Tibetan
་ཡང་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཁ་བསྐང་བ་ནི་ཚིགས་བཅད་བཞི་སྟེ་འདིས་དགོས་པའི་དོན་ཀུན་མཁྱེན་པའི་ཚད་མ་རིགས་པས་བསྒྲུབས་ནས་དེ་གྲུབ་པའི་ཚེ་ཤེས་བྱའི་དོན་ཀུན་མཁྱེན་པའང་བསྒྲུབ་ནུས་པ་ནི་ལེའུ་དང་པོར། བླང་དང་དོར་བྱའི་དེ་ཉིད་ནི། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གོ། །དེས་ན་དགོས་པའི་དོན་ཀུན་མཁྱེན་པའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་མཚན་གཞིར་བྱང་སེམས་མཐོང་ལམ་པ་བཟུང་བ་ནི་ལུགས་འདི་ལ་བློ་ཁ་མ་ཕྱོགས་པའོ། །རྩོད་པ་གཉིས་པའི་ལན་ནི། སྒྲུབ་ 1-7-93a བྱེད་བཞི་པོ་ལུགས་འབྱུང་དུ་བཤད་པས་སྟོན་ཏེ། ཐོག་མར་སྐྱེ་བ་དུ་མར་སྙིང་རྗེའི་དམིགས་རྣམ་གོམས་པས་སེམས་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་འགྲོ་ལ་ཕན་བཞེད་པ་རིགས་པས་བསྒྲུབས་ནས། དེ་གྲུབ་ན་བརྩེ་ལྡན་སྡུག་བསྔལ་གཞོམ་པའི་ཕྱིར། །ཐབས་རྣམས་ལ་ནི་མངོན་སྦྱོར་མཛད། །ཅེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བསལ་བའི་ཆེད་དུ་ལམ་ལ་སྦྱོར་བའི་སྟོན་པ་འགྲུབ། དེ་གྲུབ་ན། གྲུབ་ལས་དང་པོ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། །གཉིས་པོ་འདི་ནི་རྒྱུ་རུ་བཤད། །ཅེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྤངས་པ་ཁྱད་པར་གསུམ་ལྡན་གྱི་བདེ་གཤེགས་འགྲུབ། དེ་གྲུབ་ན་ལམ་བདེན་ལ་གསལ་བ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པའི་རྟོགས་པར་འགྲུབ། དེ་གྲུབ་ན། སྐྱོབ་པ་ཉིད་གཟིགས་ལམ་གསུངས་པ། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཉིད་ཀྱིས་གཟིགས་པའི་ལམ་གཞན་ལ་བསྟན་པའི་སྐྱོབ་པ་འགྲུབ། དེས་ན་སྒྲུབ་བྱེད་ཡོད་ཅེས་པ་ནི། སྒྲུབ་བྱེད་ཐུགས་རྗེ་གོམས་ལས་དེ། །ཞེས་སོགས་སོ། །རྩོད་པ་གསུམ་པའི་ལན་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་བཞི་པོ་ལུགས་བཟློག་ཏུ་བཤད་པས་སྟོན་ཏེ། ཐོག་མར་གཞན་ལ་བདེན་བཞིའི་གནས་ཚུལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པའི་སྐྱོབ་པ་རིགས་པས་བསྒྲུབས་ནས། དེ་གྲུབ་ན་རྟོག་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གསུམ་ལྡན་མངོན་དུ་བྱས་པར་གྲུབ། དེ་གྲུབ་ན་ལམ་ལ་སྦྱོར་བའི་སྟོན་པ་སྔོན་དུ་སོང་བར་གྲུབ། དེ་གྲུབ་ན་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བསལ་འདོད་ཀྱི་བརྩེ་བ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྔོན་དུ་སོང་བར་གྲུབ། དེས་ན་སྟོན་པ་འདིས་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་གཉིས་ལ་ནན་ཏན་བྱས་པར་འགྲུབ་བོ་ཞེས་པ་ནི་ཡང་ན་སྐྱོབ། །བདེན་པ་བཞི་ནི་སྟོན་མཛད་པའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །དེས་ན་ལུགས་འབྱུང་ནི་རྒྱུ་ཚོགས་གྲངས་ཚང་ 1-7-93b གི་རྟགས་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་རུང་བསྒྲུབ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ལ། ལུགས་བཟློག་ནི་རྒྱུ་སྔོན་སོང་སྒྲུབ་ཀྱི་འབྲས་རྟགས་ཡིན་པས་དགོས་པ་ཡང་ཚད་མའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡོད་པ་ཙམ་དང་། སྟོན་པ་འདིས་སྒྲུབ་བྱེད་ལ་ནན་ཏན་བྱས་པ་གཉིས་སོ་སོར་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་གདུལ་བྱ་ལ་ཕན་ཐོགས་པར་འགྱུར་རོ། ། ༈ གཞུང་གི་དོན་དངོས། གཉིས་པ་གཞུང་གི་དོན་དངོས་ལ་གཉིས་ཏེ། སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པའི་ལོག་རྟོག་བརྗོད། །ལོག་རྟོག
Chinese
此外，阿闍黎（梵文：Ācārya，上师）的补充是四个偈颂，通过正量（梵文：pramāṇa，衡量正确认知的工具）的理证，论证了通晓一切所需之义，一旦此理证成立，便能论证通晓一切所知之义，如第一品所说：‘应取应舍之自性’等一个偈颂。 因此，将通晓一切所需之义的 सर्वज्ञ （梵文，sarvajña，一切智者）之基础，立为见道的菩萨，是不符合此宗义的。 对于第二个诤论的回答是：通过以顺生的方式阐述四种能立（梵文：sādhana，推理的四个部分），来揭示其理。首先，通过理证，确立了在多生累劫中，串习慈悲之境相，使心性转变为慈悲之自性的利益众生之意愿。一旦此理证成立，便以‘慈悲者为摧毁痛苦，而致力于诸方便’之方式，成就了为消除他人痛苦而修道的导师。一旦此理证成立，便以‘从已成而生最初，此二者说为因’之方式，成就了具有三种殊胜断证功德的善逝（梵文：Sugata，佛陀）。一旦此理证成立，便成就了对道谛（梵文：Mārga-satya，解脱之道）清晰明了的证悟之究竟。一旦此理证成立，便以‘救护者亲见道’之方式，成就了宣说自己所见之道，救护众生的救护者。 因此，所谓‘有能立’，即指‘能立源于串习慈悲’等等。 对于第三个诤论的回答是：通过以逆生的方式阐述四种能立，来揭示其理。首先，通过理证，确立了如实无谬地向他人宣说四圣谛（梵文：catvāri ārya satyāni，四种高贵的真理）之境况的救护者。一旦此理证成立，便成就了现证具有三种殊胜的分别。一旦此理证成立，便成就了先行修道的导师。一旦此理证成立，便成就了欲消除他人痛苦的慈爱大悲心。因此，所谓导师对此能立之二法精进，即指‘亦或救护者，宣说四谛’等等。 因此，顺生是能从具足圆满因缘之相的因，推导出果的自性因；逆生是能立先行之因的果相。因此，需要分别了解正量中‘有能立’，以及导师对此能立精进二者。 如此，便能利益具缘之所化（梵文：vineya，被教化者）。 正文之要义 第二，正文之要义分为两部分：破斥无能立之邪分别，以及邪分别。
