Tibetan
་དང་། ལུང་ནས་བཤད་པའི་ཆོ་ག་དང་། ལས་ལུས་འཛད་པའི་ཐབས་གཉེན་པོར་མི་རུང་བ་ཞེས་པའི་ཕྲེང་བ་སྒྲིག་པ་ནི་གཉེན་པོར་འགྲོ་ཚུལ་གྱི་སྐབས་གཉིས་དང་། དེ་གཉིས་ལ་སྐབས་སུ་བབ་པའི་གཞན་ལུགས་འགོག་པ་སོ་སོར་ཡོད་པ་མ་ཕྱེད་པར་སྐབས་དོན་ཉམས་སུ་འཇུག་ཅིང་གཞུང་འདི་རྩོད་པ་ལྷུར་ལེན་གྱི་བསྟན་བཅོས་སུ་ནན་གྱིས་བསྒྲུབ་པའོ། །ཁོ་བོ་ནི་ས་སྐྱ་པཎྜི་ཏའི་བྱིན་རླབས་དང་ལེགས་བཤད་ཀྱི་མཐུས་རྟོག་གེའི་གནད་རྣམས་ལ་རྨོངས་པའི་ཁུར་མེད་པའོ། ། ༈ དེ་ལས་ལོགས་སུ་ལས་ལུས་གཉེན་པོ་མེད་པ། གསུམ་པ་དེ་ལས་ལོགས་སུ་ལས་ལུས་གཉེན་པོ་མེད་པ་ལ་བཞི་སྟེ། ལས་ལུས་སྤངས་ལ་དགོས་ནུས་མེད། །ལས་འཛད་གཉེན་པོ་ཡོད་པ་དགག །ལས་འཛད་འདོད་དང་འགལ་བ་སྤོང་། །ལས་ཉོན་རྒྱུ་འབྲས་མཚུངས་པ་སྤོང་བའོ། ། ༈ ལས་ལུས་སྤངས་ལ་དགོས་ནུས་མེད་པ། དང་པོ་ནི། ཉོན་མོངས་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་ལམ་ཡིན་པ་ལྟར། ལས་ལུས་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་ཡང་ལམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། ལས་ལུས་ཉོན་མོངས་གསུམ་ཀ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཐར་པ་དོན་གཉེར་ཆོས་ཅན། ལས་དང་ལུས་དག་ཁོ་ན་སྤོང་བ་མིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཁོ་ན་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་དག་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྲེད་པ་མ་སྤངས་པར་དེ་གཉིས་སྤོང་བའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཏན་ཚིགས་གྲུབ་སྟེ། སྲེད་པ་ནི་ཡོད་ན་ལས་ལུས་སླར་ཡང་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་སྲེད་པ་དང་ལས་གཉིས་ཀ་ཟད་པའི་དོན་དུ་འབད་པར་རིགས་སོ་ཞེ་ན། ཐར་པ་དོན་གཉེར་ཆོས་ཅན། སྲེད་པ་དང་ལས་གཉིས་ཀ་ཟད་ 1-7-145b པའི་དོན་དུ་འབད་ན་ཡང་ལས་ཟད་པའི་ཆེད་དུ་དུབ་པར་བྱས་པའི་ཆ་དེ་དོན་མེད་ཡིན་ཏེ། སྲེད་པ་སྤངས་པས་ལས་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ ལས་འཛད་གཉེན་པོ་ཡོད་པ་དགག་པ། གཉིས་པ་ནི། གཉེན་པོ་དག་ནི་མེད་ཕྱིར་དང་། །ཞེས་པའི་རྟགས་མ་གྲུབ་སྟེ། དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་ནུས་པ་ཟད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་རྣམས་ཆོས་ཅན། འབྲས་བུ་མི་འདྲ་བ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཐ་དད་དུ་རྗེས་སུ་དཔོག་སྟེ། འབྲས་བུ་མི་འདྲ་བ་སྣ་ཚོགས་སྐྱེ་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དངོས་པོ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་གཅིག་གིས་ལས་ཐམས་ཅད་མི་འཛད་དེ། ཁྱོད་ཀྱི་རྣམ་པ་འགས་རིགས་མཐུན་པ་བཀྲེས་པ་ལྟ་བུ་དེ་བསྐྱེད་པའི་འབྲས་བུ་ནི་ཆུང་བར་འགྱུར་གྱི། རིགས་མི་མཐུན་པ་ཅན་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཆུང་བར་འགྱུར་བ་ཙམ་ཡང་མིན་པའི་ཕྱིར། ཅི་སྟེ་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནུས་པ་ཡིས་ལས་ཀྱི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པར་བྱས་ནས་དེ་སྡུག་བསྔལ་གཅིག་མྱོང་བའམ་དཀའ་ཐུབ་གཅིག་གིས་ཟད་པར་བྱེད་ཅེ་ན། དཀའ་ཐུབ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་ཏེ་སྡུག་བསྔལ
Chinese
此外，将经文中所说的仪轨和耗尽业力的手段视为不可靠，并编纂成册，这表明他们没有区分可靠性的两种情况，也没有区分这两种情况各自所驳斥的其他观点，只是在实践中应用经文，并坚持认为这部著作是一部争论之书。我凭借萨迦班智达的加持和善说，摆脱了对逻辑要点的无知。 因此，业力之身并非不可靠。 第三，除了这些之外，业力之身并非不可靠，这有四个方面：放弃业力之身没有必要的能力；驳斥存在耗尽业力的手段；消除与想要耗尽业力的矛盾；消除业力与烦恼的因果相似性。 放弃业力之身没有必要的能力。 首先，正如道路是消除烦恼的对治法一样，道路也应该成为消除业力之身的对治法，因为业力之身和烦恼都是产生的原因。如果有人这样认为，那么追求解脱者，不应该仅仅放弃业和身，因为没有仅仅放弃这两者的对治法，并且在没有放弃贪欲的情况下，没有能力放弃这两者。理由成立，因为如果贪欲存在，业力之身还会再次产生。如果有人说，应该努力使贪欲和业力都耗尽，那么追求解脱者，即使努力使贪欲和业力都耗尽，为了耗尽业力而付出的努力也是没有意义的，因为放弃贪欲就不会产生业力。 驳斥存在耗尽业力的手段。 第二，‘因为没有对治法’这个理由不成立，因为苦行可以耗尽先前业力的力量。如果有人这样认为，那么有漏洞的业力，可以通过产生不同结果的能力来推断其不同，因为看到产生各种不同的结果。因此，苦行的烦恼，即痛苦之物，你不能耗尽所有的业力，因为你的一些形式会产生相似的饥饿等结果，但产生不同结果的痛苦，甚至不能减少业力的结果。如果苦行的力量将所有业力的力量混合在一起，从而经历一种痛苦或通过一种苦行来耗尽呢？苦行，你不能耗尽烦恼，即痛苦。
