Tibetan
ེད་བྱེད་ཡིན་ཏེ་མིན་པས་སོ། །བདག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྟག་པ་གཅིག་ལས་འབྲས་བུ་དུ་མ་ནི་དུས་ཐ་དད་པར་ཏེ་རིམ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། རྟག་པ་འབྲས་བུ་སྐྱེད་བྱེད་མིན་པ་དེའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་བདག་ལ་སོགས་པའི་རྟག་པ་རྣམས་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་མི་སྲིད་པར་ཐལ། སྡུག་བསྔལ་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་གཞན་ཚོགས་ན་ཡང་ཁྱོད་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་སོགས་ 1-7-125a ལྡོག་པ་དེ་ནི་ཁྱོད་ལ་ཡོད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། འབྲས་བུ་འགའ་ཞིག་གི་རྒྱུ་གཞན་དག་ནི་ཚོགས་ན་ཡང་ཆོས་གང་ཞིག་མེད་པས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན། ཚོགས་པ་དེ་ལས་རྒྱུ་གཞན་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་འགྱུར་གྱི། གཞན་དུ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་བཅས་བསྒྲུབས་ཏེ་ཀུན་འབྱུང་བཤད་པ། གཉིས་པ་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་བཅས་བསྒྲུབས་ཏེ་ཀུན་འབྱུང་བདེན་པ་བཤད་པ་ནི། འདིར་རྒྱན་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པས་བདེན་པ་ལྷག་མ་གསུམ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་བཞིར་ཕྱེ་བ་དང་། ལྷས་ཀུན་འབྱུང་གི་རྒྱུ་དང་། འགོག་བདེན་གྱི་འགོག་པ་དང་། ལམ་བདེན་གྱི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་གསུམ་བསྟན་པས་རྣམ་པ་ལྷག་མ་གསུམ་གསུམ་གྲུབ་པར་འགྱུར་བར་བཤད་པ་དང་གཉིས་ལས། ཕྱི་མ་ལྟར་བཤད་ན་གསུམ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་བཅས་པར་བསྒྲུབ། །རྒྱུ་ཉིད་གཞན་དུ་རྟོག་པ་དགག །རྒྱུ་ཡི་གཙོ་བོ་སྲེད་པར་བསྟན་པའོ། ། ༈ སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་བཅས་པར་བསྒྲུབ་པ། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། རེས་འགའ་སྐྱེ་བས་རྒྱུ་བཅས་བསྒྲུབ། །རྒྱུ་མེད་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་དགག་པའོ། ། ༈ རེས་འགའ་སྐྱེ་བས་རྒྱུ་བཅས་བསྒྲུབ་པ། དང་པོ་ནི། སྡུག་བསྔལ་འདི་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་སྟེ། རེས་འགའ་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་ནའོ། །ཁྱབ་སྟེ། རྒྱུ་མེད་ཡིན་ན་རྟག་ཏུ་ཡོད་པའམ་གཏན་མེད་པར་འགྱུར་གྱི་རེས་འགའ་བ་མ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུ་མེད་ཡིན་ན་རྐྱེན་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་དགོས་པའི་ཕྱིར། ༈ རྒྱུ་མེད་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་དགག་པ། གཉིས་པ་ནི། ཁ་ཅིག་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་རྒྱུར་སྨྲ་བ་ན་རེ། ཅི་ལྟར་ཚེར་མ་ལ་སོགས་ཀྱི་རྣོ་བ་ཉིད་སོགས་རྒྱུ་མེད་པ་དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་འདི་དག་རྒྱུ་མེད་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་ནི་རབ་ཏུ་བརྗོད་དོ། །མི་འཐད་དེ། ཚེར་མའི་རྣོ་བ་སོགས་ 1-7-125b དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་དེ་རྣམས་ལ་ཡང་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་ཡོད་དེ། དོན་གཞན་སྔ་མ་རང་གི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱ་ས་དེ་ནི་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། དོན་གཞན་སྔ་མ་གང་ཡོད་པ་ཉིད་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་གཞན་ཕྱི་མ་གང་སྐྱེ་བའམ་དོན་གཞན་སྔ་མ་གང་འགྱུར་བ་སྟེ་ལོག་པ་ན་ཡང་ཕྱི་མ་ལྡོག་པར་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱི་མའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱ་ས་དེ་ནི་ཕྱི་མ་དེའི་རྒྱུ
Chinese
