Tibetan
ས་དོན་གྱི་གསལ་བྱེད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡོད་མེད་གང་རུང་སྔར་མི་ཤེས་པ་གསར་དུ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་མཚན་ཉིད་དེའི་དགོངས་པ་སྟེ་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཆོས་ཅན། ཀུན་ཏུ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་ཡིན་ན། ཁྱོད་ཡོད་མེད་གང་རུང་དུ་ཤེས་པ་དགོས་ཏེ། དེས་དྲངས་པའི་ངེས་ཤེས་དེས་ཁྱོད་ཡོད་མེད་གང་རུང་ལ་དཔྱད་པ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ དེ་ཉིད་སྐབས་ཀྱི་དོན་ལ་སྦྱར་བ། གསུམ་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། སྐྱེས་བུ་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གདུལ་བྱའི་དོན་ལ་མི་སླུ་བ་དེ་ངོ་བོར་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བོད་ཕལ་ཆེར་མཚན་ཉིད་གཉིས་ཀ་ལྡན་པའི་དོན་དུ་འཆད་པ་ནི་གཞུང་སྔ་མས་མདོའི་མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་ཚད་མའི་དོན་ངོས་བཟུང་ནས་གཞུང་ཕྱི་མས་གཞུང་གཞན་དང་འགལ་བ་སྤོང་བའི་དོན་མ་རྟོགས་པའོ། ། ༈ གྱུར་པ་སྨོས་པའི་དགོས་པ་བཤད་པ། གཉིས་པ་གྱུར་པ་སྨོས་པའི་དགོས་པ་བཤད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རང་བྱུང་དགག་ཕྱིར་གྱུར་པ་སྨོས། །ཚད་མ་ཐབས་ལ་ལྟོས་པ་གྲུབ། །རང་བྱུང་དགག་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། ། ༈ རང་བྱུང་དགག་ཕྱིར་གྱུར་པ་སྨོས་པ། དང་པོ་ནི་ཚད་མ་ཡིན་ཞེས་བསྟོད་པས་ཆོག་མོད་ཅིའི་ཕྱིར་གྱུར་པ་སྨོས་ཤེ་ན། མདོའི་མཆོད་བརྗོད་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་གསུངས་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ 1-7-87a ཡོད་དེ། རང་རྒྱུ་ལས་མ་སྐྱེས་པ་རང་བྱུང་གི་ཚད་མ་ཡོད་པ་ནི་བཟློག་པའི་དོན་དུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ༈ ཚད་མ་ཐབས་ལ་ལྟོས་པ་གྲུབ་པ། གཉིས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ལ་ནན་ཏན་མཛད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཚད་མ་ཡིན་པར་རིགས་ཏེ། སྐྱེས་བུ་ཚད་མ་གང་ཞིག །རང་བྱུང་གི་ཚད་མ་བཀག་ཟིན་པ་དེའི་ཕྱིར། ༈ རང་བྱུང་དགག་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ། གསུམ་པ་ལ་བཞི་སྟེ། རྟག་པ་རང་བྱུང་ཚད་མ་དགག །མི་རྟག་རང་བྱུང་ཚད་མ་དགག །རང་བྱུང་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག །རང་བྱུང་ཉིད་ཀྱི་བྱེད་ལས་དགག་པའོ། ། ༈ རྟག་པ་རང་བྱུང་ཚད་མ་དགག་པ། དང་པོ་ནི། ཚད་མ་རྟག་པ་དགག་པའི་དོན་དུ་གྱུར་པ་སྨོས་པ་མི་རིགས་ཏེ། དབང་ཕྱུག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་རྟག་པ་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དབང་ཕྱུག་ཆོས་ཅན། ཚད་མ་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། དངོས་པོ་ཡོད་པ་རྟོགས་པ་ཁོ་ན་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཤེས་བྱའི་དངོས་པོ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་དེ་ནི་མི་བརྟན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། གལ་ཏེ་ཚད་མ་མི་རྟག་ནའང་ཚད་མ་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུ་རྟག་ལ་དེ་ལས་ཚད་མ་སྐྱེའོ་ཞེ་ན། དུས་རིམ་བཞིན་སྐྱེ་བ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་དག་ནི་ཆོས་ཅན། སྐྱེས་བུ་རྟག་པ་ལས་སྐྱེས་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་མི་འཐད་པར་ཐལ། སྐྱེས་བུ་རྟག་པ་དེས་ཁྱོད་བསྐྱ
Chinese
因为‘不变’不是意义的显现，凡是先前不知道的，无论其自性存在与否，新产生的认知，都是 प्रमाण (pramāṇa，量)的自性，这是自性的意图和意义。为什么呢？因为自性，作为有法，是普遍共许的 प्रमाण (pramāṇa，量)，你需要知道它存在与否，因为由此产生的定解会考察它的存在与否。 将此应用于具体情况： 第三，世尊是有法，是真正的士夫 प्रमाण (pramāṇa，量)，因为他是具有不欺骗所化众生之本性的士夫。大多数藏人认为这是具备两种自性的意义，这是因为早期的论著确定了经部赞颂中的 प्रमाण (pramāṇa，量)的意义，而后期的论著没有理解避免与其他论著相违背的意义。 解释说明‘转变’的必要性： 第二，解释说明‘转变’的必要性有三点：为了遣除自生而说‘转变’，证明 प्रमाण (pramāṇa，量)依赖于方便，详细解释遣除自生。 为了遣除自生而说‘转变’： 第一，仅仅赞颂为 प्रमाण (pramāṇa，量)就足够了，为什么还要说‘转变’呢？因为经部赞颂中说‘转变’是有必要的，因为要遣除不从自身因产生的自生 प्रमाण (pramāṇa，量)。 证明 प्रमाण (pramāṇa，量)依赖于方便： 第二，世尊是有法，因为他依赖于对如实不颠倒的 సాధన (sādhana，方便)的精勤而成为 प्रमाण (pramāṇa，量)是合理的，因为任何士夫 प्रमाण (pramāṇa，量)都已经遮止了自生 प्रमाण (pramāṇa，量)。 详细解释遣除自生： 第三，有四点：遣除常法自生 प्रमाण (pramāṇa，量)，遣除无常法自生 प्रमाण (pramāṇa，量)，遣除存在自生的论证，遣除自性本身的作用。 遣除常法自生 प्रमाण (pramāṇa，量)： 第一，为了遣除常法 प्रमाण (pramāṇa，量)而说‘转变’是不合理的，因为自在天是自性成就的常法 प्रमाण (pramāṇa，量)。自在天是有法，不是常法 प्रमाण (pramāṇa，量)，因为只有对存在事物的认知才是 प्रमाण (pramāṇa，量)，并且作为所知事物的无常性，其有境的认知也是不稳定的。如果 प्रमाण (pramāṇa，量) 是无常的，但 प्रमाण (pramāṇa，量) 的士夫是常法，并且 प्रमाण (pramāṇa，量) 从他那里产生呢？那么，依次产生的 प्रमाण (pramāṇa，量) 是有法，从常法士夫那里产生是不合理的，因为不合理，常法士夫会使你...
