Tibetan
འདོད་ན། བདག་གི་བ་སྡུག་བསྔལ་དུ་སྒོམ་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན། བདག་གི་བ་སྡུག་བསྔལ་དུ་བསྒོམས་པ་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ། བདག་གི་བ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་ཡང་བདག་གི་བ་མི་འདོར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ སྡུག་བསྔལ་སྒོམ་པའི་རྩོམ་པ་དོན་མེད་འགྱུར། བཞི་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཐལ་བ་དགོད། ཉེས་སྤོང་དགག་པའོ། ། ༈ ཐལ་བ་དགོད་པ། དང་པོ་ནི། རྣམ་གྲོལ་དོན་གཉེར་ཆོས་ཅན། བདག་གི་བ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཆེད་དུ་བདག་གི་བ་སྡུག་བསྔལ་དུ་བསྒོམས་པ་དོན་མེད་པར་ཐལ། བདག་གི་བ་དེ་དག་སྡུག་བསྔལ་དུ་བསྒོམས་པས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པ་ཉིད་ནི་མངོན་སུམ་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཙམ་ཡིན་ལ། དེ་ཙམ་གྱིས་བདག་གི་བ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བདག་གི་བ་འགའ་ཞིག་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྔར་ཡང་མངོན་སུམ་ཉིད་ཀྱིས་འགྲུབ་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ ཉེས་སྤོང་དགག་པ། གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་དུ་མཐོང་ན་ཆགས་པ་དང་བྲལ་ཏེ། ཡུལ་འགའ་ཞིག་ལ་ཉེས་པ་མཐོང་བས་དེ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདག་འཛིན་ཅན་ཆོས་ཅན་གལ་ཏེ་བདག་གི་བ་དེ་ལ་ཉེས་པ་མཐོང་བ་ཡིས་ཉེས་པ་མཐོང་བའི་སྐད་ཅིག་དེ་སྲིད་དུ་དེ་ལ་ཆགས་པ་ཡི་བློ་ལྡོག་ཀྱང་བདག་གི་བ་དེ་ལ་གཏན་ནས་ཆགས་བྲལ་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། ཡུལ་གཞན་དག་ལ་ཆགས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། སྤྱིར་ཡུལ་འགའ་ཞིག་ལ་བླང་ 1-7-137b བྱ་དང་དོར་བྱར་འཛིན་པའི་ཁྱད་ཡོད་ན་བླང་བྱ་གཅིག་ལས་འབྱུང་བའི་ཆགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་རྐྱེན་གྱི་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་ཚེ་སྔར་གྱི་དོར་བྱ་སོགས་ཡུལ་ཀུན་ལ་ཆགས་པའི་ས་བོན་དུ་འགྱུར་པ་ཡིན་པས་སོ། །དཔེར་ན་འདོད་ལྡན་ལ་ལ་བུད་མེད་གཅིག་ལ་སྐྱོན་མཐོང་བས་ཆགས་པ་མངོན་གྱུར་ལོག་ཀྱང་བུད་མེད་གཞན་ལ་ཆགས་པ་ཡོད་པས་དེ་རྒྱུར་བྱས་ནས་སྔར་གྱི་བུད་མེད་དེ་ལའང་ཆགས་པ་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ། ། ༈ བདག་སྐྱོན་མེད་ན་ཆགས་དང་བྲལ་ཡུལ་མེད་པ། ལྔ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཐལ་བ་དགོད། ཉེས་སྤོང་དགག་པའོ། ། ༈ ཐལ་བ་དགོད་པ། དང་པོ་ནི། སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན། དེ་ནི་འཁོར་བའི་ཆོས་སྐྱོན་བཅས་གང་ལ་ཆགས་བྲལ་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། བདག་སྐྱོན་མེད་ཡིན་ཞིང་། དེའི་ཡུལ་ཅན་ཆགས་པའང་སྐྱོན་མེད་དང་། སྒྲུབ་བྱེད་བདག་གི་བ་རྣམས་ཀྱང་ནི་སྐྱོན་མེད་ཡིན་པས་དེ་དག་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བྱ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། འགྲོ་བ་སྟེ་འཁོར་བའི་ཆོས་ཀྱང་གསུམ་པོ་དེ་ཙམ་ཉིད་ཡིན་པས་ནའོ། །སྔ་མའི་རྟགས་ཁས་བླངས་ཏེ། བདག་སྐྱོན་མེད་ཡིན་ན་གཞན་གཉིས་སྐྱོན་མེད་དུ་རིགས་པས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ ཉེས་སྤོང་དགག་པ། གཉིས་པ་ནི། ཡུལ་ཅན་ཆགས་པ་སྐྱོན་མེད་ཡིན་པའི་རྟགས་མ་གྲུབ་སྟེ། བདག་དེར་ཆགས
Chinese
如果有人认为‘我之所有’是痛苦的，那么这个人就是有法。认为‘我之所有’是痛苦的这种想法会变得毫无意义，因为即使他已经脱离了对‘我之所有’的执着，也不会放弃‘我之所有’。 修习痛苦的努力将变得毫无意义。 第四部分分为两点：确立推论，驳斥错误。 确立推论： 首先，寻求解脱的有法者，为了脱离对‘我之所有’的执着，而认为‘我之所有’是痛苦的，这种想法是毫无意义的。因为认为‘我之所有’是痛苦的，仅仅是让我们清楚地认识到它们本身就是痛苦。仅仅这样并不能让我们脱离对‘我之所有’的执着。因为有些‘我之所有’本身就是痛苦，这是显而易见的，但我们仍然无法脱离对它们的执着。 驳斥错误： 其次，如果看到痛苦，就会脱离执着。因为看到某些事物是过患，就会脱离对它们的执着。如果具有我执的人，看到‘我之所有’的过患，那么在看到过患的那一瞬间，他对‘我之所有’的执着可能会减弱，但他永远不会完全脱离对‘我之所有’的执着，因为他对其他事物仍然有执着。这是普遍适用的，因为如果对某些事物存在应取和应舍的区分，那么从应取的事物中产生的执着，在因缘的作用下，会成为对所有应舍的事物产生执着的种子。例如，一个有欲望的人，看到一个女人身上的缺点，可能会暂时消除对她的执着，但他仍然会对其他女人产生执着，而这种执着又会成为他对之前那个女人产生执着的根源。 如果‘我’没有过患，那么就不会有执着和脱离的对象。 第五部分分为两点：确立推论，驳斥错误。 确立推论： 首先，有法者，轮回的法，无论对有缺陷的事物产生执着还是脱离，都不会改变，因为‘我’没有过患，并且以‘我’为对象的执着也没有过患，作为论据的‘我之所有’也没有过患，因此它们不是执着和脱离的对象。这是普遍适用的，因为众生，也就是轮回的法，也仅仅是这三者。接受了之前的理由，因为如果‘我’没有过患，那么其他两者自然也没有过患。 驳斥错误： 其次，以‘我’为对象的执着没有过患的理由不成立，因为我对‘我’执着。
