Tibetan
ིན་པར་ཐལ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྟེན་བྱེད་ཀྱང་མཐའ་གཅིག་ཏུ་བདག་གི་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་བདག་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྟེན་ཡིན་ཡང་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་བློའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བྱ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བདག་སྐྱོན་ཅན་དུ་མི་འགྲུབ་སྟེ། བདག་ལ་ཆགས་པ་དང་བདག་གི་བ་དེ་དག་གྲོགས་སུ་མེད་ན་བདག་ཁོ་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུན་མིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོ་ན་བདག་ཏུ་ཆགས་པ་སོགས་དེ་ཡང་ཆོས་ཅན། བདག་དེ་དང་འདྲ་བར་སྐྱོན་མེད་ཡིན་པར་ཐལ། བདག་གྲོགས་སུ་མེད་ན་ཁྱོད་ཁོ་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་མིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་པ་དེ་ལྟར་ན་བདག་ལ་ཆགས་པ་དང་བདག་གཉིས་ཀ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བྱ་མིན་པར་ཐལ། །དེ་གཉིས་ཀའང་སྐྱོན་མེད་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། ། 1-7-122a ཕྱིར། ༈ དེས་ན་རིགས་མཐུན་རྒྱུ་རུ་གྲུབ་པ། གསུམ་པ་དེས་ན་རིགས་མཐུན་རྒྱུ་རུ་གྲུབ་པ་ནི། ཆགས་སོགས་སྔ་མ་འགའ་ཞིག་ལས། ཆགས་སོགས་ཕྱི་མ་འགའ་ཞིག་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཚེ་སྟེ་གང་གི་ཕྱིར་ན་ལུས་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཤེས་པ་སྔ་མ་འགའ་ཞིག་ཕྱི་མ་འགའ་ཞིག་གི་བག་ཆགས་སད་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་དེས་ནའོ། ། ༈ ཉེར་ལེན་རིགས་མཐུན་རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པ། གཉིས་པ་ཉེར་ལེན་རིགས་མཐུན་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྣམ་ཤེས་ཡིན་པས་ཉེར་ལེན་རིགས་མཐུན་གྲུབ། གྲུབ་ཟིན་སྒྲུབ་པའི་གྲངས་ཅན་རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། ། ༈ རྣམ་ཤེས་ཡིན་པས་ཉེར་ལེན་རིགས་མཐུན་གྲུབ་པ། དང་པོ་ནི། སྐྱེས་མ་ཐག་པའི་རིག་པ་ཆོས་ཅན། རིག་པ་སྔ་མ་སྔོན་དུ་སོང་སྟེ། རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རྣམ་ཤེས་མིན་པ་རྣམ་ཤེས་ཀྱི། །ཉེར་ལེན་མིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པས་སྐྱེ་བ་སྔ་མ་གྲུབ་བོ། །ཡང་གི་སྒྲས་ལུས་རྟག་པ་སོགས་ལས་སྐྱེ་ན། སྔ་ཕྱི་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཆར་སྐྱེ་བར་ཐལ་བས་དེ་གྲུབ་ཅེས་པ་སྡུད་དོ་ཞེས་འཆད་ཀྱང་། གོམས་ལས་གསལ་བའི་རྟགས་ཀྱིས་གྲུབ་པར་མ་ཟད་ཅེས་པའི་དོན་ནོ། ། ༈ གྲུབ་ཟིན་སྒྲུབ་པའི་གྲངས་ཅན་རྩོད་པ་སྤོང་བ། གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་གྲངས་ཅན་ན་རེ། རྩྭ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ན་རྣམ་ཤེས་ནུས་པའི་ངོ་བོར་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ན། སྐྱེས་མ་ཐག་པའི་རྣམ་ཤེས་དེ་རྣམ་ཤེས་སྔ་མ་སྔོན་སོང་དུ་འདོད་དོ་ཞེ་ན། རྩྭ་དང་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་རྩེ་ན་གླང་ཆེན་རྒྱ་དང་། རྣམ་ཤེས་སྔོན་ཚེ་མ་མཐོང་ཡང་ཡོད་དོ་ཞེས་པའི་དམ་བཅའ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དེ་སྐད་གྲངས་ཅན་ཕྱུགས་ལས་གཞན་ངོ་ཚ་བཅས་པ་སུ་བརྗོད་རྩོལ་ཏེ་བརྗོད་མི་ནུས་པར་ཐལ། ཁྱོད་ལ་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་གནོད་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་ཅེ་ན། རྒྱུ་རྩྭ་དང་འབྱུང་བ་སོགས་ནི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་ཅི་ལྟར་ན་གླང་ཆེན་རྒྱ་དང་རྣམ་ 1-7-122b ཤེས་དེ་ནི་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ་མེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་ལན་བརྒྱར་རྣམ་པར
Chinese
