Tibetan
ཁྱོད་ཡོད་པར་ངེས་པ་མིན་ཏེ། གཟུགས་སོགས་དེ་དག་འབྱུང་བ་དང་འབྲལ་མི་ཤེས་ཀྱི་དབྱེར་མེད་ཡིན་ལ། ཁྱོད་འབྱུང་བ་དང་འབྲལ་རུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གཟུགས་སོགས་འབྱུང་བ་དང་འབྲལ་མི་ཤེས་ཡིན་པ་དེ་ཆགས་སོགས་ལ་ཡང་མཚུངས་ཞེ་ན། གཟུགས་སོགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་འབྱུང་བ་དང་འབྲལ་མི་ཤེས་ཡིན་པ་དེ་ཆགས་སོགས་ལ་མཚུངས་པ་མིན་པར་ཐལ། གལ་ཏེ་མཚུངས་ན་ཆགས་སོགས་དང་འབྱུང་བ་ཆོས་ཅན། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བར་ཐལ། འབྲལ་མི་ཤེས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཆགས་སོགས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དམིགས་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པས་འབྱུང་བ་ཡོད་ཀྱང་རེས་འགའ་མི་འབྱུང་ཞེ་ན། ཆགས་སོགས་ཆོས་ཅན། ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུང་ཡུལ་ཡང་ཁྱོད་རེས་འགའ་སྐྱེ་བར་ངེས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་མེད་ཀྱང་རང་གིས་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་ཙམ་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་སྐྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ ཆགས་སོགས་རེས་འགའ་སྐྱེ་བའི་ངེས་པ་མེད་པར་ཐལ་བ། གཉིས་པ་ཆགས་སོགས་རེས་འགའ་སྐྱེ་བའི་ངེས་པ་མེད་པར་ཐལ་བ་ནི། ཆགས་སོགས་ཆོས་ཅན། སྐྱེས་བུ་འགའ་ཞིག་ལ་འབྱུང་བའི་ངེས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ་རྒྱུ་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྐལ་མཉམ་སྟེ་རིགས་འདྲའི་རྒྱུ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པའམ། གལ་ཏེ་འབྱུང་བ་དངོས་རྒྱུ་ཡིན་པར་འདོད་ན། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་བློ་རྣམས་ཀུན་ཆོས་ཅན། སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་ལ་དུས་ཀུན་གྱི་ཚེ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། སྐྱེས་བུ་ 1-7-124b ཐམས་ཅད་ལ་དེའི་དངོས་རྒྱུ་འབྱུང་བ་ནི་ཀུན་གྱི་ཚེ་ཉེ་བར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས་བླངས་སོ། ། ༈ མཚན་ཉིད་མི་རྟག་ལ་སོགས་བསྒྲུབ་པ། གཉིས་པ་མཚན་ཉིད་མི་རྟག་ལ་སོགས་སྒྲུབ་པ་ལ་བཞི་སྟེ། མི་རྟག །སྡུག་བསྔལ། བདག་མེད། སྟོང་པ་བསྒྲུབ་པའོ། ། ༈ མི་རྟག་བསྒྲུབ་པ། དང་པོ་ནི། སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་མཚན་གཞི་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་པ་ཡིན་ཏེ། རེས་འགའ་དམིགས་པ་སྟེ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ སྡུག་བསྔལ་བསྒྲུབ་པ། གཉིས་པ་ནི། ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཉེས་པ་བདག་དང་། བདག་གིར་ཞེན་པ་དང་། སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་ལ་སོགས་པའི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱུ་སྲེད་པའི་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཡང་ངོ་། ། ༈ བདག་མེད་བསྒྲུབ་པ། གསུམ་པ་ནི། ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆོས་ཅན། བདག་མིན་ཏེ། བདག་དང་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མི་རྟག་དུ་མ་གཞན་དབང་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ སྟོང་པ་བསྒྲུབ་པ། བཞི་པ་ནི། ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆོས་ཅན། བདག་གིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་བདག་གི་བའང་མིན་ཏེ། བདག་དེ་ཁྱོད་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་པོ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བདག་དེ་ཁྱོ
Chinese
