Tibetan
ད་ཀྱིས་ཤེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་འབྲོག་མི་ལས། ཌོམ་བྷི་ལུགས་ཀྱི་རྒྱུན་འཛིན་པ་རྒྱལ་པོ་དང་། སྙིང་པོ་དང་། སྣང་བའི་མཐའ་ཅན་གསུམ་མན་ངག་ལུགས་ཀྱི་རྒྱུན་འཛིན་པ་རིག་གི་མཐའ་ཅན་ཏེ། བཞི་ཆར་ཡང་རྒྱུད་ཀྱི་བཤད་བཀའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །དབུ་མ་པའི་ལུགས་ལ་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་གཟུགས་ཅན་དུ་བཞེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དབུ་མ་ཕུང་པོ་ལྔའི་རབ་བྱེད་ལས། ཡང་དག་པར་ 10-3-38b བླངས་པ་ལས་བྱུང་བའི་གཟུགས་ཞེས་དང་། སྤྱོད་བསྡུས་སྒྲོན་མེར། ཡང་དག་པར་བླངས་པ་ལས་བྱུང་བའི་གཟུགས་ནི་མི་བསྐྱོད་པའོ་ཞེས་དང་། འགྲེལ་པ་ཀུ་མུ་ཏིར། ཡང་དག་པར་བླངས་པ་ལས་བྱུང་བའི་སྡོམ་པའི་གཟུགས་ནི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་སོ་ཞེས་པ་རྣམས་འདྲེན་པའི་དགོངས་པ་ཇི་ལྟར་ལགས་ཞེས་པའི་ལན་ནི། སྤྱིར་དབུ་མའི་གཞུང་ལུགས་ལས་ཀྱང་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་མིང་གི་ཐ་སྙད་རྣམས་ཆོས་མངོན་པའི་གཞུང་ལས་བཤད་པ་ལྟར་མཛད་ལ། མངོན་པའི་གཞུང་ལས་ཐ་སྙད་དེ་རྣམས་གསུངས་པ་སོར་བཞག་པའོ། །ཐ་སྙད་དེ་ལྟར་གསུངས་པའི་དོན་ལ། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་གཟུགས་ཅན་མཚན་ཉིད་པར་འདོད་ཅིང་། མདོ་སྡེ་པ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་མངོན་པའི་མདོ་ལས་དེ་ལྟར་གསུངས་པ་ནི་གཟུགས་ཅན་གྱི་མིང་གིས་བཏགས་པ་ཡིན་གྱི། དོན་ལ་སྤོང་བའི་སེམས་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་ལ་བཞེད་ཅེས་པ་སྟེ། དཔེར་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དྲུག་ཅེས་པའི་མིང་བཏགས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་པར་མི་གྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །འཇུག་པའི་དཀའ་འགྲེལ་དུ། ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེའི་ཡུལ། ཉན་རང་མི་སློབ་པ་དང་། ས་བཅུའི་རྗེས་ཐོབ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཡིན་གྱི་མཉམ་གཞག་ལ་གནས་པ་རྣམས་མིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་སྐྱེ་སོགས་མི་སྣང་བ་ཙམ་བཀོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། རྫོགས་སངས་རྒྱས་བློ་རྒྱ་མཚོར་སྐྱེ་བ་བརྙེས། །ཞེས་པ་ལྟར། ས་བཅུའི་མཉམ་གཞག་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་ཆོས་དབྱིངས་རྟོགས་ཚུལ་ཁྱད་པར་མེད་པ་བཀོད་པ་ཡིན་པས། དོགས་པ་གཞན་ 10-3-39a རྣམས་འབྱུང་བའི་གནས་མེད་དོ། །མྱུ་གུའི་གནས་ཚུལ་ལ་དཔྱད་པའི་ཚེ་ཆོས་ཅན་མྱུ་གུ་ཁས་མི་ལེན་པ་ཡིན་གྱི་དམ་བཅའ་དང་ཐལ་འགྱུར་སོགས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ལ་དཔྱད་པ་མེད་པས་སྐྱོན་མེད་ཅེས་པ་དང་། ཐལ་རང་གི་ཁྱད་པར་ཕྱེ་བའི་ཚེ་ཆོས་ཅན་དང་། དམ་བཅའ་སོགས་དྲུག་གི་ཁྱད་པར་ཕྱེ་བས་ཆོས་ཅན་སོགས་དྲུག་ཁས་ལེན་དགོས་པས་དེ་གཉིས་འགལ་ཞེས་པའི་སྐྱོན་ཡང་མི་གནས་ཏེ། ཐལ་རང་གི་ཁྱད་པར་ཕྱེ་བའི་ཚེ་ཆོས་ཅན་སོགས་དྲུག་གི་ཁྱད་པར་ཕྱེ་བ་ནི་ཆོས་ཅན་སོགས་ཀྱི་འདོད་ཚུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ཕྱེ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཙམ་གྱིས་ཆོས་ཅན་གྱི་གནས་ཚུལ་ལ་དཔྱད་པའི་ཚེ་ཆོས་ཅན་ཁས་ལེན་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དཀའ་འགྲེལ་དུ་ཐ་སྙད་དུ་ཀུན་གཞི་ལས་འབྲས་ཀྱི
Chinese
那么现在要知道，在那些人中，从牧民中，持有 Ḍombhi（ḍombi，一种地位低下的种姓）传统的国王有三位：国王，精华，有光明边际者。持有口诀传统的有智慧边际者。这四位都受到了密续释经的支配。 关于中观派的传统，认为别解脱戒是有形色的，在《中观五蕴论》中有作为论证的依据：‘从正确受持中产生的色’。在《集学论释·灯鬘》中说：‘从正确受持中产生的色是不可动摇的’。在《释论·古木提》中说：‘从正确受持中产生的戒律之色是非显色’。请问引用这些的意图是什么？回答是：一般来说，中观的论典中，蕴、界、处等名称术语，也像俱舍论中所说的那样使用。俱舍论中使用的那些术语，都被原封不动地保留了下来。对于如此使用术语的意义，分别部认为是有形色的自性，而经部及以上则认为，在俱舍论中如此说，只是用有形色的名称来称呼，实际上是指连同舍弃之心在一起的心所。例如，虽然称作世间的六界，但并不能成立为世间。在《入中论难解疏》中说：以法为所缘的悲心的对境，是声闻、缘觉的无学以及处于十地后得位者，而不是处于入定者。仅仅陈述了生等不显现的原因，并不是说证得了圆满正等觉智慧如海的生起。像这样，十地的入定和佛陀的智慧，在证悟自性清净的法界方面没有差别。因此，其他疑惑没有产生的余地。 在观察苗芽的状态时，并不承认作为法相的苗芽，而没有观察立宗和论式等的存在方式，所以没有过失。在区分自续和他续的差别时，区分了法相和立宗等六者的差别，因此必须承认法相等六者，所以这两者是相违的，这种过失也不成立。因为在区分自续和他续的差别时，区分法相等的差别，是区分法相等的主张方式的差别。仅仅如此，在观察法相的状态时，并不会变成承认法相。在《难解疏》中说，名言中，从阿赖耶识产生果的...
