Tibetan
ས་པའི་བར་ཚིག་རྐང་ལྔ་གསུངས་པའི་དོན་ལ་ས་སྐྱ་པའི་བླ་མ་ཁ་ཅིག །ཀྱཻ་རྡོར་རྒྱུད་གསུམ། ཌོམ་བྷི་སོགས་ཀྱི་གཞུང་བཅོ་བརྒྱད། མཚོ་སྐྱེས་ལུགས་ལ་ལྔ། ནག་པོ་ལུགས་ལ་བཅུ་གསུམ་སྟེ། དེ་རྣམས་དྲིལ་བས་ཆོས་སྣ་སུམ་ཅུ་སོ་དགུའོ་ཞེས་སྨོས་ནས་གོང་གི་སྐོར་གསུམ་དུ་མ་གཏོགས་པའི་མན་ངག་ལུགས་ཁྱད་པར་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ལམ་སྐོར་དགུ་ནི་ཁྱད་པར་རོ། །ཞེས་གསུངས་ཞེས་འཆད་པ་དང་། རང་ཕྱོགས་པའི་ཟིན་བྲིས་འགའ་ཞིག་ལས་ཀྱང་འདི་ལྟར་འབྱུང་བ་ནི་དོན་གཏན་མ་ཡིན་ཏེ། བཀའ་སྲོལ་གསུམ་གྱི་རྒྱ་གཞུང་གཙོ་ཆེ་ཤོས་ལ་རྒྱུད་གསུམ་བགྲངས་པ་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་རྣམས་ཀྱི་གྲངས་ལ་ཡང་ངེས་པ་མི་སྣང་ཞིང་། ལམ་སྐོར་དགུ་ནི་ཁྱད་པར་རོ། །ཞེས་པའི་དོན་ཡང་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེ་བཙུན་མུས་པ་ཆེན་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས་འགྲེལ་པ་ཀུ་མུ་ཏི། དཀྱིལ་ཆོག་བཟང་པོ་ཡོངས་གཟུང་། སྒྲུབ་ཐབས་ཡན་ལག་དྲུག་པ། བདག་མེད་མའི་སྒྲུབ་ཐབས། རྡོ་རྗེ་གུར་གྱི་སྒྲུབ་ 10-3-12b ཐབས། གཏུམ་མོའི་འགྲེལ་ཆུང་། སྦྱིན་སྲེག །ཕྱག་མཚན་གྱི་དག་པ། གཏོར་མ་། སྔགས་དོན་གཅིག །ཡང་སྔགས་དོན་གཅིག །བདུད་རྩི་འོད། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་གྲུབ། ལམ་གྱི་ཡན་ལག་ལ་དེ་ཉིད་བཅུ་པ། ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ། དྲན་པ་གཅིག་པ། དཔའ་མོ་གཅིག་པ། ཡང་དཔའ་མོ་གཅིག་པ། རིན་ཆེན་འབར་བ། མན་ངག་གི་རོ་སྲེག་སྟེ་དེ་རྣམས་ཌོམ་བྷི་བའི་སྐོར་རོ། །འགྲེལ་པ་པད་མ་ཅན། དཀྱིལ་ཆོག་ནས་གླིང་མ། སྒྲུབ་ཐབས་མཚོ་སྐྱེས། ཚོགས་འཁོར་དམ་ཚིག་ལྔ་པ། བསྟོད་པ། དེ་རྣམས་པད་མའི་སྐོར་རོ། །འགྲེལ་པ་རྣལ་འབྱོར་རིན་པོ་ཆེའི་སྦྱོར་བའི་ཕྲེང་བ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་གཞུང་འགྲེལ། སྒྲུབ་ཐབས་དེ་ཉིད་གསལ་བ། ཕྱག་བཅུ་དྲུག་པ་དཔའ་གཅིག །ཕྱག་གཉིས་པ་དཔའ་གཅིག །ལམ་གྱི་ཡན་ལག་རབ་གནས་ཚུལ་ཟབ་མོ། སྦྱིན་སྲེག །རོ་སྲེག །ཚོགས་འཁོར། བསྟོད་པ། བདག་མེད་མའི་སྒྲུབ་ཐབས་ཆེ་ཆུང་གཉིས། རྫོགས་རིམ་གྱི་གཞུང་། དེ་རྣམས་ནག་ཆུང་གིས་འགོས་ཁུག་པ་ལ་བརྒྱུད་པའོ་ཞེས་པ་འདི་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་སུམ་ཅུ་སོ་བརྒྱད་གདའ་ཞིང་། གཅིག་མ་ཚང་བ་དེ་ཌོམ་བྷི་བས་མཛད་པའི་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་བསླབ་བྱ་སྟོན་པ་འདུ་བ་སྒྲག་པ་ཞེས་བྱ་བ་གཅིག་ཟུར་ན་འདུག་པ་དེ་ཡིན་ནམ་སྙམ་ཞེས་གསུངས་པ་འདི་ཉིད་གསལ་ཁ་ཆེ་བས་དེ་བཞིན་དུ་བཟུང་བས་བཏུབ་ཁོ་བོའི་རྟོག་པ་ལ་ཀྱཻ་རྡོར་རྣམ་བཤད་ཀྱི་དགོངས་པ་འགྲེལ་པ་ལུགས་ཀྱི་ཆོས་སྐོར་ལ་མི་ཐུབ་ཟླ་བ་ཡན་ཆད་ཀྱི་གཞུང་བཅུ་བཞི། དཔའ་བོ་རྡོ་རྗེའི་རིན་ཆེན་འབར་བ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ངོས་ནས་གཅིག་ཡིན་ཀྱང་ལེའུ་རེ་རེའི་བརྗོད་བྱའི་ངོས་ནས་གཞུང་གཞན་རྣམས་དང་དོད་མཉམ་དུ་ཡོད་པས་དགུར་ 10-3-13a བགྲངས་འདུ
