Tibetan
་གི་ཞེན་པའི་བརྗོད་བྱ་ལས་སྐྱེས་པའི་སྒོ་ནས་དེ་ལས་རང་གི་ཞེན་པའི་བརྗོད་བྱ་རྟོགས་པ་དེ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ཞེན་པའི་བརྗོད་བྱའི་དོན་གྱི་རྒྱུ་ཅན་ཏེ་འབྲས་བུ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ ཁྱབ་ཆེས་པའི་སྐྱོན་སྤོང་བ། གཉིས་པ་ནི། ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་མི་སླུ་བ་ལ་ཁྱབ་ཆེས་པའི་སྐྱོན་ཡོད་དེ། ཀུན་རྫོབ་པའི་བློ་དེ་མི་སླུ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བུམ་འཛིན་མངོན་སུམ་གྱིས་དྲངས་པའི་བུམ་པའི་སྤྱི་སོགས་ལ་རྟོག་པ་ལྟ་བུ་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཤེས་པ་ནི་ཆོས་ཅན། བུམ་པ་ལ་མི་སླུ་བ་ཉིད་དུ་མི་འདོད་དེ། རང་འདྲེན་བྱེད་ཀྱི་བུམ་འཛིན་མངོན་སུམ་གྱིས་གཟུང་ཟིན་པའི་བུམ་པ་ལ་བསྣན་ནས་འཛིན་པའི་ཕྱིར། ༈ མི་སྲིད་པའི་སྐྱོན་སྤོང་བ། གསུམ་པ་ནི། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ན་རེ། ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པ་ལ་མི་སྲིད་པའི་སྐྱོན་ཡོད་དེ། དེ་ཚད་མའི་མཚན་གཞི་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་པ་ལ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཞལ་བྱ་རྟོགས་པའི་བློ་ནི་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་གྱི་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་པ་སོགས་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མའི་འབྲས་བུ་ལ་ཆོད་པའི་འབྲས་བུ་དང་། མ་ཆོད་པའི་འབྲས་བུ་གཉིས་ཡོད་པ་ལས་དང་པོ་བླང་བྱ་དང་དོར་བྱའི་དངོས་པོའི་དོན་སོ་སོར་ཤེས་ནས་འཇུག་ལྡོག་བྱེད་པ་ལ་ཤེས་པ་དེ་གཙོ་བོ་ཡིན་གྱི་དབང་པོ་སོགས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། རང་གི་གཞལ་བྱའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་དེ་ཡོད་ན་འབྲས་བུ་གཉིས་པ་དོན་རྟོགས་འདི་ཡོད་ལ། མེད་ན་དབང་སོགས་ཡོད་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཏན་ཚིགས་ཕྱི་མ་གྲུབ་སྟེ། ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་བློ་ནི་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བློ་ཡི་དོན་རྟོགས་པའི་ཐ་སྙད་ཐ་དད་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ མཚན་གཞིའི་སྟེང་དུ་ངེས་བྱེད་བཤད་པ། གསུམ་པ་ནི། འོ་ན་ཚད་མའི་མཚན་གཞི་ལ་མཚན་ཉིད་ 1-7-85b མི་སླུ་བ་དང་ཤེས་པ་གཉིས་ཇི་ལྟར་ངེས་ཤེ་ན། ཀུན་ཏུ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་ཆོས་ཅན། རང་རིག་པ་ལས་རང་གི་ངོ་བོ་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་དོན་རྟོགས་ཏེ། རང་མྱོང་རང་རིག་མངོན་སུམ་དེ་རང་ཉིད་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་དོན་ལ་ངེས་པ་འདྲེན་ནུས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདིས་ཀུན་ཏུ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཟུར་ཤེས་པའི་ཆ་ལ་རང་ངེས་སུ་བསྟན་ཅིང་། རང་རིག་མངོན་སུམ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཟུར་མི་སླུ་བ་ལ་རང་ངེས་སུ་དོན་གྱིས་བསྟན་ཏེ། འཇུག་ཡུལ་ལ་ངེས་པ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་དྲངས་པ་དང་། དེ་ལ་མི་སླུ་བའི་ཆ་ལ་ངེས་པ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་དྲངས་པ་གཉིས་གནད་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཤེས་པ་ལས་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་མི་སླུ་བ་ལའང་ངེས་པ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་འདྲེན་ནུས་སམ་སྙམ་ན། ཀུན་ཏུ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་ཆོས་ཅན། ངེས་པ་བློའི་ཐ་སྙད་རྗེས་ཀྱི་ངེས་ཤེས་ལས་ནི་ཚད་མའི་དོན་ལྡོག་མི་སླུ་བ་ཉིད་ངེས་ཏེ། རྗེས་ཀྱི་ངེས་ཤེས་ཀྱིས་
Chinese
如果通过从对境产生的贪执之门，从而了知自己贪执的对境，那不是量，因为不是自己贪执的对境之义的因，即不是果。 第二，遣除周遍过大的过失： 如果说，量的定义‘不欺惑’有周遍过大的过失，因为世俗的意识是不欺惑的。那么，以瓶执现量所引导的瓶子的总相等等为例，世俗的意识，就法而言，不承许对瓶子不欺惑，因为在自己引导的瓶执现量所执着的瓶子上又添加执着。 第三，遣除不遍的过失： 分别说者说，量的定义‘意识’有不遍的过失，因为对于量的所依，有色根不遍。那么，衡量所量之识是量，而有色根等不是量，因为量的果有决定的果和未决定的果两种，其中前者是了知应取舍的事物之义后进行取舍，此时意识是主要的，而根等不是。如果存在具有自己所量之相的意识，则存在第二种果，即了知义，如果不存在，即使存在根等也没有用。后一个理由成立，因为具有对境之相的意识，仅仅因为存在差别，就安立意识了知义的差别名言。 第三，在有法上说明决定： 那么，如何在量的有法上决定‘不欺惑’和‘意识’这两个定义呢？就世俗名言的量而言，从自证了知自己的体性之义，即了知义，因为自体验自证现量能够引导对自身是意识之义的决定。这表明，所有世俗名言的量，在了解定义的局部时是自决的。自证现量从意义上表明，定义的局部‘不欺惑’是自决的，因为自主引导对所缘的决定，以及自主引导对它的不欺惑部分的决定，这两者要点相同。那么，是否因为与意识无差别，所以也能自主引导对不欺惑的决定呢？就世俗名言的量而言，从决定意识的名言，即后得的决识，才能决定量的反体‘不欺惑’，因为后得的决识能够……