English
If someone contemplates 'mine' as suffering, then that person is the subject. The idea of contemplating 'mine' as suffering becomes meaningless, because even if he is detached from attachment to 'mine', he will not abandon 'mine'. The effort to contemplate suffering will become meaningless. The fourth part is divided into two points: establishing the inference, and refuting the error. Establishing the inference: First, the subject is the seeker of liberation. The idea of contemplating 'mine' as suffering in order to detach from attachment to 'mine' is meaningless. Because contemplating 'mine' as suffering only makes us clearly aware that they are suffering themselves. This alone does not make us detached from attachment to 'mine'. Because some 'mine' are suffering themselves, which is obvious, but we still cannot detach from attachment to them. Refuting the error: Second, if you see suffering, you will detach from attachment. Because seeing the faults in certain things leads to detachment from them. If a person with self-grasping sees the faults in 'mine', then at the moment of seeing the faults, his attachment to 'mine' may weaken, but he will never completely detach from attachment to 'mine', because he still has attachment to other things. This is universally applicable, because if there is a distinction between what should be taken and what should be abandoned, then the attachment arising from what should be taken, under the influence of conditions, will become the seed of attachment to all things that should be abandoned. For example, a lustful person, seeing the faults in one woman, may temporarily eliminate his attachment to her, but he will still be attached to other women, and this attachment will become the root of his attachment to the previous woman. If 'I' has no faults, then there will be no object of attachment and detachment. The fifth part is divided into two points: establishing the inference, and refuting the error. Establishing the inference: First, the subject is the person. The Dharma of Samsara, whether attached to or detached from faulty things, will not change, because 'I' has no faults, and the attachment to 'I' as an object has no faults, and the 'mine' as an argument has no faults, therefore they are not objects of attachment and detachment. This is universally applicable, because beings, that is, the Dharma of Samsara, are only these three. The previous reason is accepted, because if 'I' has no faults, then the other two naturally have no faults. Refuting the error: Second, the reason that attachment to 'I' as an object has no faults is not established, because I am attached to 'I'. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་པ་དེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྟེན་ཡིན་པས་སྐྱོན་བཅས་ཀྱང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཀྱང་གི་སྒྲས་ནི་བདག་གི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཆ་ནས་སྐྱོན་མེད་ཡིན་པ་སྡུད་དོ། །འོ་ན་བདག་ཆོས་ཅན། སྐྱོན་ཅན་དུ་ཐལ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྟེན་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཁྱོད་ལ་ཡང་མཚུངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་དེ་ནི་རྣམ་གྲོལ་དོན་གཉེར་ཆོས་ཅན། སྐྱོན་ཅན་ཡིན་པ་ཙམ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་བདག་གི་བ་གང་ལ་དེ་ཆགས་པ་བྲལ་ཏེ་མི་འབྲལ་བར་ཐལ། བདག་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་པ་དེར་ཡང་བདག་དེའི་སྐྱོན་ལ་ 1-7-138a ཆགས་བྲལ་མེད་པའི་ཕྱིར། ༈ སྐྱོན་ཅན་ཤེས་པས་ཆགས་པ་སྤོང་མི་ནུས་པ། དྲུག་པ་ནི། བདག་གི་བ་ལ་ཡོན་ཏན་མཐོང་བ་ལས་བྱུང་བའི་ཞེན་པ་ཡིན་ན། བདག་གི་བ་ལ་ཉེས་པ་མཐོང་བས་འཇིག་དགོས་ནའང་དབང་སོགས་བདག་གི་བ་ལ་ཆགས་པ་དེ་ཆོས་ཅན། བདག་གི་བའི་ཡོན་ཏན་མཐོང་བ་ཁོ་ནས་བྱས་པ་དེ་ལྟར་མིན་ཏེ། སྐྱོན་ཡོན་གྱི་རྣམ་དབྱེ་མི་ཤེས་པའི་བྱིས་པ་དང་ཕྱུགས་སོགས་ལ་ཡང་ཁྱོད་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དང་། རང་གི་དབང་པོ་སྐྱོན་ལྡན་ལ་ཡང་ཁྱོད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ཡང་སྐྱེས་བུ་གཞན་གྱི་དབང་སོགས་དག་ལ་ཁྱོད་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། འདས་པ་དང་ལུས་ལས་བོག་པའི་སྐྲ་ལ་སོགས་པའི་བདག་གི་བ་ལ་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པར་མཐོང་ཡང་ཁྱོད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བདག་གི་ཆགས་པའི་རྒྱུ་ནི་བདག་གི་བའི་བློ་ཡིན་ལ། དེ་ཡོན་ཏན་མཐོང་བ་ལས་བྱུང་བས་སྡུག་བསྔལ་དུ་བསྒོམས་པས་དེ་སྤོང་ངོ་ཞེ་ན། བདག་གི་བ་ལ་བདག་གི་བའི་བློ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུའང་ཆོས་ཅན། བདག་གི་བའི་ཡོན་ཏན་མཐོང་བ་ཁོ་ནས་མིན་པར་ཐལ། བྱིས་སོགས་ལ་ཡང་ཁྱོད་ཡོད་པས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ནའོ། །དེས་ན་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན། དབང་སོགས་ལ་ཡོན་ཏན་མིན་པ་སྐྱོན་མཐོང་བས་དབང་སོགས་ལ་བདག་གི་བའི་བློ་དེ་ཡང་སྤོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་གི་བའི་བློ་དེ་ཡང་ཡོན་ཏན་མཐོང་བ་ལས་བྱུང་བ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ རྒྱུ་ལ་གནོད་པ་མེད་པས་སྤོང་མི་ནུས་པ། བདུན་པ་ནི། གཞན་ཡང་བདག་གི་བ་སྡུག་བསྔལ་དུ་བསྒོམས་པའི་བསྒྲུབས་པས་ཆོས་ཅན། བདག་གི་བ་ལ་ཆགས་པ་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་གནོད་དེ་མི་གནོད་པར་ཐལ། དེའི་རྒྱུ་བདག་ལ་ཆགས་པ་དེ་ལ་གནོད་པ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། བདག་གི་བ་ལ་ཡོད་པ་མིན་པའི་ཡོན་ཏན་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པའི་བདག་ལ་ཆགས་པས་བདག་གི་བ་དེར་ཡང་ཆགས་པ་ 1-7-138b མཐོང་བ་དེས་ནའོ། ། ༈ དབང་བདག་ཐ་དད་ཤེས་པས་སྤོང་མི་ནུས་པ། གཉིས་པ་དབང་བདག་ཐ་དད་ཤེས་པས་སྤོང་མི་ནུས་པ་ནི། གྲངས་ཅན་ན་རེ། ཡོན་ཏན་མཐོང་བ་ལས་ཆགས་པ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་གྱི། རང་བཞིན་ཆགས་ཡུལ་དང་། སྐྱེས་བུ་གཅིག་ཏུ་འཛིན་ན་ཡུལ་དེ་ལ་ཆགས་པ་སྐྱེ། དེ་དག་ཐ་དད་དུ་ཤེས་ན་ཆགས་བྲལ་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཐ་མལ་པའི་སྐྱེ་བོ་ཀུན་
Chinese
如果‘拥有’是痛苦的根源，因此也是有缺陷的，那么？‘也’这个词语包含了从‘我’的角度来说，‘拥有’是完美无缺的。那么，作为‘我’，你是有缺陷的，因为痛苦的根源也同样适用于你。如果承认这一点，那么对于一个追求解脱的人来说，仅仅因为‘我’是有缺陷的，就认为他对‘拥有’的执着会消失，这是不可能的，因为他对‘我’的缺陷并没有消除执着。 如果认识到缺陷也不能消除执着： 第六，如果对‘拥有’的执着源于看到‘拥有’的优点，那么看到‘拥有’的缺点就应该消除执着。然而，对于感官等‘拥有’的执着并非仅仅源于看到‘拥有’的优点，因为在不辨别优缺点的孩子和牲畜身上也能看到这种执着，而且即使自己的感官有缺陷，也仍然存在这种执着。虽然拥有优点，但对其他人拥有的感官等却没有执着，而且对于过去和身体分离的头发等‘拥有’，即使看到其优点，也没有执着。如果说对‘拥有’的执着的原因是对‘拥有’的认知，而这种认知源于看到优点，因此通过冥想痛苦来消除执着，那么，对‘拥有’产生‘拥有’的认知的原因也并非仅仅是看到‘拥有’的优点，因为在孩子等身上也能看到这种认知。因此，对于一个人来说，即使看到感官等的缺点而不是优点，也不能消除对感官等的‘拥有’的认知，因为对‘拥有’的认知并非源于看到优点。 如果对原因没有损害就不能消除执着： 第七，此外，通过冥想‘拥有’是痛苦的修行，如何损害对‘拥有’的执着呢？这是不可能的，因为其原因——对‘我’的执着——没有受到损害。这是普遍的，因为对‘我’的执着附加了‘拥有’所不具备的优点，因此也看到了对‘拥有’的执着。 如果认识到感官和‘我’是不同的也不能消除执着： 第二，认识到感官和‘我’是不同的也不能消除执着。数论派说：执着不是源于看到优点，而是当自性（藏文：རང་བཞིན།，梵文天城体：प्रकृति，梵文罗马拟音：prakṛti，汉语字面意思：自性）是执着的对象，并且与补卢沙（藏文：སྐྱེས་བུ།，梵文天城体：पुरुष，梵文罗马拟音：puruṣa，汉语字面意思：补卢沙）被认为是一体时，才会对该对象产生执着。如果认识到它们是不同的，执着就会消失。那么，普通的众生……
