Tibetan
་བདེན་མ་གཏོགས་པ་ཡིན་ཀྱང་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ཟག་བཅས་སུ་འཇོག་མི་ནུས་ཏེ། ལམ་བདེན་མ་ཡིན་པའི་ཟག་མེད་ཀྱང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་རེ་ཞེས་སྨོས་སོ། །དེས་ན་མཛོད་ལས། དེ་གསུམ་ཟག་བཅས་ཟག་པ་མེད། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་ཟག་བཅས་སོ་ཞེས་དང་། ཤུགས་ཀྱིས་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་ལ། །དེ་གཉིས་ཟག་བཅས་ཟག་པ་མེད། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་ཟག་བཅས་སོ་ཞེས་ཐོབ་པ་དང་། ལམ་བདེན་གྱི་ 10-3-25a གཙོ་བོ་ཤེས་རབ་ཡིན་ཀྱང་། རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་ན་ཕུང་པོ་ལྔ་པ་ཅན་དུ་གསུངས་པས། ཕུང་པོ་ལྔ་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་གཉིས་ཀ་ཡོད་པར་གསུངས་པ་དང་། འདིར་གསུངས་པའི་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་ཀྱི་ངོས་འཛིན་སྤྱིར་མཐུན་ཞིང་། ཆོས་གསུམ་དང་། བདེན་པ་བཞི་ལ་ལྟོས་ནས་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་ཀྱི་ངོས་འཛིན་ཚུལ་འདི་ཁྱད་པར་དུ་གསལ་བས་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལྟར། བཀའ་སྲོལ་འདི་ལ་གཞན་གྱིས་བརྒལ་བའམ། དཀའ་བའི་གནས་ལ་དྲིས་པའི་ཚེ་ལྷག་པར་ཡང་ཡིད་ཆེས་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ཡང་ཐོག་ཏུ་བབ་པ་དེ་ལྟར་རོ། །སྡེ་བདུན་གཞན་ནས་གསུངས་པའི་སྦྱོར་ཚུལ་མ་ཡིན་པར་སྣང་སྟེ། མཛོད་རྩ་འགྲེལ་ནས་ཅི་ལྟར་ཐོན་པ་ཙམ་ཞིག་སྟོན་པའི་སྐབས་སུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཟག་མེད་ཀྱི་ངོས་འཛིན་ལ་དང་ཅེས་པ་ལྷག་པར་སྣང་ཡང་དྲུག་ཅེས་པ་ལྷག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདུས་བྱས་སུ་གྱུར་པའི་ཟག་མེད་ཐམས་ཅད་ལམ་བདེན་ཅེས་པས་བསྟན་ཟིན་ནས། འདུས་མ་བྱས་སུ་གྱུར་པའི་ཟག་མེད་ལ། ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་འདུས་མ་བྱས་གསུམ་དང་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་འདུས་མ་བྱས་གསུམ་དང་དྲུག་ཅེས་གནང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དྲི་བ་གཉིས་པ། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ལུགས་ཀྱི་བཟོད་ཤེས་ཀྱི་སྐབས་དེར། རྗེས་བཟོད་རྗེས་ཤེས་གཉིས་ཀྱི་ངོས་འཛིན་མངོན་པ་གོང་མ་དང་མཐུན་པར་བྱུང་བ་དེ་སྐབས་དེར་ཕྲེང་གཉིས་ཙམ་ཆད་པ་ཡིན་ནམ་ཞེས་པའི་ལན་ནི། དེ་ལྟར་གཉིས་པོ་དེ་འཕགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུར་ཤེས་པས་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཤེས་པ་ནི་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ། དེ་ངེས་པར་འཛིན་པ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའོ་ཞེས་པ་འདིས་རྗེས་ 10-3-25b བཟོད་རྗེས་ཤེས་གཉིས་པོ་ངོས་འཛིན་ཚུལ་མངོན་པ་གོང་མ་དང་འདྲ་བ་ལྟར་སྣང་ཡང་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཤེས་པ་ཞེས་པའི་དོན་འདོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་ལྷག་མ་ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་མི་རྟག་སོགས་ཤེས་པ་དང་དེ་ངེས་པར་འཛིན་པ་ཞེས་པའི་དོན་རྗེས་བཟོད་དེ་ངེས་པར་འཛིན་པ་ཞེས་མི་སྦྱར་བར་དེའི་ཡུལ་ཁམས་གོང་གི་བདེན་པའི་གནས་ཚུལ་དེ་ངེས་པར་འཛིན་པ་ཞེས་སྦྱར་ན་མཛོད་དང་མཐུན་པའི་བཤད་པ་ཡང་རུང་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་སྐབས་དེར་རྗེས་བཟོད་རྗེས་ཤེས་གཉིས་ཀྱི་ངོས་འཛིན་ཕྲེང་ཆད་བྱུང་བ་གཞན་ཞིག་གིས་མངོན་པ་གོང་མ་དང་མཐུན་པའི་ངོས { "translations": [ "虽然真谛并非完全如此，但也不能完全归为有漏，因为存在非道真谛的无漏法。因此，说是‘部分’。因此，《俱舍论》中说：‘彼三有漏亦无漏，余者皆是有漏。’暗示着十二处中，‘彼二有漏亦无漏，余者皆是有漏。’虽然道真谛的主要部分是智慧，但伴随着随行者，则被认为是五蕴。因此，五蕴被认为是既有漏又有无漏。这里所说的有漏和无漏的定义总体上是一致的。而对于三法和四谛，有漏和无漏的定义方式则特别清晰。正如您所说，当其他人质疑或询问这个教法传承中的难题时，这会成为一个特别值得信赖的依据。其他七部派所说的结合方式似乎并非如此，因为这仅仅是在展示《俱舍论》根本颂和注释中出现的内容。对于无漏的定义，虽然‘且’字显得多余，但‘六’字并非多余，因为所有成为有为法的无漏都已被道真谛所涵盖。对于成为无为法的无漏，法处的‘一部分’是三个无为法，法界的‘一部分’也是三个无为法，因此说是‘六’。", "第二个问题：在分别说部（梵文：Vaibhāṣika）的忍位和智位中，后忍和后智的定义与上部论典一致，是否意味着当时遗漏了两行内容？回答是：正如那样，因为知道这两个是圣法的因，所以其余的也如此知道，这就是后智的忍。