English
If, through the door of attachment arising from the object of attachment, one realizes the object of one's own attachment, that is not valid cognition (pramana), because it is not the cause of the meaning of the object of one's own attachment, i.e., it is not the result. Second, refuting the fault of being too pervasive: If it is said that the definition of valid cognition, 'non-deceptive,' has the fault of being too pervasive, because conventional consciousness is non-deceptive. Then, taking the example of the general characteristic of a pot, etc., led by the direct perception of grasping a pot, conventional consciousness, in terms of the subject, does not accept being non-deceptive towards the pot, because it grasps by adding to the pot already grasped by the direct perception of grasping the pot that it leads. Third, refuting the fault of being impossible: The Vaibhashikas say, the definition of valid cognition, 'consciousness,' has the fault of being impossible, because it does not pervade the basis of valid cognition, the corporeal sense faculty. Then, the consciousness that cognizes the object to be measured is valid cognition, but the corporeal sense faculty, etc., are not valid cognition, because the result of valid cognition has two types: a definite result and an indefinite result. Among these, the former is knowing the objects to be accepted and rejected separately and then engaging in acceptance and rejection, at which point consciousness is the main thing, and the sense faculty, etc., are not. If there exists consciousness with the aspect of its own object to be measured, then there exists the second result, which is understanding the meaning; if it does not exist, even if the sense faculty, etc., exist, they are useless. The latter reason is established, because the consciousness with the aspect of the object, merely by existing differently, establishes the different term for the consciousness's understanding of the meaning. Third, explaining the determination on the basis of the subject: Then, how are the two definitions, 'non-deceptive' and 'consciousness,' determined on the basis of the subject of valid cognition? In terms of the valid cognition of conventional terms, from self-awareness, one knows the essence of oneself, i.e., understands the meaning, because self-experiencing self-awareness direct perception is able to lead to the determination that oneself is consciousness. This shows that all valid cognitions of conventional terms are self-determined in terms of knowing the part of the definition. Self-awareness direct perception implicitly shows that the part of the definition, 'non-deceptive,' is self-determined, because autonomously leading the determination of the object of engagement and autonomously leading the determination of its non-deceptive part are the same key point. Then, since it is non-different from consciousness, can it also autonomously lead the determination of non-deception? In terms of the valid cognition of conventional terms, from the term of determining consciousness, i.e., the subsequent determining consciousness, one can determine the counter-entity of valid cognition, 'non-deceptive,' because the subsequent determining consciousness can... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
