Tibetan
པོ་དེ་ཤེས་པའང་གྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ དེ་ལས་སྐྱོབ་པ་འབྱུང་བའི་ཚུལ། བཞི་པ་དེ་ལས་སྐྱོབ་པ་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། མདོའི་མཆོད་བརྗོད་ལས་གསུངས་ 1-7-117b པའི་སྐྱོབ་པ་ཡིན་ཏེ། རང་ཉིད་ཀྱིས་གཟིགས་ཤིང་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ལམ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་གསུངས་པའི་སྒོ་ནས་གདུལ་བྱ་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱོབ་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་གསུངས་ཤེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། བརྫུན་ཏེ་ལམ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མི་གསུངས་ཏེ། དེ་གསུངས་པ་ལ་འབྲས་བུ་སྟེ་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །གལ་ཏེ་བརྩེ་བ་མེད་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གསུང་ངོ་སྙམ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། བརྩེ་བ་མེད་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐུགས་བརྩེ་བ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྩོམ་པ་ཀུན་ཡང་གཞན་གྱི་དོན་དུ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་དུ་མར་སྦྱོར་ཞིང་གོམས་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ དེས་ན་བསྒྲུབ་བྱེད་ཡོད་པར་གྲུབ་པ། ལྔ་པ་དེས་ན་སྒྲུབ་བྱེད་ཡོད་པར་གྲུབ་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྐྱེས་བུ་ཚད་མ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡོད་དེ། ཁྱོད་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་ཐུགས་རྗེ་རིགས་པས་བསྒྲུབས་ཟིན་ཅིང་དེ་ལས་སྟོན་པ་དང་། བདེར་གཤེགས་དང་། སྐྱོབ་པ་རང་དབང་དུ་འབྱུང་བར་བསྒྲུབས་ཟིན་པ་དེའི་ཕྱིར། ༈ ནན་ཏན་མ་བྱས་བཀག་ནས་བྱས་པ་བསྒྲུབ་པ། གསུམ་པ་ནན་ཏན་མ་བྱས་བཀག་ནས་བྱས་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། སྐྱོབ་པ་དངོས་སྟོབས་རིགས་པས་བསྒྲུབ། །དེ་ལས་བདེར་གཤེགས་གྲུབ་པའི་ཚུལ། །དེ་ལས་སྟོན་པ་གྲུབ་པའི་ཚུལ། །དེ་ལས་བརྩེ་བ་གྲུབ་པའི་ཚུལ། །དེས་ན་ནན་ཏན་བྱས་པར་གྲུབ་པའོ། ། ༈ སྐྱོབ་པ་དངོས་སྟོབས་རིགས་པས་བསྒྲུབ་པ། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། བདེན་བཞི་སྟོན་པ་སྐྱོབ་པར་བསྟན། བསྟན་བྱ་བདེན་བཞི་རིགས་པས་བསྒྲུབ་པའོ། ། ༈ བདེན་བཞི་སྟོན་པ་སྐྱོབ་པར་བསྟན་པ། དང་པོ་ནི། སྐྱོབ་པའི་དོན་ལམ་བདེན་གསུངས་པ་ལ་བཤད་པ་ལས་ཡང་ན་ཞེས་པའམ་སྒྲུབ་བྱེད་བཞི་པོ་ལུགས་འབྱུང་དུ་བཤད་པས་སྒྲུབ་བྱེད་ཡོད་ཙམ་གྲུབ་པ་ལས་ཡང་ན་ལུགས་ཟློག་ཏུ་ 1-7-118a བཤད་པས་སྒྲུབ་བྱེད་ལ་ནན་ཏན་བྱས་པ་ཡང་གྲུབ་པོ་ཞེས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། སྐྱོབ་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་གྲོལ་དོན་གཉེར་ལ་ཤེས་བྱ་སྡུག་བསྔལ། སྤང་བྱ་ཀུན་འབྱུང་། ཐོབ་བྱ་འགོག་པ། བསྟེན་བྱ་ལམ་སྟེ་བདེན་པ་བཞི་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་སྟོན་པ་འདིས་བདེན་བཞི་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་ལྟར་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་གཞུང་འོག་མ་རྣམས་དང་སྦྱོར་རོ། ། ༈ བསྟན་བྱ་བདེན་བཞི་རིགས་པས་བསྒྲུབ་པ། གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟ
Chinese
