Tibetan
ི་ལམ་འཁོར་བའི་གཉེན་པོར་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ལ། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་འཇིག་ལྟས་བསྡུས་པའི་མ་རིག་པ་དང་། རྐྱེན་སྲེད་པ་ཡིན་པས་གཞུང་གི་སྐབས་ཀྱང་དེ་དག་གི་གཉེན་པོར་བསྒྲུབ་པའི་སྐབས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བཤད་ཟིན་ལམ་དེ་ཞེས་པས་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ལ་འཁོར་བ་སྤོང་བའི་ནུས་པ་ཡོད་པར་བསྟན་ནས། དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡུལ་གྱི་གནས་ཚུལ་ལ་ཞུགས་པ་དང་། བདག་ལྟ་དང་འཛིན་སྟངས་འགལ་བ་དང་། བདག་ལྟ་འཁོར་བའི་རྩ་བ་ཡིན་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། རྣམ་ཤེས་ཡུལ་འཛིན་པ་ཡི་ཆོས། །ཞེས་སོགས་དང་། གཉིས་པ་ནི། སྟོང་ཉིད་ལྟ་དང་དེ་འགལ་ཕྱིར། །ཞེས་སོགས་དང་། གསུམ་པ་ནི། གང་ཞིག་བདག་མཐོང་དེ་ལ་ནི། །ཞེས་སོགས་སོ། །ལམ་གཞན་བདག་ཆགས་སྐྱོན་བཅས་སུ་ཤེས་པ་དང་། དབང་སོགས་སྡུག་བསྔལ་དུ་བསྒོམ་པ་དང་། དབང་བདག་ཐ་དད་དུ་ཤེས་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ལས་ཡིད་འབྱུང་བ་རྣམས་ནི་བདག་ལྟ་དང་འཛིན་སྟངས་མི་འགལ་བས་བདག་ལྟ་སྤོང་མི་ནུས་ལ། དེས་ན་འཁོར་བའི་གཉེན་པོར་མི་རུང་ཞེས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཆགས་པ་སྐྱོན་བཅས་ན། །ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བསྡུ་བ་ནི། དེ་ཕྱིར་གྲོལ་འདོད་ཐོགས་མེད་པའི། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གོ། །གཉིས་པ་ནི། སྟོན་པའི་སྐབས་དང་། ཀུན་འབྱུང་གི་སྐབས་སུ་སྲེད་པ་ 1-7-144b སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་ངེས་ཀྱི་རྐྱེན་དུ་བསྒྲུབས་པ་ལྟར་སྲེད་པ་མ་སྤངས་ན་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་མི་ནུས་ལ། ལུང་ལས་བཤད་པའི་ཆོ་ག་ནི་རྒྱུ་བདག་འཛིན་ལ་མི་གནོད་པས་འབྲས་བུ་ལོག་སྲེད་སྤོང་མི་ནུས་ཞེས་པ་ནི། ལུང་ནི་དེ་ལྟའི་དངོས་ཡིན་པའི། །ཞེས་སོགས་སོ། །བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ལམ་ནི་རྒྱུ་བདག་འཛིན་སྤོང་བའི་སྒོ་ནས་འབྲས་བུ་སྲེད་པ་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པ་སྤོང་ནུས་སོ་ཞེས་པ་ནི། བདེན་པ་བཞི་ལ་བརྟེན་པ་དང་། །ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བསྡུ་བ་ནི། ལས་དང་ལུས་དག་གནས་ན་ཡང་། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གོ། །ཉོན་མོངས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ལས་ལོགས་སུ་ལས་ལུས་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་མེད་དོ་ཞེས་པ་ནི། ལས་དང་ལུས་དག་སྤང་མིན་ཏེ། །ཞེས་སོགས་རང་ལུགས་ཀྱི་ཐར་ལམ་སྒྲུབ་པ་སྐབས་དོན་གྱི་གཙོ་བོར་བྱས་ནས། གཞན་ལུགས་ཀྱི་ཐར་ལམ་སྐབས་སུ་བབ་པ་འགོག་པའི་ཚུལ་འདི་ལྟ་བུ་ལ་བློ་ཁ་མ་ཕྱོགས་པར་བོད་ཀྱི་ཊཱི་ཀ་བྱེད་པ་དག །བདག་མེད་བསྒོམས་པས་གྲོལ་བའི་ཚུལ། །དེ་ལ་གཞན་གྱི་རྩོད་པ་སྤོང་། །སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་ལམ་དུ་བསྒྲུབ། །བདག་འཛིན་མ་སྤངས་པའི་གཉེན་པོ་ལམ་དུ་མི་རུང་བ་དང་བཞི་ལས། ཕྱི་མ་ལ་བདག་གིར་ཞེན་པ་དང་བྲལ་བ་དང་། ལུང་ནས་བཤད་པའི་ཆོ་ག་ཙམ་དང་། ལས་ལུས་འཛད་པའི་ཐབས་གཉེན་པོར་མི་རུང་བ་གསུམ་ཞེས་དང་། གཞན་དག་རང་ལུགས་ཀྱི་ཐར་ལམ་བསྒྲུབ། གཞན་ལུགས་ཀྱི་ཐར་ལམ
