Tibetan
ོལ་བ་མེད་དེ། དཔེར་ན་ཉེས་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་ལ་ལམ་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། ལམ་གོམས་པ་ལས་གནས་གྱུར་པའི་སེམས་ལ་ཆོས་ཅན། ཉེས་པ་རྣམས་སླར་ཡང་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཉེས་པ་རྣམས་སླར་ཡང་འབྱུང་བའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ ནུས་པ་མེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་རྒྱས་པར་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། སྤང་གཉེན་འཛིན་སྟངས་འགལ་ཤིང་གཉེན་པོ་དོན་ལ་ཞུགས། །རང་བཞིན་གློ་བུར་ཁྱད་པར་ཡོད་པས་སྔར་ནུས་མེད། །ནུས་ཡོད་ན་ཡང་གཉེན་པོ་འབད་མེད་བསྐྱེད་པར་ནུས། །ཁྱད་པར་སུམ་ལྡན་གཉེན་པོ་འབད་ཀྱང་བཟློག་མི་ནུས་པའོ། ། ༈ སྤང་གཉེན་འཛིན་སྟངས་འགལ་ཤིང་གཉེན་པོ་དོན་ལ་ཞུགས་པ། དང་པོ་ནི། ཅིའི་ཕྱིར་ནུས་པ་མེད་ཅེ་ན། ལམ་བསྒོམས་པས་གནས་གྱུར་པའི་སེམས་འདི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་བདག་འཛིན་སོགས་ཀྱི་ཉེས་པ་སླར་འབྱུང་བའི་ནུས་པ་མེད་དེ། སྤྱིར་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ལ་རྣམ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་བས་ཡུལ་འཛིན་པའི་ཆོས་སམ་གནས་ལུགས་ནི་ཡུལ་ཇི་ལྟར་ཡོད་པའི་རྣམ་པ་དེ་འཛིན་པ་དང་། ཡུལ་དེ་ཡང་རང་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་ཡི་ནི་བདག་ཉིད་དེ་རྣམ་ཤེས་འདི་ཡི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའང་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་བུའི་ཡུལ་ཅན་མ་འཁྲུལ་བས་ཡུལ་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་དེ་ཁྱོད་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་ཅིང་། ཁྱོད་འདི་ལས་བདག་འཛིན་དེ་གློ་བུར་བའི་རྐྱེན་གྱིས་ནི་ཡུལ་གྱི་གནས་ལུགས་འཛིན་པ་ལས་གོལ་བར་འགྱུར་ཞིང་། དེ་བཟློག་པ་ལ་ནི་རྐྱེན་རང་ལ་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་སེམས་རྒྱུད་ལ་མི་བརྟན་པ་གློ་བུར་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་བྱུང་ཞིང་འབྲལ་དུ་རུང་བ་ཐག་པ་ལ་སྦྲུལ་གྱི་བློ་བཞིན་ནོ། ། 1-7-131b ༈ རང་བཞིན་གློ་བུར་ཁྱད་པར་ཡོད་པས་སྔར་ནུས་མེད་པ། གཉིས་པ་ནི། དྲི་མ་རྣམས་ཆོས་ཅན། ལམ་གོམས་པས་སེམས་རྒྱུད་བདག་མེད་རྟོགས་པ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་ལ་ཕྱིས་གནོད་པ་བྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་དེ། སྔར་བདག་མེད་མ་མཐོང་བའི་དུས་སུ་ཡང་སེམས་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གནོད་པ་བྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་གྲུབ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཏེ། དྲི་མ་རྣམས་ནི་གློ་བུར་བ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་སྔར་རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་དུས་སུ་རང་བཞིན་གྱིས་གནོད་པའི་ནུས་པ་མེད་པས་ཕྱིས་གློ་བུར་དྲི་བྲལ་གྱི་དུས་སུ་གློ་བུར་དུ་གནོད་པའི་ནུས་པ་མེད་ཅེས་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི། སྔར་བདག་མེད་མཐོང་མ་ཐག་པའི་དུས་སུ་ཞེས་འཆད་པ་ནི་ཚིག་རྐང་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱི་ནུས་པ་མ་ཐོན་ནོ། ། ༈ ནུས་ཡོད་ན་ཡང་གཉེན་པོ་འབད་མེད་བསྐྱེད་པར་ནུས་པ། གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཉེས་པ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་དུ་ཆུག་ན་ཡང་གནས་གྱུར་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱི་དངོས་པོ་ལ་ཆོས་ཅན། དྲི་མ་རྣམས་ཡུན་དུ་གནས་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། དྲི་མ་
Chinese