你不可能存在，因为色等与生俱来且不可分离，而你却可以与生俱来分离。如果色等与生俱来且不可分离的性质也适用于贪欲等，那么，色等，作为有法，你与生俱来且不可分离的性质不应适用于贪欲等。如果适用，那么贪欲等与生俱来，作为有法，应在任何情况下同时产生，因为它们是不可分离的事物，这将导致错误。如果贪欲等依赖于外部的观察条件而产生，即使生俱来，有时也不会产生，那么，贪欲等，作为有法，外部的所取境并非总是决定你产生的因素，因为即使没有外部的境，你也能仅凭自己的分别念作为境而产生。 因此，贪欲等有时不一定会产生。 第二点是，贪欲等有时不一定会产生：贪欲等，作为有法，对于某些人来说，不一定会发生，因为它们没有原因，因为它们缺乏同类的原因。或者，如果认为生俱来是直接原因，那么，所有贪欲等心识，作为有法，应该在所有时间对所有人产生，因为对于所有人来说，它们的直接原因——生俱来——总是存在。这是承认了能立。 第二，建立无常等自性，分为四部分：建立无常、痛苦、无我和空性。 首先，对于痛苦真谛的基础——取蕴，作为有法，是无常的，因为它们有时会被观察到，即会产生。 第二，取蕴，作为有法，是痛苦的，因为它们是过患、我执和我所执，以及生老病死等的所依，并且因为它们受制于作为原因的贪爱。 第三，取蕴，作为有法，不是我，因为它们与我的自性不符，因为它们是无常的、多样的和受制于他者的。 第四，取蕴，作为有法，不是由我加持的我所，因为我不是你的加持者，因为我不是你。
English
You cannot exist, because form etc. are inseparable from the elements, and you can be separated from the elements. If the inseparability of form etc. from the elements also applies to desire etc., then, form etc., as the subject, your inseparability from the elements should not apply to desire etc. If it does apply, then desire etc. and the elements, as the subject, should arise simultaneously in all circumstances, because they are inseparable entities, which would lead to error. If desire etc. arise depending on external observational conditions, and sometimes do not arise even if they are elemental, then, desire etc., as the subject, the external object of apprehension is not always what determines your arising, because even without an external object, you can arise by taking your own conceptualization as an object. Therefore, there is no certainty that desire etc. will sometimes arise. The second point is that there is no certainty that desire etc. will sometimes arise: desire etc., as the subject, will not necessarily occur to some individuals, because they are without cause, because they lack a cause of the same kind. Or, if it is thought that the elements are the direct cause, then all minds of desire etc., as the subject, should arise at all times for all individuals, because for all individuals, their direct cause—the elements—is always present. This is an admission of the sign. Second, establishing characteristics such as impermanence, etc., is divided into four parts: establishing impermanence, suffering, selflessness, and emptiness. First, the basis of suffering truth, the aggregates of appropriation, as the subject, are impermanent, because they are sometimes observed, i.e., they arise. Second, the aggregates of appropriation, as the subject, are suffering, because they are the basis of faults, attachment to self and what belongs to self, and birth, aging, sickness, death, etc., and also because they are under the control of craving as a cause. Third, the aggregates of appropriation, as the subject, are not self, because they do not conform to the nature of self, because they are impermanent, multiple, and dependent on others. Fourth, the aggregates of appropriation, as the subject, are not even what is blessed by self as belonging to self, because I am not the one who blesses you, because I am not you. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ད་ཀྱི་རྒྱུ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བདག་དེ་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། རྟག་པའང་ཇི་ལྟར་འབྲས་བུ་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་ཏེ་མིན་པས་སོ། །བདག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྟག་པ་གཅིག་ལས་འབྲས་བུ་དུ་མ་ནི་དུས་ཐ་དད་པར་ཏེ་རིམ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། རྟག་པ་འབྲས་བུ་སྐྱེད་བྱེད་མིན་པ་དེའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་བདག་ལ་སོགས་པའི་རྟག་པ་རྣམས་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་མི་སྲིད་པར་ཐལ། སྡུག་བསྔལ་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་གཞན་ཚོགས་ན་ཡང་ཁྱོད་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་སོགས་ 1-7-125a ལྡོག་པ་དེ་ནི་ཁྱོད་ལ་ཡོད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། འབྲས་བུ་འགའ་ཞིག་གི་རྒྱུ་གཞན་དག་ནི་ཚོགས་ན་ཡང་ཆོས་གང་ཞིག་མེད་པས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན། ཚོགས་པ་དེ་ལས་རྒྱུ་གཞན་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་འགྱུར་གྱི། གཞན་དུ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་བཅས་བསྒྲུབས་ཏེ་ཀུན་འབྱུང་བཤད་པ། གཉིས་པ་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་བཅས་བསྒྲུབས་ཏེ་ཀུན་འབྱུང་བདེན་པ་བཤད་པ་ནི། འདིར་རྒྱན་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པས་བདེན་པ་ལྷག་མ་གསུམ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་བཞིར་ཕྱེ་བ་དང་། ལྷས་ཀུན་འབྱུང་གི་རྒྱུ་དང་། འགོག་བདེན་གྱི་འགོག་པ་དང་། ལམ་བདེན་གྱི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་གསུམ་བསྟན་པས་རྣམ་པ་ལྷག་མ་གསུམ་གསུམ་གྲུབ་པར་འགྱུར་བར་བཤད་པ་དང་གཉིས་ལས། ཕྱི་མ་ལྟར་བཤད་ན་གསུམ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་བཅས་པར་བསྒྲུབ། །རྒྱུ་ཉིད་གཞན་དུ་རྟོག་པ་དགག །རྒྱུ་ཡི་གཙོ་བོ་སྲེད་པར་བསྟན་པའོ། ། ༈ སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་བཅས་པར་བསྒྲུབ་པ། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། རེས་འགའ་སྐྱེ་བས་རྒྱུ་བཅས་བསྒྲུབ། །རྒྱུ་མེད་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་དགག་པའོ། ། ༈ རེས་འགའ་སྐྱེ་བས་རྒྱུ་བཅས་བསྒྲུབ་པ། དང་པོ་ནི། སྡུག་བསྔལ་འདི་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་སྟེ། རེས་འགའ་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་ནའོ། །ཁྱབ་སྟེ། རྒྱུ་མེད་ཡིན་ན་རྟག་ཏུ་ཡོད་པའམ་གཏན་མེད་པར་འགྱུར་གྱི་རེས་འགའ་བ་མ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུ་མེད་ཡིན་ན་རྐྱེན་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་དགོས་པའི་ཕྱིར། ༈ རྒྱུ་མེད་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་དགག་པ། གཉིས་པ་ནི། ཁ་ཅིག་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་རྒྱུར་སྨྲ་བ་ན་རེ། ཅི་ལྟར་ཚེར་མ་ལ་སོགས་ཀྱི་རྣོ་བ་ཉིད་སོགས་རྒྱུ་མེད་པ་དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་འདི་དག་རྒྱུ་མེད་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་ནི་རབ་ཏུ་བརྗོད་དོ། །མི་འཐད་དེ། ཚེར་མའི་རྣོ་བ་སོགས་ 1-7-125b དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་དེ་རྣམས་ལ་ཡང་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་ཡོད་དེ། དོན་གཞན་སྔ་མ་རང་གི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱ་ས་དེ་ནི་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། དོན་གཞན་སྔ་མ་གང་ཡོད་པ་ཉིད་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་གཞན་ཕྱི་མ་གང་སྐྱེ་བའམ་དོན་གཞན་སྔ་མ་གང་འགྱུར་བ་སྟེ་
Chinese