确定地执持它，就是后智。虽然这似乎表明后忍和后智的定义方式与上部论典相似，但‘其余的也如此知道’的意思是，想要知道苦谛的其余部分，即上二界的苦谛的无常等，并且确定地执持它。与其说‘确定地执持后忍’，不如说‘确定地执持其对上界真谛的认知’，这样解释或许更符合《俱舍论》。然而，当时后忍和后智的定义中遗漏了两行内容，另一个人给出了与上部论典一致的定 -------------------------------------------------------------------------------- ་འཛིན་བསྣན་པ་ཡིན་པ་འདྲ་སྟེ། དེ་གཉིས་འཕགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུར་ཤེས་པས་ཞེས་པ་མཛོད་རྩ་འགྲེལ་ནས་མི་འབྱུང་ཞིང་། ལྗོན་ཤིང་འདིར། འོག་ཏུ་ཤེས་པ་བཅུའི་སྐབས་སུ་ཆོས་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་བདེན་པ་བཞི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པས་མཛོད་དང་མཐུན་པར་དགོངས་པ་ཡིན་པར་གདོན་མི་ཟའོ། །དྲི་བ་གསུམ་པ། ཤེས་པ་ལྡན་ཚུལ་གྱི་སྐབས་སུ། མཛོད་ལས་ཟག་མེད་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ། །ཆགས་ཅན་ཤེས་པ་གཅིག་དང་ལྡན། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ཡན་ཆད་ནི། །བཞི་ལ་རེ་རེ་འཕེལ་དང་ལྡན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ལྡན་ཚུལ་དང་མ་མཐུན་པས་ཅི་ལྟར་ཡིན་ཅེས་པའི་ལན་ནི། འདིར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་མན་ཆད་ལ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་གཅིག་པུ་དང་ལྡན་ནོ། །གལ་ཏེ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་འདོད་ 10-3-26a ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཞིག་ཡིན་ན། ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་དང་ཡང་ལྡན་ནོ། །མཐོང་བའི་ལམ་ནས་ཆོས་ཤེས་པ་དང་ལྡན་ཏེ། དེའང་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་དང་ལྡན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རེ་རེ་བསྣན་པས་བདུན་དུ་འགྱུར་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཞིག་ཡིན་ན་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པས་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་འདི། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཆགས་ཅན་ལ་ཤེས་པ་གཅིག་དང་། ཆགས་བྲལ་ལ་གཉིས་ལྡན་པའི་ལྡན་ཚུལ་དང་། མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་དང་པོའི་ལྡན་ཚུལ་ཁྱད་པར་མེད་པ་ལ་དགོངས་ནས་འདིར་མ་སྨོས་ལ། ཆོས་ཤེས་གང་ལ་ལྡན་པ་ནས་ངོས་བཟུང་བ་ནི། འདིར་ཐ་སྙད་རྟོགས་སླ་བའི་ཆེད་དུ་ཡིན་པར་སྣང་སྟེ། དེའང་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ཞེས་པ་མ་དག་པས་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་དང་ལྡན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ནི་ཤེས་པས་བསྡུས་པའི་མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ཡིན་ལ་དེའང་མཛོད་ལས། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ཞེས་འབྱུང་བ་དང་དོན་གཅིག་སྟེ། དྲི་མེད་བཟོད་རྣམས་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཅེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་བཟོད་ཤེས་པར་བསྡུས་པའི་མཐོང་ལམ་དུ་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདིར། སྐད་ཅིག་དང་པོའི་ལྡན་ཚུལ་གྱི་འོག་ཏུ་གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ཞེས་མི་འབྱུང་བར་དེ་བཞིན་དུ་རེ་རེ་བསྣན་པས་བདུན་དུ་འགྱུར་ལ་ཞེས་གསུངས་པའི་གནད་ཀྱང་འདི་ཉིད་དུ་སྣང་སྟེ་ཤིན་ཏུ་འགྲིག་གོ། དྲི་བ་བཞི་པ། ལོག་རྟོག་དགག་པའི་སྐབས་སུ་དབང་བསྐུར་ངན་པའི་ལུགས་དགག་པ་དང་། ཡང་དག་དབང་བསྐུར་མ་ཡིན་པའི་ལུགས་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་ནི། 10-3-26b ངོ་བོའི་ལོག་རྟོག་ཀྱང་ཡོད་ལ། གཉིས་པ་ལ་ནི་གོ་རིམ་གྱི་ལོག་རྟོག་ཡོད་དོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ལོག་རྟོག
Chinese