如果不是这样，比如有罪过的内心也能生起道，那又该如何解释呢？对于通过修习道而转变的内心来说，罪过不会再次产生，因为罪过没有再次产生的力量。 详细解释无力的理由： 这部分分为四个方面：所断与对治的执持方式相反，对治真正生效；自性与暂时的差别导致先前无力；即使有力量，也能毫不费力地生起对治；具备三种特点的对治，即使努力也无法逆转。 所断与对治的执持方式相反，对治真正生效： 首先，为什么没有力量呢？对于通过修习道而转变的这个内心来说，你没有再次产生我执等罪过的力量，因为一般来说，按照经部宗的观点，不错误的识以其对境的方式来执持对境的法或实相，并且对境也以其自身的方式成为这个识的生因。因此，你具有这种不错误的识以其对境的方式来执持对境的自性。你从这种状态因为暂时的因缘而偏离了对境的实相的执持，而要扭转这种情况，需要依赖于对因缘本身有害的量。例如，不稳定的心识因为暂时的因缘而产生，并且容易分离，就像将绳子误认为蛇一样。 自性与暂时的差别导致先前无力： 其次，各种染污，对于通过修习道，内心已经转变为证悟无我的自性来说，后来没有损害的力量，因为在先前没有证悟无我的时候，也没有自性上损害内心的力量。理由成立，因为内心的自性是光明，而染污是暂时的。这表明，在先前自性清净的时候，没有自性上损害的力量，所以在后来脱离暂时染污的时候，也没有暂时损害的力量。如果解释为在先前刚刚证悟无我的时候，就不能体现前面两句的意义。 即使有力量，也能毫不费力地生起对治： 第三，假设有产生罪过的力量，那么对于转变后的内心相续的本体来说，染污没有永久存在的力量，因为染污
English
If that were not the case, how could it be explained that even a mind with faults can give rise to the path? For a mind that has been transformed through the practice of the path, faults do not arise again, because faults do not have the power to arise again. Explanation of the reasons for lacking power in detail: This is divided into four aspects: the ways of holding onto what is to be abandoned and the antidote are contradictory, and the antidote truly takes effect; the difference between intrinsic nature and what is adventitious causes the previous lack of power; even if there is power, the antidote can be generated effortlessly; an antidote with three special characteristics cannot be reversed even with effort. The ways of holding onto what is to be abandoned and the antidote are contradictory, and the antidote truly takes effect: First, why is there no power? For this mind that has been transformed through the practice of the path, you do not have the power to generate faults such as self-grasping again, because in general, according to the Sutra school, a non-erroneous consciousness holds onto the dharma or reality of an object in the way that the object exists, and the object also becomes the cause of the arising of this consciousness in the way that it exists. Therefore, you have this nature of a non-erroneous consciousness holding onto the object in the way that it exists. You deviate from holding onto the reality of the object due to adventitious causes, and to reverse this, it is necessary to rely on a valid cognition that is harmful to the cause itself. For example, an unstable mind arises due to adventitious causes and is easily separated, like mistaking a rope for a snake. The difference between intrinsic nature and what is adventitious causes the previous lack of power: Second, defilements, for a mind that has been transformed into the nature of realizing selflessness through the practice of the path, do not have the power to harm later, because even when selflessness was not seen before, there was no power to harm the mind intrinsically. The reason is established, because the nature of the mind is luminosity, and defilements are adventitious. This shows that when the intrinsic nature was previously pure, there was no power to harm intrinsically, so when one is later free from adventitious defilements, there is no power to harm adventitiously. If it is explained as being at the time when one has just realized selflessness, the meaning of the previous two lines cannot be expressed. Even if there is power, the antidote can be generated effortlessly: Third, even if it is assumed that there is power to generate faults, then for the entity of the transformed mindstream, defilements do not have the power to remain permanently, because defilements --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
