Tibetan
་ལ་ཡོད་པའི་སྐྲ་སོགས་ལ་རང་ལ་ཕན་པའི་རྒྱུར་བཟུང་བས་ཞེན་བཅས་ཀྱི་བློ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ བདག་གིར་འཛིན་པ་བཅོམ་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་བསྒོམས་པས་བཅོམ་པ་དགག །སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པས་བཅོམ་པ་དགག་པའོ། ། ༈ སྡུག་བསྔལ་བསྒོམས་པས་བཅོམ་པ་དགག་པ། དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་བདག་ལ་ཆགས་པ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་དུ་བསྒོམས་པས་དེ་ལ་རང་གི་བའི་བློ་སྤོང་བས་རང་བློ་གང་གིས་བཟློག་འགྱུར་ཞེས་པའི་རྟགས་མ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། བདག་ལ་ཆགས་པ་སོགས་དེ་ལ་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་དུ་མཐོང་དུ་ཟིན་ཀྱང་རང་གི་བའི་བློ་སྤོང་བར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱོད་ལ་རང་གི་བའི་བློ་ནི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་ནི་བདག་དང་འདུ་སོགས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ཡོད་པ་ལས་ཡིན་ལ། འབྲེལ་བ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དུ་མཐོང་དུ་ཟིན་ཀྱང་སྔར་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས་བླངས་ཏེ། བྱེ་བྲག་པ་འགོག་པའོ། །གྲངས་ཅན་གྱིས་བདག་གིར་གཟུང་བྱ་དང་འཛིན་བྱེད་སྐྱེས་བུ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་ཤེས་པས། དེ་ལ་རང་གི་བའི་བློ་སྐྱེ་ཞིང་གཅིག་ཏུ་ཤེས་པ་ཡང་འཕྲོད་འདུས་བྱས་པར་འདོད་དོ། །མི་འཐད་དེ། བདག་གི་གཟུགས་སོགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་རང་གི་བའི་བློ་མི་སྐྱེ་བར་ཐལ། ཁྱོད་དང་བདག་ལ་འདུ་བའི་འབྲེལ་བ་དང་། ལ་སོགས་པ་གཅིག་ཏུ་ཤེས་པ་མེད་ན་ཡང་སྟེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་མི་ནུས་ཏེ། བདག་ལ་ཕན་འདོགས་བྱེད་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་བདག་གི་བ་ཀུན་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པས་བཅོམ་པ་དགག་པ། གཉིས་པ་ནི། གྲོལ་བ་ཐོབ་པའི་སྐྱེས་བུ་ 1-7-136a ཆོས་ཅན། དབང་སོགས་ལ་རང་གི་བའི་བློ་ནི་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་སྤོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དབང་སོགས་དེ་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་བྱེད་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་དུག་སྦྲུལ་གྱིས་བཟུང་བའི་སོར་མོ་བཞིན། དེས་ན་རང་བློ་གང་གིས་བཟློག་འགྱུར་ཏེ། ཞེས་པའི་རྟགས་མ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། དབང་པོ་སོགས་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། མཐའ་གཅིག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་བྱེད་དུ་མཐོང་བ་མིན་ཏེ། གནས་སྐབས་ཀྱི་བདེ་བ་འགའ་ཞིག་གིའང་རྒྱུར་མཐོང་བ་སྲིད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དབང་སོགས་ཕལ་ཆེར་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་བྱེད་དུ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་སྤོང་བ་ཡིན་ཏེ། དུག་བཅས་ཀྱི་ཟས་ཕལ་ཆེར་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་བྱེད་དུ་མཐོང་བས་སྤོང་བ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན་དཔེ་དོན་གཉིས་ཀ་མ་གྲུབ་སྟེ། འདི་ལྟར་བླང་དོར་གྱི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་ཆོས་ཅན། ཟས་ཁྱད་པར་ཅན་རྙེད་ན་དེའི་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པས་དེ་དང་འགལ་བའི་དུག་བཅས་ཀྱི་ཟས་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བདེ་བ་ལ་སྲེད་པས་བདེ་བ་ཅུང་ཟད་པ་དེ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བས་སོ
Chinese
