Tibetan
ོ་བོ་དུས་ལ་སྡོད་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། ། ༈ རྒྱུ་ཡི་དོན་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ལས་ཀྱི་དོན་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་། །བརྩེ་བའི་དོན་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། ། ༈ ལས་ཀྱི་དོན་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བ། དང་པོ་ནི། ཆགས་བྲལ་ལས་ཀྱིས་འཁོར་བར་གནས་ན་དེའི་ལས་ཀྱིས་སྲིད་པ་གཞན་དུའང་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྲིད་པའི་སྲེད་པ་ལས་རྣམ་པར་བརྒལ་བའི་ཆགས་བྲལ་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ལས་ཆོས་ཅན། ཡང་སྲིད་གཞན་འཕེན་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ལོག་སྲེད་གཉིས་ཀ་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ བརྩེ་བའི་དོན་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བ། གཉིས་པ་ནི། ཆགས་བྲལ་ཆོས་ཅན། སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བ་ཡོད་པར་ཐལ། སྙིང་རྗེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སྟོང་བདག་མེད་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པའི་རྒྱུད་ལ་བརྩེ་བ་སྐྱེ་བ་དེ་ཆོས་ཅན། སེམས་ཅན་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ཅན་གྱི་བདག་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། འགལ་རྐྱེན་ཞེ་སྡང་སོགས་མེད་ཅིང་ 1-7-129a མཐུན་རྐྱེན་སྙིང་རྗེའི་འདུ་བྱེད་སྔ་མ་གོམས་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་དངོས་པོའི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཆགས་བྲལ་ཆོས་ཅན། ཆགས་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་ཏེ། སྙིང་རྗེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆགས་བྲལ་གྱི་བརྩེ་བ་ཆོས་ཅན། ཆགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྣམ་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་མེད་པར་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུན་རིག་པ་ཙམ་ལས་ནི་ཁྱོད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རྟག་པ་དང་། བདེ་བ་དང་། བདག་དང་། བདག་གི་བ་དེའི་བདག་ཉིད་མིན་པའི་ཆོས་ཕུང་པོ་ལ་ནི་ཡུལ་དེའི་བདག་ཉིད་ལས་གཞན། རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ལས་ཆགས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཆགས་བྲལ་ཆོས་ཅན། བརྩེ་ཡུལ་ལ་གནོད་པ་བྱས་ན་ཁོང་ཁྲོ་སྐྱེ་བར་ཐལ། བརྩེ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆགས་བྲལ་ཆོས་ཅན། ཉེ་རྒྱུ་སྟེ་བརྩེ་ཡུལ་ལ་གནོད་པ་བྱས་པ་ལས་ཁྲོ་བ་སྐྱེ་བ་མིན་ཏེ། གཏི་མུག་ནི་ཉེས་པ་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པའི་རྩ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་སེམས་ཅན་དུ་འཛིན་པ་ཡིན་ཅིང་། དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཆགས་བྲལ་གྱི་བརྩེ་བ་ཆོས་ཅན། ཞེ་སྡང་གི་ཉེས་པ་མེད་པར་འདོད་དེ། གཏི་མུག་གི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་མིན་པའི་ཕྱིར། ༈ གནས་པའི་དོན་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བ། གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ལས་ཀྱིས་གནས་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་། །བརྩེ་བས་གནས་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། ། ༈ ལས་ཀྱིས་གནས་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བ། དང་པོ་ནི། ཆགས་བྲལ་ལ་ལས་ཀྱིས་འཕངས་པའི་ལུས་ཡོད་ན། འཁོར་བ་ལས་མ་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཆགས་བྲལ་ལས་ཀྱིས་གནས་པ་དེ་ཆོས་ཅན། འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བ་མེད་པ་དེ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚེ་འདིའི་ཕུང་པོ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་སྔ་མའི་ལས་ཀྱི་ནུས་པ་ཟད་ནས་ལུས་དེ་ལྡོག་ཅིང་སྲེད
Chinese