因此，因为痛苦的所依也完全被认为是‘我’（藏文：བདག་，梵文天城体：ātman，梵文罗马拟音：ātman，汉语字面意思：自我）。例如，即使‘我’是痛苦的所依，但由于它是执著‘我’之心的对象，因此不应舍弃，就像贪爱一样。如果说，‘我’不能被认为是过失的，因为如果没有对‘我’的执著和‘我所’的贪恋，‘我’本身就不是痛苦的唯一原因。那么，对‘我’的执著等也是如此，应被视为与‘我’一样没有过失，因为如果没有‘我’的帮助，你也不是痛苦的唯一原因。如果接受这种观点，那么对‘我’的执著和‘我’两者都不应被舍弃，因为两者都没有过失。 因此，相似的因得以成立。 第三，相似的因得以成立：从先前的贪著等产生后来的贪著等。这是因为，在没有身体依赖的情况下，先前的某些意识会成为唤醒后来某些意识习气的因。 以同类近取因的理由来证明。 第二，以同类近取因的理由来证明分为两部分：因为是识，所以同类近取因成立；驳斥数论派关于已成立之事的争论。 因为是识，所以同类近取因成立。 第一，新生的心识是法，先前存在着先前的识，因为它是一种识。这是周遍的，因为不是识的，就不是识的近取因。因此，先前的生得以成立。虽然有人解释说，‘又’字是为了总结从常恒的身体等产生，会导致所有前后同时产生，但这意味着不仅通过习惯而变得清晰的理由得以成立。 驳斥数论派关于已成立之事的争论。 第二，如果数论派说，因为草等一切事物都具有识的潜能，所以新生的识被认为是先前识的先行。那么，草和地等顶端有大象的形象，即使先前没有见过识，它也是存在的。这种断言是法，你这个数论派，除了畜生之外，谁会厚颜无耻地说出这种话呢？因为你被不可见的可知事物所妨碍。怎么说呢？原因在于草和地等是法，对你来说，大象的形象和识怎么会存在呢？应该是不存在的。你百般狡辩
English
Therefore, because the basis of suffering is also entirely seen as 'I' (Tibetan: བདག་, Sanskrit Devanagari: ātman, Sanskrit Romanization: ātman, Chinese literal meaning: self). For example, even if 'I' is the basis of suffering, it should not be abandoned because it is the object of the mind that clings to 'I', just like attachment. If it is said that 'I' cannot be considered faulty, because without attachment to 'I' and clinging to 'mine', 'I' itself is not the sole cause of suffering. Then, attachment to 'I' and so on should also be regarded as faultless like 'I', because without the help of 'I', you are not the sole cause of suffering either. If this view is accepted, then neither attachment to 'I' nor 'I' itself should be abandoned, because neither is faulty. Therefore, the similar cause is established. Third, the similar cause is established: later attachments and so on arise from some earlier attachments and so on. This is because, without dependence on the body, some earlier consciousnesses become the cause of awakening the habits of some later consciousnesses. Proving with the reason of the homogeneous immediate cause. Second, proving with the reason of the homogeneous immediate cause is divided into two parts: because it is consciousness, the homogeneous immediate cause is established; refuting the Samkhya's argument about what has already been established. Because it is consciousness, the homogeneous immediate cause is established. First, the newly born consciousness is the subject, the previous consciousness preceded it, because it is a consciousness. This is pervasive, because what is not consciousness is not the immediate cause of consciousness. Therefore, the previous birth is established. Although some explain that the word 'again' is to summarize that arising from the permanent body and so on would lead to all before and after arising simultaneously, it means that not only is the reason that becomes clear through habit established. Refuting the Samkhya's argument about what has already been established. Second, if the Samkhya says that because all things such as grass have the potential of consciousness, the newly born consciousness is considered to be preceded by the previous consciousness. Then, there is the image of an elephant at the tip of grass and earth, and even if consciousness has not been seen before, it exists. This assertion is the subject, you Samkhya, who besides animals would shamelessly say such a thing? Because you are hindered by the reason of the invisible knowable. How so? The reason is that grass and earth are the subject, how can the image of an elephant and consciousness exist for you? They should not exist. You quibble a hundred times --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་ཕྱེ་ཡང་གླང་ཆེན་བརྒྱ་དང་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་གང་ཞིག་ཡོད་ན་སྣང་རུང་དུ་གྱུར་པའི་ངོ་བོ་དེ་ནི་སྔར་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ འཁོར་བ་མེད་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བ། གསུམ་པ་འཁོར་བ་མེད་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཆགས་སོགས་བཅས་པར་འབྱུང་བའི་ངེས་པ་མེད་པར་ཐལ། །ཆགས་སོགས་རེས་འགའ་སྐྱེ་བའི་ངེས་པ་མེད་པར་ཐལ་བའོ། ། ༈ ཆགས་སོགས་བཅས་པར་འབྱུང་བའི་ངེས་པ་མེད་པར་ཐལ་བ། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བ་དགོད། ཁྱབ་པ་མ་ངེས་སྤོང་བའོ། ། ༈ ཧ་ཅང་ཐལ་བ་དགོད་པ། དང་པོ་ནི། ཐ་མལ་པ་ལ་ཆོས་ཅན། སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་ཆགས་སོགས་དང་ལྡན་པར་འབྱུང་བའི་ངེས་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱོད་དང་ཆགས་སོགས་རིགས་འདྲ་སྔ་ན་མེད་པ་འབྱུང་བ་ལས་གསར་དུ་འབྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ ཁྱབ་པ་མ་ངེས་སྤོང་བ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུའི་སྒོ་ནས་མ་ངེས་སྤོང་། དཔེའི་སྒོ་ནས་མ་ངེས་སྤོང་བའོ། ། ༈ རྒྱུའི་སྒོ་ནས་མ་ངེས་སྤོང་བ། དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། འབྱུང་བའི་བདག་ལས་བྱུང་ན་ཧ་ཅང་ཐལ། འབྱུང་ཁྱད་ཡིན་ན་ཆགས་བྲལ་སྲིད་པར་ཐལ། ཆགས་བྲལ་མེད་པར་སྒྲུབ་པའི་གཞན་ལན་དགག་པའོ། ། ༈ འབྱུང་བའི་བདག་ལས་བྱུང་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བ། དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ལུས་ཅན་ཀུན་ཆོས་ཅན། ཆགས་སོགས་དང་ལྡན་ཏེ། ཆགས་སོགས་ཀྱི་དངོས་རྒྱུ་འབྱུང་བའི་བདག་ཉིད་ཡོད་པ་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལུས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཅན། འདོད་ཆགས་ཆེ་ཆུང་མཚུངས་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། འདོད་ཆགས་ཀྱི་དངོས་རྒྱུ་འབྱུང་བ་ཁྱད་མེད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ༈ འབྱུང་ཁྱད་ཡིན་ན་ཆགས་བྲལ་སྲིད་པར་ཐལ་བ། གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་རྟགས་མ་གྲུབ་སྟེ། འབྱུང་བ་ཆེ་ཆུང་གི་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ལས་ཆགས་སོགས་ཆེ་ཆུང་དུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འོ་ན་འབྱུང་བ་རྣམས་ལས་སྐྱེས་པའི་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ལ་སྲོག་ཆགས་ཙམ་དང་། ཆེས་སྲོག་ཆགས་དང་། 1-7-123a ཆེས་ཤིན་ཏུ་སྲོག་ཆགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་པར་ཐལ། འབྱུང་བ་ཆེ་ཆུང་གི་ཁྱད་པར་ལས་ཆགས་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ཁྱད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་བུའི་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་ཐ་མལ་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དང་འགྲིབ་པ་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་མཐར་འབྱུང་བ་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ་ཆགས་པ་དེ་ཁྱོད་ལ་སྔར་ཡོད་པ་ལས་ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཕྱི་མ་འགའ་ཞིག་ལ་དེ་མེད་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། འབྱུང་བ་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཆགས་པ་ལ་འཕེལ་འགྲིབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་འདིའི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ༈ ཆགས་བྲལ་མེད་པར་སྒྲུབ་པའི་གཞན་ལན་དགག་པ། གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུའི་སྒོ་ནས་ཆགས་བྲལ་མེད་པ་དགག །དཔེའི་སྒོ་ནས་ཆགས་བྲལ་མེད་པ་དགག་པའོ། ། ༈ རྒྱུའི་སྒོ་ནས་ཆགས་བྲལ་མེད་པ་དགག་པ། དང་པོ་ནི་གལ་ཏེ་འབྱུང་བ་འཕེ
Chinese
即使磨成粉末，一百头大象和意识的本质又有什么用呢？因为那显现出来的本质以前是不显现的。 如果轮回不存在，那将非常荒谬。 第三，如果轮回不存在，那将非常荒谬，这又分为两种情况：一是执着等必然产生将变得荒谬；二是执着等有时产生将变得荒谬。 执着等必然产生将变得荒谬，这又分为两种情况：一是提出荒谬之处；二是驳斥不确定的周遍性。 提出荒谬之处： 第一种情况是：对于普通人来说，刚出生时必然具有执着等，这将变得荒谬，因为你和执着等是从未有过的，是从新的事物中产生的。 驳斥不确定的周遍性，这又分为两种情况：一是从原因的角度驳斥不确定性；二是从例子的角度驳斥不确定性。 从原因的角度驳斥不确定性，这又分为三种情况：一是如果从产生的自性中产生，那将非常荒谬；二是如果是产生差别，那将可能存在无执着；三是驳斥证明无执着的其他回答。 如果从产生的自性中产生，那将非常荒谬： 第一种情况是：如果说一切有情众生都具有执着等，因为执着等的直接原因没有超出产生的自性，那么一切有情众生都将具有相同程度的贪欲，因为贪欲的直接原因，也就是产生，是没有差别的。 如果是产生差别，那将可能存在无执着： 第二种情况是：如果说理由不成立，因为执着等是从产生的大小差别中产生的，那么从产生中产生的众生，就必然存在仅仅是众生、非常众生和极其非常众生的差别，因为执着的大小差别是从产生的大小差别中产生的。即使没有这样的差别，对于普通人来说，你相续中的产生，无论是卓越还是衰减，最终都会像产生中断一样，你以前拥有的执着也会在你之后的一些特殊情况下消失，因为这种产生是你相续中执着增减差别的基础。 驳斥证明无执着的其他回答，这又分为两种情况：一是从原因的角度驳斥无执着；二是从例子的角度驳斥无执着。 从原因的角度驳斥无执着： 第一种情况是：如果产生增...
