Tibetan
་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱི་དངོས་པོ་ལ་ཆོས་ཅན། དྲི་མ་རྣམས་ཡུན་དུ་གནས་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། དྲི་མ་རྣམས་ལ་གནོད་པ་ཅན་བདག་མེད་མཐོང་བ་བསྐྱེད་པར་ནུས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ས་རློན་ལ་ནི་མེ་རིང་དུ་མི་གནས་པ་བཞིན་ནོ། །འདིས་སློབ་པའི་གནས་སྐབས་སུ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་སྤངས་པའི་སྤངས་པ་ཉམས་སྲིད་ཀྱང་མྱུར་དུ་སོར་ཆུད་པར་བསྟན་ནོ། ། ༈ ཁྱད་པར་སུམ་ལྡན་གཉེན་པོ་འབད་ཀྱང་བཟློག་མི་ནུས་པ། བཞི་པ་ནི། རྣམ་པར་འཚེ་བ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཞི་བ་དང་བདེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པས་འཚེ་བ་མེད་པ་དང་། མི་རྟག་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པས་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་ཞུགས་པ་དང་། གོམས་པ་མཐར་ཕྱིན་པས་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་ལ་ནི་ཆོས་ཅན། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བློ་འགའ་ཞིག་གིས་ཉེས་པ་བསྐྱེད་ 1-7-132a པའི་ཕྱིར་འབད་དུ་ཟིན་ཀྱང་མི་བཟློག་སྟེ། བློ་རང་ཉིད་ནི་ལམ་བདག་མེད་རྟོགས་པ་དེའི་ཕྱོགས་འཛིན་པ་སྟེ་ངང་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ སྒྲུབ་བྱེད་འཛིན་སྟངས་འགལ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བ། གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། འཛིན་སྟངས་ཐ་དད་ཙམ་གྱིས་གཉེན་པོ་མིན། །ཕྱོགས་རེ་མགོ་གནོན་ཙམ་གྱིས་གཉེན་པོ་མིན། །དེས་ན་མཐའ་དག་དཔྱིས་འབྱིན་གཉེན་པོ་བསྟན་པའོ། ། ༈ འཛིན་སྟངས་ཐ་དད་ཙམ་གྱིས་གཉེན་པོ་མིན་པ། དང་པོ་ནི། བདག་མེད་མཐོང་བ་བདག་འཛིན་དང་དམིགས་རྣམ་འགལ་བས་བདག་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོར་འགྱུར་ན་ཆགས་སྡང་གཉིས་ཀྱང་དམིགས་རྣམ་འགལ་བས་ཕན་ཚུན་གཉེན་པོར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདོད་ཆགས་དང་ཁོང་ཁྲོ་ཆོས་ཅན། འཛིན་སྟངས་ཐ་དད་ན་ཡང་ཕན་ཚུན་གནོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྒྱུ་གཅིག་ལས་བྱུང་བ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་། ཕན་ཚུན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་ཡང་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ ཕྱོགས་རེ་མགོ་གནོན་ཙམ་གྱིས་གཉེན་པོ་མིན་པ། གཉིས་པ་ནི། ཞེ་སྡང་གི་གཉེན་པོ་བྱམས་པ་དང་། འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་མི་སྡུག་པ་བསྒོམ་པ་སོགས་ཀྱང་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཅིའི་ཕྱིར་བདག་མེད་རྟོགས་པ་གཅིག་པུ་གཉེན་པོར་འཆད་ཅེ་ན། སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་བྱམས་སོགས་ཆོས་ཅན། ཤིན་ཏུ་ཉེས་པ་ཚར་གཅོད་པ་སྟེ་དྲུངས་ནས་འབྱིན་བྱེད་མིན་ཏེ་རྨོངས་པ་དང་འཛིན་སྟངས་འགལ་བ་མེད་པས་དེ་ལ་མི་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། ཉེས་པ་ཀུན་རྨོངས་པ་དེའི་རྩ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྔ་མའི་གཏན་ཚིགས་གྲུབ་སྟེ། ཉེས་པའི་རྩ་བ་རྨོངས་པ་དེ་ཡང་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཡིན་ཅིང་དེ་དང་འཛིན་སྟངས་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་སོགས་ན་རེ། འཇིག་ལྟ་ནི་དོན་ཕྱི་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟོག་པ་ཡིན་ལ། མ་རིག་པ་ནི་རིགས་པ་བཀག་ཙམ་ 1-7-132b ཡིན་པས་དེ་དག་གཅིག་ཏུ་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན་མ་རིག་པ
Chinese