Chinese
因此，修习此道是为了对治轮回（khorwa）。轮回痛苦的根源在于由我见（jikta）所概括的无明（marikpa），以及作为助缘的贪爱（seyupa）。因此，本论的章节也分为两个部分，分别是对治这些的章节。第一部分是：‘已述之道’，表明了证悟无我（dakme）具有舍弃轮回的能力。为了证明这一点，需要从三个方面入手：观察对境的实相，我见与证悟的相违，以及我见是轮回的根本。首先是：‘识（namshe）执取对境之法’等等。其次是：‘空性（tongnyi）之见与其相违’等等。第三是：‘凡见有我者’等等。如果认识到其他道具有我执的过患，修习将感官等同于痛苦，认识到感官与我是不同的，并对痛苦感到厌离，这些都与我见和我执不相违，因此无法舍弃我见，也就无法对治轮回。例如：‘若执著有过患’等等。所有这些的意义总结为：‘因此欲解脱，无有阻碍者’等等，这是一个偈颂。 第二部分是：如在能仁（tonpa）的章节和集（kunjung）的章节中所论证的那样，如果不能舍弃贪爱，就无法舍弃轮回的痛苦，因为贪爱是必然产生痛苦的助缘。如果不能舍弃贪爱，那么仅仅依靠经中所说的仪轨，因为这些仪轨并不损害作为根本的我执，所以无法舍弃作为结果的颠倒贪爱。例如：‘经是如是之实事’等等。证悟无我的道，是通过舍弃作为根本的我执，从而能够舍弃作为结果的贪爱及其随行。例如：‘依赖于四谛（denpa shiyi tentpa）’等等。所有这些的意义总结为：‘业与身虽住’等等，这是一个偈颂。没有独立于对治烦恼（nyonmong）之外的对治业和身的法门。例如：‘业与身非舍’等等。像这样，将自宗的解脱道作为章节的主要内容，并驳斥其他宗派的解脱道，如果不关注这种方式，而去注释藏文经典，是不恰当的。 通过修习无我而获得解脱的方式，以及对其他观点的辩驳，确立了证悟空性为正道，以及未舍弃我执的对治法门是不可行的。在后者中，有三种方法不能作为对治：执着于‘我所’，仅仅是经中所说的仪轨，以及耗尽业和身的方法。其他宗派则确立了自宗的解脱道，并驳斥了他宗的解脱道。
English
Therefore, practicing this path is to counteract samsara (khorwa). The root of suffering in samsara lies in ignorance (marikpa), encompassed by the view of self (jikta), and craving (seyupa) as a contributing factor. Thus, the chapters of this treatise are also divided into two parts, which are the chapters that counteract these respectively. The first part is: 'The path already described,' indicating that the realization of selflessness (dakme) has the power to abandon samsara. To prove this, it is necessary to start from three aspects: observing the reality of the object, the contradiction between the view of self and realization, and the view of self being the root of samsara. First is: 'Consciousness (namshe) grasps the dharma of the object,' and so on. Second is: 'The view of emptiness (tongnyi) contradicts it,' and so on. Third is: 'Whoever sees a self,' and so on. If one recognizes that other paths have the fault of self-attachment, practices contemplating the senses as equal to suffering, recognizes that the senses and the self are different, and feels aversion to suffering, these do not contradict the view of self and self-grasping, so they cannot abandon the view of self, and therefore cannot counteract samsara. For example: 'If attachment has faults,' and so on. The meaning of all these is summarized as: 'Therefore, those who desire liberation, without hindrance,' and so on, which is one verse. The second part is: As argued in the chapter of the Sugata (tonpa) and the chapter of the origin (kunjung), if one cannot abandon craving, one cannot abandon the suffering of samsara, because craving is a contributing factor that inevitably produces suffering. If one cannot