English
Furthermore, to compile a series stating that the rituals mentioned in the scriptures and the means of exhausting karma are unreliable, indicates that they have not distinguished between the two instances of reliability, nor have they distinguished the other views refuted by each of these two instances, but merely apply the scriptures in practice and insist that this treatise is a book of debate. I, through the blessings and good teachings of Sakya Pandita, am free from the burden of ignorance regarding the key points of logic. Therefore, the body of karma is not unreliable. Third, apart from these, the body of karma is not unreliable, which has four aspects: Abandoning the body of karma has no necessary ability; Refuting the existence of means to exhaust karma; Eliminating the contradiction of wanting to exhaust karma; Eliminating the causal similarity of karma and afflictions. Abandoning the body of karma has no necessary ability. First, just as the path is the antidote to eliminating afflictions, the path should also become the antidote to eliminating the body of karma, because the body of karma and afflictions are all causes of arising. If someone thinks like this, then the seeker of liberation should not only abandon karma and body, because there is no antidote to abandoning only these two, and without abandoning craving, there is no ability to abandon these two. The reason is established, because if craving exists, the body of karma will arise again. If someone says that one should strive to exhaust both craving and karma, then the seeker of liberation, even if one strives to exhaust both craving and karma, the effort made to exhaust karma is meaningless, because abandoning craving will not produce karma. Refuting the existence of means to exhaust karma. Second, the reason 'because there is no antidote' is not established, because asceticism can exhaust the power of previous karma. If someone thinks like this, then the contaminated karmas can be inferred to be different by the ability to produce different results, because they are seen to produce various different results. Therefore, the affliction of asceticism, that is, the object of suffering, you cannot exhaust all karmas, because some of your forms will produce similar results such as hunger, but the suffering that produces different results will not even reduce the result of karma. What if the power of asceticism mixes all the powers of karma together, thereby experiencing one suffering or exhausting it through one asceticism? Asceticism, you cannot exhaust afflictions, that is, suffering. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་གྱི་ཆ་སྤུ་འཐོགས་པ་ལྟ་བུ་འགས་ལས་ཐམས་ཅད་སྤོང་བའམ། ཡང་ན་ཉོན་མོངས་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཀུན་སྤོང་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱིས་ལས་ཀྱི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་གཅིག་དུ་འདྲེས་པར་བྱས་ནས་དེ་སྡུག་བསྔལ་གཅིག་གམ་དཀའ་ཐུབ་གཅིག་གིས་ཟད་པར་བྱེད་པ་གང་ཞིག །ཁྱོད་ཉོན་མོངས་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ལས་གཞན་དུ་འདོད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མ་གྲུབ་སྟེ། ཉོན་མོངས་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཡིན་ཅེ་ན། དཀའ་ཐུབ་ 1-7-146a དེ་ནི་ཆོས་ཅན། འདིས་ལས་རྣམས་ཀྱི་ནུས་པ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པ་དང་ཟད་པ་སོགས་བྱེད་ནུས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ལས་ངན་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ ལས་འཛད་འདོད་དང་འགལ་བ་སྤོང་བ། གསུམ་པ་ནི། ཁྱེད་ཀྱང་བདག་མེད་མཐོང་བས་དེའི་འབྲས་བུ་ལས་ཀྱང་ཟད་པར་འདོད་པ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་ལས་འཛད་པའི་གཉེན་པོ་མེད་ཅེ་ན། བདག་མེད་མཐོང་བའི་ལམ་དེ་ཆོས་ཅན། གང་ཡང་སྐྱོན་སྲེད་པ་རྣམས་འགོག་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཡིན་ཏེ། སྲེད་པ་སྔ་མ་ལས་མ་འོངས་པ་ན་སྲེད་པ་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བར་འདོད་པའི་ཉེས་པ་སྲེད་པ་ཕྱི་མའི་ས་བོན་བཅོམ་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་བདག་མེད་མཐོང་བའི་ལམ་ཆོས་ཅན། སྲེད་པ་ཕྱི་མ་དེས་བསྐྱེད་པའི་ལས་འཇོམས་པ་ལ་ནུས་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་གྱི་ཇི་ལྟར་ན་སྔར་བྱས་ཟིན་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཉམས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། སྲེད་པས་བྱས་པའི་ལས་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ ལས་ཉོན་རྒྱུ་འབྲས་མཚུངས་པ་སྤོང་བ། བཞི་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་ལས་ལས་འབྱུང་བས་ཉོན་མོངས་ཡོད་ན་མི་གྲོལ་བ་བཞིན་དུ་ལས་ལས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་འབྱུང་བས་ལས་ཡོད་ན་ཡང་མི་གྲོལ་བར་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་སྤངས་པའི་ལས་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་ཉེས་པ་ཉོན་མོངས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ལ་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། སྐྱོན་ཉོན་མོངས་དང་ལྡན་ན་ལས་བྱེད་པར་འགྱུར་གྱི། བཟློག་པ་མི་ལྡན་པ་ལས་ལས་དང་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བ་མིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མ་གྲུབ་སྟེ། ལས་བཟང་ངན་ལས་བདེ་སྡུག་སྐྱེ། དེ་ལས་ཆགས་སྡང་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདག་ལྟ་སྤངས་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཀྱང་འདོད་དང་ཞེ་སྡང་སོགས་ 1-7-146b སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ལོག་པའི་རྣམ་རྟོག་ང་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་མེད་པར་ནིའོ། ། ༈ དེ་ལས་བདེར་གཤེགས་གྲུབ་པའི་ཚུལ། གཉིས་པ་དེ་ལས་བདེར་གཤེགས་གྲུབ་པའི་ཚུལ་ནི། བདེན་བཞི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པའི་སྐྱོབ་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་ལས་ཁྱོད་དང་ལྡན་པའི་སྟོན་པ་དེ་ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ཉིད་མཁྱེན་པ་དང་། མཁྱེན་པ་སླར་མི་ལྡོག་པས་བརྟན་པ་དང་། ཤེས་བྱ་ཇི་སྙེད་པ་མ་ལུས་པའི་ཁྱད་པར་མཁྱེན་པ་སྟེ་ཆོས་གསུམ་ལྡན་གྱི་མཁྱེན་པ་དང་ལྡན
Chinese
或者像拔掉毛发一样舍弃一切业，或者因为烦恼而毫不顾及痛苦地完全舍弃。你将一切业的力量混合在一起，然后用一种痛苦或一种苦行来耗尽它们，这是为什么呢？因为你认为烦恼不同于痛苦。如果这不成立，如果烦恼就是痛苦本身，那么，这种苦行，作为一种法，就不可能混合和耗尽所有业的力量，因为它是不善业的果报。 第三，反驳与想要耗尽业的矛盾：如果你也认为通过证悟无我，其果报也能耗尽业，那么怎么会没有耗尽业的对治法呢？证悟无我的道，作为一种法，是阻止贪爱的手段，因为它摧毁了未来贪爱的种子，从而避免了从先前的贪爱产生未来的贪爱的过失。因此，证悟无我的道，作为一种法，有能力摧毁由未来贪爱所产生的业，但它如何能使先前所造的业的果报消失呢？这是不可能的，因为由贪爱所造的业必然会产生果报。 第四，反驳业和烦恼的因果相同：如果说，就像从烦恼产生业，有烦恼就无法解脱一样，从业也产生烦恼，所以有业也同样无法解脱，那么，舍弃烦恼的业，作为一种法，不会从你那里产生烦恼的过失，因为你没有烦恼。这是普遍的，如果具有烦恼，就会造业，反之，没有烦恼就不会产生业和烦恼。如果这不成立，如果从善恶业产生乐和苦，然后从乐和苦产生贪嗔，那么，舍弃我见的补特伽罗（梵文：Pudgala，梵文罗马拟音：Pudgala，汉语字面意思：人），作为一种法，即使从乐和苦也不会产生贪欲和嗔恨等，因为没有错误的念头，没有对‘我’和‘我的’的执着。 第二，从那之中成立善逝的方式：如实宣说四圣谛的救护者，作为一种法，你被立为宗（梵文：Paksha，梵文罗马拟音：Paksha，汉语字面意思： पक्ष， पक्ष，方面），与你相应的导师具有如实知晓法性的智慧，并且智慧坚定不退转，以及知晓所有应知事物的差别，即具有三种功德的智慧。
