Tibetan
པར་བཤད་པ་ལས། སྐྱེ་བའི་ས་པ་གང་ཡིན་པ་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཡང་ངེས་པར་དེའི་ས་པའོ། །ཞེས་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་མི་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་ཏེ་སྨྲའོ། །འདི་དགག་པ་ལ། ཁས་བླངས་འགལ་བ་དང་། སྒྲུབ་བྱེད་མི་འཐད་པ་དང་། རྣམ་པར་བཏགས་ནས་དགག་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། འདུ་བྱེད་སྐྱེ་བའི་ས་པར་གཏོགས་པའི་ཤེས་བྱེད་དུ་ས་གཞན་གྱི་འདུ་བྱེད་ཀྱིས་ས་གཞན་གྱི་རྣམ་སྨིན་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་པ་ནི་སྲེད་པ་ལ་ཡང་མཚུངས་ཏེ། སྲེད་པ་ཡང་། སྐྱེ་བ་དང་རྒ་ཤི་གང་དུ་གཏོགས་པའི་ས་དེར་གཏོགས་པར་ཐལ། ས་གཞན་གྱི་འགྲུབ་བྱེད་ཀྱིས་ས་གཞན་གྱི་རྣམ་སྨིན་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལེན་པ་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་ཤི་གང་དུ་གཏོགས་པའི་ས་དེར་གཏོགས་པའི་ཤེས་བྱེད་དུ་ལེན་པ་ནི་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མའི་ཕུང་པོ་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་སྲེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བཀོད་པ་ཡང་སྲེད་པ་ལ་མཚུངས་ཏེ། སྲེད་པ་ཡང་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མའི་ཕུང་པོ་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་སྲེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མ་གྲུབ་སྟེ། 8-5-23a སྲེད་པ་ནི་ཉོན་ཡིད་ཀྱི་འཁོར་དུ་བྱུང་བའི་བདག་ལ་ཆགས་པ་ཡིན་པས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཁོ་ན་ལ་སྲེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་ཚོར་བ་ལ་ཆགས་པ་སྲེད་པ་ཡིན་པར་འདོད་པ་དང་འགལ་ཏེ། ཚོར་བ་ནི་ཀུན་གཞི་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཚོར་བ་དང་སྲེད་པ་ས་མཚུངས་པའི་ཤེས་བྱེད་དུ་ས་གཞན་གྱི་ཚོར་བ་ལས་ས་གཞན་གྱི་སྲེད་པ་མི་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་པ་ནི་རྣམ་པར་མ་བརྟགས་པ་སྟེ། སྲེད་པ་ཡིན་ན་ཚོར་བ་བདེ་བ་ལ་མི་འབྲལ་བར་སྲེད་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཚོར་བ་གསུམ་ལ་སྲེད་ཚུལ་གསུམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ས་གཞན་གྱི་ཚོར་བ་ལས་ས་གཞན་གྱི་སྲེད་པ་འཕེལ་བ་ཡོད་དེ། འདོད་པའི་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་ལ་དམིགས་ནས་དེ་དང་འབྲལ་བར་འདོད་པའི་བསམ་གཏན་དང་པོའི་སས་བསྡུས་ཀྱི་སྲེད་པ་འཕེལ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདོད་པ་དང་། བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་ཞི་རགས་སུ་ལྟ་བའི་སྐབས་ཀྱི་སྲེད་པ་དེ་བསམ་གཏན་དང་པོའི་སས་བསྡུས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལེགས་པར་སོམས་ཤིག །གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟ་བུའི་ས་མཚུངས་འདི་འཁོར་བས་བསྡུས་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ཆ་གཅིག་ལ་འཇོག་གམ། ཆ་གཉིས་ལ་འཇོག །དང་པོ་ལྟར་ན། མིང་གཟུགས་ནས་ཚོར་བའི་བར་དང་། སྐྱེ་བ་དང་རྒ་ཤི་གཉིས་ས་མཚུངས་ཡོད་པར་འདོད་པ་དང་འགལ་ལ། ཕྱི་མ་ལྟར་ན་འདུ་བྱེད་གང་དུ་སྐྱེ་བའི་སར་གཏོགས་ཤིང་སྲེད་པ་རྣམ་སྨིན་འགྲུབ་པའི་སར་མི་གཏོགས་པར་འདོད་པ་དང་འགལ་ཏེ། རྒྱུ་འབྲས་སྔ་མའི་མ་རིག་པ་དང་། འདུ་བྱེད་གཉིས་རྒྱུར་འཇོག་པ་ལྟར། རྒྱུ་འབྲས་ཕྱི་མའི་སྲེད་ལེན་སྲིད་པ་གསུམ་པོ་ཡང་རྒྱུར་འཇོག་ 8-5-23b དགོས་པའི་ཕྱིར། ༈ རང་ལུགས་བཞག་པ། གཉ
Chinese
关于解释部分，‘任何产生领域的烦恼，也必然属于那个领域。’这种说法是不合理的。这是详细的阐述。 为了反驳这一点，有三种方式：自相矛盾、论证不合理、以及通过分别安立进行反驳。首先是自相矛盾：认为‘属于产生领域的行，作为证明，因为其他领域的行不能实现其他领域的异熟’，这与贪爱（梵文：Trsna， इच्छा， तृष्णा， इच्छा，渴爱）的情况相同。贪爱也应属于产生和老死的领域，因为其他领域的行不能实现其他领域的异熟。认为‘取属于产生和老死的领域，作为证明，因为取是想要获得来世蕴的贪爱’，这与贪爱的情况相同，因为贪爱也是想要获得来世蕴的贪爱。如果认为这不成立，因为贪爱是对在有漏意（梵文：Klista-manas，染污意）中产生的我的执着，因此仅仅是执着于阿赖耶识（梵文：Ālayavijñāna，阿赖耶识），那么这就与认为感受是贪爱相矛盾，因为感受不是阿赖耶识。 其次，认为‘感受和贪爱属于同一领域，作为证明，因为其他领域的感受不会增长其他领域的贪爱’，这是未经分析的。因为并非所有的贪爱都必然与快乐的感受相伴随，因为有三种感受对应三种贪爱的方式。因此，其他领域的感受可以增长其他领域的贪爱。例如，对痛苦的欲望感受，想要摆脱它，会增长属于初禅领域的贪爱，因为在观察欲望和初禅的粗细时，那种贪爱是属于初禅领域的。好好思考！ 第三，像这样的领域相同，是安立为轮回所摄的因果关系的一部分，还是两部分？如果认为是第一种情况，那么就与认为从名色到感受之间，以及生和老死之间存在相同的领域相矛盾。如果认为是后一种情况，那么就与认为行属于产生领域，而贪爱不属于实现异熟的领域相矛盾，因为就像将无明和行作为前后因果关系中的原因一样，也必须将贪爱、取和有这三个作为后来的因果关系中的原因。
