Tibetan
པ་དབང་སོགས་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་བསྐྱེད་པ་ལ་ལོག་སྲེད་སེམས་པའི་བློ་ཡི་ནི་ནུས་པ་མཐོང་གི་དེ་ལས་གཞན་བདག་གི་ཡོན་ཏན་འདུ་བྱེད་ཀྱིས་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ལོག་སྲེད་སེམས་པ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་གི་དེ་ལས་གཞན་བདག་གི་ཡོན་ཏན་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་བདག་འཛིན་ཅན་དབང་ཕྱུག་གི་དབང་བསྐུར་ཐོབ་པ་དེ་དག་ཆོས་ཅན། བྱེད་པ་དབང་སོགས་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་དུ་ཅིས་མི་འགྲོ་སྟེ་འགྲོ་བར་ཐལ། སྐྱེ་རྒྱུ་ལོག་སྲེད་དང་སེམས་པ་དེ་མ་ཉམས་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ སྐྱེ་རྒྱུ་དེ་ཉིད་ཉམས་པ་དགག་པ། གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་དབང་ཕྱུག་གི་དབང་བསྐུར་གྱིས་ལོག་སྲེད་སེམས་པ་དེ་དག་ནུས་མེད་དུ་བྱས་པས་ཡང་སྲིད་དུ་མི་སྐྱེའོ་ཞེ་ན། དབང་ཕྱུག་གི་དབང་བསྐུར་ཐོབ་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན། དབང་སོགས་བྱས་མ་ཐག་ཏུ་བྱེད་པ་མིག་སོགས་དེ་དག་སེམས་པ་ 1-7-142a གཉིས་པོ་དེའི་དབང་གིས་ཡུལ་ལ་འཛིན་པ་དང་། ཡུལ་ལ་འཇུག་པ་དང་། གཡེང་བ་སྟེ་འཁྲུགས་པ་དང་། འཁྲུགས་པ་འགོག་པ་དེ་རྣམས་མེད་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། དབང་བསྐུར་བྱས་མ་ཐག་ཏུ་ལོག་སྲེད་དང་སེམས་པ་ནུས་མེད་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་དབང་བསྐུར་བ་དེ་ཤི་བའི་དུས་དེའི་ཚེ་སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་འཕེན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། བློ་ཕྱི་མ་འཕེན་བྱེད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཆི་ཁའི་དྲི་མ་ལོག་སྲེད་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྣམས་ཀྱིས་བློ་ལོག་སྲེད་ཕྱི་མར་མཚམས་སྦྱོར་བར་ཐལ། ལོག་སྲེད་ཕྱི་མར་མཚམས་སྦྱོར་བའི་རྒྱུ་ཚང་ཞིང་གེགས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྟགས་མ་གྲུབ་སྟེ། དབང་གིས་ལོག་སྲེད་དེ་རྣམས་སྔ་མས་ཕྱི་མ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་མེད་དུ་བྱས་པས་སོ་ཞེ་ན། དབང་བསྐུར་ཆོས་ཅན། སྐྱེས་བུ་གསོན་པ་ཉིད་ནའང་དྲི་མ་སྔ་མས་ཕྱི་མ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་མེད་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། ཤི་ནས་དེ་ལྟར་བྱེད་པ་དང་རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། ༈ ཉམས་པ་མེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགོད་པ། གསུམ་པ་ནི། ཉེས་པ་ལོག་སྲེད་ཀྱི་རྒྱུན་ཆོས་ཅན། དབང་བསྐུར་བ་ལས་ལྡོག་པ་མེད་པར་ཐལ། རང་གི་ས་བོན་བདག་འཛིན་ལས་བྱུང་བ་ཅན་ཡིན་ཅིང་དབང་བསྐུར་གྱིས་དེ་ལ་མི་གནོད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཉེས་པ་ལོག་སྲེད་ཀྱི་རྒྱུན་ཆོས་ཅན། བདག་འཛིན་སྔ་མའི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་ཏེ། གཉེན་པོ་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཕྱོགས་འཕེལ་ན་ཁྱོད་འགྲིབ་པ་དང་། རང་གི་ཕྱོགས་བདག་འཛིན་སྔ་མ་འཕེལ་ན་ཁྱོད་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ བདག་ཀྱང་སྐྱེ་རྒྱུར་དགོས་པ་དགག་པ། བཞི་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྟག་པའི་བདག་ལ་གནོད་བྱེད་བསྟན། དེ་ལ་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་སྤོང་བའོ། ། ༈ རྟག་པའི་བདག་ལ་གནོད་བྱེད་བསྟན་པ། དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ལོག་སྲེད་དང་སེམས་པ་ཁོ་ན་འཁོར་བའི་རྒྱུར་ 1-7-142b འདོད་པ་མི་འཐད་དེ།
Chinese
如‘自在’（Īśvara，具有力量者）等，具有法性。你们的产生，能见到由邪见（mithyādṛṣṭi，错误的见解）和作意（cetanā，心理活动）所生的心识之能力，而不是由‘我’（ātman，灵魂）的功德聚合所产生，因为你们随邪见和作意的有无而生灭，而不是随‘我’的功德聚合而生灭。因此，那些获得‘我’执（ātmagrāha，对自我的执着）者所灌顶的‘自在’等，具有法性。为什么不前往‘自在’等产生的处所呢？因为会前往。因为产生之因——邪见和作意未曾衰减。 驳斥产生之因衰减的观点： 第二，如果说，通过‘自在’的灌顶，邪见和作意变得无能，因此不会再次转生，那么，获得‘自在’灌顶的补特伽罗（Pudgala，人），在刚接受‘自在’等之后，由眼等作用所产生的两种心识的力量，对于境的执取、对于境的趋入、散乱和止息，都会消失。因为在刚灌顶之后，邪见和作意就变得无能了。如果说，灌顶不会导致在死亡时投生到其他地方，因为没有能推动后世心识的因素，那么，临终的染污——邪见，会连接到后世的邪见。因为连接后世邪见的因缘具足且没有障碍。如果说，所立的因不成立，因为灌顶使这些邪见失去了产生前者的能力，那么，灌顶也会使活着的人失去产生前者的能力。因为死后这样做和理由是相同的。 确立不衰减的理由： 第三，过患——邪见的相续，不会从灌顶中退转。因为其种子源于‘我’执，且灌顶不会对此造成损害。因此，过患——邪见的相续，以先前的‘我’执为因，因为如果对治——证悟无我（anātman，非我）的一方增长，你们就会减少；如果自己的一方——先前的‘我’执增长，你们就会增长。 驳斥‘我’也是产生之因的观点： 第四点分为两部分：指出对常‘我’的妨害，以及遣除对此的过分推论。 指出对常‘我’的妨害： 首先，如果认为只有邪见和作意才是轮回（saṃsāra，生死轮回）之因，这是不合理的。