此外，对于存在于身体上的毛发等，如果执着地认为它们对自己有益，那么所有由此产生的执着心都来自于显而易见的事实。 驳斥断除我执的论证 第二部分分为两点：驳斥通过修习痛苦来断除我执；驳斥通过产生痛苦来断除我执。 驳斥通过修习痛苦来断除我执 首先，如果说通过修习对我的执着等为痛苦，从而舍弃对它的‘我之’的念头，那么‘以何种方式转变自心’的理由就不成立。如果这样认为，那么对我的执着等，即使已经视其为痛苦，也不会舍弃‘我之’的念头，因为产生‘我之’念头的因是‘我’与‘聚集’等的关系，而这种关系即使被视为痛苦，仍然保持原样。因此，承认这个理由，并驳斥胜论派的观点。数论派认为，所执和我所执的补卢沙（梵文：Purusha，梵文罗马拟音：puruṣa，汉语字面意思：神我）二者实为一体，因此对其产生‘我之’的念头，并且认为这种一体性是通过相互融合而实现的。这是不合理的，因为对于我的色蕴等，你不会产生‘我之’的念头，因为你与‘我’之间没有聚集的关系，也没有将‘我’视为一体。不能这样认为，因为将‘我’视为有益之物，是所有外在‘我之’的共性。 驳斥通过产生痛苦来断除我执 第二点是，获得解脱的补特伽罗（梵文：Pudgala，梵文罗马拟音：pudgala，汉语字面意思：人）不会对感官等产生‘我之’的念头，并且会舍弃它，因为感官等被视为产生痛苦的原因，就像被毒蛇咬住的手指一样。因此，‘以何种方式转变自心’的理由是不成立的。如果这样认为，那么感官等并非完全被视为产生痛苦的原因，因为它们也可能被视为暂时快乐的来源。如果说仅仅因为将感官等大多视为产生痛苦的原因就舍弃它，就像因为将大多数含毒食物视为产生痛苦的原因就舍弃它一样，那么比喻和意义都不成立。因为，如果具有取舍之念的补特伽罗获得特殊的食物，由于贪恋那种快乐，就会舍弃与那种快乐相违背的含毒食物，因为贪恋特殊的快乐，就会完全舍弃微小的快乐。
English
Furthermore, all the clinging that arises from holding onto things like hair on the body as beneficial to oneself is manifestly established. Refuting the Arguments for Overcoming Self-Grasping The second part has two points: refuting overcoming through contemplating suffering; refuting overcoming through generating suffering. Refuting Overcoming Through Contemplating Suffering Firstly, if it is said that by contemplating attachment to self, etc., as suffering, one abandons the thought of 'mine' towards it, then the reason 'by what means will one reverse one's mind' is not established. If so, then even if attachment to self, etc., is seen as suffering, one will not abandon the thought of 'mine,' because the cause for the arising of the thought of 'mine' is the relationship of 'self' and 'aggregate,' etc., and that relationship remains the same even if it is seen as suffering. Therefore, the reason is accepted, and the Vaisheshika school is refuted. The Samkhya school believes that the object of grasping and the grasper, Purusha (Sanskrit: Purusha, Sanskrit Romanization: puruṣa, Chinese literal meaning: self), are one, and therefore the thought of 'mine' arises towards it, and they also believe that this oneness is achieved through mutual fusion. This is unreasonable, because you do not have the thought of 'mine' towards your form, etc., because there is no relationship of aggregation between you and 'self,' nor do you see 'self' as one. One cannot think so, because seeing 'self' as beneficial is common to all external 'mine'. Refuting Overcoming Through Generating Suffering The second point is that a person who has attained liberation will not have the thought of 'mine' towards the senses, etc., and will abandon them, because the senses, etc., are seen as the cause of generating suffering, like a finger held by a poisonous snake. Therefore, the reason 'by what means will one reverse one's mind' is not established. If so, then the senses, etc., are not seen as exclusively generating suffering, because they may also be seen as the cause of some temporary pleasure. If it is said that one abandons the senses, etc., merely because one sees them mostly as generating suffering, just as one abandons most poisonous foods because one sees them as generating suffering, then neither the analogy nor the meaning is established. Because, if a person with thoughts of acceptance and rejection finds a special food, due to attachment to that pleasure, he will be free from attachment to poisonous food that contradicts that pleasure, because by craving special pleasure, he will completely abandon the small pleasure. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
