Tibetan
ིས་ལས་ཀྱི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པར་བྱས་ནས་དེ་སྡུག་བསྔལ་གཅིག་མྱོང་བའམ་དཀའ་ཐུབ་གཅིག་གིས་ཟད་པར་བྱེད་ཅེ་ན། དཀའ་ཐུབ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཆ་སྤུ་འཐོགས་པ་ལྟ་བུ་འགས་ལས་ཐམས་ཅད་སྤོང་བའམ། ཡང་ན་ཉོན་མོངས་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཀུན་སྤོང་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱིས་ལས་ཀྱི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་གཅིག་དུ་འདྲེས་པར་བྱས་ནས་དེ་སྡུག་བསྔལ་གཅིག་གམ་དཀའ་ཐུབ་གཅིག་གིས་ཟད་པར་བྱེད་པ་གང་ཞིག །ཁྱོད་ཉོན་མོངས་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ལས་གཞན་དུ་འདོད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མ་གྲུབ་སྟེ། ཉོན་མོངས་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཡིན་ཅེ་ན། དཀའ་ཐུབ་ 1-7-146a དེ་ནི་ཆོས་ཅན། འདིས་ལས་རྣམས་ཀྱི་ནུས་པ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པ་དང་ཟད་པ་སོགས་བྱེད་ནུས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ལས་ངན་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ ལས་འཛད་འདོད་དང་འགལ་བ་སྤོང་བ། གསུམ་པ་ནི། ཁྱེད་ཀྱང་བདག་མེད་མཐོང་བས་དེའི་འབྲས་བུ་ལས་ཀྱང་ཟད་པར་འདོད་པ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་ལས་འཛད་པའི་གཉེན་པོ་མེད་ཅེ་ན། བདག་མེད་མཐོང་བའི་ལམ་དེ་ཆོས་ཅན། གང་ཡང་སྐྱོན་སྲེད་པ་རྣམས་འགོག་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཡིན་ཏེ། སྲེད་པ་སྔ་མ་ལས་མ་འོངས་པ་ན་སྲེད་པ་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བར་འདོད་པའི་ཉེས་པ་སྲེད་པ་ཕྱི་མའི་ས་བོན་བཅོམ་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་བདག་མེད་མཐོང་བའི་ལམ་ཆོས་ཅན། སྲེད་པ་ཕྱི་མ་དེས་བསྐྱེད་པའི་ལས་འཇོམས་པ་ལ་ནུས་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་གྱི་ཇི་ལྟར་ན་སྔར་བྱས་ཟིན་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཉམས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། སྲེད་པས་བྱས་པའི་ལས་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ ལས་ཉོན་རྒྱུ་འབྲས་མཚུངས་པ་སྤོང་བ། བཞི་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་ལས་ལས་འབྱུང་བས་ཉོན་མོངས་ཡོད་ན་མི་གྲོལ་བ་བཞིན་དུ་ལས་ལས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་འབྱུང་བས་ལས་ཡོད་ན་ཡང་མི་གྲོལ་བར་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་སྤངས་པའི་ལས་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་ཉེས་པ་ཉོན་མོངས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ལ་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། སྐྱོན་ཉོན་མོངས་དང་ལྡན་ན་ལས་བྱེད་པར་འགྱུར་གྱི། བཟློག་པ་མི་ལྡན་པ་ལས་ལས་དང་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བ་མིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མ་གྲུབ་སྟེ། ལས་བཟང་ངན་ལས་བདེ་སྡུག་སྐྱེ། དེ་ལས་ཆགས་སྡང་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདག་ལྟ་སྤངས་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཀྱང་འདོད་དང་ཞེ་སྡང་སོགས་ 1-7-146b སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ལོག་པའི་རྣམ་རྟོག་ང་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་མེད་པར་ནིའོ། ། ༈ དེ་ལས་བདེར་གཤེགས་གྲུབ་པའི་ཚུལ། གཉིས་པ་དེ་ལས་བདེར་གཤེགས་གྲུབ་པའི་ཚུལ་ནི། བདེན་བཞི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པའི་སྐྱོབ་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་ལས་ཁྱོད་དང་ལྡན་པའི་སྟོ
Chinese