‘哦，他安住在那个时候。’这是如此。 驳斥关于原因的争论 第二部分分为两部分：驳斥关于业的争论；驳斥关于慈爱的争论。 驳斥关于业的争论 第一部分：如果离欲者因业而安住于轮回，那么他的业也会在其他存在中连接相续吗？答：超越了对存在的贪恋的离欲者的相续之业，不具有引发其他再生的能力，因为共同作用的条件——贪恋和渴爱——都已灭尽。 驳斥关于慈爱的争论 第二部分：离欲者，应是具有对众生的执着，因为他具有慈悲心。答：对于痛苦的真相，能够如实知晓无常、痛苦、空性、无我的相续生起慈悲心，这并非是对与众生相关的自我的执着，因为没有嗔恨等违背的因素，并且是随顺先前串习的慈悲之行的心之法。又，离欲者，应会变得贪执，因为他具有慈悲心。答：离欲者的慈爱，并非是贪执，因为他对境没有颠倒的执着，仅仅是觉知到他人的痛苦之流。因为，对于恒常、安乐、自我、我所的自性，不是那些自性的法蕴，而是将对境执着为恒常等等，由此产生贪执。又，离欲者，如果对慈爱之境造成损害，应会生起愤怒，因为他具有慈悲心。答：离欲者，不会因对慈爱之境造成损害而生起愤怒，因为愚痴是过患——嗔恨等的根本，而愚痴是对众生的执着，因为没有愚痴。因此，离欲者的慈爱，没有嗔恨的过患，因为不是从愚痴之因产生的。 驳斥关于安住的争论 第三部分分为两部分：驳斥关于业安住的争论；驳斥关于慈爱安住的争论。 驳斥关于业安住的争论 第一部分：如果离欲者有业所生的身体，那么他将不会从轮回中解脱。答：离欲者因业而安住，并非是没有从轮回中解脱，因为此生的蕴聚显现的先前之业的力量耗尽，身体退转，并且贪
English
'Oh, he abides at that time.' That's it. Refuting Arguments About the Cause The second has two parts: refuting arguments about the cause of karma; refuting arguments about the cause of love. Refuting Arguments About the Cause of Karma The first: If a non-attachment abides in samsara due to karma, then will his karma also connect the continuum in another existence? Answer: The karma of the continuum of a non-attachment who has completely transcended the craving for existence does not have the ability to propel another rebirth, because both of the co-occurring conditions, craving and thirst, have ceased. Refuting Arguments About the Cause of Love The second: A non-attachment, it follows that he has a view of sentient beings, because he has compassion. Answer: The arising of love in the continuum that directly knows the impermanence, suffering, emptiness, and selflessness of the truth of suffering is not a view of self that is connected with sentient beings, because there are no conflicting factors such as hatred, and it is a dharma of mind that follows the previous habituation of the activity of compassion. Also, a non-attachment, it follows that he will become attached, because he has compassion. Answer: The love of a non-attachment is not attachment, because he does not impute a distorted appearance to the object, but merely recognizes the continuum of suffering of others. Because attachment arises from imputing permanence, happiness, self, and self-ownership to a collection of dharmas that are not of that nature, but other than the nature of that object, such as permanence. Also, a non-attachment, if harm is done to the object of love, it follows that anger will arise, because he has love. Answer: A non-attachment does not arise from harming the object of love, because ignorance is the root of faults such as hatred, and that is grasping at sentient beings, and because that is absent. Therefore, the love of a non-attachment is asserted to be without the fault of hatred, because it does not arise from the cause of ignorance. Refuting Arguments About Abiding The third has two parts: refuting arguments about abiding by karma; refuting arguments about abiding by love. Refuting Arguments About Abiding by Karma The first: If a non-attachment has a body propelled by karma, then he will not be liberated from samsara. Answer: A non-attachment abiding by karma is not one who is not liberated from samsara, because the power of the previous karma that manifests the aggregates of this life is exhausted, the body reverts, and craving --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་པ་མེད་པས་སྲིད་ 1-7-129b