Chinese
关于解释‘五句间隔’的含义，萨迦派的一些喇嘛说：‘胜乐金刚的三部续（藏文：ཀྱཻ་རྡོར་རྒྱུད་གསུམ།），以及多姆比（藏文：ཌོམ་བྷི་）等的十八部论著，莲花生（藏文：མཚོ་སྐྱེས་）的五部，黑行（藏文：ནག་པོ་）的十三部，总共是三十九种法。’他们这样说是为了特别指出，除了上述三类之外，还有独特的口诀传承。‘九道次第是特别的。’他们这样解释道。有些我们自己派别的笔记也这样记载，但这完全不符合事实。因为将三传承的主要印度论著列为三部续是可笑的，而且其他数量也不确定。‘九道次第是特别的’，这句话的意思也不是那样。尊者穆斯巴钦波（藏文：རྗེ་བཙུན་མུས་པ་ཆེན་པོ）曾说：《古木提释》（藏文：འགྲེལ་པ་ཀུ་མུ་ཏི།），《圆满仪轨总摄》（藏文：དཀྱིལ་ཆོག་བཟང་པོ་ཡོངས་གཟུང་།），《六支成就法》（藏文：སྒྲུབ་ཐབས་ཡན་ལག་དྲུག་པ།），《无我母成就法》（藏文：བདག་མེད་མའི་སྒྲུབ་ཐབས།），《金刚帐成就法》（藏文：རྡོ་རྗེ་གུར་གྱི་སྒྲུབ་）， 《拙火小释》（藏文：གཏུམ་མོའི་འགྲེལ་ཆུང་།），《火供》（藏文：སྦྱིན་སྲེག །），《手印清净》（藏文：ཕྱག་མཚན་གྱི་དག་པ།），《朵玛》（藏文：གཏོར་མ་།），《明咒义一》（藏文：སྔགས་དོན་གཅིག །），又《明咒义一》（藏文：ཡང་སྔགས་དོན་གཅིག །），《甘露光》（藏文：བདུད་རྩི་འོད།），《俱生悉地》（藏文：ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་གྲུབ།），《道之支分中的彼十》（藏文：ལམ་གྱི་ཡན་ལག་ལ་དེ་ཉིད་བཅུ་པ།），《会供轮》（藏文：ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ།），《一念》（藏文：དྲན་པ་གཅིག་པ།），《一勇母》（藏文：དཔའ་མོ་གཅིག་པ།），又《一勇母》（藏文：ཡང་དཔའ་མོ་གཅིག་པ།），《宝焰》（藏文：རིན་ཆེན་འབར་བ།），《口诀的食肉》（藏文：མན་ངག་གི་རོ་སྲེག་）——这些是多姆比巴（藏文：ཌོམ་བྷི་བ）的传承。《莲花释》（藏文：འགྲེལ་པ་པད་མ་ཅན།），从《仪轨》到《莲花洲》（藏文：དཀྱིལ་ཆོག་ནས་གླིང་མ།），《莲花生成就法》（藏文：སྒྲུབ་ཐབས་མཚོ་སྐྱེས།），《五誓言会供轮》（藏文：ཚོགས་འཁོར་དམ་ཚིག་ལྔ་པ།），《赞颂》（藏文：བསྟོད་པ།），这些是莲花生的传承。《瑜伽宝鬘释》（藏文：འགྲེལ་པ་རྣལ་འབྱོར་རིན་པོ་ཆེའི་སྦྱོར་བའི་ཕྲེང་བ།），《坛城仪轨论释》（藏文：དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་གཞུང་འགྲེལ།），《彼明成就法》（藏文：སྒྲུབ་ཐབས་དེ་ཉིད་གསལ་བ།），《十六手印一勇母》（藏文：ཕྱག་བཅུ་དྲུག་པ་དཔའ་གཅིག །），《二手印一勇母》（藏文：ཕྱག་གཉིས་པ་དཔའ་གཅིག །），《道之支分灌顶深法》（藏文：ལམ་གྱི་ཡན་ལག་རབ་གནས་ཚུལ་ཟབ་མོ།），《火供》（藏文：སྦྱིན་སྲེག །），《食肉》（藏文：རོ་སྲེག །），《会供轮》（藏文：ཚོགས་འཁོར།），《赞颂》（藏文：བསྟོད་པ།），大、小《无我母成就法》（藏文：བདག་མེད་མའི་སྒྲུབ་ཐབས་ཆེ་ཆུང་གཉིས།），《圆满次第论》（藏文：རྫོགས་རིམ་གྱི་གཞུང་།），这些是黑行（藏文：ནག་ཆུང་）传给郭库巴（藏文：འགོས་ཁུག་པ་）的。’总共有三十八种法，缺少的一种是多姆比巴（藏文：ཌོམ་བྷི་བ）所著的《会供轮学处开示——摄集》（藏文：ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་བསླབ་བྱ་སྟོན་པ་འདུ་བ་སྒྲག་པ་），似乎单独存在。这样说得很清楚，所以最好这样理解。我认为，胜乐金刚释的观点，在解释传承的法类方面，有《不退月》等十四部论著。虽然《勇士金刚宝焰论》（藏文：དཔའ་བོ་རྡོ་རྗེའི་རིན་ཆེན་འབར་བ་བསྟན་བཅོས་）从论著的角度来看是一部，但从每一章节的主题来看，与其他的论著同等重要，所以算作九部。