English
Entities like ‘Īśvara’ (the powerful one), possess the nature of phenomena. Regarding your arising, the power of the mind born from wrong views (mithyādṛṣṭi) and attention (cetanā) can be seen, but you are not produced by the aggregation of qualities of ‘self’ (ātman), because you arise and cease following the presence or absence of wrong views and attention, and not following the aggregation of qualities of ‘self’. Therefore, those who have received the empowerment of ‘Īśvara’ by those who possess self-grasping, possess the nature of phenomena. Why do they not go to the place where ‘Īśvara’ etc. arise? Because they will go. Because the cause of arising—wrong views and attention—has not diminished. Refuting the view that the cause of arising diminishes: Second, if it is said that through the empowerment of ‘Īśvara’, wrong views and attention become powerless, therefore they will not be reborn again, then, for the individual (Pudgala) who has received the empowerment of ‘Īśvara’, immediately after receiving ‘Īśvara’ etc., the power of the two types of consciousness produced by the function of the eye etc., the grasping of objects, the entering into objects, distraction, and cessation, will all disappear. Because immediately after the empowerment, wrong views and attention become powerless. If it is said that the empowerment will not cause rebirth elsewhere at the time of death, because there is no factor that propels the subsequent consciousness, then, the defilement of dying—wrong views—will connect to the subsequent wrong views. Because the causes and conditions for connecting subsequent wrong views are complete and there are no obstacles. If it is said that the reason given is not established, because the empowerment has made these wrong views lose the ability to produce the former, then, the empowerment will also make the living person lose the ability to produce the former. Because doing so after death and the reason are the same. Establishing the reason for not diminishing: Third, the continuum of faults—wrong views—will not turn back from the empowerment. Because its seed originates from self-grasping, and the empowerment does not harm it. Therefore, the continuum of faults—wrong views—has the previous self-grasping as its cause, because if the opponent—the side of realizing no-self (anātman)—increases, you will decrease; if your own side—the previous self-grasping—increases, you will increase. Refuting the view that ‘self’ is also a cause of arising: The fourth point is divided into two parts: pointing out the harm to the permanent ‘self’, and dispelling the excessive inference about it. Pointing out the harm to the permanent ‘self’: First, if it is thought that only wrong views and attention are the cause of cyclic existence (saṃsāra), this is unreasonable. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