似乎添加了'འཛིན་'（'dzin'，执持）一词。因为《俱舍论》的根本颂和注释中没有提到'将二者视为圣法的因'。在这棵树（指《俱舍论》的注释）中，在下面的十种智慧的章节中，所谓的'法智'是指了解欲界中的苦等四谛。所谓的'类智'是指了解色界和无色界中的四谛。'这样说，可以肯定其观点与《俱舍论》一致。 第三个问题：关于具备智慧的方式，《俱舍论》中说：'在无漏的第一刹那，具有贪欲者具备一种智慧。在第二刹那，具备三种或更多。对于第四种，每种增加一种。'这与所说的具备方式不一致，这是为什么呢？回答是：在这里，对于尚未获得决择分（Nirvedha-bhagiya， 离生分）的异生凡夫来说，只具备世俗智。如果异生凡夫是离欲的，那么他也具备他心智。从见道开始，就具备法智。也就是说，在第一个刹那，具备苦法智和世俗智。同样，每增加一个，就变成七个。如果是离欲的，那么具备他心智，就变成八个。'这段话的意思是，对于具有贪欲的异生凡夫，具备一种智慧；对于离欲者，具备两种智慧。这里没有提到见道第一个刹那的具备方式的差异。从具备法智开始进行识别，这似乎是为了便于理解术语。也就是说，第一个刹那的'苦法智'是不正确的，应该是具备苦智和世俗智。第一个刹那是包含智慧的见道第一个刹那，这与《俱舍论》中'第二个刹那具备三种'的说法意思相同。因为不承认包含无垢忍的苦法忍是见道，所以不包括在内。因此，在这里，第一个刹那的具备方式之后没有提到'第二个刹那具备三种'，而是说'同样，每增加一个，就变成七个'，关键就在于此，非常合理。 第四个问题：在驳斥邪见时，驳斥了恶劣灌顶的观点和非如实灌顶的观点。对于前者，存在本体上的邪见；对于后者，存在次第上的邪见。
English
It seems that the word 'འཛིན་' ('dzin', holding) has been added. Because the root verses and commentary of the Abhidharmakosha do not mention 'considering the two as the cause of the noble Dharma.' In this tree (referring to the commentary of the Abhidharmakosha), in the chapter on the ten knowledges below, the so-called 'Dharma-jñāna' refers to understanding the Four Noble Truths such as suffering in the desire realm. The so-called 'Anvaya-jñāna' refers to understanding the Four Noble Truths in the form and formless realms.' It is certain that his view is consistent with the Abhidharmakosha. Third question: Regarding the manner of possessing knowledge, the Abhidharmakosha says: 'In the first moment of the uncontaminated, one with attachment possesses one knowledge. In the second, three or more. For the fourth, each increases by one.' This is inconsistent with the manner of possession stated, so what is the reason? The answer is: Here, for ordinary beings who have not yet attained the stage of ascertainment (Nirvedha-bhagiya), they possess only conventional knowledge. If an ordinary being is free from desire, then they also possess knowledge of others' minds. From the path of seeing, they possess Dharma-jñāna. That is, in the first moment, they possess knowledge of suffering and conventional knowledge. Similarly, by adding one at a time, it becomes seven. If one is free from desire, then possessing knowledge of others' minds makes it eight.' This passage means that for ordinary beings with attachment, they possess one knowledge; for those without attachment, they possess two knowledges. Here, the difference in the manner of possession in the first moment of the path of seeing is not mentioned. Identifying from the possession of Dharma-jñāna seems to be for the sake of easy understanding of the terms. That is, the 'Dharma-jñāna of suffering' in the first moment is incorrect; it should be possessing knowledge of suffering and conventional knowledge. The first moment is the first moment of the path of seeing, which includes knowledge, and this has the same meaning as 'the second moment possesses three' in the Abhidharmakosha. Because the acceptance of suffering-kṣānti (忍， forbearance) is not considered the path of seeing, it is not included. Therefore, here, after the manner of possession in the first moment, it is not mentioned that 'the second moment possesses three,' but rather it is said that 'similarly, by adding one at a time, it becomes seven.' The key lies in this, which is very reasonable. Fourth question: In the context of refuting wrong views, there are two refutations: the refutation of the system of bad empowerment and the refutation of the system of non-authentic empowerment. For the former, there is also a wrong view of the essence; for the latter, there is a wrong view of the order. --------------------------------------------------------------------------------