Tibetan
་པའི་མཐོང་སྤངས་སུ་གྱུར་པའི་མ་རིག་པ་ནི་མི་དགེ་བ་ཡིན་པས་མི་གཡོ་བའི་ལས་ཀུན་ནས་མི་སློང་བའི་ཕྱིར། དེས་མཚོན་ནས་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་སྲིད་རྩེའི་བར་གྱི་སྐྱེ་བ་དགུ་དགུ་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཀུན་སློང་གི་མ་རིག་པ་རང་རང་གི་འོག་ས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །བསྡུ་ན་མ་རིག་པ་ལ་མུ་བཞི་ལས། སྐྱེ་འཆི་གཉིས་ཀའི་སར་གཏོགས་པ་ནི་འདོད་པ་ནས་འདོད་པར་སྐྱེ་བ་ལྟ་བུ། 8-5-24b སྐྱེ་སར་གཏོགས་ནས་འཆི་སར་མི་གཏོགས་པ་ནི་གོང་མ་བརྒྱད་ནས་འདོད་པར་སྐྱེ་བ་ལྟ་བུ། འཆི་སར་གཏོགས་ནས་སྐྱེ་སར་མི་གཏོགས་པ་ནི་འདོད་པ་ནས་བསམ་གཏན་དང་པོར་སྐྱེ་བ་ནས་བཟུང་སྟེ། ཅི་ཡང་མེད་ནས་སྲིད་རྩེར་སྐྱེ་བའི་བར་བརྒྱད་ལྟ་བུའོ། །སྐྱེ་འཆི་གཉིས་ཀའི་སར་མི་གཏོགས་པ་ནི་བཅུ་བདུན་པོ་དེའི་ལྷག་མ་རྣམས་སོ། །འདི་དག་ཀྱང་ཡིད་ཀྱི་ས་པའི་མ་རིག་པས་ཀུན་སློང་བྱེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱི་ཉོན་ཡིད་ཀྱི་འཁོར་དུ་བྱུང་བའི་མ་རིག་པས་ཀུན་སློང་བྱེད་ན་མ་རིག་པ་ནི་གང་དུ་ལས་སོགས་པའི་རྟེན་དེའི་སར་གཏོགས་ཏེ། ཉོན་ཡིད་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ལ་དམིགས་ནས་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡིན་པས་གཞན་གྱི་ཉོན་ཡིད་ཀྱིས་ས་གཞན་གྱི་ཀུན་གཞི་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། འདི་དག་གི་དགག་སྒྲུབ་རྒྱས་པ་ནི་སྐྱེས་བུ་མཆོག་གི་གསལ་བྱེད་དུ་བསྟན་ཟིན་པས་དེར་ལྟ་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ། འདོད་པ་ནས་འདོད་པར་སྐྱེ་བ་ལ་མདོ་ལས་འབྱུང་བའི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཚང་བའི་ཚེ་ཐམས་ཅད་ས་མཚུངས་པ་ནི་རྟོགས་པར་སླ་ལ། འདོད་པ་ནས་བསམ་གཏན་དང་པོ། དེ་ནས་བསམ་གཏན་གཉིས་པར་སྐྱེ་བ་ལ་མདོ་ལས་འབྱུང་བའི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཚང་བའི་ཚེ་དངོས་བསྟན་གྱི་མ་རིག་པ་ནི་འདོད་པའི་སས་བསྡུས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནས་ཚོར་བའི་བར་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོའི་སས་བསྡུས་ཡིན་ལ། འདི་ལ་ཤུགས་བསྟན་གྱི་འགྲུབ་བྱེད་གསུམ་དང་གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་གཉིས་ཡོད་པ་ཡང་། བསམ་གཏན་དང་པོའི་སས་བསྡུས་ཡིན་ནོ། །དངོས་བསྟན་གྱི་སྲེད་ལེན་སྲིད་པ་གསུམ་ནི་ 8-5-25a བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་སས་བསྡུས་ཡིན་ཏེ། བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་རྣམ་སྨིན་འགྲུབ་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དངོས་བསྟན་གྱི་གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་གཉིས་ཀྱང་བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་སས་བསྡུས་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཕུང་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདི་ལ་ཤུགས་བསྟན་གྱི་ཡན་ལག་བདུན་ཡོད་པ་ལས་མ་རིག་པ་བསམ་གཏན་དང་པོའི་སས་བསྡུས་དང་། འདུ་བྱེད་ནས་ཚོར་བའི་བར་དྲུག་ནི་བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་སས་བསྡུས་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་སྔ་མ་ལ་དཔག་སྟེ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་དུ་བྱུང་བའི་མ་རིག་པས་ཀུན་སློང་བྱེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱི། ཉོན་ཡིད་ཀྱི་འཁོར་དུ་བྱུང་བའི་མ་རིག
Chinese
由于属于见道所断的无明是不善的，因此不会引发不动业。由此可知，从第三禅到有顶天之间的九种生命形式，所有这些生命形式的动机无明都应被理解为紧随其各自下方的境界。总而言之，无明有四种情况：属于生和死两者的境界，例如从欲界生到欲界； 属于生而不属于死的境界，例如从上方八地生到欲界；属于死而不属于生的境界，例如从欲界生到第一禅，乃至从无所有处生到有顶天之间的八种情况；不属于生和死两者的境界，是上述十七种情况的剩余部分。这些都是以意地（指末那识）的无明作为动机的情况，如果以烦恼意（指第七识）的随行为的无明作为动机，那么无明就属于业等所依的境界。因为烦恼意缘取阿赖耶识并执着为我，所以其他人的烦恼意不可能执着其他境界的阿赖耶识为我。这些的详细辨析已经在《士夫胜义抉择论》中阐述，请参阅该论。 第二，从欲界生到欲界，经中所说的十二支具足时，所有境界相同，这很容易理解。从欲界生到第一禅，再从第一禅生到第二禅，经中所说的十二支具足时，直接指出的无明属于欲界，行、识乃至受属于第一禅。这里有三种暗示的成就因素和两种成就的结果，也属于第一禅。直接指出的爱、取、有三支 属于第二禅，因为它们是第二禅的异熟果的成就因素。直接指出的两种成就的结果也属于第二禅，因为它们是第二禅的异熟果的蕴。这里有七种暗示的支分，其中无明属于第一禅，行乃至受六支属于第二禅，这应根据先前的论证来理解。这也是以意地的随行无明作为动机的情况，而不是以烦恼意的随行无明作为动机。