English
Regarding the meaning of the 'five-verse interval,' some Sakya lamas say: 'The three root tantras of Hevajra (Tibetan: ཀྱཻ་རྡོར་རྒྱུད་གསུམ།), along with the eighteen treatises of Dombhi (Tibetan: ཌོམ་བྷི་), etc., five from Padmasambhava (Tibetan: མཚོ་སྐྱེས་), and thirteen from Krishnacharya (Tibetan: ནག་པོ་), making a total of thirty-nine dharmas.' They say this to specifically point out that, in addition to the above three categories, there are unique oral transmission lineages. 'The nine stages of the path are special.' They explain it this way. Some notes from our own school also record it this way, but this is completely untrue. Because it is ridiculous to list the main Indian treatises of the three transmissions as the three root tantras, and the other numbers are also uncertain. 'The nine stages of the path are special,' and that is not the meaning of that statement either. Jetsun Muspa Chenpo (Tibetan: རྗེ་བཙུན་མུས་པ་ཆེན་པོ) said: 'The Kumuti Commentary (Tibetan: འགྲེལ་པ་ཀུ་མུ་ཏི།), the Complete Collection of Excellent Mandalas (Tibetan: དཀྱིལ་ཆོག་བཟང་པོ་ཡོངས་གཟུང་།), the Six-Limbed Sadhana (Tibetan: སྒྲུབ་ཐབས་ཡན་ལག་དྲུག་པ།), the Nairatmya Sadhana (Tibetan: བདག་མེད་མའི་སྒྲུབ་ཐབས།), the Vajra Tent Sadhana (Tibetan: རྡོ་རྗེ་གུར་གྱི་སྒྲུབ་), the Short Commentary on Tummo (Tibetan: གཏུམ་མོའི་འགྲེལ་ཆུང་།), Homa (Tibetan: སྦྱིན་སྲེག །), Purification of Mudras (Tibetan: ཕྱག་མཚན་གྱི་དག་པ།), Torma (Tibetan: གཏོར་མ་།), One Mantra Meaning (Tibetan: སྔགས་དོན་གཅིག །), and again One Mantra Meaning (Tibetan: ཡང་སྔགས་དོན་གཅིག །), Nectar Light (Tibetan: བདུད་རྩི་འོད།), Sahajasiddhi (Tibetan: ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་གྲུབ།), the Tenfold That in the Limb of the Path (Tibetan: ལམ་གྱི་ཡན་ལག་ལ་དེ་ཉིད་བཅུ་པ།), Ganachakra (Tibetan: ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ།), One Mindfulness (Tibetan: དྲན་པ་གཅིག་པ།), One Heroine (Tibetan: དཔའ་མོ་གཅིག་པ།), and again One Heroine (Tibetan: ཡང་དཔའ་མོ་གཅིག་པ།), Jewel Flame (Tibetan: རིན་ཆེན་འབར་བ།), the Flesh-Eating of the Oral Instructions (Tibetan: མན་ངག་གི་རོ་སྲེག་) - these are the lineage of