English
Furthermore, the supplement by the Ācārya (Sanskrit: Ācārya, teacher) consists of four verses. Through reasoning based on valid cognition (Sanskrit: pramāṇa, the means of measuring correct cognition), it is established that one knows all that is necessary. Once this reasoning is established, it can also be proven that one knows all that is to be known, as stated in the first chapter: 'The very nature of what should be taken and abandoned,' etc., is one verse. Therefore, establishing the basis of the सर्वज्ञ (Sanskrit, sarvajña, all-knowing one) who knows all that is necessary as a Bodhisattva on the path of seeing is not in accordance with this system. The answer to the second debate is: It is shown by explaining the four proofs in the order of occurrence. First, by reasoning, it is established that the mind itself has become the nature of compassion due to the familiarity with the object of compassion in many lifetimes, and that the intention to benefit beings is established. Once this is established, then the teacher who applies the path to eliminate the suffering of others is established in the manner of 'The compassionate one engages in various methods to destroy suffering.' Once this is established, then the Sugata (Sanskrit: Sugata, Buddha) with three special qualities of abandonment is established in the manner of 'Because the first arises from the accomplished, these two are said to be the cause.' Once this is established, then the realization of the path truth that is clear and complete is established. Once this is established, then the savior who shows the path that he himself has seen is established in the manner of 'The savior himself sees the path.' Therefore, the statement 'there is proof' means 'the proof comes from the familiarity of compassion,' and so on. The answer to the third debate is shown by explaining the four proofs in reverse order. First, by reasoning, the savior who shows others the true nature of the four noble truths is established. Once this is established, then the three special types of conceptualization are established. Once this is established, then the teacher who applies the path is established as having gone before. Once this is established, then the great compassion of wanting to eliminate the suffering of others is established as having gone before. Therefore, it is established that this teacher has made efforts in the two methods of proof, which is 'Or the savior, who teaches the four truths,' and so on. Therefore, the forward order is the nature of the reason that proves that the result can arise from the sign of a complete collection of causes, and the reverse order is the sign of the result that proves the preceding cause. Therefore, it is necessary to understand separately that there is proof in valid cognition and that the teacher has made efforts in this proof. Thus, it will be beneficial to the disciples who have the potential. The Actual Meaning of the Text Secondly, the actual meaning of the text is divided into two parts: refuting the wrong conception of having no proof, and the wrong conception. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་བཀག་ནས་སྒྲུབ་བྱེད་བསྟན་པའོ། ། ༈ སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པའི་ལོག་རྟོག་བརྗོད་པ། དང་པོ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཚད་མ་ཡིན་པ་དང་། དེའང་སྒྲུབ་བྱེད་ལ་ལྟོས་པ་མི་འཐད་དེ། སྤྱིར་སྐྱེས་བུ་ཚད་མ་ཡིན་ན་ལྐོག་གྱུར་གྱི་དོན་མ་ལུས་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱུ་དེ་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་པའང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་རྒྱལ་དཔོག་པ་ལ་སོགས་ཁ་ཅིག་རབ་ཏུ་བརྗོད་དོ། ། ༈ ལོག་རྟོག་བཀག་ནས་སྒྲུབ་བྱེད་བསྟན་པ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཚད་མ་མེད་པ་བཀག་ནས་ཚད་མ་བསྒྲུབ། །སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པ་བཀག་ནས་སྒྲུབ་བྱེད་བསྟན། །ནན་ཏན་མ་བྱས་བཀག་ནས་བྱས་པ་བསྒྲུབ་པའོ། ། ༈ ཚད་མ་མེད་པ་བཀག་ནས་ཚད་མ་བསྒྲུབ་པ། དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། དགོས་པའི་དོན་ཀུན་ཤེས་ལྡན་འཚོལ་བ་འཐད། །དེ་ལ་དོན་ཤེས་ཡོད་མེད་དཔྱོད་པར་རིགས། །དགོས་པའི་དོན་ཀུན་ཤེས་ལྡན་ཚད་མར་བསྟན། །དེ་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་འགོད་པའོ། ། ༈ དགོས་པའི་དོན་ཀུན་ཤེས་ལྡན་འཚོལ་བ་འཐད་པ། དང་པོ་ནི། ལྐོག་གྱུར་གྱི་དོན་མ་ལུས་པ་ཤེས་པའམ་མི་ཤེས་ཀྱང་རུང་ཐར་པའི་ཐབས་ལེགས་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཐར་པ་དོན་གཉེར་ལ་སྐྱེས་བུ་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སྟོན་པ་པོ་འདིས་ཐར་པའི་ཐབས་མི་ཤེས་བཞིན་དུ་སྟོན་ན། ཐབས་མ་ཡིན་པ་སྟོན་སྲིད་སྙམ་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་ 1-7-94a པ་པོ་ལ་འཁྲུལ་པར་དོགས་པ་ཅན་རྟོག་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཅན། ཐར་པའི་ཐབས་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པའི་བཤེས་གཉེན་འགའ་ཞིག་འཚོལ་བར་བྱེད་དེ། སྟོན་པ་པོ་དེས་བཤད་པའི་ཐར་པའི་ཐབས་ལ་ནན་ཏན་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་བཤེས་གཉེན་འཚོལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ དེ་ལ་དོན་ཤེས་ཡོད་མེད་དཔྱོད་པར་རིགས་པ། གཉིས་པ་ནི། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་གྲོལ་དོན་གཉེར་ཆོས་ཅན། ཐར་པ་དོན་གཉེར་དེ་ཡི་བསྒྲུབ་བྱ་སྟེ་དོན་དུ་གཉེར་བྱ་རུ་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་གང་ལ་ཡོད་རྣམ་པར་དཔྱད་པར་བྱ་ཡི། བཤེས་གཉེན་འདི་ཡིས་སྲིན་བུའི་གྲངས་སོགས་མཁྱེན་ནམ་མི་མཁྱེན་དཔྱད་པར་མི་འོས་ཏེ། དེས་ཐར་པ་དོན་གཉེར་ངེད་ལ་སྐབས་འགར་ཡང་ཉེར་མཁོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ དགོས་པའི་དོན་ཀུན་ཤེས་ལྡན་ཚད་མར་བསྟན་པ། གསུམ་པ་ནི། དེས་ན་བླང་བྱ་འགོག་བདེན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐབས་ལམ་བདེན་དང་བཅས་པ་དང་། དོར་བྱའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ནི་ཐབས་ཀུན་འབྱུང་དང་བཅས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རིག་པར་མཛད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྐྱེས་བུ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་འདོད་ཀྱི། དེ་ལས་གཞན་ལྐོག་གྱུར་ཐམས་ཅད་རིག་པར་མཛད་པ་ཁོ་ན་སྐྱེས་བུ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཐར་པའི་ཐབས་མ་ལུས་པ་ལེགས་པར་ཤེས་པའི་ཕྱིར། དེའང་ཐོག་མར་རིགས་པས་བསྒྲུབ་མི་ནུས་པས་མི་འདོ
Chinese
