of others. To this, Jetsun Tsemö said that the small Buddha is the Śrāvaka, the middle Buddha is the Pratyekabuddha, and the great Buddha is the eleventh or twelfth bhūmi of the Pāramitā. Sakya Paṇḍita added the detail of 'being called Buddha' in the commentary on the Praise of Selflessness, but otherwise, their views seem to be the same, and the detailed meaning of these needs to be understood in the three tantras, but here it is only a brief summary. Therefore, it is not that one Buddha has both self-appearance and other-appearance, because self-appearance is only the thirteenth bhūmi, and other-appearance is the twelfth bhūmi and below. The fourth question is, in the case of the Kāya-maṇḍala, if the deities of the five palaces are established in the body of the yogi from the beginning, what is the difference between it and the tenets of the Jonangpas? If the deities are newly generated through Mantra and Bīja, what is the self-existent Maṇḍala? --------------------------------------------------------------------------------