English
Even if ground into powder, what use are a hundred elephants and the essence of consciousness? Because that which appears was previously unmanifest. If there is no samsara, it would be very absurd. Third, if there is no samsara, it would be very absurd, which is divided into two situations: one is that attachment, etc., will necessarily arise, which will become absurd; the other is that attachment, etc., will sometimes arise, which will become absurd. The necessity of attachment, etc., arising will become absurd, which is divided into two situations: one is to propose the absurdity; the other is to refute the uncertain pervasiveness. Proposing the absurdity: The first situation is: for ordinary people, it will become absurd that they necessarily have attachment, etc., at birth, because you and attachment, etc., are unprecedented and arise from new things. Refuting the uncertain pervasiveness, which is divided into two situations: one is to refute the uncertainty from the perspective of cause; the other is to refute the uncertainty from the perspective of example. Refuting the uncertainty from the perspective of cause, which is divided into three situations: one is that if it arises from the self-nature of arising, it will be very absurd; the other is that if it is a difference in arising, then it may be possible to have no attachment; the third is to refute other answers that prove no attachment. If it arises from the self-nature of arising, it will be very absurd: The first situation is: if it is said that all sentient beings have attachment, etc., because the direct cause of attachment, etc., does not exceed the self-nature of arising, then all sentient beings will have the same degree of greed, because the direct cause of greed, that is, arising, has no difference. If it is a difference in arising, then it may be possible to have no attachment: The second situation is: if it is said that the reason is not established, because attachment, etc., arise from the difference in the size of arising, then the beings that arise from arising must have the difference of being merely beings, very beings, and extremely very beings, because the difference in the size of attachment arises from the difference in the size of arising. Even if there is no such difference, for ordinary people, the arising in your continuum, whether it is excellent or declining, will eventually disappear like the interruption of arising, and the attachment you previously had will disappear in some special situations after you, because this arising is the basis for the difference in the increase and decrease of attachment in your continuum. Refuting other answers that prove no attachment, which is divided into two situations: one is to refute no attachment from the perspective of cause; the other is to refute no attachment from the perspective of example. Refuting no attachment from the perspective of cause: The first situation is: if arising increases... --------------------------------------------------------------------------------