问：是原因还是非原因呢？ 答：自性（藏文：བདག་，梵文天城体：ātman，梵文罗马拟音：ātman，汉语字面意思：我）有法，你恒常唯一，因此不可能在不同时间产生多个果，即不可能按顺序产生。因为恒常者不是果的产生者。此外，自性等恒常之物有法，不可能成为痛苦等的原因。即使痛苦等的原因聚集，因为没有你，痛苦等也不会停止，因为你没有停止痛苦等的能力。这是普遍的规律：即使某些果的原因聚集，但如果缺少某个条件，果就不会产生。因此，从聚集的原因中可以推断出其他原因，否则就不能。 现在要说明通过论证痛苦及其原因来解释集谛（藏文：ཀུན་འབྱུང་，梵文天城体：samudaya，梵文罗马拟音：samudaya，汉语字面意思：集起）。 第二，通过论证痛苦及其原因来解释集谛。在此，《现观庄严论》（Abhisamayalankara）及其追随者将其他三个谛也分为四种，拉萨瓦（Lha-sa-ba）通过揭示集谛的原因、灭谛的灭除和道谛的道的三种形态，从而完成了剩余三种形态的分类。如果按照后者来解释，则有三种：论证痛苦及其原因；驳斥将原因误认为其他事物；揭示原因的主要因素是贪爱。 论证痛苦及其原因。 首先分为两种：通过偶尔产生来论证具有原因；驳斥论证无原因的理由。 通过偶尔产生来论证具有原因。 首先，这个痛苦有法，被证实是具有原因的，因为它偶尔产生。这是普遍规律：如果无原因，要么总是存在，要么完全不存在，不会是偶尔产生。因为如果无原因，就不需要依赖其他条件。 驳斥论证无原因的理由。 其次，一些人，即主张自性为原因的人说：就像荆棘等的锋利等是无原因的一样，这些痛苦也会无原因地产生。这是不合理的。荆棘的锋利等和痛苦的真谛有法，都是有原因的，因为存在着先前的其他事物跟随或停止的处所。这是普遍规律：任何先前的其他事物存在，依赖于它，任何随后的其他事物产生或任何先前的其他事物变化，即停止时，随后的事物也会停止，即发生变化，因此，随后的事物跟随或停止的处所就是随后事物的因。
English
Q: Is it a cause or not a cause? A: The self (藏文：བདག་，梵文天城体：ātman，梵文罗马拟音：ātman，汉语字面意思：I) has the property that you are constant and one, therefore it is impossible to produce multiple fruits at different times, i.e., sequentially. Because the constant is not a producer of fruit. Furthermore, constant things such as the self have the property that they cannot be the cause of suffering, etc. Even if the causes of suffering, etc., gather, because you are not present, suffering, etc., will not cease, because you do not have the ability to stop suffering, etc. This is a universal rule: even if the causes of some fruit gather, if some condition is missing, the fruit will not arise. Therefore, from the gathered causes, other causes can be inferred, otherwise it cannot. Now, to explain the truth of the origin (藏文：ཀུན་འབྱུང་，梵文天城体：samudaya，梵文罗马拟音：samudaya，汉语字面意思：arising) by establishing suffering and its causes. Second, to explain the truth of the origin by establishing suffering and its causes. Here, the 'Ornament of Clear Realization' (Abhisamayalankara) and its followers also divide the other three truths into four types, and Lha-sa-ba reveals the three aspects of the cause of the origin, the cessation of the truth of cessation, and the path of the truth of the path, thus completing the classification of the remaining three aspects. If explained according to the latter, there are three: establishing suffering and its causes; refuting the misconception of taking the cause as something else; revealing that the main factor of the cause is craving. Establishing suffering and its causes. First, it is divided into two: establishing having a cause by occasional arising; refuting the reasons for establishing no cause. Establishing having a cause by occasional arising. First, this suffering has the property that it is proven to have a cause, because it arises occasionally. This is a universal rule: if there is no cause, it will either always exist or never exist, it will not be occasional. Because if there is no cause, it does not need to depend on other conditions. Refuting the reasons for establishing no cause. Secondly, some people, namely those who claim self-nature as the cause, say: just as the sharpness of thorns, etc., is without cause, these sufferings will also arise without cause. This is unreasonable. The sharpness of thorns, etc., and the truth of suffering have the property that they all have a cause, because there is a place where other previous things follow or stop. This is a universal rule: whatever other previous thing exists, depending on it, whatever other subsequent thing arises or whatever other previous thing changes, i.e., stops, the subsequent thing will also stop, i.e., change, therefore, the place where the subsequent thing follows or stops is the cause of the subsequent thing. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ར་རབ་ཏུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་མིག་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་རྐྱེན་གྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་རེག་བྱ་ཆོས་ཅན། མིག་ཤེས་དེའི་རྒྱུར་ཐལ། དོན་གཞན་ཕྱི་མ་མིག་ཤེས་དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱ་ས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མིག་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་རྐྱེན་གྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་རེག་པ་ཆོས་ཅན། མཐོང་བ་སྟེ་མིག་ཤེས་ལ་ནི་རྒྱུ་མཚན་ཏེ་བརྒྱུད་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། མིག་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པའི་གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ རྒྱུ་ཡི་གཙོ་བོ་སྲེད་པར་བསྟན་པ། གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་བཅས་པར་གྲུབ་ཅིང་། རིགས་མི་མཐུན་གྱི་རྒྱུ་ལས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་སྟེ། འདི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་ཅན། དབང་ཕྱུག་དང་གཙོ་བོ་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་སྲིད་པ་མིན་ཏེ། སྤྱིར་རྟག་པ་རྣམས་རྒྱུ་ཡིན་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟག་པས་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ རྒྱུ་ཡི་གཙོ་བོ་སྲེད་པར་བསྟན་པ། གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྲེད་པ་རྐྱེན་གྱི་གཙོ་བོར་བསྟན། །དེ་ལ་ལུང་གི་སྒྲུབ་བྱེད་དགོད། །སྲེད་པ་ཁོ་ན་བཤད་པའི་རྒྱུའོ། ། ༈ སྲེད་པ་རྐྱེན་གྱི་གཙོ་བོར་བསྟན་པ། དང་པོ་ནི། སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་མེད་དང་རྟག་པའི་རྒྱུ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་འབྱུང་གི་མིང་ཅན་སྲིད་པས་བསྡུས་པའི་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་འདོད་པའི་སྲེད་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན། མིས་མཚོན་ནས་སེམས་ཅན་ 1-7-126a རྣམས་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ནི་གང་ཅུང་ཟད་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་སྟེ་ལེན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཡུལ་དེ་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་བསམ་པ་སྟེ་སྲེད་པས་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྲིད་འདོད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ན་མདོར། སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན་གང་སྲེད་པ་འདི་ནི་ཡང་སྲིད་པར་འབྱུང་བ་ཅན་དགའ་བའི་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་དེ་དང་དེ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་འདི་ལྟ་སྟེ། འདོད་པའི་སྲེད་པ་དང་། སྲིད་པའི་སྲེད་པ་དང་། འཇིགས༷་པའི་སྲེད་པའོ་ཞེས་སྲེད་པ་གསུམ་ཆར་རྒྱུར་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། མི་འགལ་ཏེ། ཅི་སྐད་བཤད་པ་དེ་ནི་སྲིད་པའི་སྲེད་པ་ཡིན་པར་འདོད་ལ། གང་གི་ཕྱིར་ཡང་སྲོག་ཆགས་རྣམས་བདེ་བ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་འདོར་བར་འདོད་པས་བླང་དོར་ལ་འཇུག་པའི་སྲེད་པ་དེ་དག་ནི། རིམ་པ་ལྟར་འདོད་སྲེད་དང་། འཇིགས་སྲེ༷ད་ཅེས་གསུང་པ་དེ་ཡིན་པར་འདོད་པས་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གི་ཁྱད་པར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་ལྷའི་བཞེད་པ་ཡིན་ལ། ཤཱཀྱས་འདོད་ཁམས་དོན་དུ་གཉེར་བ་འདོད་སྲེད་དང་། ཁམས་གོང་མ་གཉིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་སྲིད་སྲེད་དང་། སྡུག་བསྔལ་འདོར་བར་འདོད་པ་འཇིགས༷་སྲེད་ཅེས་བཤད་ཀྱང་མངོན་པ་དང་བསྲེས་པ་ཡིན་གྱི་གཞུང་འ