English
Since the ignorance that belongs to what is abandoned by seeing is unwholesome, it does not incite unwavering karma. It follows that the motivating ignorance of all nine life forms from the third dhyana up to the peak of existence should be understood as immediately below their respective realms. In summary, ignorance has four possibilities: belonging to both birth and death, such as being born from the desire realm to the desire realm; belonging to birth but not to death, such as being born from the upper eight realms to the desire realm; belonging to death but not to birth, such as being born from the desire realm to the first dhyana, up to being born from nothingness to the peak of existence, these eight possibilities; not belonging to both birth and death, which are the remaining of the seventeen possibilities. These are all based on the assumption that the ignorance of the mind-basis (manas) is the motivator. If the ignorance that arises as an attendant of afflicted mind (klesha-manas) is the motivator, then the ignorance belongs to the realm where the support of karma, etc., is. Since the afflicted mind focuses on the alaya-consciousness and grasps it as self, it is impossible for the afflicted mind of one being to grasp the alaya-consciousness of another realm as self. The detailed refutation and establishment of these points have already been explained in 'The Clarifier of the Supreme Person,' so please refer to it. Secondly, when the twelve links mentioned in the sutras are complete in the case of being born from the desire realm to the desire realm, it is easy to understand that all realms are the same. When the twelve links mentioned in the sutras are complete in the case of being born from the desire realm to the first dhyana, and then from the first dhyana to the second dhyana, the explicitly stated ignorance is included in the desire realm, and formations (samskara), consciousness (vijnana), up to feeling (vedana) are included in the first dhyana. Here, the three implicit accomplishing factors and the two accomplished results are also included in the first dhyana. The three explicitly stated craving (trsna), grasping (upadana), and existence (bhava) are included in the second dhyana, because they are the accomplishing factors of the ripening result of the second dhyana. The two explicitly stated accomplished results are also included in the second dhyana, because they are the aggregates of its ripening result. Among the seven implicit links here, ignorance is included in the first dhyana, and the six links from formations to feeling are included in the second dhyana, which should be understood based on the previous proof. This is also based on the assumption that the ignorance that arises as an attendant of the mind-consciousness is the motivator, and not the ignorance that arises as an attendant of the afflicted mind. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་པས་ཀུན་སློང་བྱེད་ན་མ་རིག་པ་ཕྱི་མ་བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་གང་དུ་བསགས་པའི་རྟེན་དེར་གཏོགས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ནས་བསམ་གཏན་དང་པོར། དེ་ནས་འདོད་པར་སྐྱེ་བ་ལ་དངོས་བསྟན་གྱི་མ་རིག་པ་འདོད་པའི་སས་བསྡུས་དང་། དངོས་བསྟན་གྱི་འདུ་བྱེད་ནས་ཚོར་བའི་བར་བསམ་གཏན་དང་པོའི་སས་བསྡུས་དང་། འདི་ལ་ཤུགས་བསྟན་ལྔ་ཡོད་པ་ལས་ལྔ་ཆར་ཡང་བསམ་གཏན་དང་པོའི་སས་བསྡུས་ཡིན་ལ། དངོས་བསྟན་གྱི་འགྲུབ་བྱེད་གསུམ་དང་གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་གཉིས་ནི་འདོད་པའི་སས་བསྡུས་དང་། འདིའི་ཤུགས་བསྟན་བདུན་ནི་འདོད་པའི་སས་བསྡུས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ༈ རྣམ་བྱང་གི་རྟེན་འབྲེལ། གཉིས་པ་རྣམ་བྱང་གི་རྟེན་འབྲེལ་ལ། སྤྱིར་ཐར་ལམ་སྔ་མ་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་འབྱུང་བ་དང་ལམ་བདེན་ལ་བརྟེན་ནས་འགོག་བདེན་འབྱུང་བ་དང་། སྦྱོར་བཞི་བསྒོམས་པ་ལས་འབྲས་བུ་ 8-5-25b ཆོས་སྐུ་འབྱུང་བ་སོགས་རྣམ་བྱང་གི་རྒྱུ་ལས་རྣམ་བྱང་གི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ཐམས་ཅད་རྣམ་བྱང་གི་རྟེན་འབྲེལ་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀ་ཡང་རྣམ་བྱང་གི་ཆོས་ཡིན་ཅིང་། རྒྱུ་འབྲས་ཐམས་ཅད་ལ་རྒྱུ་དེ་ཉིད་འབྲས་བུའི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་ཡང་མ་ཡིན། རྒྱུ་དེ་ལ་མ་བརྟེན་པར་འབྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན། འོན་ཀྱང་འབྲས་བུ་དེ་འབྱུང་བ་རྒྱུ་དེ་ལ་ངེས་པར་བརྟེན་དགོས་པས་རིགས་པས་དཔྱད་མི་བཟོད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྒྱུ་འབྲས་སོ་སོར་ངེས་པའི་ཆ་ནས་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་དོན་ཚང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཡང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་འགག་པའི་རིམ་པ་ལ་རྣམ་བྱང་གི་རྟེན་འབྲེལ་དུ་འཇོག་པའི་ཚུལ་བཤད་ན། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་དང་ཉན་རང་སློབ་པ་ལ་ཡོད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་འགག་པའི་རིམ་པ་དང་། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་བྱང་སེམས་འཕགས་པ་ལ་ཡོད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་འགག་པའི་རིམ་པ་གཉིས་ལས། ༈ སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་དང་ཉན་རང་སློབ་པ་ལ་ཡོད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་འགག་པའི་རིམ་པ། དང་པོ་ནི། དབུ་མ་རྩ་བ་ལས། མ་རིག་འགག་པར་གྱུར་པ་ནི། །འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀུན་འབྱུང་མི་འགྱུར། །མ་རིག་འགག་པར་འགྱུར་བ་ནི། །ཤེས་པས་དེ་ཉིད་བསྒོམས་པས་སོ། །ཞེས་པས། མ་རིག་པ་འགགས་པས་འདུ་བྱེད་མི་འབྱུང་བ་དང་། མ་རིག་པ་འགག་པའི་རྒྱུ་ངོས་བཟུང་ནས། །དེ་དང་དེ་ནི་འགག་གྱུར་པས། །དེ་དང་དེ་ནི་མངོན་མི་འབྱུང་། །སྡུག་བསྔལ་ཕུང་པོ་འབའ་ཞིག་པ། །དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཡང་དག་འགག །ཞེས་འདུ་བྱེད་འགགས་པས་ཡན་ལག་ཕྱི་མ་རྣམས་རིམ་གྱིས་འགག་པའི་ཚུལ་གསུངས་སོ། །ལུགས་འདི་ལ་མ་རིག་པ་འགག་པའི་རྒྱུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་བསྒོམ་པ་ནི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་ 8-5-26a བསྒོམ་པ་ཡིན་ལ། དེ་རྟོགས་པ་ལ་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་བདེན་མེད་དུ་རྟ
Chinese
