Tibetan
遍知果然巴大師教言集GR37རྒྱས་པའི་བསྟན་བཅོས་ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་འོད་ཟེར་བཞུགས་སོ། 1-7-83a ༄༅། །རྒྱས་པའི་བསྟན་བཅོས་ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་འོད་ཟེར་བཞུགས་སོ། ༄། །རྩོམ་བྱེད་དམ་པའི་གཞུང་གི་དོན། ༈ བར་དུ་དགེ་བ་འཇུག་བྱའི་གཞུང་ཉིད་བཤད་པ། ༈ དོན་དང་དོན་མིན་རྣམ་པར་འབྱེད་བྱེད་ཚད་མ་གྲུབ་པ་བཤད་པ། ༄༅། །ཚད་མ་གྲུབ་པའི་ལེའུ་བཞུགས། 1-7-83b གཉིས་པ་དོན་དང་དོན་མིན་རྣམ་པར་འབྱེད་བྱེད་ཚད་མ་གྲུབ་པ་བཤད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཐོག་མར་འབྲེལ་གྱིས་མཚམས་སྦྱར་བསྟན། །བར་དུ་ལེའུའི་གཞུང་ཉིད་བཤད། །ཐ་མར་མཚན་གྱིས་མཇུག་སྡུད་བསྟན་པའོ། ། ༈ ཐོག་མར་འབྲེལ་གྱིས་མཚམས་སྦྱར་བསྟན་པ། དང་པོ་ལ་ལྷ་ཤཱཀ་གཉིས་ཀྱིས་སློབ་དཔོན་གྱི་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ནི་མདོའི་མངོན་སུམ་ལེའུ་ཡིན་ལ། དེ་འཆད་པ་ནི་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་མངོན་སུམ་ལེའུ་ཡིན་ཅིང་། དེའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་རང་དོན་རྗེས་དཔག་སྔར་བཤད་ཟིན་ནས། ད་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ཐོག་མར་ཚད་མ་མདོའི་མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་འཆད་ཅེས་བཞེད་དེ། དོན་དང་དོན་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་ཞེས་སོགས་ཀྱི་དོན་དུ་བསམ་མོ། །བོད་དག་ལྷའི་དགོངས་པ་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ཚད་མ་མདོ་སྤྱི་ལ་བྱེད་པ་ནི་བློ་གྲོས་རྩིང་བའི་མཚོ་ལས་ཅལ་ཅོལ་གྱི་ལྦུ་བ་རྡོལ་བའོ། །རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་བཤད་གཉིས་ཀྱིས་ནི་དོན་དང་དོན་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་བདེན་བཞིའི་གནས་ཚུལ་འབྱེད་པས་ཚད་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། དེའི་སྔོན་དུ་རང་དོན་རྗེས་དཔག་འཆད་ཅེས་བཞེད་དེ། སྤྱིར་གོ་རིམ་གྱི་ངོ་བོ་རྩ་བའི་དགོངས་པར་སོང་ཚུལ་དང་། དོན་དང་དོན་མ་ཡིན་པ་འབྱེད་པ་ལ་ཞིབ་ཆ་སྦྱར་ཚུལ་དང་། རང་ལུགས་མཐར་ཐུག་པ་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ༈ བར་དུ་ལེའུའི་གཞུང་ཉིད་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་མཐའ་དཔྱད་པ་དང་། དོན་དངོས་གཉིས་ལས། ༈ མཐའ་དཔྱད་པ། དང་པོ་ནི། སྔ་རབས་པ་ཁ་ཅིག ། 1-7-84a མདོའི་མཆོད་བརྗོད་རིམ་ཅན་དུ་བཤད་པ་དང་། རིམ་བཟློག་ཏུ་བཤད་པ་གཉིས་སུ་བྱས་ནས། དང་པོ་ལ་ཚད་མ་བཤད། གྱུར་པ་བཤད། འགྲོ་ལ་ཕན་བཞེད་པ་བཤད། ཅེས་སོགས་འཆད་པ་ནི་གཞུང་གི་སྐབས་མ་ཕྱེད་པ་སྟེ། འདིར་ཚད་མར་གྱུར་པ་བསྒྲུབ་བྱར་བྱས་ནས་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་བཞི་པོ་ལུགས་འབྱུང་དང་། ལུགས་བཟློག་ཏུ་བཤད་པ་ཡིན་གྱི་ཚད་མ་དང་གྱུར་པ་ལུགས་བཟློག་ཏུ་བཤད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ། གང་ཕྱིར་དེས་ན་ཚད་མ་ཉིད། །ཅེས་པས་ཚད་མ་ལུགས་བཟློག་ཏུ་བཤད་དོ་སྙམ་ན། འོ་ན་དེ་ཕྱིར་ཚད་ཡིན་ཅེས་པས་ལུགས་འབྱུང་གི་སྐབས་སུ་ཡང་ཚད་མ་ལུགས་བཟློག་ཏུ་བཤད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་གཞུང་དེ་གཉིས་ནི་འཆད་ཚུལ་གཉིས་ཀ
Chinese