因此，了解这一点也是成立的。 从那之中产生救护的方式 第四，从那之中产生救护的方式是：世尊（Bhagavan，具有六种殊胜功德者）是正确的。正如经部的供养赞颂中所说的那样，因为他以亲自见到并体验到的、完全如实宣说的道路，救护所化众生脱离痛苦。那么，他是如何如实宣说的呢？世尊是正确的，他不会说谎，即不会不如实地宣说道路，因为那样宣说没有结果，没有必要。如果有人认为因为没有慈悲心，所以才不如实宣说，那么，世尊是正确的，他不是因为没有慈悲心才不如实宣说的，因为他具有伟大的慈悲心。他的身、语、意的一切行为，都是为了利益他人，在无数劫中不断地实践和习惯。 因此，证明了存在论证。 第五，因此，证明了存在论证是：世尊是正确的，你有作为量士夫（pramana purusha，可靠的人）的论证，因为你的论证——慈悲，已经被理智所证实，并且从中证实了导师（Shasta，教导者），善逝（Sugata，到达善处者）和救护者（Trata，救护者）是自主产生的。 通过否定未尽之努力来确立已尽之努力 第三，通过否定未尽之努力来确立已尽之努力有五点：以真实力量的理智来确立救护者；从中成立善逝的方式；从中成立导师的方式；从中成立慈悲的方式；因此，证明了已经尽了努力。 以真实力量的理智来确立救护者 第一点分为两部分：宣说四圣谛（catvāri āryasatyāni）的导师被证明是救护者；以理智来确立所宣说的四圣谛。 宣说四圣谛的导师被证明是救护者 第一点是：关于救护者的意义，在解释宣说道路真谛时，或者说，通过以通常的方式解释四种论证，仅仅成立了存在论证，或者说，通过以相反的方式解释，也成立了对论证的努力。也就是说，世尊是正确的，他是救护者，因为他如实地向那些寻求解脱的人宣说了所知——苦谛（duḥkhasatya，痛苦的真理），所断——集谛（samudayasatya，痛苦的根源的真理），所证——灭谛（nirodhasatya，痛苦止息的真理），所依——道谛（mārgasatya，通往止息痛苦的道路的真理），即四圣谛。如实宣说的论证是，正如这位导师所宣说的四圣谛一样，通过真实力量的理智来成立，这与下面的文本相关联。 以理智来确立所宣说的四圣谛 第二点分为四部分：
English
Therefore, understanding this is also established. How salvation arises from that Fourth, how salvation arises from that is: The Bhagavan (Lord, possessor of six excellences) is correct. As stated in the offering praise of the Sutra, because he saves sentient beings from suffering by perfectly and truly proclaiming the path that he himself has seen and experienced. How does he proclaim it perfectly and truly? The Bhagavan is correct, he does not lie, that is, he does not proclaim the path untruthfully, because there is no result or need in proclaiming it that way. If someone thinks that he proclaims it untruthfully because he has no compassion, then, the Bhagavan is correct, he does not proclaim it untruthfully because he has no compassion, because he possesses great compassion. All the actions of his body, speech, and mind are for the benefit of others, and he has practiced and become accustomed to them countless eons. Therefore, it is established that there is proof. Fifth, therefore, it is established that there is proof: The Bhagavan is correct, you have proof of being a valid person (pramana purusha), because your proof—compassion—has been proven by reason, and from that it has been proven that the Teacher (Shasta), the Sugata (Gone to Bliss), and the Savior (Trata) arise independently. Establishing what has been done by negating what has not been done Third, establishing what has been done by negating what has not been done has five points: Establishing the Savior by the reason of real power; how the Sugata is established from that; how the Teacher is established from that; how compassion is established from that; therefore, it is proven that effort has been made. Establishing the Savior by the reason of real power The first point has two parts: The teacher who teaches the Four Noble Truths is shown to be the Savior; establishing the Four Noble Truths to be taught by reason. The teacher who teaches the Four Noble Truths is shown to be the