པ་གཞན་མཚམས་མི་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆགས་བྲལ་འཁོར་བར་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཆོས་ཅན། འདུ་བྱེད་ལས་ཀྱི་ནུས་པ་མ་ཟད་ན་ཡང་འཁོར་བར་བཅིངས་པ་མིན་ཏེ། འཁོར་བའི་ཉེས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ བརྩེ་བས་གནས་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བ། གཉིས་པ་ནི། ཡང་ཆགས་བྲལ་ལ་སྙིང་རྗེས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ཡུན་རིང་པོར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་གནས་ཤེ་ན། ཉན་རང་ལྟ་བུ་ཆོས་ཅན། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པའི་འབད་རྩོལ་ཆེན་པོ་མེད་དེ། སྙིང་རྗེ་དམན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡང་ངོ་། །ཐེག་ཆེན་འཕགས་པ་གང་དག་ཆོས་ཅན། སེམས་ཅན་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ངོར་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་བཞུགས་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དོན་དུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་གནས་པའི་རྒྱུ་བརྩེ་བ་ཆེན་པོ་མངའ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ འཕགས་ལམ་དང་པོར་ཡང་སྲིད་མེད་པ་སྤོང་བ། གཉིས་པ་འཕགས་ལམ་དང་པོར་ཡང་སྲིད་མེད་པ་སྤོང་བ་ནི། གལ་ཏེ་འཇིག་ལྟ་སྲིད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ན། འཕགས་པའི་ལམ་དང་པོ་མཐོང་ལམ་དུ་ནི་ཆོས་ཅན། སྲིད་པ་མེད་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྒྱུན་ཞུགས་ཆོས་ཅན། འཇིག་ལྟ་མེད་པས་ཡང་སྲིད་པར་མི་སྐྱེ་བ་མིན་ཏེ། འཇིག་ལྟ་ཀུན་བཏགས་སྤངས་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དེ་སྤངས་ན་རྒྱུན་ཞུགས་ཆོས་ཅན། ཡང་སྲིད་པ་ག་ལ་ཡོད་དེ་མེད་པར་ཐལ། འཇིག་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་སྤངས་པའི་ཕྱིར། ཅིའི་ཕྱིར་འཇིག་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་མ་སྤངས་ཤེ་ན། རྒྱུན་ཞུགས་ཆོས་ཅན། དེ་མ་སྤངས་ཏེ། བདག་བདེ་བར་གྱུར་པའམ་སྡུག་བསྔལ་བར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་འདོད་པ་ཡོད་པས་ནའོ། །ཁྱབ་སྟེ། དེའི་ཚེ་ངའོ་སྙམ་པའི་བློ་གང་ཡིན་པ་དེ་སེམས་ཅན་ལ་ལྟ་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ 1-7-130a ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་རྒྱུན་ཞུགས་ཆོས་ཅན། བདེ་བ་འདོད་པས་དེའི་ཆེད་དུ་མངོན་པར་རྒྱུག་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། འཇིག་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་སྤངས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ང་ཞེས་མཐོང་བ་མེད་པར་ནི། འགའ་ཡང་བདག་ལ་ཆགས་པ་མ་ཡིན། བདག་ལ་སྲེད་པ་མེད་པར་ཡང་བདེ་བ་འདོད་པས་མངོན་པར་རྒྱུག་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ བཅིངས་ཐར་བདག་གིས་བྱེད་པ་དགག་པ། བཞི་པ་བཅིངས་ཐར་བདག་གིས་བྱེད་པ་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྟག་པའི་བདག་གིས་བྱེད་པ་དགག །བརྗོད་དུ་མེད་པས་བྱེད་པ་དགག་པའོ། ། ༈ རྟག་པའི་བདག་གིས་བྱེད་པ་དགག་པ། དང་པོ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཆོས་ཅན། བཅིངས་བ་པོ་དང་ཐར་བ་པོའི་བདག་ཡོད་དེ། བདག་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་བཅིངས་པ་དང་། དེ་ལས་ཐར་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ལྷས་བྱིན་ལྕགས་སྒྲོག་གིས་བཅིངས་པ་དང་། དེ་ལས་ཐར་བ་བཞིན་ཞེ་ན། བདག་རྟག་པ་ལ་ཆོས་ཅན། འཆིང་བ་དེ་གང་ལས་སྲིད་དེ་མི་སྲིད་པར་ཐལ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། སྡུ
Chinese
因为没有束缚，所以不会与其他存在相连。 安住于无染轮回中的众生，即使造业的力量没有耗尽，也不会被轮回束缚，因为他们没有轮回的过患。 驳斥以慈悲为怀的安住之争论： 第二点是，如果有人问，为何无染者不以慈悲心为了利益众生而长久住世呢？ 例如声闻缘觉，他们为了利益众生而没有长久住世的巨大努力，因为他们的慈悲心不足。 大乘圣者们，为了利益其他众生，他们会一直住世，因为他们具有为了利益他人而持续不断的安住之因——伟大的慈悲。 驳斥初入圣道者没有再生的说法： 第二点是驳斥初入圣道者没有再生的说法。如果认为我见是产生存在的因，那么初入圣道的见道者，就不应该有再生，因为他们已经脱离了我见。如果这样认为，那么入流者，并非因为没有我见就不再生，而是因为他们只是断除了俱生我见，而没有断除俱生我见。如果断除了俱生我见，那么入流者怎么还会有再生呢？因为他们已经断除了俱生我见，所以不应该有再生。为什么没有断除俱生我见呢？入流者没有断除俱生我见，因为他们仍然希望自己获得安乐，或者不遭受痛苦。这是普遍的现象，因为在那时，凡是认为‘我’的念头，都是与生俱来的对众生的执着。 此外，入流者不应该因为想要获得安乐而为此奔波，因为他们已经断除了俱生我见。这是普遍的现象，因为如果没有‘我’的观念，就不会对自身产生执着。如果没有对自身的贪恋，就不会因为想要获得安乐而奔波。 驳斥解脱和束缚由‘我’所为的观点： 第四点是驳斥解脱和束缚由‘我’所为的观点，分为两种：驳斥常‘我’所为，驳斥不可言说者所为。 驳斥常‘我’所为： 首先，众生都有束缚者和解脱者的‘我’，因为‘我’被轮回的痛苦所束缚，并且从轮回中解脱。就像提婆达多被铁链束缚，然后从中解脱一样。如果这样认为，那么对于常‘我’来说，怎么可能存在束缚呢？因为常‘我’不是痛苦之因。这是普遍的现象。