遍知果让巴大师教言集GR37《释量论》之释“普贤光芒” 1-7-83a 《释量论》之释“普贤光芒” 造者圣者的论典之义 中间的善，所应进入的论典之讲解 辨别真与非真的量成立之讲解 量成立品 1-7-83b 第二，辨别真与非真的量成立之讲解，分为三部分：首先，以关联来显示分界；中间，讲解品本身的论典；最后，以名称来总结结尾。 首先，以关联来显示分界。 最初，两位天神释迦（指静命和胜友）认为，论师（指法称）的量之自性论典是经部的现量品，而解释它的是《释量论》的现量品。之前已经讲完了它的主要原因——自利比量。现在，将要讲解现量之初的量经部的礼赞句的解释。辨别真与非真等是为了这个目的而思考的。藏地的一些人认为，天神（指静命）的观点是将量的自性论典用于整个量经部，这就像从粗糙智慧的海洋中冒出的无意义的泡沫。 《庄严论》的两个注释者认为，辨别真与非真就是辨别四谛的实情，因此量得以成立。在此之前，讲解自利比量。一般来说，顺序的本质在于根本的观点，以及详细结合辨别真与非真的方式，最终的自宗观点应该从之前的讲解中了解。 中间，讲解品本身的论典。 分为辩论和正文两部分。 辩论 首先，一些古代学者 1-7-84a 将经部的礼赞句分为按顺序讲解和颠倒顺序讲解两种方式，并解释说：首先讲解量，然后讲解成为（量），然后讲解想要利益众生等等，这是不理解论典的要点。因为在这里，成为量是被证明的对象，而它的四个证明方式是按照顺序和颠倒顺序来讲解的，并没有按照颠倒顺序来讲解量和成为（量）。如果有人认为，‘因为如此，所以是量’这句话是按照颠倒顺序来讲解量，那么，‘因此是量’这句话在按照顺序讲解时也会变成按照颠倒顺序来讲解量。因此，这两种论典是两种讲解方式的差异。
English
Collection of Teachings by the Omniscient Gorampa, GR37: Commentary on the Extensive Treatise 'Pramāṇavārttika' - 'Rays of Samantabhadra' 1-7-83a Commentary on the Extensive Treatise 'Pramāṇavārttika' - 'Rays of Samantabhadra' The meaning of the author's holy text. The virtue in between, explaining the very text to be entered into. Explaining the establishment of valid cognition that distinguishes between meaning and non-meaning. Chapter on the Establishment of Valid Cognition 1-7-83b Secondly, explaining the establishment of valid cognition that distinguishes between meaning and non-meaning, which has three parts: First, showing the boundary by connecting with the relation; In the middle, explaining the text of the chapter itself; Finally, showing the conclusion by summarizing with the name. First, showing the boundary by connecting with the relation. Initially, the two gods Śākya (referring to Śāntarakṣita and Kamalaśīla) considered that the treatise on the characteristics of valid cognition by the teacher (Dharmakīrti) is the direct perception chapter of the Sūtra, and explaining it is the direct perception chapter of the Pramāṇavārttika. Having previously explained its main cause, the inference for oneself, now they intend to explain the commentary on the homage verses of the Pramāṇasūtra at the beginning of direct perception. Thinking about distinguishing between meaning and non-meaning is for this purpose. Some Tibetans think that the intention of the god (Śāntarakṣita) is to apply the treatise on the characteristics of valid cognition to the entire Pramāṇasūtra, which is like a meaningless bubble bursting from the ocean of coarse intelligence. The two commentaries of the Ornament consider that distinguishing between meaning and non-meaning is establishing valid cognition by distinguishing the state of the Four Noble Truths. Before that, explaining the inference for oneself. Generally, the nature of the order is the way it goes to the fundamental intention, and the way