English
Or, like plucking out hairs, abandoning all actions, or abandoning everything without regard to suffering because of afflictions. Why is it that you mix all the power of actions together and then exhaust them with one suffering or one asceticism? Because you consider afflictions to be different from suffering. If that is not established, if afflictions are suffering itself, then that asceticism, as a dharma, will not be able to mix and exhaust all the power of actions, because it is the result of negative actions. Third, refuting the contradiction with the desire to exhaust actions: If you also think that by realizing selflessness, its result can also exhaust actions, then how can there be no antidote to exhausting actions? The path of realizing selflessness, as a dharma, is a means of preventing craving, because it destroys the seed of future craving, thereby avoiding the fault of future craving arising from previous craving. Therefore, the path of realizing selflessness, as a dharma, has the power to destroy the actions produced by future craving, but how can it cause the results of previously done actions to diminish? That is impossible, because the actions done by craving are certain to produce results. Fourth, refuting the similarity of cause and effect between actions and afflictions: If it is said that just as actions arise from afflictions, and one cannot be liberated if there are afflictions, similarly, afflictions also arise from actions, so one cannot be liberated if there are actions, then the action of abandoning afflictions, as a dharma, will not produce the fault of afflictions from you, because you have no afflictions. This is universal, if one has afflictions, one will create actions, conversely, without afflictions, actions and afflictions will not arise. If that is not established, if happiness and suffering arise from good and bad actions, and then desire and hatred arise from happiness and suffering, then the Pudgala (Tibetan: གང་ཟག་, Sanskrit: पुद्गल, Romanization: Pudgala, Literal meaning: person) who has abandoned the view of self, as a dharma, will not generate desire and hatred even from happiness and suffering, because there is no wrong thought, no clinging to 'I' and 'mine'. Second, the way in which the Sugata is established from that: The protector who teaches the four noble truths without error, as a dharma, you are established as the Paksha (Tibetan: ཕྱོགས་, Sanskrit: पक्ष, Romanization: Paksha, Literal meaning: side), the teacher corresponding to you has the wisdom to know the nature of reality as it is, and the wisdom is firm and irreversible, and knows the distinctions of all knowable things, that is, has wisdom with three qualities. --------------------------------------------------------------------------------