འཇུག་ཡུལ་ལ་མི་བསླུ་བར་ངེས་པ་ན་ཚད་མའི་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་ངེས་ཤེས་དེ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་འདྲེན་ནམ་གཞན་སྟོབས་ཀྱིས་འདྲེན་ཞེ་ན། དོན་རིག་གཉིས་དང་རང་རིག་གཉིས། །རྗེས་སུ་དཔག་རྣམས་རང་ལས་ངེས། །དང་པོ་པ་དང་ཡིད་མ་གཏད། །འཁྲུལ་རྒྱུ་ཅན་རྣམས་གཞན་ལས་ངེས། །ཞེས་པ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །བོད་ཕལ་ཆེར། སྔ་མས་རང་ངེས་ཁོ་ན་དང་། ཕྱི་མས་གཞན་ངེས་ཁོ་ན་བསྟན་པར་འདོད་པ་ནི་གཞི་གང་ལ་རང་ངེས་གཞན་ངེས་སུ་འཇོག་པའི་ཁྱད་པར་མ་ཕྱེད་པར་སྣང་ཞིང་། རང་ངེས་གཞན་ངེས་ཀྱི་ཚད་མའང་ཀུན་ཏུ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་ཁོ་ན་ལ་འཇོག་པའི་ཚུལ་མ་ཤེས་པར་སྣང་ངོ་། །འདིར་བཤད་ 1-7-86a པ་ནི་འཇམ་དབྱངས་ས་སྐྱ་པའི་བཤད་སྲོལ་གཞན་དང་མཚུངས་པ་མེད་པ་ཡིན་ལ། འདི་ལའང་ཤེས་པའི་ཆ་དོན་ལྡོག་ཡིན་གྱི་ཐ་སྙད་མ་ཡིན་པ་དང་། ཚད་མ་ཉིད་ཅེས་པའང་དོན་ལྡོག་ཡིན་གྱི་ཐ་སྙད་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་གལ་ཆེ་བ་ནི་སྤྱི་དོན་དུ་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །འོ་ན་ཤེས་པ་རང་ལས་དང་། མི་སླུ་བ་ཐ་སྙད་ལས་ངེས་ན་ཚད་མའི་བསྟན་བཅོས་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཚད་མའི་བསྟན་བཅོས་ཆོས་ཅན། དོན་མེད་མིན་ཏེ། ཀུན་ཏུ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་མི་ཤེས་ན་བཅོམ་ལྡན་ཚད་མར་སྒྲུབ་མི་ཤེས་པས་ཚད་མ་དང་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ལ་རྨོངས་པ་ཟློག་ཅིང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་དགོས་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ རང་གཞུང་གཞན་དང་འགལ་བ་སྤང་བ། གཉིས་པ་ནི། འོ་ན་ཕྱོགས་གླང་གི་གཞུང་གི་ཆ་ཤས་འགའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཤེས་དོན་གསལ་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན་མི་འགལ་ཏེ། མ་ཤེས་དོན་གྱི་གསལ་བྱེད་ཀྱང་སྔ་མ་དང་དོན་གཅིག་པས་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷས་མཚན་ཉིད་གཞན་དུ་འདོད་པ་དང་། རྒྱན་གྱིས་མཚན་མཚོན་གཞན་དུ་འདོད་པ་རིགས་གཏེར་ལས་བཀག་ལ། ཁ་ཅིག །སྔ་མས་ཆོས་གྲགས་རང་ལུགས་དང་། ཕྱི་མས་ཕྱོགས་གླང་གི་ལུགས་སྟོན་པར་འདོད་པ་ནི་སྤྱི་དོན་དུ་བཀག་ཟིན་ཏོ། །འདིས་དགག་པ་རྟོགས་པའི་ཚད་མ་ལ་མ་ཁྱབ་ཅེ་ན། དེའི་ལན་དུ་རྒྱ་གར་བ་དང་བོད་ཁ་ཅིག །དགག་གཞིའི་དངོས་པོ་ཉིད་དམ། དགག་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཉིད་དམ། རྟོག་པའི་གཟུང་རྣམ་ཉིད་འཇུག་ཡུལ་དུ་སྟོན་པས་སྐྱོན་མེད་ཅེས་པའི་ལན་མཛད་ཀྱང་རྗེ་བཙུན་ས་སྐྱ་པ་ནི། རང་མཚན་ཡོད་མེད་དཔྱོད་ 1-7-86b ཕྱིར་འཐད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། འོག་ཏུ་འཆད་དོ། །འོ་ན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་རང་མཚན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པའི་འོག་ཏུ་སྔོན་པོའི་སྤྱི་འཛིན་པ་ཡི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། ཚད་མ་ཡིན་པ་ཐོབ་པར་ཐལ། མ་ཤེས་དོན་གྱི་གསལ་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྔར་མངོན་སུམ་གྱིས་མ་ཤེས་པའི་སྤྱི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། སྔོན་པོའི་སྤྱི་གསར་དུ་ཤེས་པ་ཡིན་ཀྱང་མ་ཤེ
Chinese
因为对于所认识的对象不会产生欺骗，所以才使用‘量’（pramana， प्रमाण， pramāṇa， 有效认知）这个术语。那么，这种确定性的认识是依靠自身的力量产生，还是依靠他者的力量产生呢？ 如颂云：‘二境与二自证，比量皆由自力定，初现及意不专注，易误解者由他定。’ 应当如是理解。西藏大多数人认为，前者只表明自力确定，后者只表明他力确定，这似乎是没有区分将什么作为自力确定和他力确定的基础。并且，似乎也不明白自力确定和他力确定的‘量’，仅仅是普遍使用的‘量’。 这里所说的，与蒋扬·萨迦派（'jam dbyangs sa skya pa）的说法没有不同。并且，这里也要区分认识的部分是意义上的区分，而不是术语上的区分；以及‘量’本身是意义上的区分，而不是术语上的区分，这一点在总义中已经阐述过了。 那么，如果认识依靠自身，不欺骗依靠术语，那么‘量’的论著岂不是变得没有意义了吗？‘量’的论著并非没有意义，因为如果不了解普遍使用的‘量’的定义，就无法证明薄伽梵（bcom ldan，भगवन्，bhagavan，世尊）是‘量’，因此，它具有消除对‘量’和‘量’的定义的无知，并使人正确理解的作用。 第二，驳斥与自宗其他观点相矛盾之处。 那么，如果与法称（Dharmakirti）论著的某些部分中‘不了解的意义的显现’相矛盾，该如何是好？这并不矛盾，因为‘不了解的意义的显现’与前者意义相同，因此是‘量’的定义。拉（Lha）将定义视为其他，嘉（rGyan）将定义和所定义视为其他，这在《理滴论》（Rigs gter）中已被驳斥。有些人认为，前者表明法称的自宗，后者表明陈那（Dignāga）的宗派，这在总义中已被驳斥。 这是否涵盖了对否定的认知（rtogs pa'i tshad ma）？对此，印度人和一些藏人回答说：‘是否是所否定的事物本身？是否是否定之法的本身？或者，是否是认知的所取境本身作为所认识的对象来显示，因此没有过失。’然而，至尊萨迦派说：‘为了辨别自相有无而合理。’这将在下文阐述。 那么，对于蓝色等自相，在以现量认知其自身之后，认知蓝色的总相的识，是否因此成为‘量’？因为它是‘不了解的意义的显现’，因为它认知了先前未以现量认知的总相？即使它是新认知的蓝色的总相，但它不是不了解的意义的显现。