English
Regarding the explanation, 'Whatever afflictions belong to the field of arising, they necessarily belong to that field.' This statement is unreasonable. This is the detailed explanation. To refute this, there are three ways: self-contradiction, unreasonable proof, and refutation through separate establishment. The first is self-contradiction: The statement that 'actions belonging to the field of arising, as proof, because actions of other fields cannot accomplish the fruition of other fields' is similar to craving (Sanskrit: Trsna). Craving should also belong to the field of arising and aging and death, because actions of other fields cannot accomplish the fruition of other fields. The statement that 'grasping belongs to the field of arising and aging and death, as proof, because grasping is the craving that desires to obtain the aggregates of the next life' is also similar to craving, because craving is also the craving that desires to obtain the aggregates of the next life. If it is argued that this is not established, because craving is attachment to the self arising in the afflicted mind (Sanskrit: Klista-manas), therefore it is only craving for the Alaya-consciousness (Sanskrit: Ālayavijñāna), then this contradicts the assertion that feeling is craving, because feeling is not the Alaya-consciousness. Secondly, the statement that 'feeling and craving belong to the same field, as proof, because feeling of other fields does not increase craving of other fields' is unanalyzed. Because not all craving is necessarily accompanied by pleasant feeling, because there are three ways of craving corresponding to the three feelings. Therefore, feeling of other fields can increase craving of other fields. For example, the feeling of desire for suffering, wanting to be separated from it, increases the craving included in the first dhyana field, because when observing the coarseness and subtlety of desire and the first dhyana, that craving is included in the first dhyana field. Think well! Thirdly, is such a same field established as one part of the cause and effect relationship included in samsara, or two parts? If it is considered the first case, then it contradicts the assertion that there is the same field between name and form up to feeling, and between birth and aging and death. If it is considered the latter case, then it contradicts the assertion that action belongs to the field of arising, while craving does not belong to the field of accomplishing fruition, because just as ignorance and action are regarded as causes in the previous cause and effect relationship, craving, grasping, and existence, the three, must also be regarded as causes in the later cause and effect relationship. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འཁོར་བས་བསྡུས་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ཆ་གཅིག་གི་ས་མཚུངས་དཔྱད་པ་དང་། མདོ་ལས་འབྱུང་བའི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཆ་གཅིག་གི་ས་མཚུངས་དཔྱད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཁམས་གསུམ་ས་དགུ་ནས་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་བསྡུ་ན། རང་ས་ནས་རང་སར་སྐྱེ་བ། འོག་ས་ནས་གོང་སར་སྐྱེ་བ། གོང་ས་ནས་འོག་སར་སྐྱེ་བ་གསུམ་དུ་འདུས་ཤིང་། རྒྱས་པར་ཕྱེ་ན་གྱ་གཅིག་ཡོད་དེ། ཁམས་གསུམ་ས་དགུ་ནས་འདོད་པར་སྐྱེ་བ་དགུ་ཡོད་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། སྲིད་རྩེར་སྐྱེ་བ་དགུའི་བར་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ལས། འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པའི་ཕྱི་མ་བཅུ་གཅིག་པོ་དེ་གང་དུ་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་ས་ཁོ་ནར་གཏོགས་ཏེ། རྣམ་སྨིན་གྱི་ཡན་ལག་དྲུག་གམ་བདུན་པོ་དེ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་འཇོག་དགོས་ཤིང་། ས་གཞན་གྱི་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་ས་གཞན་གྱི་རྣམ་སྨིན་མི་འཕེན། ས་གཞན་གྱི་འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་ས་གཞན་གྱི་རྣམ་སྨིན་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་རིག་པ་གང་དུ་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་སར་གཏོགས་པ་ལ་ཡང་དགུ་ཡོད་དེ། ཁམས་གསུམ་ས་དགུ་ནས་འདོད་པར་སྐྱེ་བ་ནའོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་ཁམས་གོང་གི་སས་བསྡུས་ཀྱི་མ་རིག་པས་འདོད་པར་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་ཀུན་ནས་མི་སློང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། གོང་མའི་དངོས་གཞིའི་སེམས་མ་ཐོབ་པར་གོང་མའི་མ་རིག་པ་མངོན་དུ་མི་འགྱུར་ལ། གོང་མའི་དངོས་གཞི་ཐོབ་ནས་མ་ཉམས་པར་འདོད་པར་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་སོགས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདོད་པ་དམན་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར། ཡང་ཁམས་གསུམ་ས་དགུ་ནས་ 8-5-24a བསམ་གཏན་དང་པོར་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བ་དགུ་ལ་མ་རིག་པ་འདོད་པའི་སས་བསྡུས་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། བསམ་གཏན་དང་པོ་ཡན་ཆད་ཀྱི་སས་བསྡུས་ཀྱི་མ་རིག་པས་བསམ་གཏན་དང་པོར་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་ཀུན་ནས་མི་སློང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེར་སྐྱེ་བའི་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་སོགས་པར་བྱེད་པ་ལ་ཉེར་བསྡོགས་ཞི་རགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱིས་འོག་ས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་ཞིང་། ཀུན་སློང་གི་མ་རིག་པ་ནི་དེའི་སྔོན་དུ་ཡང་འགྲོ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། ཡང་ཁམས་གསུམ་ས་དགུ་ནས་བསམ་གཏན་གཉིས་པར་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བ་དགུ་ལ་མ་རིག་པ་བསམ་གཏན་དང་པོའི་སས་བསྡུས་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། འདོད་པའི་སས་བསྡུས་ཀྱི་མ་རིག་པས་བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་ལས་ཀུན་ནས་མི་སློང་བ་གང་ཞིག །བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་མ་རིག་པས་ཀྱང་བསམ་གཏན་གཉིས་པར་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་ཀུན་ནས་མི་སློང་བའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་སྔ་མ་གྲུབ་སྟེ། བསམ་གཏན་གཉིས་པར་སྐྱེ་བའི་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་སོགས་པ་ལ་བསམ་གཏན་དང་པོའི་དངོས་གཞིའི་སེམས་ཐོབ་པ་དགོས། དེ་ཐོབ་ནས་འདོད་པའི་སྒོམ་སྤངས་སུ་གྱུར་པའི་མ་རིག་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་དང་། འདོད
Chinese
关于缘起，有两种分析：一是轮回所摄的因果在九地中的同等分析；二是经中所说的十二支在九地中的同等分析。首先，如果总结三界九地众生的出生方式，可以归纳为三种：从自地生于自地，从下地生于上地，从上地生于下地。如果详细划分，则有八十一种情况，即从三界九地生于欲界有九种情况，乃至生于有顶也有九种情况。 在这八十一种情况中，十二支中的行等后十一种都属于所生之处，也就是仅仅属于出生的地点。而六种或七种异熟果的支分，则应安立于已出生的有漏蕴上。因为其他地的能引业不会引生其他地的异熟果，其他地的能成业也不会成就其他地的异熟果。无明属于所生之处，也有九种情况，即从三界九地生于欲界。其原因在于，上界的无明不会引发欲界的能引业，因为没有获得上界的真实心，上界的无明就不会显现；而获得上界的真实心后，如果没有退失，就不会有引发欲界的能引业等情况，因为他们视欲界为低下。 此外，从三界九地生于初禅的九种情况，其无明仅仅是欲界所摄的无明。因为初禅以上的无明不会引发初禅的能引业。因为要造作生于初禅的能引业等，必须先生起具有止观之相，并对下界生起离欲的近分定，而生起这种近分定的意乐之无明也必须先于近分定生起。此外，从三界九地生于二禅的九种情况，其无明仅仅是初禅所摄的无明。因为欲界所摄的无明不会引发二禅的业，而且二禅以上的无明也不会引发二禅的能引业。前一个理由成立，因为生于二禅的能引业等需要获得初禅的真实心。获得初禅的真实心后，就会断除欲界的修断无明，并且会厌离欲界。