English
Because 'transformation' is not the manifestation of meaning, whatever is newly known, whether its own nature exists or not, that was previously unknown, is the nature of प्रमाण (pramāṇa, valid cognition), because that is the intention and meaning of the nature. Why? Because the self-nature, as the subject, is a universally accepted प्रमाण (pramāṇa, valid cognition), you need to know whether it exists or not, because the definitive knowledge that arises from it examines its existence or non-existence. Applying this to the specific case: Third, the Bhagavan is the subject, is the very person प्रमाण (pramāṇa, valid cognition), because he is the person who possesses the nature of not deceiving those to be tamed. Most Tibetans explain this as the meaning of possessing both natures, because the earlier treatises identified the meaning of प्रमाण (pramāṇa, valid cognition) in the homage of the Sutra, and the later treatises did not understand the meaning of avoiding contradiction with other treatises. Explaining the necessity of mentioning 'transformation': Second, explaining the necessity of mentioning 'transformation' has three points: 'Transformation' is mentioned to refute self-origination, proving that प्रमाण (pramāṇa, valid cognition) depends on means, and explaining the refutation of self-origination in detail. Mentioning 'transformation' to refute self-origination: First, it would be sufficient to praise it as प्रमाण (pramāṇa, valid cognition), why mention 'transformation'? Because it is necessary that 'transformation' is mentioned in the homage of the Sutra, because it is to refute the self-originated प्रमाण (pramāṇa, valid cognition) that does not arise from its own cause. Proving that प्रमाण (pramāṇa, valid cognition) depends on means: Second, the Bhagavan is the subject, because it is reasonable that he is प्रमाण (pramāṇa, valid cognition) by relying on diligence in the साधन (sādhana, means) that is not inverted, because any person प्रमाण (pramāṇa, valid cognition) has already refuted the self-originated प्रमाण (pramāṇa, valid cognition). Explaining the refutation of self-origination in detail: Third, there are four points: refuting the permanent self-originated प्रमाण (pramāṇa, valid cognition), refuting the impermanent self-originated प्रमाण (pramāṇa, valid cognition), refuting the argument for the existence of self-origination, and refuting the function of self-nature itself. Refuting the permanent self-originated प्रमाण (pramāṇa, valid cognition): First, it is unreasonable to mention 'transformation' in order to refute the permanent प्रमाण (pramāṇa, valid cognition), because Īśvara is the permanent प्रमाण (pramāṇa, valid cognition) that is established by its own nature. Īśvara is the subject, it is not the permanent प्रमाण (pramāṇa, valid cognition), because only the cognition of existing things is प्रमाण (pramāṇa, valid cognition), and as the impermanence of knowable things, the cognition of its object is also unstable. If प्रमाण (pramāṇa, valid cognition) is impermanent, but the person of प्रमाण (pramāṇa, valid cognition) is permanent, and प्रमाण (pramāṇa, valid cognition) arises from him? Then, the प्रमाण (pramāṇa, valid cognition) that arises in sequence is the subject, it is unreasonable to arise from the permanent person, because it is unreasonable, the permanent person will make you... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ེད་པ་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟག་པ་དེ་རྐྱེན་གྱི་རྣམ་པ་འགས་ཕན་གདགས་བྱ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ མི་རྟག་རང་བྱུང་ཚད་མ་དགག་པ། གཉིས་པ་ནི་གལ་ཏེ་དབང་ཕྱུག་མི་རྟག་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པ་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ནའང་། དབང་ཕྱུག་དེ་འདྲ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཡོད་ངེས་ཀྱི་ཐ་སྙད་དོན་མཐུན་མི་རུང་སྟེ། ཁྱོད་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་ 1-7-87b མ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ རང་བྱུང་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པ། གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདོད་པ་བརྗོད། དེ་དགག་པའོ། ། ༈ འདོད་པ་བརྗོད་པ། དང་པོ་ནི་དབང་ཕྱུག་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་མེད་པ་མ་གྲུབ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་གནས་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཅན། ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་བློ་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཡིན་ཏེ། སྡོད་ཅིང་འཇུག་པའི་ཕྱིར། སྟེའུ་བཞིན། དབྱིབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་གཞལ་ཡས་ཁང་བཞིན། དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དགྲ་སྟ་བཞིན། ལ་སོགས་པ་གྲངས་དང་ཚད་དང་ལྡན་པ་དག་དེ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ལ། ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་བློ་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུ་ནི་དབང་ཕྱུག་ལས་འོས་མེད་དོ་ཞེ་ན། ༈ དེ་དགག་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བསྒྲུབ་བྱའི་དོན་ལ་བརྟགས་ནས་དགག །སྒྲུབ་པར་བྱེད་ལ་བརྟགས་ནས་དགག་པའོ། ། ༈ བསྒྲུབ་བྱའི་དོན་ལ་བརྟགས་ནས་དགག་པ། དང་པོ་ནི། སྡོད་འཇུག་སོགས་ཆོས་ཅན། འཇིག་རྟེན་གྱི་གནས་ལུས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་བློ་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུ་སྔོན་དུ་སོང་བར་བསྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་མིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་གནས་ལུས་རྣམས་ལ་སྐྱེས་བུའི་བློ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཙམ་དུ་བསྒྲུབས་ན་འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་ལས་ལས་སྐྱེ་ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སངས་རྒྱས་པའི་འདོད་པ་གྲུབ་པའི་སྟེ་གྲུབ་ཟིན་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་ལ། དབང་ཕྱུག་གིས་བྱས་པར་བསྒྲུབས་ན་དཔེ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ སྒྲུབ་པར་བྱེད་ལ་བརྟགས་ནས་དགག་པ། གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། སྒྲུབ་བྱེད་སྤྱི་ཙམ་འཁྲུལ་པར་བསྟན། །བྱེ་བྲག་དབྱིབས་ལྡན་བརྟགས་ནས་དགག །ཚུལ་དེས་རིགས་ཅན་གཞན་ཡང་ཁེགས། །དེ་ཡིས་གྲུབ་པའི་འཕྲོས་དོན་བཤད་པའོ། ། ༈ སྒྲུབ་བྱེད་སྤྱི་ཙམ་འཁྲུལ་པར་བསྟན་པ། དང་པོ་ནི། ཡང་ན་སྡོད་འཇུག་སོགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་ 1-7-88a འཇིག་རྟེན་གྱི་གནས་ལུས་དབང་ཕྱུག་གིས་བྱས་པར་སྒྲུབ་པའི་ཁྱབ་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་དབང་ཕྱུག་ཉིད་ཀྱིས་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར། ༈ བྱེ་བྲག་དབྱིབས་ལྡན་བརྟགས་ནས་དགག་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དབྱིབས་ཀྱི་དོན་ལ་བརྟགས་ནས་དགག །དབྱིབས་ཀྱི་མིང་ལ་བརྟགས་ནས་དགག་པའོ། ། ༈ དབྱིབས་ཀྱི་དོན་ལ་བརྟགས་ནས་དགག་པ། དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཁྱད་པར་ཅན་དབྱིབས་མ་གྲུབ་ལྟར་