abandon craving, then relying solely on the rituals mentioned in the scriptures, because these rituals do not harm the fundamental self-grasping, one cannot abandon the inverted craving as a result. For example: 'The scripture is such a reality,' and so on. The path of realizing selflessness is through abandoning the fundamental self-grasping, thereby being able to abandon craving as a result and its retinue. For example: 'Relying on the Four Noble Truths (denpa shiyi tentpa),' and so on. The meaning of all these is summarized as: 'Although karma and body remain,' and so on, which is one verse. There is no method to counteract karma and body independently of counteracting afflictions (nyonmong). For example: 'Karma and body are not abandoned,' and so on. In this way, taking the path of liberation of one's own school as the main content of the chapter, and refuting the paths of liberation of other schools, it is inappropriate to annotate Tibetan classics without paying attention to this approach. The way to attain liberation through the practice of selflessness, as well as refuting other views, establishes the realization of emptiness as the correct path, and that the antidotes that have not abandoned self-grasping are not feasible. In the latter, there are three methods that cannot be used as antidotes: attachment to 'mine,' merely the rituals mentioned in the scriptures, and methods of exhausting karma and body. Other schools establish their own path of liberation and refute the paths of liberation of other schools. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་དགག་པ་གཉིས་སུ་བྱས་ནས། ཕྱི་མ་ལ་བདག་གིར་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་དང་། དབང་སོགས་སྡུག་བསྔལ་ 1-7-145a དུ་བསྒོམས་པ་དང་། དབང་བདག་ཐ་དད་དུ་ཤེས་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཡིད་འབྱུང་བ་དང་། ལུང་ནས་བཤད་པའི་ཆོ་ག་དང་། ལས་ལུས་འཛད་པའི་ཐབས་གཉེན་པོར་མི་རུང་བ་ཞེས་པའི་ཕྲེང་བ་སྒྲིག་པ་ནི་གཉེན་པོར་འགྲོ་ཚུལ་གྱི་སྐབས་གཉིས་དང་། དེ་གཉིས་ལ་སྐབས་སུ་བབ་པའི་གཞན་ལུགས་འགོག་པ་སོ་སོར་ཡོད་པ་མ་ཕྱེད་པར་སྐབས་དོན་ཉམས་སུ་འཇུག་ཅིང་གཞུང་འདི་རྩོད་པ་ལྷུར་ལེན་གྱི་བསྟན་བཅོས་སུ་ནན་གྱིས་བསྒྲུབ་པའོ། །ཁོ་བོ་ནི་ས་སྐྱ་པཎྜི་ཏའི་བྱིན་རླབས་དང་ལེགས་བཤད་ཀྱི་མཐུས་རྟོག་གེའི་གནད་རྣམས་ལ་རྨོངས་པའི་ཁུར་མེད་པའོ། ། ༈ དེ་ལས་ལོགས་སུ་ལས་ལུས་གཉེན་པོ་མེད་པ། གསུམ་པ་དེ་ལས་ལོགས་སུ་ལས་ལུས་གཉེན་པོ་མེད་པ་ལ་བཞི་སྟེ། ལས་ལུས་སྤངས་ལ་དགོས་ནུས་མེད། །ལས་འཛད་གཉེན་པོ་ཡོད་པ་དགག །ལས་འཛད་འདོད་དང་འགལ་བ་སྤོང་། །ལས་ཉོན་རྒྱུ་འབྲས་མཚུངས་པ་སྤོང་བའོ། ། ༈ ལས་ལུས་སྤངས་ལ་དགོས་ནུས་མེད་པ། དང་པོ་ནི། ཉོན་མོངས་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་ལམ་ཡིན་པ་ལྟར། ལས་ལུས་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་ཡང་ལམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། ལས་ལུས་ཉོན་མོངས་གསུམ་ཀ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཐར་པ་དོན་གཉེར་ཆོས་ཅན། ལས་དང་ལུས་དག་ཁོ་ན་སྤོང་བ་མིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཁོ་ན་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་དག་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྲེད་པ་མ་སྤངས་པར་དེ་གཉིས་སྤོང་བའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཏན་ཚིགས་གྲུབ་སྟེ། སྲེད་པ་ནི་ཡོད་ན་ལས་ལུས་སླར་ཡང་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་སྲེད་པ་དང་ལས་གཉིས་ཀ་ཟད་པའི་དོན་དུ་འབད་པར་རིགས་སོ་ཞེ་ན། ཐར་པ་དོན་གཉེར་ཆོས་ཅན། སྲེད་པ་དང་ལས་གཉིས་ཀ་ཟད་ 1-7-145b པའི་དོན་དུ་འབད་ན་ཡང་ལས་ཟད་པའི་ཆེད་དུ་དུབ་པར་བྱས་པའི་ཆ་དེ་དོན་མེད་ཡིན་ཏེ། སྲེད་པ་སྤངས་པས་ལས་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ ལས་འཛད་གཉེན་པོ་ཡོད་པ་དགག་པ། གཉིས་པ་ནི། གཉེན་པོ་དག་ནི་མེད་ཕྱིར་དང་། །ཞེས་པའི་རྟགས་མ་གྲུབ་སྟེ། དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་ནུས་པ་ཟད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་རྣམས་ཆོས་ཅན། འབྲས་བུ་མི་འདྲ་བ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཐ་དད་དུ་རྗེས་སུ་དཔོག་སྟེ། འབྲས་བུ་མི་འདྲ་བ་སྣ་ཚོགས་སྐྱེ་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དངོས་པོ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་གཅིག་གིས་ལས་ཐམས་ཅད་མི་འཛད་དེ། ཁྱོད་ཀྱི་རྣམ་པ་འགས་རིགས་མཐུན་པ་བཀྲེས་པ་ལྟ་བུ་དེ་བསྐྱེད་པའི་འབྲས་བུ་ནི་ཆུང་བར་འགྱུར་གྱི། རིགས་མི་མཐུན་པ་ཅན་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཆུང་བར་འགྱུར་བ་ཙམ་ཡང་མིན་པའི་ཕྱིར། ཅི་སྟེ་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནུས་པ་ཡ
Chinese
将上述两种观点分为两类。对于后者，通过观修无我（与自我执着分离）、观修痛苦（如感官等是痛苦的），认识到感官与自我不同，对痛苦感到厌离，以及按照经文所述进行仪式，认为通过苦行来耗尽业力是不合理的。将这些观点串联起来，构成了关于如何应用对治的两种方式。如果不区分这两种方式各自所驳斥的其他观点，而只是生搬硬套地应用，并坚持认为这部论著是用来辩论的，那就大错特错了。我萨迦班智达凭借其加持和善说，对逻辑的关键要点没有丝毫的无知。 此外，业和身体并非对治之法。 第三个方面是，除了正道之外，没有其他方法可以对治业和身体。这包括四个方面：放弃业和身体是没有意义和作用的；驳斥存在耗尽业力的对治之法；消除与想要耗尽业力之间的矛盾；以及消除业和烦恼在因果上的相似性。 放弃业和身体是没有意义和作用的。 首先，正如道路是对治烦恼的方法一样，道路也应该成为对治业和身体的方法，因为业、身体和烦恼都是产生轮回的根源。如果有人这样认为，那么追求解脱者，不应该仅仅放弃业和身体，因为没有仅仅放弃这两者的对治方法，而且在没有放弃贪欲之前，没有能力放弃这两者。这个论证是成立的，因为如果贪欲存在，业和身体还会再次产生。如果有人说，那么努力断除贪欲和业不是更好吗？那么追求解脱者，即使你努力断除贪欲和业，为了断除业而付出的努力也是没有意义的，因为断除了贪欲，业就不会再产生。 驳斥存在耗尽业力的对治之法。 第二，‘没有对治方法’这个论证是不成立的，因为苦行可以耗尽先前业力的力量。如果有人这样认为，那么有漏的业，可以根据它们产生不同结果的能力来区分，因为我们看到它们产生各种不同的结果。因此，苦行所带来的烦恼，也就是痛苦的来源，你不可能耗尽所有的业，因为你的一些形式，比如饥饿，所产生的果报是很小的，而那些产生不同类型痛苦的业，甚至不能减少其果报。如果苦行的力量很强……
English