རྣམས་ལ་གནོད་པ་ཅན་བདག་མེད་མཐོང་བ་བསྐྱེད་པར་ནུས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ས་རློན་ལ་ནི་མེ་རིང་དུ་མི་གནས་པ་བཞིན་ནོ། །འདིས་སློབ་པའི་གནས་སྐབས་སུ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་སྤངས་པའི་སྤངས་པ་ཉམས་སྲིད་ཀྱང་མྱུར་དུ་སོར་ཆུད་པར་བསྟན་ནོ། ། ༈ ཁྱད་པར་སུམ་ལྡན་གཉེན་པོ་འབད་ཀྱང་བཟློག་མི་ནུས་པ། བཞི་པ་ནི། རྣམ་པར་འཚེ་བ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཞི་བ་དང་བདེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པས་འཚེ་བ་མེད་པ་དང་། མི་རྟག་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པས་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་ཞུགས་པ་དང་། གོམས་པ་མཐར་ཕྱིན་པས་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་ལ་ནི་ཆོས་ཅན། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བློ་འགའ་ཞིག་གིས་ཉེས་པ་བསྐྱེད་ 1-7-132a པའི་ཕྱིར་འབད་དུ་ཟིན་ཀྱང་མི་བཟློག་སྟེ། བློ་རང་ཉིད་ནི་ལམ་བདག་མེད་རྟོགས་པ་དེའི་ཕྱོགས་འཛིན་པ་སྟེ་ངང་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ སྒྲུབ་བྱེད་འཛིན་སྟངས་འགལ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བ། གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། འཛིན་སྟངས་ཐ་དད་ཙམ་གྱིས་གཉེན་པོ་མིན། །ཕྱོགས་རེ་མགོ་གནོན་ཙམ་གྱིས་གཉེན་པོ་མིན། །དེས་ན་མཐའ་དག་དཔྱིས་འབྱིན་གཉེན་པོ་བསྟན་པའོ། ། ༈ འཛིན་སྟངས་ཐ་དད་ཙམ་གྱིས་གཉེན་པོ་མིན་པ། དང་པོ་ནི། བདག་མེད་མཐོང་བ་བདག་འཛིན་དང་དམིགས་རྣམ་འགལ་བས་བདག་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོར་འགྱུར་ན་ཆགས་སྡང་གཉིས་ཀྱང་དམིགས་རྣམ་འགལ་བས་ཕན་ཚུན་གཉེན་པོར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདོད་ཆགས་དང་ཁོང་ཁྲོ་ཆོས་ཅན། འཛིན་སྟངས་ཐ་དད་ན་ཡང་ཕན་ཚུན་གནོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྒྱུ་གཅིག་ལས་བྱུང་བ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་། ཕན་ཚུན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་ཡང་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ ཕྱོགས་རེ་མགོ་གནོན་ཙམ་གྱིས་གཉེན་པོ་མིན་པ། གཉིས་པ་ནི། ཞེ་སྡང་གི་གཉེན་པོ་བྱམས་པ་དང་། འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་མི་སྡུག་པ་བསྒོམ་པ་སོགས་ཀྱང་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཅིའི་ཕྱིར་བདག་མེད་རྟོགས་པ་གཅིག་པུ་གཉེན་པོར་འཆད་ཅེ་ན། སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་བྱམས་སོགས་ཆོས་ཅན། ཤིན་ཏུ་ཉེས་པ་ཚར་གཅོད་པ་སྟེ་དྲུངས་ནས་འབྱིན་བྱེད་མིན་ཏེ་རྨོངས་པ་དང་འཛིན་སྟངས་འགལ་བ་མེད་པས་དེ་ལ་མི་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། ཉེས་པ་ཀུན་རྨོངས་པ་དེའི་རྩ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྔ་མའི་གཏན་ཚིགས་གྲུབ་སྟེ། ཉེས་པའི་རྩ་བ་རྨོངས་པ་དེ་ཡང་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཡིན་ཅིང་དེ་དང་འཛིན་སྟངས་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་སོགས་ན་རེ། འཇིག་ལྟ་ནི་དོན་ཕྱི་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟོག་པ་ཡིན་ལ། མ་རིག་པ་ནི་རིགས་པ་བཀག་ཙམ་ 1-7-132b ཡིན་པས་དེ་དག་གཅིག་ཏུ་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན་མ་རིག་པ་ཆོས་ཅན། འཇིག་ལྟ་ལས་གཞན་རིག་པ་བཀག་ཙམ་ཡིན་པར་འདོད་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རིག་པ་ཡེ་ཤེས་དང་དམིགས་པ
Chinese
因为它们具有能够产生无我见，从而损害一切（烦恼）的力量。正如火不能在潮湿的土地上长久燃烧一样。这表明，在学习阶段，即使因世俗之道而产生的放弃有所减弱，也能迅速恢复。 特别是不具备三种特性的对治法，即使努力也无法阻止。 第四，对于具有完全平息一切损害和具有安乐性质的心来说，因为它是无害的；对于以无常等为对境的心来说，因为它进入了正确的意义；对于通过彻底习惯而转变为证悟无我自性的心来说，有法。即使努力，也无法阻止颠倒错乱的智慧产生过患，因为智慧本身是执持道路——证悟无我——的那一方，即已成为其本性。 驳斥对立执持方式的争论。 第三部分分为三点：仅仅执持方式不同，不能成为对治。仅仅压制一方，不能成为对治。因此，阐述了彻底根除一切的对治。 仅仅执持方式不同，不能成为对治。 第一点是：如果因为无我见与我执的对境和行相相违，而成为我执的对治，那么贪欲和嗔恨也因为对境和行相相违，而成为彼此的对治吗？答：贪欲和嗔恨，有法。即使执持方式不同，也不是彼此的损害，因为它们都源于同一个我执之因，并且也可能成为彼此的因和果。 仅仅压制一方，不能成为对治。 第二点是：难道没有说过修习慈爱是嗔恨的对治，修习不净观是贪欲的对治等等吗？为什么唯独将证悟无我阐释为对治呢？答：以有情为对境的慈爱等，有法。不是彻底根除过患，因为它们与愚痴和执持方式并不相违，因此不能损害它。普遍来说，因为一切过患都以愚痴为根本。前一个论证成立，因为过患的根本——愚痴，也是我见，并且与我见的执持方式并不相违。分别说部等认为：我见是对外境的颠倒错乱的认识，而无明仅仅是遮蔽了理智，因此它们不能等同。答：无明，有法。认为无明是不同于我见的仅仅遮蔽理智的说法是不合理的，因为理智是智慧，而对境是...