English
Because there is no attachment, it does not connect with other existences. Those who dwell in the undefiled cycle of existence, even if the power of their actions is not exhausted, are not bound by the cycle of existence, because they are free from the faults of the cycle of existence. Refuting the argument for dwelling with compassion: The second point is, if someone asks, why do those without attachment not dwell long for the benefit of sentient beings out of compassion? For example, Śrāvakas and Pratyekabuddhas do not have great efforts to dwell long for the benefit of sentient beings, because their compassion is weak. Great Vehicle Āryas, for the sake of other sentient beings, they will always dwell, because they possess the cause of continuous dwelling for the benefit of others—great compassion. Refuting the claim that there is no rebirth for those who first enter the path of the Āryas: The second point is to refute the claim that there is no rebirth for those who first enter the path of the Āryas. If it is thought that the view of self is the cause of existence, then those who see the path of the Āryas for the first time should not have rebirth, because they have already separated from the view of self. If this is thought, then Stream-enterers are not reborn because they do not have the view of self, but because they have only abandoned the conceptually arisen view of self, and have not abandoned the co-emergent view of self. If the co-emergent view of self is abandoned, then how can Stream-enterers still have rebirth? Because they have abandoned the co-emergent view of self, they should not have rebirth. Why has the co-emergent view of self not been abandoned? Stream-enterers have not abandoned it, because they still desire to be happy or not to suffer. This is a universal phenomenon, because at that time, any thought that considers 'I' is the co-emergent attachment to sentient beings. Furthermore, Stream-enterers should not strive for happiness because they desire it, because they have abandoned the co-emergent view of self. This is a universal phenomenon, because without the concept of 'I', there is no attachment to oneself. Without craving for oneself, one does not strive for happiness. Refuting the view that liberation and bondage are done by 'self': The fourth point is to refute the view that liberation and bondage are done by 'self', divided into two: refuting that it is done by the permanent 'self', and refuting that it is done by the inexpressible. Refuting that it is done by the permanent 'self': First, sentient beings have a 'self' that is the binder and the liberator, because the 'self' is bound by the suffering of samsara and is liberated from it. Just as Devadatta is bound by chains and then liberated from them. If this is thought, then for the permanent 'self', how can there be bondage? Because the permanent 'self' is not the cause of suffering. This is a universal phenomenon. --------------------------------------------------------------------------------