བདག་རྟག་པའང་འཁོར་བའི་རྒྱུར་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདག་རྟག་པ་ཆོས་ཅན། འབྲས་བུ་རིམ་གྱིས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་འགལ་བར་ཐལ། རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཕྱིས་ཀྱང་འབྲས་བུ་བྱེད་པ་འགལ་བར་ཐལ། འབྲས་བུ་བྱེད་པའི་དུས་དང་མི་བྱེད་པའི་དུས་དག་ནི་འདྲ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་རྒྱུ་ལས་བྱེད་པ་པོ་དང་། འབྲས་བུ་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོའང་གཅིག་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། བདག་རྟག་པ་དེ་དེ་གཉིས་ཀ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མ་གྲུབ་སྟེ། ལོངས་སྤྱོད་པ་པོ་དེ་དག་ལས་བྱེད་པ་པོ་དེ་ལས་ཐ་དད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལས་བྱེད་པ་པོའི་བདག་ཆོས་ཅན། རྣམ་སྨིན་ཟ་བ་པོ་ཡིན་པ་ཉམས་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། རྣམ་སྨིན་ཟ་བ་པོ་ལས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་བདག་ཆོས་ཅན། འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡང་ནི་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ དེ་ལ་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་སྤོང་བ། གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་དང་། ལས་བྱས་པ་དང་། མཐོང་བ་སོགས་ལ་གཞན་གྱིས་དྲན་པ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་པ་དང་། ངོ་ཤེས་པ་སོགས་སུ་འགྱུར་བར་ཐལ། མྱོང་བ་པོ་དང་དྲན་པ་པོ་གཅིག་ཡིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་ཟག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་ལྟར་ཐལ་བ་འཕེན་ནམ། ཆོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་འཕེན། དང་པོ་ལྟར་ན་གང་ཟག་གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་གང་ཟག་གཞན་གྱིས་དྲན་པ་སོགས་སུ་འགྱུར་བར་ཐལ། མྱོང་བ་པོའི་གང་ཟག་དང་དྲན་པ་པོའི་གང་ཟག་གཅིག་ཡིན་པ་སོགས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་ཐལ་བ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཆོས་གྲགས་ལ་གནོད་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཟག་འགའི་མྱོང་བ་སོགས་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་ཆོས་གྲགས་ཀྱིས་ཁྱོད་ལ་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་པའི་ལན་དོན་མཐུན་དུ་ཐེབས་པའི་ 1-7-143a ཕྱིར། ཕྱི་མ་ལྟར་ན་ཆོས་ཕུང་པོ་གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་ཆོས་ཕུང་པོ་གཞན་གྱིས་དྲན་པ་སོགས་ཡོད་པར་ཐལ། མྱོང་བ་པོའི་ཆོས་དང་དྲན་པ་པོའི་ཆོས་ལ་སོགས་པ་གཅིག་ཡིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་ཐལ་བ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཆོས་གྲགས་ལ་གནོད་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཕུང་པོ་སྔ་མས་མྱོང་བ་ལས་ཕྱི་མས་དྲན་པ་སོགས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ན། ཆོས་གྲགས་ཀྱིས་ཁྱོད་ལ་འདོད་ལན་དོན་མཐུན་དུ་ཐེབས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆོས་ཀྱིས་མྱོང་བ་ལས་ཆོས་ཀྱིས་དྲན་པ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་མྱོང་བ་ལས་དྲན་པ་འབྱུང་བ་ནི་ཡོད། གང་ཟག་གིས་མྱོང་བ་ལས་གང་ཟག་གིས་དྲན་པ་འབྱུང་བ་མེད་པ་དེས་ནའོ། །འདིར་གནད་འདི་ཤེས་དགོས་ཏེ། དངོས་སྨྲ་བ་རྣམས་མྱོང་དྲན་སོགས་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་འདོད་ཅིང་། གང་ཟག་རྫས་ཡོད་འདོད་པ་དག་གིས་ནི་གང་ཟག་གིས་མྱོང་བ་གང་ཟག་གིས་དྲན་པ་སོགས་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་དུ་འདོད་ལ། ཁ་ཆེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཡན་ཆད་ཀྱི་དངོས་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་གང་ཟག་ལ་དེ་དག་འཇོག་པ་ནི་ཐ་སྙད
Chinese
如果有人问：‘因为需要常我(藏文：བདག་，梵文天城体：ātman，梵文罗马拟音：ātman，汉语字面意思：我)作为轮回的因吗？’ 答：常我(藏文：བདག་，梵文天城体：ātman，梵文罗马拟音：ātman，汉语字面意思：我)作为有法，逐渐产生果报是相违的，因为不需要依赖因缘。 同样，后来产生果报也是相违的，因为产生果报的时候和不产生果报的时候的自性是相同的。 此外，从因生起作者和享受果报者也会变成同一个，因为常我(藏文：བདག་，梵文天城体：ātman，梵文罗马拟音：ātman，汉语字面意思：我)是二者。 如果有人说：‘这不成立，因为享受果报者与作者是不同的。’ 答：作者的自性作为有法，享受异熟果报的能力将会丧失，因为与享受异熟果报者不同。 此外，自性作为有法，产生果报的能力也不成立，因为是常法。 第二，遣除太过分的推论： 如果有人说：‘如果他人经历、造作、看见等，就会变成他人忆念、享受、认识等，因为经历者和忆念者不是同一个。’ 那么，你是以补特伽罗（藏文：གང་ཟག，汉语意思：人）的角度进行这样的推论，还是以法（藏文：ཆོས，梵文：dharma，汉语意思：现象）的角度进行推论？ 如果是前者，那么他人经历的就会变成他人忆念等，因为经历者的补特伽罗和忆念者的补特伽罗不是同一个。’ 这个推论作为有法，对法称（藏文：ཆོས་གྲགས，梵文：Dharmakīrti，人名）没有损害，因为有些补特伽罗没有经历等，所以法称对你的周遍关系是不确定的，因此会得到符合对方意愿的回答。 如果是后者，那么其他法蕴经历的就会变成其他法蕴忆念等，因为经历者的法和忆念者的法等不是同一个。’ 这个推论作为有法，对法称没有损害，因为从先前的法蕴经历中会产生后来的忆念等，所以法称会对你给出符合意愿的回答，因为法从经历中产生忆念是有道理的，补特伽罗从经历中产生忆念是没有道理的。 这里需要明白这个关键点： 实在论者认为经历、忆念等可以用理智来分析，认为补特伽罗实有的人则认为补特伽罗经历、补特伽罗忆念等可以用理智来分析，而从迦湿弥罗的说一切有部（梵文：Sarvāstivāda）开始的实在论者们，认为将这些安立在补特伽罗上只是假名安立。