如果将所有业力的力量混合在一起，并通过一次痛苦或一次苦行来耗尽它们，会怎么样呢？苦行者，因为你放弃了所有的业，就像从烦恼中挑出一根痛苦的毛发一样，或者你会完全放弃，而不依赖于烦恼的痛苦。因为你将所有业力的力量混合在一起，并通过一次痛苦或一次苦行来耗尽它们。因为你想要烦恼，也就是痛苦之外的东西。如果这不成立，如果它本身就是烦恼，也就是痛苦，那么，苦行者，这不会使业力的力量混合在一起并耗尽它们等等。因为它是恶业的果报。 第三，反驳与想要耗尽业力相矛盾的观点：如果你也想通过看到无我来耗尽业力及其果报，那么为什么没有耗尽业力的对治法呢？看到无我的道路，是阻止贪爱的手段，因为它摧毁了未来贪爱的种子，也就是想要从先前的贪爱中产生未来贪爱的过患。因此，看到无我的道路，能够摧毁由未来贪爱所产生的业力，但它如何能够使先前所造的业的果报消失呢？它不会消失，因为由贪爱所造的业一定会产生果报。 第四，反驳业和烦恼的因果相同：就像烦恼产生业，如果烦恼存在就不会解脱一样，业也产生烦恼，如果业存在也不会解脱，是相同的吗？断除了烦恼的业，不会从你那里产生烦恼的过患，因为你没有烦恼。这是周遍的，如果具有烦恼的过患，就会造业，反之，没有烦恼就不会产生业和烦恼。如果这不成立，善恶业产生苦乐，从苦乐产生贪嗔，那么，断除了我见的补特伽罗，也不会从苦乐中产生欲望和嗔恨等等，因为没有颠倒的分别念，执着于我和我所。 第二，从那之中成立善逝的方式：如实宣说四谛的救护者，你作为理由被提出，从你和具有你的导师那里，成立了导师。
English
If all the power of karma is mixed together and exhausted by one suffering or one asceticism, what happens? Ascetic, because you abandon all karma, like picking a hair of suffering from afflictions, or you will completely abandon, without relying on the suffering of afflictions. Because you mix all the power of karma together and exhaust it through one suffering or one asceticism. Because you want afflictions, that is, something other than suffering. If this is not established, if it is itself affliction, that is, suffering, then, ascetic, this will not make the power of karma mix together and exhaust them, etc. Because it is the result of bad karma. Third, refuting the contradiction with wanting to exhaust karma: If you also want to exhaust karma and its results by seeing selflessness, then why is there no antidote to exhausting karma? The path of seeing selflessness is a means of preventing craving, because it destroys the seeds of future craving, that is, the fault of wanting to generate future craving from previous craving. Therefore, the path of seeing selflessness is able to destroy the karma generated by future craving, but how can it make the results of previously created karma disappear? It will not disappear, because the karma created by craving will definitely produce results. Fourth, refuting that the cause and effect of karma and afflictions are the same: Just as afflictions generate karma, and if afflictions exist, there will be no liberation, karma also generates afflictions, and if karma exists, there will be no liberation, is it the same? The karma that has abandoned afflictions will not produce the fault of afflictions from you, because you have no afflictions. This is pervasive, if there is the fault of afflictions, karma will be created, conversely, without afflictions, karma and afflictions will not arise. If this is not established, good and bad karma produce happiness and suffering, from happiness and suffering arise desire and hatred, then, the person who has abandoned the view of self will not generate desire and hatred etc. from happiness and suffering, because there is no inverted discrimination, clinging to I and mine. Second, the way to establish the Sugata from that: The protector who truly proclaims the Four Noble Truths, you are put forward as a reason, from you and the teacher who possesses you, the teacher is established. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ན་པ་དེ་ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ཉིད་མཁྱེན་པ་དང་། མཁྱེན་པ་སླར་མི་ལྡོག་པས་བརྟན་པ་དང་། ཤེས་བྱ་ཇི་སྙེད་པ་མ་ལུས་པའི་ཁྱད་པར་མཁྱེན་པ་སྟེ་ཆོས་གསུམ་ལྡན་གྱི་མཁྱེན་པ་དང་ལྡན་པར་གྲུབ་སྟེ། ཁྱོད་རང་རྒྱུ་ཆོས་གསུམ་ལྡན་གྱི༷་མཁྱེན༷་པ༷་དེའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་སྔར་བདེར་གཤེགས་སྤངས་པའི་དོན་དུ་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། སུ་ག་ཏ་ཅེས་པའི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྟོགས་པའི་དོན་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ན་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་དོན་དུ་བཤད་དུ་རུང་སྟེ། ཁྱོད་རྐྱེན་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་རྟོགས་པ་ཁྱད་པར་གསུམ་ལྡན་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཐུབ་པ་ཆོས་ཅན། ཕྱི་རོལ་པའི་ཆགས་བྲལ་དང་། སློབ་པ་རྒྱུན་ཞུགས་སོགས་དང་། མི་སློབ་པ་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པ་ལས་ལྷག་པར་གྲུབ་སྟེ། སྒྲུབ་བྱེད་རིམ་པ་ལྟར། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། བརྟན་པ་དང་། མ་ལུས་པར་མཁྱེན་པ་གསུམ་མངའ་བ་དེའི་ཕྱིར། ༈ དེ་ལས་སྟོན་པ་གྲུབ་པའི་ཚུལ། གསུམ་པ་དེ་ལས་སྟོན་པ་གྲུབ་པའི་ཚུལ་ནི། ཐུབ་པ་ཆོས་ཅན། གཞན་གྱི་དོན་མཁྱེན་པའི་ཐབས་ལ་སྦྱོར་ཞིང་གོམས་པར་མཛད་པ་དེ་ཉིད་ལ་འབྲས་དུས་ཀྱི་སྟོན་པའི་མིང་གིས་བཏགས་པ་དེ་སྔོན་དུ་སོང་བར་གྲུབ་སྟེ། མཁྱེན་པ་ཁྱད་པར་གསུམ་ལྡན་མངའ་བ་དེའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ དེ་ལས་བརྩེ་བ་གྲུབ་པའི་ཚུལ། བཞི་པ་དེ་ལས་བརྩེ་བ་གྲུབ་པའི་ཚུལ་ནི་ཐུབ་པ་ཆོས་ཅན། གཞན་ལ་བརྩེ་བ་དང་ལྡན་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དོན་དུ་ཐབས་ 1-7-147a རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་གོམས་པར་མཛད་པ་དེ་ལས་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་དང་། རང་དོན་སྤངས་རྟོགས་ཕུན་ཚོགས་གྲུབ་ཀྱང་གཞན་དོན་གྱི་ངོར་ཆོས་སྟོན་པའི་མཛད་པ་མི་འདོར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ དེས་ན་ནན་ཏན་བྱས་པར་གྲུབ་པ། ལྔ་པ་དེས་ན་ནན་ཏན་བྱས་པར་གྲུབ་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། ཚད་མའི་ཐབས་ལ་ནན་ཏན་བྱས་པས་རྣམ་གྲོལ་དོན་གཉེར་ལ་སྐྱེས་བུ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་བརྩེ་བ་ཆེན་པོ་མངའ་བས་ལེགས་པ་སྟེ་ཕན་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་མངའ་བ་ལས་བདེན་པ་གསུང་བར་མཛད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དང་བཅས་ཤིང་། དེ་ལྟར་གསུང་བར་ཡང་མངོན་སྦྱོར་ཏེ་བརྩོན་པ་དང་ལྡན་པ་དེས་ནའོ། ། ༈ ཚད་མས་བསྟོད་པའི་དགོས་པ་བཤད་པ། གསུམ་པ་ཚད་མས་བསྟོད་པའི་དགོས་པ་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཚད་མ་གྲུབ་པ་དགོས་པར་བསྟན། །རྗེས་དཔག་ཚད་མ་གྲུབ་པའི་ཚུལ་ལོ། ། ༈ ཚད་མ་གྲུབ་པ་དགོས་པར་བསྟན་པ། དང་པོ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཡོན་ཏན་ཚད་མེད་པ་མངའ་བ་ལས་ཚད་མ་ཉིད་ཀྱིས་བསྟོད་པའི་དགོས་པ་ཅི་ཞེ་ན། ཚད་མར་གྱུར་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཡོན་ཏན་གྱི་དངོས་པོས་སྟོན་པ་ལ་བསྟོད་པ་ནི་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེའི་བསྟན་པ་ཉིད་ལས་ནི་ཚད་མའི་རྣམ་བཞག་དེ་ཉིད་གྲུབ་པ་ཡིན་གྱི། ཕྱོགས་གླང་ག
Chinese
因此，具备三种功德的智慧，即如实了知法性，了知后不再退转而稳固，以及了知一切所知事物的差别。因为您是具备这三种功德的智慧的果，那么，如果有人问，这是否与之前所说的‘善逝已舍弃’相矛盾呢？‘苏嘎达’（藏文：སུ་ག་ཏ་，梵文天城体：सुगत，梵文罗马拟音：Sugata，汉语字面意思：善逝）这个词，因为您具备三种觉悟的功德，所以可以解释为‘善逝’，因为您通过不同的因缘而证悟了这三种殊胜的功德。因此，能仁（释迦牟尼佛）超越了外道断除贪欲者、须陀洹等有学之人，以及阿罗汉等无学之人，因为他具有如实了知真如、稳固不退转、以及了知一切事物的功德。 从以上可以证明导师的成立： 第三，从以上可以证明导师的成立。能仁（释迦牟尼佛），因为他将了知利益他人的方法付诸实践并使之熟练，因此被称为‘导师’，这是早已成立的。因为他具有三种殊胜的智慧。 从以上可以证明慈悲的成立： 第四，从以上可以证明慈悲的成立。能仁（释迦牟尼佛）具备慈悲，因为他为了利益他人而熟练掌握了广大的方便法门，并且即使已经成就了自利的圆满觉悟，也没有放弃为了利益他人而说法的事业。 因此可以证明他精进不懈： 第五，因此可以证明他精进不懈。薄伽梵（释迦牟尼佛），因为他精进于正量的方法，从而成为寻求解脱的士夫的正量，因为他具有伟大的慈悲，从而宣说利益和真理，并且在宣说这些时，他也是精进不懈的。 解释以正量赞叹的必要： 第三，解释以正量赞叹的必要，分为两部分：揭示成立正量的必要；以及成立比量为正量的方式。 揭示成立正量的必要： 第一，如果有人问，薄伽梵（释迦牟尼佛）具有无量的功德，那么以正量赞叹的必要是什么呢？以正量来赞叹如此功德的导师，是有必要的，因为薄伽梵（释迦牟尼佛）的教法本身就成立了正量的体系，而不是陈那（Dignāga）的。