། །བླང་དོར་གྱི་བསམ་པ་མེད་པའི་གང་ཟག་ཆོས་ཅན། བདག་ལ་ཆགས་པ་ཡིས་དུག་བཅས་ཀྱི་ཟས་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་རྙེད་པ་བཞིན་ལའང་འཇུག་སྟེ་བླང་དོར་གྱི་བསམ་པ་མེད་ཅིང་ཟས་ཙམ་གྱི་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་འདོད་ལྡན་འགའ་ཞིག་བུད་མེད་དག་ནི་མ་རྙེད་པར། དུད་འགྲོ་མོ་ལ་འདོད་པ་སྤྱོད་པ་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ། ། ༈ བདག་གི་འདོར་ན་བདག་གི་མཚན་ཉིད་མེད་པ། གཉིས་པ་ནི། འཁོར་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བདག་དེ་ཆོས་ཅན། འཇིག་པར་ཐལ། སྔར་བདག་གི་བ་དང་བཅས་པ་ལས་ཕྱིས་བདག་གི་བ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། བདག་ནི་ཡོད་པར་འདོད་ 1-7-136b པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་གི་ལུགས་ཀྱི་བདག་དེ་ནི་ཇི་ལྟར་འཇིག་པར་འདོད་དེ་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐར་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བདག་དེ་ཆོས་ཅན། བདག་འཛིན་ཅན་གྱིས་ཇི་ལྟར་ཞེན་པའི་བདག་ཡིན་པར་འདོད་དེ་མིན་པར་ཐལ། མྱོང་བ་ཀུན་དང་ནི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་དང་། ཤེས་རབ་ལ་སོགས་ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱི་རྟེན་བྱེད་པ་ལོག་པ་ཅན་དུ་འདོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། བདག་འཛིན་ཅན་གྱིས་ཞེན་པའི་བདག་གི་རང་བཞིན་ནི་མྱོང་སོགས་ཀྱི་རྟེན་ལོག་པ་དེ་འདྲ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ བདག་འཛིན་ཡོད་ན་བདག་གིར་ཆགས་པ་འབྱུང་བ། གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྒྲུབ་བྱེད་དངོས། ཉེས་སྤོང་དགག་པའོ། ། ༈ སྒྲུབ་བྱེད་དངོས། དང་པོ་ནི། བདག་གི་བ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་བདག་འཛིན་ཅན་དེ་ཆོས་ཅན། བདག་གི་བ་ལ་ཆགས་པ་འབྱུང་སྟེ། བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བདག་འཛིན་གྱིས་ནི་བདག་ལ་ཆགས་པ་བརྟན་པར་བྱེད་ཅིང་། བདག་ལ་ཆགས་པ་དེ་ནི་བདག་གིར་ཞེན་པ་ཡི་ས་བོན་གྱི་གནས་སྐབས་མ་ཚང་བ་མེད་པ་དེ་ཉིད་དུ་གནས་པས་སོ། །དེས་ན་བདག་གི་བ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཆེད་དུ་བདག་གི་བ་སྡུག་བསྔལ་དུ་སྒོམ་པའི་གང་ཟག་དེ་ཆོས་ཅན། བདག་གི་བསྡུག་བསྔལ་དུ་བསྒོམ་པ་ལ་བརྩོན་ཡང་བདག་ལ་ཆགས་པ་དེས་བདག་གི་བ་ལ་ནི་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་གེགས་བྱེད་པ་ཉིད་དང་། བདག་གི་བ་དེའི་སྐྱོན་ཡང་སྒྲིབ་ཅིང་མི་མཐོང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། བདག་གི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆ་མཐོང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་རྐྱེན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བདག་ལ་ཆགས་པ་འཇུག་པའི་ས་བོན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ ཉེས་སྤོང་དགག་པ། གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་བདག་ལ་ཆགས་པ་ཡོད་ན་བདག་གི་བ་ལ་ཆགས་པ་མི་འབྲལ་ཡང་ཆགས་བྲལ་དེ་བདག་ལ་ཡང་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བས་ན་བདག་ལ་ཆགས་པའི་ 1-7-137a རྟགས་མ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། ད་ནི་ཆགས་བྲལ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། བདག་གི་བ་སྡུག་བསྔལ་དུ་བསྒོམས་པས་དེ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་ཡང་དེ་ཙམ་གྱིས་བདག་གི་བ་འདོར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་མེད་པར་ཐལ། བདག་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་ཡང་ཅི་ལྟར་བདག་འདོར་ཏེ་མི་འདོར་བ་དེ་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར།
Chinese