English
If someone asks, 'Is it because the permanent self (藏文：བདག་，梵文天城体：ātman，梵文罗马拟音：ātman，汉语字面意思：I) is needed as the cause of samsara?' Answer: The permanent self (藏文：བདག་，梵文天城体：ātman，梵文罗马拟音：ātman，汉语字面意思：I), as the subject, is contradictory to gradually producing results, because it does not need to rely on conditions. Similarly, it is also contradictory to produce results later, because the nature of the time when results are produced and the time when results are not produced is the same. Furthermore, the agent arising from the cause and the enjoyer of the result will also become the same, because the permanent self (藏文：བདག་，梵文天城体：ātman，梵文罗马拟音：ātman，汉语字面意思：I) is both. If someone says, 'This is not established, because the enjoyer of the result is different from the agent.' Answer: The nature of the agent, as the subject, will lose the ability to enjoy the ripening result, because it is different from the enjoyer of the ripening result. Furthermore, the self, as the subject, also does not establish the ability to produce results, because it is permanent. Second, refuting excessive inferences: If someone says, 'If others experience, create, see, etc., then it will become others remembering, enjoying, recognizing, etc., because the experiencer and the rememberer are not the same.' Then, are you making such inferences from the perspective of a person (藏文：གང་ཟག), or from the perspective of a phenomenon (藏文：ཆོས，梵文：dharma)? If it is the former, then what others experience will become what others remember, etc., because the person who experiences and the person who remembers are not the same. This inference, as the subject, does not harm Dharmakīrti (藏文：ཆོས་གྲགས，梵文：Dharmakīrti), because some people do not have experiences, etc., so Dharmakīrti's pervasion of you is uncertain, and therefore you will receive an answer that agrees with the other party's intention. If it is the latter, then what other aggregates of phenomena experience will become what other aggregates of phenomena remember, etc., because the phenomenon of the experiencer and the phenomenon of the rememberer, etc., are not the same. This inference, as the subject, does not harm Dharmakīrti, because later memories, etc., arise from the experiences of previous aggregates of phenomena, so Dharmakīrti will give you an answer that agrees with your intention, because it is reasonable for phenomena to arise from experiences, but it is not reasonable for people to arise from experiences. Here, it is necessary to understand this key point: Realists believe that experiences, memories, etc., can be analyzed by reason, and those who believe in the substantial existence of a person believe that a person's experiences, a person's memories, etc., can be analyzed by reason, while realists from the Kashmir Sarvāstivāda (梵文：Sarvāstivāda) onwards believe that placing these on a person is merely nominal designation. --------------------------------------------------------------------------------