English
There are two analyses regarding dependent origination: one is the equal analysis of cause and effect within the nine grounds of samsara; the other is the equal analysis of the twelve links mentioned in the sutras within the nine grounds. Firstly, if we summarize the ways beings are born from the nine grounds of the three realms, we can categorize them into three types: being born from one's own ground to one's own ground, being born from a lower ground to a higher ground, and being born from a higher ground to a lower ground. If we divide them in detail, there are eighty-one situations, that is, from the nine grounds of the three realms, there are nine situations of being born in the desire realm, and so on, up to nine situations of being born in the peak of existence. In these eighty-one situations, the latter eleven of the twelve links, such as action, belong only to the place of birth, that is, they only belong to the place of birth. The six or seven links of ripening fruit should be established on the contaminated aggregates of what has been born. Because the karma that propels from other grounds does not propel the ripening fruit of other grounds, and the karma that accomplishes from other grounds does not accomplish the ripening fruit of other grounds. Ignorance belongs to the place of birth, and there are also nine situations, that is, being born in the desire realm from the nine grounds of the three realms. The reason for this is that the ignorance included in the upper realms does not incite the karma that propels the desire realm, because without obtaining the actual mind of the upper realms, the ignorance of the upper realms will not manifest; and after obtaining the actual mind of the upper realms, if it does not degenerate, there will be no situation of inciting the karma that propels the desire realm, because they see the desire realm as inferior. Furthermore, in the nine situations of being born in the first dhyana from the nine grounds of the three realms, the ignorance is only the ignorance included in the desire realm. Because the ignorance included in the realms above the first dhyana does not incite the karma that propels the first dhyana. Because to create the karma that propels birth in the first dhyana, one must first generate the approximate concentration with aspects of quiescence and agitation, and generate detachment from the lower realm, and the ignorance of the intention to generate this approximate concentration must also arise before the approximate concentration. Furthermore, in the nine situations of being born in the second dhyana from the nine grounds of the three realms, the ignorance is only the ignorance included in the first dhyana. Because the ignorance included in the desire realm does not incite the karma of the second dhyana, and the ignorance above the second dhyana also does not incite the karma that propels the second dhyana. The former reason is established, because the karma that propels birth in the second dhyana requires obtaining the actual mind of the first dhyana. After obtaining the actual mind of the first dhyana, one will abandon the ignorance that is abandoned by cultivation in the desire realm, and will be disgusted with the desire realm. --------------------------------------------------------------------------------