对于心识之流的本体（法），烦恼不具有永久存在的潜力，因为它具有能生起破除烦恼的无我见的本质。正如火在湿地上不能长久燃烧一样。这表明，在学习阶段，即使通过世间道断除的烦恼有可能退失，也能迅速恢复。 第四，即使努力修习具备三种特点的对治法也无法逆转：对于完全平息一切损害且具有安乐性质，因此是无害的；对于以无常等为对境，因此是进入真实义的；以及由于串习达到究竟，已经转变为证悟无我自性的心识（法），即使通过某些颠倒错乱的念头产生过患，也无法逆转，因为心识本身已经倾向于、习惯于证悟无我的道路。 第三部分有三个方面：仅仅执持方式不同，不能成为对治；仅仅压制一部分，不能成为对治；因此，展示了彻底根除一切的对治。 第一，如果因为证悟无我和我执的对境和行相相违，证悟无我就成为我执的对治，那么贪欲和嗔恨的对境和行相也相违，它们也应该互为对治。如果这样认为，那么贪欲和嗔恨（法），即使执持方式不同，也不是互相损害的，因为它们都源于同一个我执，并且也互相成为因和果。 第二，难道没有宣说通过修习慈爱作为嗔恨的对治，以及修习不净观作为贪欲的对治等等吗？为什么只说证悟无我是唯一的对治呢？以有情为对境的慈爱等（法），不是彻底断除过患，即从根源上拔除，因为它们与愚痴和执持方式不相违，因此不能损害愚痴。这是普遍适用的，因为一切过患都以愚痴为根本。前面的理由是成立的，因为过患的根本愚痴也是我见，并且与我见的执持方式不相违。分别部等认为，我见是将事物颠倒地执取为实有，而无明仅仅是遮蔽了道理，因此它们不能等同。如果这样认为，那么无明（藏文：མ་རིག་པ་，梵文天城体：अविद्या，梵文罗马拟音：avidyā，汉语字面意思：无明）
English
Regarding the entity of the continuum of mind (chos can), defilements do not have the potential to remain permanently, because it has the essence of being able to generate the seeing of selflessness that harms defilements. Just as fire does not last long on wet ground. This shows that even if the abandonment abandoned by the worldly path is likely to deteriorate during the learning stage, it can be quickly restored. Fourth, even if one strives to apply the antidote with three characteristics, it cannot be reversed: For the mind (chos can) that has completely pacified all harm and has the nature of happiness, therefore is harmless; that has objects such as impermanence, therefore has entered the true meaning; and that has become the nature of realizing selflessness due to the completion of habituation, even if some inverted thoughts generate faults, it cannot be reversed because the mind itself is inclined towards and has become accustomed to the path of realizing selflessness. The third part has three aspects: Merely having different ways of holding is not an antidote; merely suppressing one aspect is not an antidote; therefore, it shows the antidote that completely eradicates everything. First, if seeing selflessness becomes the antidote to self-grasping because the object and aspect of seeing selflessness and self-grasping are contradictory, then the object and aspect of attachment and hatred are also contradictory, so they should also be antidotes to each other. If you think so, then attachment and anger (chos can), even if they have different ways of holding, are not mutually harmful, because they both come from the same cause of self-grasping, and they also become the cause and effect of each other. Second, haven't the cultivation of love as an antidote to hatred and the cultivation of ugliness as an antidote to attachment, etc., been taught? Why is it said that only the realization of selflessness is the antidote? Love, etc., which focuses on sentient beings (chos can), is not a thorough eradication of faults, that is, uprooting from the root, because it is not contrary to ignorance and the way of holding, so it does not harm it. This is universally applicable because all faults are rooted in ignorance. The previous reason is established because the root of faults, ignorance, is also the view of the aggregates, and it is not contrary to the way of holding of that view. The Vaibhashikas and others say that the view of the aggregates is the perception of things as being the opposite of what they are, and ignorance is merely the blocking of reasoning, so they cannot be equated. If you think so, then ignorance (藏文：མ་རིག་པ་，梵文天城体：अविद्या，梵文罗马拟音：avidyā，汉语字面意思：无明) --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་ཆོས་ཅན། འཇིག་ལྟ་ལས་གཞན་རིག་པ་བཀག་ཙམ་ཡིན་པར་འདོད་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རིག་པ་ཡེ་ཤེས་དང་དམིགས་པ་གཅིག་ལ་དམིགས་ནས་རྣམ་པ་ལོག་པར་ཞུགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་མ་རིག་པ་ཆོས་ཅན། རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་པ་ལ་དམིགས་ནས་རྣམ་པ་དེ་ལས་ལོག་པར་དམིགས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རིག་པ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཏེ། གནོད་བྱ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། སྤྱིར་སེམས་བྱུང་ཡིན་ན་སེམས་དང་རྣམ་པ་ལྔས་མཚུངས་དགོས་པས་ཁྱོད་ཀྱང་སེམས་བྱུང་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་པ་འཛིན་པའི་བློ་ཡིན་ཅིང་། དམིགས་པ་དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་། ཁྱོད་ཀྱི་རྣམ་པ་འགལ་བས་བདེན་པའི་རྣམ་པ་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཁྱོད་ཡུལ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཟླ་བ་སྒྲོན་མེའི་མདོར། དེ་ལ་མ་རིག་པ་མེད་པ་གང་ཞེ་ན། གང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་མེད་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །འོ་ན་ལྟ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་མ་རིག་པ་ཞེས་བཤད་པ་དང་འགལ་ཏེ། རང་ཉིད་རང་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཞན་གྱིས་མ་རིག་པ་ལྟ་བ་དང་འགལ་བའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བཤད་པ་དེ་གཉིས་མཚུངས་ལྡན་དུ་གསུངས་པའི་མདོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཆོས་ཅན། མ་རིག་པ་དང་ལྟ་བ་འགལ་བའི་སྒྲུབ་བྱེད་མིན་ཏེ། མ་རིག་པ་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ཅན་དང་འཇིག་ལྟ་དེའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན་པས་མཚུངས་ལྡན་ཡིན་པ་འདིར་བཤད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ༈ དེས་ན་མཐའ་དག་དཔྱིས་འབྱིན་གཉེན་པོ་བསྟན་པ། གསུམ་པ་ནི། འོ་ན་ཉེས་པ་ཤིན་ཏུ་ 1-7-133a ཚར་གཅོད་པའི་གཉེན་པོ་གང་ཞེ་ན། ཕུང་པོ་ལ་བདག་གིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བའི་ལམ་དེ་ཆོས་ཅན། བདག་ལྟ་དེའི་རང་བཞིན་དང་། དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཉེས་པ་ཆགས་སོགས་ཀུན་དང་འགལ་བར་དག་ཏུ་གྲུབ་པས་དེ་དག་གི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་དང་བདག་ལྟ་དེ་འཛིན་སྟངས་དངོས་སུ་འགལ་ཞིང་ཁྱོད་ཡུལ་གྱི་གནས་ཚུལ་ལ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ གནས་གྱུར་ཐོབ་པ་མེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པ། གསུམ་པ་ནི། ཉེས་པ་རྣམས་ཆོས་ཅན། གཉེན་པོ་གོམས་ཀྱང་ཟད་པ་མིན་པར་ཐལ། སྲོག་ཆགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་ཅན་ལ་གཟུགས་དང་། མེ་ལ་དྲོ་བ་སོགས་མི་ཟད་པ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། ཉེས་པ་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་མི་ཟད་པ་དེ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཉེན་པོ་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཕྱོགས་དང་སེམས་རྒྱུད་འབྲེལ་བ་ན་ཁྱོད་མངོན་དུ་རྒྱུ་ལྡོག་པ་དག་ཀྱང་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གསེར་ལ་སོགས་པ་མེས་བཞུས་ན་མེ་ལོག་པའི་ཚེ་སླར་སྲ་བར་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ་ཉེས་པ་ལན་གཅིག་སྤངས
Chinese
有法者，认为除了恶见之外，其他心识只是被阻断，这种观点是不合理的。因为心识是智慧，并且以同一个目标为目标，具有进入不同状态的性质。同样，无明（藏文：མ་རིག་པ་，汉语字面意思：无明）有法者，它以智慧心识的目标为目标，并且以与该目标相反的方式为目标。因为无明是正确智慧的违逆品，是应该被损害的。一般来说，如果是心所，必须在五个方面与心相应。因此，你（无明）作为心所，是执取目标的意识。由于你的状态与智慧的状态相反，因此你不执取真实的状态。并且，经中说你具有颠倒地执著于境的自性。如《月灯经》中说：‘何为无无明？即于如实之法不作增益。’如果这样，那么与见解相应的无明之说就相违了，因为自己不可能与自己相应。如果有人说，别人说无明与见解相违，是为了证明二者是相应的，那么，任何说无明与见解相违的经文，都不能证明二者相违，因为无明是属于同一方，而恶见是其中的一方，因此二者是相应的，这是这里要讨论的。 因此，（以下阐述）彻底根除过患的对治。 第三，如果有人问：‘什么是彻底断除罪过的对治呢？’那么，观察五蕴为空性的道路，有法者，与我见的自性以及由此产生的贪著等一切过患相反，因此是它们的对治。因为你（我见）与观察空性在执取方式上直接相反，并且你执著于境的真实存在。 第三，（以下驳斥）没有获得转变之说的论证。 有人说：‘过患，有法者，即使串习对治也不会断尽，因为这是有情众生的本性。就像有色物具有颜色，火具有热性一样，不会穷尽。’那么，过患，有法者，你不会因为是心之本性而不穷尽，因为你不是心之本性。因为当对治无我之见与心相续相连时，也能看到你（过患）显现的因停止。 如果像黄金等被火融化后，当火熄灭时又会变硬一样，过患一旦被断除