Chinese
因为常法不应依赖于因缘，常法不会受到任何因缘的影响。 驳斥自生量： 第二，如果自在天是不变的，并且本质上是真实存在的，那么它在任何时候都是有效的量。然而，这样的自在天，作为有法，你不能与‘存在’这个词相符，因为没有能证明你存在的量。 驳斥自在天存在的论证： 第三部分分为两点：陈述观点，以及驳斥该观点。 陈述观点： 首先，没有能证明自在天存在的量是不成立的。因为世间的位置、身体、受用等，都是卓越智慧者事先安排好的，因为它们是安住和运行的，就像柱子一样；因为它们具有形状的差异，就像宫殿一样；因为它们具有作用，就像斧头一样。诸如此类具有数量和度量的东西，都是证明自在天存在的理由。卓越智慧者只能是自在天。 驳斥该观点： 第二部分分为两点：通过分析所要证明的意义进行驳斥，以及通过分析能证明的理由进行驳斥。 通过分析所要证明的意义进行驳斥： 首先，安住和运行等，作为有法，并不能确凿地证明世间的位置是由卓越智慧者事先安排好的。如果仅仅证明了世间的位置是由人的智慧事先安排好的，那么就变成了证明佛教徒的观点，即世界是由业产生的，这变成了重复证明已经证明的事情。如果证明是由自在天创造的，那么例子就不成立。 通过分析能证明的理由进行驳斥： 第二部分分为四点：指出一般的理由是错误的，通过分析具体的形状进行驳斥，以同样的方式排除其他同类事物，以及解释由此得出的结论。 指出一般的理由是错误的： 首先，安住和运行等，作为有法，你对世间的位置是由自在天创造的这一普遍性表示怀疑，因为它们不一定是自在天创造的。 通过分析具体的形状进行驳斥： 第二部分分为两点：通过分析形状的意义进行驳斥，以及通过分析形状的名称进行驳斥。 通过分析形状的意义进行驳斥： 第一部分分为三点：没有确立具有差异性的形状
English
Because permanence should not depend on conditions, and permanence is not affected by any aspect of conditions. Refuting the Self-Arisen Valid Cognition: Secondly, if Ishvara (自在天) is permanent and established by its own nature, then it is a valid cognition at all times. However, such an Ishvara (自在天), as a subject, you cannot be consistent with the term 'exists' because there is no valid cognition that proves your existence. Refuting the Proof of the Existence of the Self-Arisen: The third part has two points: stating the position and refuting it. Stating the Position: Firstly, the absence of a valid cognition to prove Ishvara (自在天) is not established. Because the world's position, body, enjoyment, etc., are preceded by an excellent intelligent being, because they abide and function, like a pillar; because they possess differences in shape, like a palace; because they are capable of action, like an axe. Such things that possess number and measure are the reasons for proving it. The excellent intelligent being can only be Ishvara (自在天). Refuting It: The second part has two points: refuting by examining the meaning to be proven, and refuting by examining the means of proof. Refuting by Examining the Meaning to be Proven: Firstly, abiding and functioning, etc., as a subject, are not valid reasons for proving that the world's position is preceded by an excellent intelligent being. If it is merely proven that the world's position is preceded by human intelligence, then it becomes proving the Buddhist's view that the world arises from karma, which becomes proving what has already been proven. If it is proven that it is created by Ishvara (自在天), then the example is not established. Refuting by Examining the Means of Proof: The second part has four points: showing that the general reason is mistaken, refuting by examining the specific shape, excluding other similar things in the same way, and explaining the implications of what is established by it. Showing That the General Reason is Mistaken: Firstly, abiding and functioning, etc., as a subject, you doubt the pervasiveness of the world's position being created by Ishvara (自在天), because they are not necessarily created by Ishvara (自在天) alone. Refuting by Examining the Specific Shape: The second part has two points: refuting by examining the meaning of shape, and refuting by examining the name of shape. Refuting by Examining the Meaning of Shape: The first part has three points: the shape with differences is not established --------------------------------------------------------------------------------