English
Now, know that among those, from the herdsmen, the kings who held the tradition of Ḍombhi (ḍombi, a low-caste) were three: the King, the Essence, the one with the Luminous Edge. The one who held the tradition of the oral instructions was the one with the Edge of Wisdom. All four were subject to the authority of the tantric explanations. Regarding the tradition of the Madhyamaka school, which considers the Pratimoksha vows to be corporeal, there is evidence in the 'Treatise on the Five Aggregates' of Madhyamaka: 'The form arising from correct adherence.' In the commentary 'Lamp Garland' on the Compendium of Trainings, it says: 'The form arising from correct adherence is immovable.' In the commentary 'Kumuti,' it says: 'The form of the vows arising from correct adherence is non-manifest form.' What is the intention behind citing these? The answer is: In general, in the Madhyamaka treatises, the names and terms of the aggregates, elements, and sources are used as explained in the Abhidharma treatises. The terms spoken in the Abhidharma treatises are retained as they are. Regarding the meaning of speaking of such terms, the Vaibhashikas consider it to be characterized by form, while the Sautrantikas and above consider that what is said in the Abhidharma Sutra is merely named as form, but in reality, it refers to the mental factors together with the mind of renunciation. For example, although it is called the six realms of the world, it cannot be established as the world. In the Difficult Points Commentary on the 'Entering the Middle Way,' it says: The object of compassion that focuses on the Dharma is the non-learners of the Shravakas and Pratyekabuddhas, and those who abide in the subsequent attainment of the ten bhumis, not those who abide in meditative equipoise. It merely states the reason why birth and so on do not appear, and it does not mean that one has attained the birth of the ocean of perfect enlightenment wisdom. Like this, there is no difference between the meditative equipoise of the ten bhumis and the wisdom of the Buddhas in realizing the Dharmadhatu of self-nature purity. Therefore, there is no room for other doubts to arise. When examining the state of a sprout, one does not acknowledge the sprout as a phenomenon, and there is no examination of the way of existence of assertions and consequences, so there is no fault. When distinguishing the difference between Svatantrika and Prasangika, the difference between the phenomenon and the six, such as the assertion, is distinguished, so the six, such as the phenomenon, must be acknowledged, so these two are contradictory, and this fault does not exist. Because when distinguishing the difference between Svatantrika and Prasangika, distinguishing the difference between the phenomenon and so on is distinguishing the difference in the way of asserting the phenomenon and so on. Merely by that, when examining the state of the phenomenon, it will not become acknowledging the phenomenon. In the Difficult Points Commentary, it says that in conventional truth, the result arises from the Alaya... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་རྟེན་དུ་ཁས་ལེན་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་དེ། ལས་འབྲས་སེམས་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཀུན་གཞི་ལས་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་དུ་ཁས་ལེན་པ་དང་། ལས་བྱེད་པ་པོ་དང་། །རྣམ་སྨིན་མྱོང་བ་པོའི་བདག་ཁས་བླངས་པས་བདག་ལས་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་དུ་ཁས་མི་ལེན་པ་ནི་ཇི་ལྟར་འགལ་ཞེས་པའི་དོགས་སྤོང་ཇི་ལྟར་ལགས་ཞེས་པའི་ལན་ནི། སྤྱིར་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀུན་གཞི་ལ་བརྟེན་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། སཱ་ལུ་ལྗང་པའི་མདོ་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་གསུངས་ཤིང་། རྗེ་བཙུན་གྱིས་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་འགྲེལ་པར་ཡང་གསུངས་པ་ལྟར་ངེས་པར་ཁས་ལེན་དགོས་ཏེ། དེར་སེམས་ཙམ་པ་འདོད་པ་ལྟར་གྱི་ཚོགས་བདུན་ལས་རྫས་གཞན་པའི་ཀུན་གཞི་བདེན་གྲུབ་མི་འདོད་ཅིང་། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་གཅིག་ཉིད་ལ་གསལ་ཙམ་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་ཆ་དང་། རེས་ 10-3-39b འགའ་ངར་འཛིན་པའི་ཆ་དང་། རེས་འགའ་ཡུལ་དྲུག་པ་ཆོས་ལ་འཇུག་པའི་ཆ་གསུམ་ཡོད་པ་ལ་རིམ་པ་ལྟར་ཀུན་གཞི་དང་། ཉོན་ཡིད་དང་། དྲུག་པ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་གསུམ་དུ་འཇོག་པའི་སྐབས་ཡིན་པས། དང་པོ་ལ་ལམ་དུ་ཞུགས་པའི་ཚེ་ཐོས་སོགས་ཀྱི་བག་ཆགས་འཇོག་ཏུ་རུང་ན་ལམ་དུ་མ་ཞུགས་པའི་ཚེ་ལས་ཉོན་གྱི་བག་ཆགས་འཇོག་པ་ཡང་འབད་མེད་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ལས་བྱེད་པ་པོ་དང་། རྣམ་སྨིན་མྱོང་བ་པོར་ཁས་བླངས་པས་དེ་ལས་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་དུ་ཁས་ལེན་མི་དགོས་ཏེ་འདིར་རྟེན་ཅེས་པ་བག་ཆགས་འཇོག་པའི་གཞི་ཡིན་ལ། ལས་བྱེད་པ་པོ་ནི་བག་ཆགས་འཇོག་པ་པོ་ཡིན་གྱི། བག་ཆགས་འཇོག་པའི་གཞི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་རྣམ་རིག་པའི་ལུགས་ལ་ཡང་འཇུག་ཤེས་བག་ཆགས་འཇོག་པ་པོ་ཡིན་གྱི། བག་ཆགས་འཇོག་པའི་གཞི་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་རང་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་མེད་ན་ཚོགས་ལམ་པ་ལྟ་བུ་ལ་དངོས་སུ་སྣང་བ་དེ་ཉིད་ཚོགས་ལམ་པ་རང་གི་སེམས་ཡིན་ནམ་དེ་ལས་གཞན་པ་ཞིག་གི་སེམས་ཡིན་ཞེས་སོགས་ཀྱི་ཤུགས་ལ་སློབ་དཔོན་ཟླ་བའི་ལུགས་ལ་འཇིག་རྟེན་མཐུན་འཇུག་སོགས་གསུམ་དུ་ཕྱེ་ནས་གནས་སྐབས་དང་པོ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དང་། གཉིས་པ་ལ་སྣང་བ་སེམས་སུ་ཁས་ལེན་མི་དགོས་ཏེ། འདི་གཞན་གྱིས་སྣང་བ་སེམས་སུ་ཁས་བླངས་ནས་སངས་རྒྱས་ལ་རང་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་མེད་པར་འདོད་པ་འགོག་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱི་རྣམ་དུ་སློབ་དཔོན་ཟླ་བས་ལམ་གཅིག་ལ་འབྲས་བུ་གསུམ་བཞེད་པའི་དོན། དེ་ནི་ 10-3-40a རིང་དུ་སོང་བར་བློ་ཡང་ལྷག་པར་འགྱུར་ཞེས་པའི་འགྲེལ་པར། རྒྱུ་མེད་པ་ཡི་མེ་བཞིན་དུ། །གནས་མེད་ལེན་མེད་མྱ་ངན་འདའ། །ཞེས་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བའི་ལུང་དྲངས་པས་དངོས་བསྟན་ལ་མཐར་ཐུག་ཐེག་པ་གསུམ་དུ་བསྟན་ཏེ། ཉན་རང་གི་ལྷག་མེད་མྱང་འདས་ཐོབ་ནས་སྐྱེ་བ་ལེན་པ་མེད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱ
Chinese
如果承认轮回的所依是阿赖耶识，这并没有矛盾，因为业果依赖于心。因此，承认阿赖耶识是业果的所依。如果承认我是造业者和受报者，但不承认我是业果的所依，那么这种矛盾如何消除呢？ 回答是：一般来说，业的习气依赖于阿赖耶识，龙树菩萨在《稻秆经释》中也这样说过，至尊（宗喀巴）在《轮涅无别释》中也这样说过，所以必须承认这一点。因为唯识宗不承认独立于七识之外的、实有的阿赖耶识。他们认为只有一个意识，即意根识，它具有三个方面：一方面是持续不断的明分，一方面是间歇性的我执，一方面是间歇性地进入六境之法。这三个方面依次被称为阿赖耶识、末那识和第六意识。因此，如果最初进入道时，可以熏染听闻等的习气，那么未入道时，熏染业和烦恼的习气也毫不费力地成立。如果承认我是造业者和受报者，就不一定承认我是业果的所依。因为这里的‘所依’是指熏染习气的处所，而造业者是熏染习气的主体，而不是熏染习气的处所。例如，在唯识宗中，能熏识是熏染习气的主体，而不是熏染习气的处所。 如果佛陀的法身和智慧等不包含在（修行者）自己的相续中，那么对于资粮道上的修行者来说，直接显现的法身和智慧是资粮道修行者自己的心，还是其他人的心呢？根据寂天论师的观点，可以分为世俗随同等三种情况。在第一种情况下，不需要承认外境；在第二种情况下，不需要承认显现是心。因为这里是为了驳斥那些承认显现是心，并认为佛陀没有包含在（修行者）自己相续中的法身和智慧的观点。 关于寂天论师认为一条道路上有三种果的观点，在《入中论释》中，引用《宝鬘论》的经文：‘如无因之火，无处可依，无所取，入于寂灭。’直接表明最终宣说了三种乘，即声闻、缘觉获得无余涅槃后，不再受生。