English
Therefore, the wisdom possessing three qualities—knowing the nature of reality as it is, being stable and irreversible after knowing, and knowing the distinctions of all knowable objects without exception—is established as possessing wisdom with three qualities. Because you are the result of that wisdom with three qualities, if someone asks, 'Doesn't this contradict what was previously said about the Sugata having abandoned?' The term 'Sugata' (藏文：སུ་ག་ཏ་，梵文天城体：सुगत，梵文罗马拟音：Sugata，汉语字面意思：Well-Gone), because you possess three qualities of realization, can be explained as 'Well-Gone,' because you engage in the three special qualities of realization through different conditions. Therefore, the Thuba (Shakyamuni Buddha) is established as superior to outsiders who are free from attachment, learners such as Stream-Enterers, and non-learners such as Arhats, because he possesses the three qualities of knowing reality as it is, being stable, and knowing everything without exception. From this, the establishment of the Teacher: Third, from this, the establishment of the Teacher: The Thuba (Shakyamuni Buddha), because he applies and becomes accustomed to the means of knowing the benefit of others, is established as having the name 'Teacher' in the time of fruition, because he possesses the three special qualities of wisdom. From this, the establishment of love: Fourth, from this, the establishment of love: The Thuba (Shakyamuni Buddha) is established as possessing love for others, because he becomes accustomed to the vast means for the benefit of others, and because even though he has achieved the perfection of abandoning self-interest and realizing enlightenment, he does not abandon the activity of teaching the Dharma for the sake of others. Therefore, it is established that he made effort: Fifth, therefore, it is established that he made effort: The Bhagavan (Shakyamuni Buddha) is established as a valid person in seeking liberation through effort in the means of valid cognition, because he possesses great love and speaks the truth from goodness and great wisdom, and he also possesses diligence in speaking in that way. Explaining the necessity of praise by valid cognition: Third, explaining the necessity of praise by valid cognition, there are two parts: Showing the necessity of establishing valid cognition; and the way of establishing inference as valid cognition. Showing the necessity of establishing valid cognition: First, if someone asks, 'What is the necessity of praising the Bhagavan (Shakyamuni Buddha) with valid cognition, since he possesses immeasurable qualities?' Praising the teacher with such qualities that have become valid cognition is necessary, because the system of valid cognition itself is established from the teachings of the Bhagavan (Shakyamuni Buddha), not from Dignāga. --------------------------------------------------------------------------------