English
Because it is certain that there is no deception regarding the object of cognition, the term 'pramana' (प्रमाण, pramāṇa, valid cognition) is used. So, does this definitive cognition arise by its own power or by the power of others? As it is said: 'Two objects and two self-cognitions, inferences are all determined by self-power, initial appearances and unfocused minds, those prone to error are determined by others.' It should be understood as such. Most Tibetans believe that the former only indicates self-determination, and the latter only indicates other-determination, which seems to be without distinguishing the basis on which to establish self-determination and other-determination. Furthermore, it seems that they do not understand that the 'pramana' of self-determination and other-determination is merely the 'pramana' that is universally used. What is said here is no different from the explanation of Jamyang Sakya. Furthermore, here it is also important to distinguish that the aspect of cognition is a distinction in meaning, not a distinction in terminology; and that 'pramana' itself is a distinction in meaning, not a distinction in terminology, which has already been explained in the general meaning. So, if cognition relies on itself and non-deception relies on terminology, then wouldn't the treatises on 'pramana' become meaningless? The treatises on 'pramana' are not meaningless, because if one does not understand the definition of 'pramana' that is universally used, one cannot prove that the Bhagavan (भगवन्, bhagavan, Blessed One) is 'pramana', therefore, it has the purpose of eliminating ignorance about 'pramana' and the definition of 'pramana', and enabling people to understand it correctly. Second, refuting contradictions with other views of one's own school. So, what if it contradicts the 'manifestation of an unknown meaning' in some parts of Dharmakirti's treatises? It does not contradict, because the 'manifestation of an unknown meaning' has the same meaning as the former, therefore it is the definition of 'pramana'. Lha considers the definition to be other, and Gyan considers the definition and the defined to be other, which has been refuted in the Rigs gter. Some people think that the former indicates Dharmakirti's own system, and the latter indicates Dignāga's school, which has been refuted in the general meaning. Does this cover the cognition of negation? To this, Indians and some Tibetans answer: 'Is it the negated thing itself? Is it the thing of the negated dharma itself? Or, is it the apprehended aspect of cognition itself that appears as the object of cognition, therefore there is no fault.' However, the venerable Sakya says: 'It is reasonable to distinguish whether self-character exists or not.' This will be explained below. So, for self-characters such as blue, after directly cognizing its own nature with direct perception, does the consciousness that cognizes the general characteristic of blue therefore become 'pramana'? Because it is the 'manifestation of an unknown meaning', because it cognizes the general characteristic that was not previously cognized by direct perception? Even if it is a newly cognized general characteristic of blue, it is not the manifestation of an unknown meaning. --------------------------------------------------------------------------------