English
The proponent of phenomena, it is unreasonable to think that other consciousnesses besides the view of the perishable are merely blocked. Because consciousness is wisdom, and it aims at the same object, having the nature of entering into different aspects. Likewise, ignorance (Tibetan: མ་རིག་པ་, Romanization: marigpa, Sanskrit: अविद्या，Avidyā, meaning: ignorance) as a phenomenon, it aims at the object of wisdom consciousness, and it aims in a way that is contrary to that object. Because ignorance is the opposite of correct wisdom, it is what should be harmed. In general, if it is a mental factor, it must correspond to the mind in five aspects. Therefore, you (ignorance), as a mental factor, are the consciousness that grasps the object. Since your state is contrary to the state of wisdom, you do not grasp the true state. Furthermore, it is said in the scriptures that you have the nature of falsely imputing to objects. As it is said in the 'Moon Lamp Sutra': 'What is the absence of ignorance? It is the absence of imputation to the dharmas as they are in reality.' If so, then the statement that ignorance is associated with views is contradictory, because it is impossible for oneself to be associated with oneself. If someone says that others say that ignorance contradicts views in order to prove that the two are corresponding, then any sutra that says that ignorance contradicts views cannot prove that the two contradict each other, because ignorance belongs to the same side, and the view of the perishable is one of its sides, therefore the two are corresponding, which is what is to be discussed here. Therefore, (the following explains) the antidote that completely eradicates faults. Third, if someone asks, 'What is the antidote that completely cuts off sins?' Then, the path of observing the five aggregates as emptiness, as a phenomenon, is contrary to the nature of self-view and all the faults such as attachment that arise from it, therefore it is their antidote. Because you (self-view) and the observation of emptiness are directly opposed in the way of grasping, and you grasp the real existence of objects. Third, (the following refutes) the argument that there is no attainment of transformation. Someone says, 'Faults, as phenomena, will not be exhausted even if the antidote is practiced, because this is the nature of sentient beings. Just as colored objects have color, and fire has heat, they will not be exhausted.' Then, faults, as phenomena, you will not be inexhaustible because you are the nature of the mind, because you are not the nature of the mind. Because when the antidote of the view of no-self is connected to the mind stream, one can also see that the causes of your (faults) manifestation cease. If, like gold and other things that are melted by fire, they become hard again when the fire goes out, once faults are abandoned --------------------------------------------------------------------------------