驳斥邪见并展示论证。 驳斥没有论证的邪见。 首先，有些人，如胜论派，极力主张：‘薄伽梵（Bhagavan，世尊）不是量（Pramana， प्रमाण， प्रमाण，有效认知），因为依赖论证是不合理的。一般来说，如果一个人是量，那么他必须知道所有隐蔽的事物，但薄伽梵并非如此。而且，没有论证的原因，也没有努力产生这些原因。’ 驳斥邪见并展示论证。 其次，分为三点：驳斥没有量，从而确立量；驳斥没有论证，从而展示论证；驳斥没有努力，从而确立努力。 驳斥没有量，从而确立量。 首先分为四点：寻求具备必要知识的人是合理的；辨别其是否具备知识是合理的；展示具备必要知识的人是量；确立其为量的论证。 寻求具备必要知识的人是合理的。 首先，无论是否知道所有隐蔽的事物，只要精通解脱之道的，就是寻求解脱者的量。例如，如果导师在不了解解脱之道的情况下进行教导，那么有怀疑和思考能力的人会认为他可能会教导非解脱之道，因此会寻求一些精通解脱之道的朋友，以便努力实践导师所说的解脱之道。 辨别其是否具备知识是合理的。 其次，因此，寻求解脱者应该辨别谁拥有作为解脱之道的智慧，即需要追求的目标。不应该辨别这位朋友是否知道昆虫的数量等等，因为这对我们寻求解脱者来说，有时没有任何用处。 展示具备必要知识的人是量。 第三，因此，能够如实地了解应该接受的灭谛（Nirodha Satya， निरोध सत्य， निरोध सत्य，灭之真谛）的实相，包括方法道谛（Marga Satya， मार्ग सत्य， मार्ग सत्य，道之真谛），以及应该抛弃的苦谛（Dukkha Satya， दुःख सत्य， दुःख सत्य，苦之真谛）的实相，包括原因集谛（Samudaya Satya， समुदय सत्य， समुदय सत्य，集之真谛）的人，你认为他是量。而不是仅仅知道所有隐蔽事物的人才是量，因为你精通所有解脱之道。而且，最初不能用推理来证明，所以不要抛弃。
English
Refuting wrong views and showing proof. Stating wrong views without proof. Firstly, some, such as the Vaiśeṣika (胜论派), vehemently assert: 'The Bhagavan (薄伽梵) is not a valid cognition (Pramana, प्रमाण, प्रमाण, valid cognition), because relying on proof is unreasonable. Generally, if a person is a valid cognition, then he must know all hidden things, but the Bhagavan is not like that. Moreover, there is no cause for proof, nor is there any effort to produce those causes.' Refuting wrong views and showing proof. Secondly, there are three points: refuting the absence of valid cognition, thereby establishing valid cognition; refuting the absence of proof, thereby showing proof; refuting the absence of effort, thereby establishing effort. Refuting the absence of valid cognition, thereby establishing valid cognition. Firstly, there are four points: it is reasonable to seek someone with the necessary knowledge; it is reasonable to discern whether they possess knowledge; showing that someone with the necessary knowledge is a valid cognition; establishing the proof that they are a valid cognition. It is reasonable to seek someone with the necessary knowledge. Firstly, whether or not one knows all hidden things, whoever is well-versed in the path to liberation is a valid cognition for those seeking liberation. For example, if a teacher teaches without knowing the path to liberation, then those with doubt and the ability to think will suspect that he might teach a non-path to liberation, and therefore will seek some friends who are well-versed in the path to liberation, in order to diligently practice the path to liberation taught by the teacher. It is reasonable to discern whether they possess knowledge. Secondly, therefore, those seeking liberation should discern who possesses the wisdom of the path to liberation, which is the goal to be pursued. It is not appropriate to discern whether this friend knows the number of insects, etc., because that is sometimes of no use to us seeking liberation. Showing that someone with the necessary knowledge is a valid cognition. Thirdly, therefore, whoever accurately understands the reality of the cessation of suffering (Nirodha Satya, निरोध सत्य, निरोध सत्य, Truth of Cessation), including the path (Marga Satya, मार्ग सत्य, मार्ग सत्य, Truth of the Path), which is the method, and the reality of suffering (Dukkha Satya, दुःख सत्य, दुःख सत्य, Truth of Suffering), which should be abandoned, including the cause (Samudaya Satya, समुदय सत्य, समुदय सत्य, Truth of Origin), you consider him to be a valid person. It is not just someone who knows all hidden things who is a valid person, because you are well-versed in all paths to liberation. Moreover, it cannot be proven by reasoning at first, so do not abandon it. --------------------------------------------------------------------------------