Dividing the above two views into two categories. For the latter, contemplating selflessness (separation from attachment to self), contemplating suffering (such as the senses are suffering), recognizing the difference between the senses and the self, feeling aversion to suffering, and performing rituals as described in the scriptures, considering it unreasonable to exhaust karma through asceticism. Stringing these views together constitutes the two ways of how to apply antidotes. If one does not distinguish the other views that each of these two methods refutes, but simply applies them dogmatically, and insists that this treatise is for debate, then one is greatly mistaken. I, Sakya Pandita, by the blessings and good words, have no burden of ignorance regarding the key points of logic. Furthermore, karma and the body are not antidotes. The third aspect is that apart from the path, there is no other way to counteract karma and the body. This includes four aspects: abandoning karma and the body is meaningless and ineffective; refuting the existence of antidotes to exhaust karma; eliminating the contradiction with wanting to exhaust karma; and eliminating the similarity between karma and afflictions in terms of cause and effect. Abandoning karma and the body is meaningless and ineffective. First, just as the path is the method to counteract afflictions, the path should also become the method to counteract karma and the body, because karma, the body, and afflictions are all the root causes of generating samsara. If someone thinks this way, then a seeker of liberation should not merely abandon karma and the body, because there is no antidote that merely abandons these two, and without abandoning craving, there is no ability to abandon these two. This argument is valid, because if craving exists, karma and the body will arise again. If someone says, then isn't it better to strive to eliminate both craving and karma? Then, a seeker of liberation, even if you strive to eliminate both craving and karma, the effort spent to exhaust karma is meaningless, because having abandoned craving, karma will no longer arise. Refuting the existence of antidotes to exhaust karma. Second, the argument that 'there are no antidotes' is not valid, because asceticism can exhaust the power of previous karma. If someone thinks this way, then defiled karmas can be distinguished according to their ability to produce different results, because we see them producing various different results. Therefore, the afflictions brought about by asceticism, that is, the source of suffering, you cannot exhaust all karma, because some of your forms, such as hunger, produce small results, while those karmas that produce different types of suffering cannot even reduce their results. If the power of asceticism is strong... --------------------------------------------------------------------------------