因为不是原因，因为‘我’是常恒的。这是周遍的。常恒的如何能产生结果呢？不能产生。作为有法的主体，你（‘我’）是常恒的，因此不可能在不同的时间产生多个结果，即不可能依次产生。因为常恒的不能产生结果。此外，‘我’等常恒的事物，作为有法的主体，不可能成为痛苦等的原因。即使聚集了其他痛苦等的原因，因为缺少你，痛苦等也不会停止，因为你不存在。这是周遍的。即使聚集了某些结果的其他原因，如果缺少某种事物，结果就不会产生。因此，可以推断出缺少其他原因，否则就不会。 因此，通过证明痛苦具有原因，来阐述集谛（klesha）。 第二，通过证明痛苦具有原因，来阐述集谛（klesha）的真谛。在此，随持《庄严经论》者将剩余的三谛（苦谛，灭谛，道谛）也分为四种相状，弥勒菩萨通过揭示集谛的原因、灭谛的灭除和道谛的道，从而成就了剩余的三种相状。如果按照后者来阐述，则有三种：证明痛苦具有原因；驳斥将原因误认为其他；揭示主要原因是贪爱。 证明痛苦具有原因。 首先分为两种：通过偶尔产生来证明具有原因；驳斥主张无因的论证。 通过偶尔产生来证明具有原因。 首先，这个痛苦，作为有法的主体，被证实是具有原因的，因为它会偶尔产生。这是周遍的。如果无因，则要么恒常存在，要么完全不存在，不会是偶尔产生。因为如果是无因，就不需要依赖其他条件。 驳斥主张无因的论证。 其次，一些主张自性为因的人说：‘就像荆棘等的锐利等是无因的一样，这些痛苦也会无因而生。’这是不合理的。荆棘的锐利等和痛苦的真谛，作为有法的主体，也是有原因的，因为存在着其他的、先前的、随之而来或消失的事物。这是周遍的。因为存在着其他的、先前的任何事物，依赖于它，其他的、后续的任何事物才会产生或变化。
English
Because it is not a cause, because 'self' is permanent. This is pervasive. How can the permanent produce results? It cannot. As the subject of the property, you ('self') are permanent, therefore it is impossible to produce multiple results at different times, i.e., it is impossible to produce them sequentially. Because the permanent cannot produce results. Furthermore, permanent things like 'self', as the subject of the property, cannot be the cause of suffering, etc. Even if other causes of suffering, etc., are gathered, suffering, etc., will not cease because of the lack of you, because you do not exist. This is pervasive. Even if other causes of some results are gathered, if something is missing, the result will not be produced. Therefore, it can be inferred that other causes are missing, otherwise it would not be so. Therefore, by proving that suffering has a cause, the origin of suffering (klesha) is explained. Second, by proving that suffering has a cause, the truth of the origin of suffering (klesha) is explained. Here, those who follow the *Ornament for Clear Realization* divide the remaining three truths (truth of suffering, truth of cessation, truth of the path) into four aspects each, and Maitreya reveals the cause of the origin of suffering, the cessation of the truth of cessation, and the path of the truth of the path, thereby accomplishing the remaining three aspects. If explained according to the latter, there are three: proving that suffering has a cause; refuting the misidentification of the cause as something else; revealing that the main cause is craving. Proving that suffering has a cause. First, it is divided into two: proving that it has a cause by occasionally arising; refuting the argument that it is causeless. Proving that it has a cause by occasionally arising. First, this suffering, as the subject of the property, is proven to have a cause, because it occasionally arises. This is pervasive. If it were causeless, it would either be permanent or completely non-existent, not occasionally arising. Because if it were causeless, it would not need to depend on other conditions. Refuting the argument that it is causeless. Secondly, some who claim that nature is the cause say: 'Just as the sharpness of thorns, etc., is causeless, these sufferings will arise without cause.' This is unreasonable. The sharpness of thorns, etc., and the truth of suffering, as the subject of the property, also have a cause, because there are other, previous things that follow or disappear. This is pervasive. Because there are other, previous things, depending on it, other, subsequent things will arise or change. --------------------------------------------------------------------------------