English
Because they possess the essence of being able to generate the vision of selflessness, which harms all (afflictions). Just as fire cannot last long on damp ground. This shows that even if the abandonment caused by worldly paths weakens during the learning stage, it can be quickly restored. Especially, the antidote that does not possess the three characteristics cannot be reversed even with effort. Fourth, for the mind that has the characteristic of completely pacifying all harm and possessing happiness, because it is harmless; for the mind that has impermanence etc. as its object, because it enters the correct meaning; for the mind that has transformed into the nature of realizing selflessness through thorough habituation, the subject. Even if effort is made, it cannot prevent distorted wisdom from generating faults, because the mind itself is holding the side of the path—the realization of selflessness—that is, it has become its nature. Refuting the argument against contradictory grasping. The third part is divided into three points: Merely having different ways of grasping is not an antidote. Merely suppressing one side is not an antidote. Therefore, the antidote that completely eradicates everything is explained. Merely having different ways of grasping is not an antidote. The first point is: If the vision of selflessness becomes the antidote to self-grasping because the object and aspect of selflessness are contrary to self-grasping, then do attachment and hatred also become antidotes to each other because their objects and aspects are contrary? Answer: Attachment and anger, the subject. Even if the ways of grasping are different, they are not harmful to each other, because they both originate from the same cause of self-grasping, and they can also become the cause and effect of each other. Merely suppressing one side is not an antidote. The second point is: Haven't it been said that cultivating loving-kindness is the antidote to hatred, and cultivating ugliness is the antidote to attachment, etc.? Why is only the realization of selflessness explained as the antidote? Answer: Loving-kindness etc. that take sentient beings as their object, the subject. It is not completely eradicating faults, because they are not contrary to ignorance and the way of grasping, therefore they cannot harm it. Generally speaking, because all faults have ignorance as their root. The previous argument is established, because the root of faults—ignorance—is also the view of the aggregates, and it is not contrary to the way of grasping of the view of the aggregates. The Vaibhashikas etc. say: The view of the aggregates is a distorted perception of external objects, while ignorance is merely the blocking of reason, therefore they cannot be equated. Answer: Ignorance, the subject. It is unreasonable to think that ignorance is merely the blocking of reason other than the view of the aggregates, because reason is wisdom, and the object is... --------------------------------------------------------------------------------