Dombhibapa (Tibetan: ཌོམ་བྷི་བ). The Lotus Commentary (Tibetan: འགྲེལ་པ་པད་མ་ཅན།), from the Ritual to Lotus Isle (Tibetan: དཀྱིལ་ཆོག་ནས་གླིང་མ།), the Padmasambhava Sadhana (Tibetan: སྒྲུབ་ཐབས་མཚོ་སྐྱེས།), the Five Vow Ganachakra (Tibetan: ཚོགས་འཁོར་དམ་ཚིག་ལྔ་པ།), Praise (Tibetan: བསྟོད་པ།) - these are the lineage of Padmasambhava. The Yoga Jewel Garland Commentary (Tibetan: འགྲེལ་པ་རྣལ་འབྱོར་རིན་པོ་ཆེའི་སྦྱོར་བའི་ཕྲེང་བ།), the Treatise Commentary on the Mandala Ritual (Tibetan: དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་གཞུང་འགྲེལ།), the Sadhana Clarifying That (Tibetan: སྒྲུབ་ཐབས་དེ་ཉིད་གསལ་བ།), the Sixteen-Handed One Heroine (Tibetan: ཕྱག་བཅུ་དྲུག་པ་དཔའ་གཅིག །), the Two-Handed One Heroine (Tibetan: ཕྱག་གཉིས་པ་དཔའ་གཅིག །), the Profound Method of Empowerment in the Limb of the Path (Tibetan: ལམ་གྱི་ཡན་ལག་རབ་གནས་ཚུལ་ཟབ་མོ།), Homa (Tibetan: སྦྱིན་སྲེག །), Flesh-Eating (Tibetan: རོ་སྲེག །), Ganachakra (Tibetan: ཚོགས་འཁོར།), Praise (Tibetan: བསྟོད་པ།), the Large and Small Nairatmya Sadhanas (Tibetan: བདག་མེད་མའི་སྒྲུབ་ཐབས་ཆེ་ཆུང་གཉིས།), the Completion Stage Treatise (Tibetan: རྫོགས་རིམ་གྱི་གཞུང་།) - these were transmitted from Krishnacharya (Tibetan: ནག་ཆུང་) to Gokukpa (Tibetan: འགོས་ཁུག་པ་).' There are a total of thirty-eight dharmas, and the one missing is Dombhibapa's (Tibetan: ཌོམ་བྷི་བ) 'Collection of Teachings on the Ganachakra Discipline - The Gathering' (Tibetan: ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་བསླབ་བྱ་སྟོན་པ་འདུ་བ་སྒྲག་པ་), which seems to exist separately. This is stated very clearly, so it is best to understand it this way. I think that, regarding the view of the Hevajra Commentary, in terms of explaining the dharma categories of the lineage, there are fourteen treatises such as 'The Non-Regressing Moon.' Although 'The Jewel Flame Treatise of the Hero Vajra' (Tibetan: དཔའ་བོ་རྡོ་རྗེའི་རིན་ཆེན་འབར་བ་བསྟན་བཅོས་) is one treatise from the perspective of the text, from the perspective of the subject matter of each chapter, it is as important as the other treatises, so it is counted as nine. --------------------------------------------------------------------------------