Chinese
为了完全表达的缘故。那么，作为眼识的所缘缘的触法，是眼识的因吗？因为其他外在的事物是眼识随之而来和离去的处所吗？作为眼识的所缘缘的触法，对于见，也就是眼识来说，是因，也就是间接的因，因为它是作为眼识的所缘缘的色的因。 ༈ 显示贪爱是因的主要因素 第二，这样，痛苦已经确立为具有因，并且也不会从不同类的因中产生，比如，痛苦，不可能从自在天和主宰者常恒等产生，因为一般来说，常恒的事物已经被否定为因，因为常恒的事物没有产生结果的能力。 ༈ 显示贪爱是因的主要因素 第三，分为三点：显示贪爱是主要之缘；对此引用经文作为论证；贪爱是唯一被阐述的因。 ༈ 显示贪爱是主要之缘 第一，因为痛苦不是无因的，也不是常恒之因所生，因此，被称为烦恼之集起的、包含于有（srid pa，存在）之中的、想要身体和受用的贪爱是痛苦之因。因为，以人为例，众生对于境的特殊之处，也就是稍微执取的一切，都是由想要获得该境的想法，也就是贪爱所造成的。如果说有爱是痛苦之因，那么经中说，‘什么是痛苦的集起圣谛呢？就是这种贪爱，它会导致再生，伴随着喜悦和贪执，并且乐于其中，例如，欲爱、有爱和无有爱。’这与将三种贪爱都说成是因相矛盾。这并不矛盾，因为所说的是有爱。因为众生想要获得快乐，想要舍弃痛苦，所以取舍的贪爱，依次被称为欲爱和无有爱，这是总相和别相的区别。这是天神的观点。释迦认为，为了欲界而追求的是欲爱，为了上二界而追求的是有爱，想要舍弃痛苦的是无有爱，这虽然是混合了俱舍宗的观点，但并非经文的本意。
English
For the sake of complete expression. So, is the touch that is the objective condition of eye consciousness the cause of that eye consciousness? Because other external things are the place where that eye consciousness follows and departs? The touch that is the objective condition of eye consciousness, for seeing, that is, for eye consciousness, is the cause, that is, the indirect cause, because it is the very cause of the form that is the objective condition of eye consciousness. ༈ Showing that craving is the main factor of cause Second, in this way, suffering has been established as having a cause, and it does not arise from causes of different kinds. For example, suffering, it is not possible to arise from Ishvara and the permanent chief, etc., because in general, all permanent things have been denied as causes, because permanent things do not have the ability to produce results. ༈ Showing that craving is the main factor of cause Third, there are three points: Showing that craving is the main condition; quoting scriptures to prove it; craving alone is the cause that is explained. ༈ Showing that craving is the main condition First, because suffering is not without a cause, nor is it caused by a permanent cause, therefore, craving, which is called the origin of affliction and includes the desire for body and enjoyment contained in existence (srid pa), is the cause of suffering. Because, taking humans as an example, all the special characteristics of objects that beings grasp, that is, slightly take, are caused by the thought of wanting to obtain that object, that is, craving. If the desire for existence is the cause of suffering, then in the sutra, 'What is the noble truth of the origin of suffering? It is this craving, which leads to rebirth, accompanied by joy and attachment, and delights in this and that, such as desire craving, existence craving, and non-existence craving.' This contradicts the statement that all three cravings are causes. This is not contradictory, because what is said is existence craving. Because beings want to obtain happiness and want to abandon suffering, the craving to take and abandon is called desire craving and non-existence craving respectively, which is the difference between the general and the specific. This is the view of the gods. Shakya believes that pursuing the desire realm is desire craving, pursuing the upper two realms is existence craving, and wanting to abandon suffering is non-existence craving, which is a mixture of Abhidharma's view, but it is not the original meaning of the sutra. --------------------------------------------------------------------------------