to carefully combine the distinction between meaning and non-meaning, and the ultimate self-view should be known from the previous explanation. In the middle, explaining the text of the chapter itself. Divided into two parts: analysis and the actual content. Analysis First, some ancient scholars 1-7-84a divided the homage verses of the Sūtra into explaining in order and explaining in reverse order, and explained that first explaining valid cognition, then explaining becoming (valid), then explaining wanting to benefit beings, etc., which is not understanding the key point of the text. Because here, becoming valid cognition is the object to be proven, and its four ways of proving are explained in order and in reverse order, and there is no explanation of valid cognition and becoming (valid) in reverse order. If someone thinks that the phrase 'because of that, it is valid cognition' explains valid cognition in reverse order, then the phrase 'therefore it is valid' would also become explaining valid cognition in reverse order when explaining in order. Therefore, these two texts are the difference between two ways of explaining. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ྱི་གྲུབ་དོན་བསྡུ་བ་ཡིན་གྱི་ལུགས་བཟློག་ཏུ་བཤད་པའི་གཞུང་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། ༈ དོན་དངོས། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བསྒྲུབ་བྱ་ཚད་མར་གྱུར་པ་བཤད། །དེ་ཡི་སྒྲུབ་བྱེད་རྣམ་གསུམ་བཤད། །ཚད་མས་བསྟོད་པའི་དགོས་པ་བཤད་པའོ། ། ༈ བསྒྲུབ་བྱ་ཚད་མར་གྱུར་པ་བཤད་པ། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་སྐྱེས་བུ་ཚད་མར་བསྟན། །གྱུར་པ་སྨོས་པའི་དགོས་པ་བཤད་པའོ། ། ༈ བཅོམ་ལྡན་སྐྱེས་བུ་ཚད་མར་བསྟན་པ། དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། མདོ་ལས་འབྱུང་བའི་ཚད་མ་བསྟན། །རང་གཞུང་གཞན་དང་འགལ་བ་སྤང་། །དེ་ཉིད་སྐབས་ཀྱི་དོན་ལ་སྦྱར་བའོ། ། ༈ མདོ་ལས་འབྱུང་བའི་ཚད་མ་བསྟན་པ། དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། མཚན་ཉིད་དོན་དང་བཅས་པ་བཤད། །མཚན་ཉིད་སྤྱི་ཡི་སྐྱོན་གསུམ་སྤང་། །མཚན་ 1-7-84b གཞིའི་སྟེང་དུ་ངེས་བྱེད་བཤད་པའོ། ། ༈ མཚན་ཉིད་དོན་དང་བཅས་པ་བཤད་པ། དང་པོ་ནི་མདོའི་མཆོད་བརྗོད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚད་མའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་ན་ཚད་མའི་ངོ་བོ་ནི་ཅི་ལྟ་བུ། གང་གིས་ན་དེ་ཚད་མར་འཇོག་ཅེ་ན། འདིར་ཚད་མའི་ངོ་བོ་ནི་སླུ་བ་མེད་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པའོ། །མི་སླུ་བ་དེ་ཡང་ཁྱད་པར་གསུམ་ལྡན་ཡིན་ཏེ། ལས་གང་ལ་མི་སླུ་ན་འཇུག་ལྡོག་གི་ཡུལ་ལ་མི་སླུ། བྱེད་པ་པོ་གང་མི་སླུ་ན་ཤེས་པ་ཚད་མས་དོན་ཇི་ལྟར་གནས་པ་ལྟར་འཇལ་བའི་བློ་དེ་མི་སླུ། བྱ་བ་ཇི་ལྟར་མི་སླུ་ན་རང་མཚན་ཡོད་པས་འཇུག་ན་དོན་བྱེད་ནུས་པར་གནས་པ་ནི་མི་སླུ། རང་མཚན་མེད་པས་ལྡོག་ན་དོན་བྱེད་ནུས་པས་སྟོང་པ་ནི་མི་སླུ་བའི་ཕྱིར། ས་སྐྱ་པའི་བཤད་ཚུལ་དེ་གཞན་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་ནོ། ། ༈ མཚན་ཉིད་སྤྱི་ཡི་སྐྱོན་གསུམ་སྤང་བ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། མ་ཁྱབ་པའི། ཁྱབ་ཆེས་པའི། མི་སྲིད་པའི་སྐྱོན་སྤོང་བའོ། ། ༈ མ་ཁྱབ་པའི་སྐྱོན་སྤོང་བ། དང་པོ་ནི། ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་མི་སླུ་བ་ལ་མ་ཁྱབ་པའི་སྐྱོན་ཡོད་དེ། སྒྲ་བྱུང་གི་ཚད་མ་ལ་མི་སླུ་བ་མེད་པས་སོ་ཞེ་ན། སྒྲ་བྱུང་ཞེས་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ལས་ཀུན་སློང་གི་བསམ་པ་རྟོགས་པ་ལ་བྱེད་དམ། བརྗོད་བྱའི་དོན་རྟོགས་པ་ལ་བྱེད། དང་པོ་ལྟར་ན་དེ་ལྟ་བུའི་སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་ཆོས་ཅན། མི་སླུ་བ་ཡིན་ཏེ། སྨྲ་བ་པོའི་བརྗོད་པར་མངོན་པར་འདོད་པ་འཇུག་ཡུལ་དུ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་གསལ་བར་སྟོན་པ་སྨྲ་བ་པོའི་བྱེད་པ་སྟེ། བརྗོད་འདོད་ཀྱི་བློའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་བུམ་པ་ལྟ་བུའི་དོན་གང་གི་རྣམ་པ་བློ་ལ་རབ་གསལ་བ་སྟེ་ཤར་བའི་བརྗོད་འདོད་དེ་སྒྲུབ་པ་ལ། གནས་སྐབས་ལྔ་བྲལ་གྱི་བུམ་པ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ནི་ཆོས་ཅན། ཚད་མ་སྟེ་རྟགས་སུ་རུང་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་བློ་དེ་འཇུག་ཡུལ་ལ་མི་སླུ་བས་ཚད་མའོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་སྒྲ་ 1-7-85a དེ་ཉིད་ཆོས་ཅན། རང
Chinese
这只是对已成立的观点的总结，而不是对相反观点的论述。 实际内容： 第二部分分为三个方面：阐述需要证明的量（pramana）已成立；阐述证明它的三种方式；阐述通过量来赞美（佛陀）的必要性。 需要证明的量已成立的阐述： 第一部分分为两个方面：展示薄伽梵（Bhagavan，世尊）是量；阐述说明‘已成立’的必要性。 展示薄伽梵是量： 第一部分分为三个方面：展示经部（Sutra）中出现的量；消除自宗与其他宗派的矛盾；将此应用于当前的主题。 展示经部中出现的量： 第一部分分为三个方面：阐述定义及其含义；消除一般定义的三个缺陷；阐述定义的基础。 阐述定义及其含义： 首先，如果在经部的礼敬偈中，通过量来赞美薄伽梵，那么量的本质是什么？通过什么来确定它是量呢？这里，量的本质是无欺骗性的知识。这种无欺骗性具有三个特点：在什么行为上不欺骗，即在进入和返回的对象上不欺骗；什么作者不欺骗，即量所衡量的知识，如实衡量事物存在的智慧不欺骗；什么行为不欺骗，即由于存在自相（svalaksana，自性），进入时能够实现功能，由于不存在自相，返回时则空无实现功能，因此不欺骗。萨迦派（Sakya）的解释方式与众不同。 消除一般定义的三个缺陷： 第二部分分为三个方面：消除不周遍（avyapaka，未遍）、过遍（ativyapaka，太广）和不可能（asambhava，不成立）的缺陷。 消除不周遍的缺陷： 首先，量的定义‘无欺骗性’存在不周遍的缺陷，因为从声音产生的量没有无欺骗性。如果这样认为，那么‘从声音产生’是指从表达的声音中理解动机的意图，还是指理解所表达的含义？如果如前者，那么从这种声音中产生的（知识）也是有法，是无欺骗性的，因为它显示了说话者想要表达的进入对象。清楚地显示这一点的是说话者的行为，即在心中清晰地显现出想要表达的瓶子等事物的状态，为了证实这种表达的意图，‘远离五种状态的瓶子’的声音是有法，是量，因为它本身就是可以作为理由的，因为它具备三种特征。因此，依赖于它的智慧在进入对象时不会欺骗，所以是量。如果如后者，那么这个声音本身是有法，是...
English
This is merely a summary of established tenets, not a treatise that argues the opposite. Actual Content: The second part has three aspects: Explaining that the object to be proven, pramana (cognition), is established; Explaining the three ways to prove it; Explaining the necessity of praising (the Buddha) with pramana. Explanation of the Object to be Proven as Established: The first part has two aspects: Demonstrating that the Bhagavan (Blessed One) is pramana; Explaining the necessity of mentioning 'established'. Demonstrating that the Bhagavan is Pramana: The first part has three aspects: Demonstrating the pramana that appears in the Sutras; Dispelling contradictions between one's own and other tenets; Applying it to the meaning of the present context. Demonstrating the Pramana that Appears in the Sutras: The first part has three aspects: Explaining the definition along with its meaning; Dispelling the three faults of the general definition; Explaining the basis of the definition. Explaining the Definition Along with its Meaning: First, if in the homage verses of the Sutras, the Bhagavan is praised through pramana, then what is the nature of pramana? By what is it established as pramana? Here, the nature of pramana is knowledge that is non-deceptive. This non-deceptiveness has three special qualities: In what action is it non-deceptive? It is non-deceptive with respect to the object of entering and returning. What agent is non-deceptive? The knowledge measured by pramana, the wisdom that measures how things exist, is non-deceptive. How is the action non-deceptive? Because it possesses its own characteristic (svalaksana), it is non-deceptive in that it can perform its function upon entering; because it does not possess its own characteristic, it is non-deceptive in that it is empty of performing its function upon returning. The Sakya explanation is unique. Dispelling the Three Faults of the General Definition: The second part has three aspects: Dispelling the faults of non-pervasion (avyapaka), over-pervasion (ativyapaka), and impossibility (asambhava). Dispelling the Fault of Non-Pervasion: First, the definition of pramana, 'non-deceptive,' has the fault of non-pervasion, because pramana arising from sound does not have non-deceptiveness. If it is thought so, does 'arising from sound' refer to understanding the motivating intention from the expressing sound, or to understanding the meaning expressed? If it is the former, then that which arises from such a sound is also the subject, it is non-deceptive, because it shows the object of entry that the speaker manifestly intends to express. What clearly shows this is the speaker's action, that is, the state of a vase, etc., which has become the object of the intention to express, appearing clearly in the mind; to prove that intention to express, the sound 'vase devoid of the five states' is the subject, it is pramana, because it itself is fit to be a reason, because it possesses the three aspects. Therefore, the wisdom that relies on it does not deceive in entering the object, so it is pramana. If it is the latter, then that sound itself is the subject, it is... --------------------------------------------------------------------------------