如果以无明作为动机，那么要知道，后世的无明是二禅的牵引之业，属于积累该业的基础。同样，从二禅到一禅，再到欲界受生，直接显示的无明被欲界所摄，直接显示的行到受之间被一禅所摄，这里有五个暗示，全部被一禅所摄。直接显示的三个成办支和两个已成之果被欲界所摄，这里的七个暗示要知道也被欲界所摄。 第二，清净的缘起。一般来说，从前一个解脱道产生后一个解脱道，依靠道谛产生灭谛，修习四加行产生法身等，所有从清净的因产生清净的果，都要知道是清净的缘起。因和果都是清净的法，所有的因果，因本身并没有变成果的体性，也不是不依赖因而产生。然而，果的产生必须依赖于因，虽然不能用理智来分析，但在世俗谛中，因果各自确定的角度来看，缘起的意义是完整的。这里也说明了将烦恼的缘起止息的次第作为清净的缘起的道理。分为凡夫、声闻缘觉有学位的缘起止息次第，以及声闻缘觉阿罗汉和菩萨圣者有学位的缘起止息次第两种。 第一种是：如《中观根本慧论》所说：‘无明灭则行皆不生，无明灭尽由慧故。’因此，无明灭则行不生，认识到无明灭的因之后，‘此灭故彼灭，此无故彼无，唯有大苦蕴，是则皆永灭。’这样就说明了行灭则后面的支分依次止息的道理。按照这种说法，无明灭的因，就是修习真如之义，也就是修习证悟人无我的见解。 证悟人无我，就要将取蕴观为无实。
English
If ignorance is the motivation, then know that future ignorance is the karma that draws one to the second dhyana (meditative absorption), and it belongs to the basis where that karma is accumulated. Similarly, from the second dhyana to the first dhyana, and then to being born in the desire realm, the directly shown ignorance is included in the desire realm, and the directly shown action to feeling is included in the first dhyana. Here, there are five implications, all five of which are included in the first dhyana. The three directly shown accomplishing factors and the two accomplished results are included in the desire realm, and the seven implications here should be known to be included in the desire realm. Secondly, the pure dependent origination. Generally, from the earlier path of liberation arises the later path of liberation, relying on the truth of the path, the truth of cessation arises, and from meditating on the four applications arise the Dharmakaya (body of truth), etc. All the pure results arising from pure causes should be understood as pure dependent origination. Both cause and effect are pure dharmas, and in all causes and effects, the cause itself does not become the nature of the effect, nor does it arise without relying on the cause. However, the arising of the effect must necessarily rely on the cause, so although it cannot be analyzed by reason, in conventional truth, from the perspective of each cause and effect being definite, the meaning of dependent origination is complete. Here, the way of establishing the order of cessation of afflicted dependent origination as pure dependent origination is also explained. It is divided into the order of cessation of dependent origination that ordinary beings and Shravaka (hearer) and Pratyekabuddha (solitary realizer) trainees have, and the order of cessation of dependent origination that Shravaka and Pratyekabuddha Arhats (worthy ones) and Bodhisattva Aryas (noble ones) have. The first is: As stated in the Root Verses on the Middle Way: 'When ignorance ceases, actions do not arise. When ignorance ceases, it is through wisdom.' Therefore, when ignorance ceases, actions do not arise. After recognizing the cause of the cessation of ignorance, 'When this ceases, that ceases; when this is absent, that is absent. Only this great mass of suffering, thus, is completely extinguished.' Thus, it is explained that when actions cease, the subsequent limbs gradually cease. According to this system, the cause of the cessation of ignorance is meditating on the meaning of suchness, which is meditating on the view of realizing the selflessness of persons. To realize the selflessness of persons, one must view the aggregates of appropriation as unreal. --------------------------------------------------------------------------------