对于一个没有取舍之念的人来说，他会像对待毒药般的食物一样，只要能得到，就会去追求，因为他没有取舍之念，只贪图食物带来的快乐。例如，我们看到一些有欲望的人，在找不到女性时，会与雌性动物行淫。 如果舍弃‘我’，那就是没有‘我’的体性。 第二点：轮回状态中的‘我’，终将坏灭。因为先前拥有的‘我’，最终会完全失去。这无法接受，因为那些认为‘我’存在的人，怎么会认为‘我’会坏灭呢？他们是不愿意接受的。解脱状态中的‘我’，执着于‘我’的人认为那是他们所执着的‘我’吗？并非如此。因为它被认为是与所有体验、所有名相以及智慧等所有功德的所依相违背的。这是因为，执着于‘我’的人所执着的‘我’的自性，并非体验等的相违背的所依。 如果存在我执，就会产生对‘我所’的贪执。 第三点分为两部分：真实的论证和驳斥错误的观点。 首先是真实的论证： 一个对‘我所’没有贪执的我执者，他对‘我所’会产生贪执，因为他具有我执。这是因为，在任何情况下，我执都会坚定地执着于‘我’，而对‘我’的贪执，是‘我所’执着的种子，它始终存在。因此，为了摆脱对‘我所’的贪执，那些将‘我所’视为痛苦的人，即使努力将‘我所’视为痛苦，他们对‘我’的贪执仍然会阻碍他们摆脱对‘我所’的贪执，并且会掩盖‘我所’的过失，使他们看不到，因为他们看到了‘我’的功德，并且具备了像条件一样，使对‘我’的贪执产生的种子。 驳斥错误的观点： 如果存在对‘我’的贪执，即使无法摆脱对‘我所’的贪执，但如果摆脱了贪执，也就摆脱了对‘我’的贪执，那么对‘我’的贪执的论证就不成立了。现在，这种摆脱贪执的状态，即使因为将‘我所’视为痛苦而摆脱了对它的贪执，但这并不意味着会舍弃‘我所’。即使摆脱了对‘我’的贪执，又怎么会舍弃‘我’呢？因为它与不舍弃‘我’的状态相同。
English
A person without the thought of acceptance or rejection, they are such that they engage in whatever they find, like food mixed with poison, because they have no thought of acceptance or rejection and are attached to the pleasure of mere food. For example, we see some who are full of desire engaging in desire with female animals when they cannot find women. If 'I' is abandoned, then it is without the characteristic of 'I'. Secondly: The 'I' in the state of samsara (cycle of existence) is such that it will perish. Because what was previously possessed with 'I' will later become completely separated from all possessions of 'I'. This cannot be accepted, because those who believe that 'I' exists, how can they believe that 'I' will perish? They do not want to accept it. The 'I' in the state of liberation is such that, do those with self-grasping believe that it is the 'I' they are attached to? It is not so. Because it is considered to be contrary to the basis of all experiences, all terms, and all qualities such as wisdom. This is because the nature of the 'I' that is grasped by those with self-grasping is not like that contrary basis of experiences, etc. If there is self-grasping, then attachment to 'mine' will arise. The third point has two parts: the actual proof and the refutation of errors. First, the actual proof: A self-grasped one who is free from attachment to 'mine' is such that attachment to 'mine' arises, because they possess self-grasping. This is because, in all ways, self-grasping firmly clings to 'I', and attachment to 'I' is the seed of clinging to 'mine', which remains without lacking the state of completeness. Therefore, for the sake of being free from attachment to 'mine', those who contemplate 'mine' as suffering are such that, even though they strive to contemplate 'mine' as suffering, their attachment to 'I' hinders them from being free from attachment to 'mine', and it also obscures and makes invisible the faults of 'mine', because they see the qualities of 'I' and possess the seed that, like a condition, causes attachment to 'I' to arise. Refuting errors: If there is attachment to 'I', even if attachment to 'mine' cannot be separated, but if detachment is separated, then it is also separated from attachment to 'I', then the proof of attachment to 'I' is not established. Now, that state of detachment is such that, even though it is separated from attachment to it by contemplating 'mine' as suffering, that does not mean that whatever abandons 'mine' is absent. Even if attachment to 'I' is abandoned, how can 'I' be abandoned? Because it is the same as the state of not abandoning 'I'. --------------------------------------------------------------------------------