English
There is no contradiction in accepting the basis of samsara as the Alaya-vijñana (store consciousness), because karmic results depend on the mind. Therefore, the Alaya-vijñana is accepted as the basis of karmic results. If one accepts oneself as the actor of karma and the experiencer of its maturation, but does not accept oneself as the basis of karmic results, how can this contradiction be resolved? The answer is: Generally, the imprints of karma depend on the Alaya-vijñana, as Nagarjuna stated in his commentary on the 'Salu Ljangpai Do' (Sutra on Rice Seedlings), and as Je Tsongkhapa stated in his commentary on the inseparability of samsara and nirvana. Therefore, it is necessary to accept this. However, the Chittamatrins (Mind-Only school) do not accept a truly existent Alaya-vijñana that is separate from the seven consciousnesses as they posit. They believe that there is only one consciousness, the Manas-vijñana (mind consciousness), which has three aspects: one aspect is the continuous clarity, one aspect is the occasional grasping at self, and one aspect is the occasional engagement with the six objects of dharma. These three aspects are sequentially designated as Alaya-vijñana, Klesha-manas (afflicted mind), and the sixth consciousness, Manas-vijñana. Therefore, if one can imprint the imprints of hearing and so on when one first enters the path, then the imprinting of the imprints of karma and afflictions is effortlessly established even when one has not entered the path. If one accepts oneself as the actor of karma and the experiencer of its maturation, it is not necessary to accept oneself as the basis of karmic results, because here, 'basis' refers to the ground for imprinting imprints, and the actor of karma is the one who imprints imprints, not the ground for imprinting imprints. For example, in the system of Vijnanavada (Consciousness-Only school), the engaging consciousness is the one who imprints imprints, but not the ground for imprinting imprints. If the Dharmakaya (body of truth) and wisdom of the Buddha, etc., are not included in one's own continuum, then for someone on the Accumulation Path, is the Dharmakaya and wisdom that directly appear their own mind, or the mind of someone else? According to Acharya Chandrakirti's view, it can be divided into three situations, such as worldly agreement. In the first situation, it is not necessary to accept external objects; in the second situation, it is not necessary to accept appearances as mind. This is because this is to refute those who accept appearances as mind and believe that the Buddha does not have a Dharmakaya and wisdom included in their own continuum. Regarding Acharya Chandrakirti's view that there are three fruits on one path, in the commentary on 'Entering the Middle Way', the verse from the 'Ratnavali' (Precious Garland) is quoted: 'Like a fire without a cause, without a place to rely on, without anything to take, it passes into nirvana.' This directly shows that ultimately, three vehicles are taught, namely, the Shravakas (hearers) and Pratyekabuddhas (solitary realizers) attain nirvana without remainder and no longer take rebirth. --------------------------------------------------------------------------------