English
If 'having' is the basis of suffering and therefore also flawed, then? The word 'also' includes that from the perspective of 'I', 'having' is flawless. So, as 'I', you are flawed, because the basis of suffering also applies to you. If this is admitted, then for someone seeking liberation, just because 'I' is flawed, to think that their attachment to 'having' will disappear is impossible, because they have not eliminated attachment to the flaws of 'I'. If recognizing flaws cannot eliminate attachment: Sixth, if attachment to 'having' arises from seeing the merits of 'having', then seeing the faults of 'having' should eliminate attachment. However, attachment to senses etc. as 'having' is not solely caused by seeing the merits of 'having', because this attachment is also seen in children and animals who do not distinguish between merits and faults, and even when one's own senses are flawed, this attachment still exists. Although possessing merits, there is no attachment to the senses etc. possessed by others, and for 'having' such as hair that has separated from the body, even if merits are seen, there is no attachment. If the cause of attachment to 'having' is the cognition of 'having', and this cognition arises from seeing merits, therefore attachment is eliminated by meditating on suffering, then the cause of the arising of the cognition of 'having' to 'having' is also not solely the seeing of the merits of 'having', because this cognition is also seen in children etc. Therefore, for a person, even if they see faults rather than merits in the senses etc., they cannot eliminate the cognition of 'having' to the senses etc., because the cognition of 'having' does not arise from seeing merits. If the cause is not harmed, attachment cannot be eliminated: Seventh, furthermore, how does the practice of meditating on 'having' as suffering harm attachment to 'having'? It is impossible, because its cause—attachment to 'I'—is not harmed. This is universal, because attachment to 'I' attributes merits that 'having' does not possess, therefore attachment to 'having' is also seen. If recognizing that the senses and 'I' are different cannot eliminate attachment: Second, recognizing that the senses and 'I' are different cannot eliminate attachment. The Samkhya school says: Attachment does not arise from seeing merits, but when prakṛti (藏文：རང་བཞིན།，梵文天城体：प्रकृति，梵文罗马拟音：prakṛti，汉语字面意思：self-nature) is the object of attachment, and puruṣa (藏文：སྐྱེས་བུ།，梵文天城体：पुरुष，梵文罗马拟音：puruṣa，汉语字面意思：man) is considered to be one, then attachment to that object arises. If they are recognized as different, attachment will disappear. Then, ordinary beings... --------------------------------------------------------------------------------