Savior The first point is: Regarding the meaning of the Savior, in the explanation of teaching the truth of the path, or by explaining the four proofs in the usual way, only the existence of proof is established, or by explaining in the opposite way, the effort on the proof is also established. That is, the Bhagavan is correct, he is the Savior, because he perfectly and truly teaches those who seek liberation about the knowable—the truth of suffering (duḥkhasatya), what is to be abandoned—the truth of the origin (samudayasatya), what is to be attained—the truth of cessation (nirodhasatya), and what to rely on—the truth of the path (mārgasatya), that is, the Four Noble Truths. The proof of perfectly and truly teaching is that, just as this teacher teaches the Four Noble Truths, it is established by the reason of real power, which is related to the following texts. Establishing the Four Noble Truths to be taught by reason The second point has four parts: --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ེ། མཚན་གཞི་མཚན་ཉིད་བསྒྲུབས་ཏེ་སྡུག་བདེན་བཤད། །སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་བཅས་བསྒྲུབས་ཏེ་ཀུན་འབྱུང་བཤད། །སྡུག་བསྔལ་འགགས་པ་བསྒྲུབས་ཏེ་འགོག་བདེན་བཤད། །བདག་ལྟའི་གཉེན་པོ་བསྒྲུབས་ཏེ་ལམ་བདེན་བཤད་པའོ། ། ༈ མཚན་གཞི་མཚན་ཉིད་བསྒྲུབས་ཏེ་སྡུག་བདེན་བཤད་པ། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། མཚན་གཞི་འཁོར་བ་ཅན་དུ་བསྒྲུབ། །མཚན་ཉིད་མི་རྟག་ལ་སོགས་བསྒྲུབ་པའོ། ། ༈ མཚན་གཞི་འཁོར་བ་ཅན་དུ་བསྒྲུབ་པ། དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་འཁོར་བ་ཅན་དུ་བསྟན། །འཁོར་བ་ཡོད་པར་རིགས་པས་བསྒྲུབ། །འཁོར་བ་མེད་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བའོ། ། ༈ སྡུག་བསྔལ་འཁོར་བ་ཅན་དུ་བསྟན་པ། དང་པོ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་དང་། ལས་དང་། རྣམ་སྨིན་གསུམ་པོ་བར་མེད་པར་འཁོར་བ་ཅན་གྱི་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་བདེན་པ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གྱིས་དངོས་སམ་བརྒྱུད་ནས་སྡུག་བསྔལ་བའི་འདུས་བྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ འཁོར་བ་ཡོད་པར་རིགས་པས་བསྒྲུབ་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གོམས་ལས་གསལ་བའི་རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ། །ཉེར་ལེན་རིགས་མཐུན་རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པའོ། ། ༈ གོམས་ལས་གསལ་བའི་རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པ། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཏན་ཚིགས་དགོད། རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། ། ༈ གཏན་ཚིགས་དགོད་པ། དང་པོ་ནི། ཆད་ལྟ་བ་ན་རེ། འཁོར་བ་ཅན་ཞེས་པ་ 1-7-118b མི་འཐད་དེ། སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྐྱེས་མ་ཐག་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན། ཆགས་སོགས་གོམས་པ་སྔོན་དུ་སོང་སྟེ། རང་རྒྱུད་ལ་ཆགས་སོགས་གསལ་བར་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ཚེ་འདིར་སྔར་ཆགས་སོགས་གོམས་པ་ཉིད་ལས་ཕྱིས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་གསལ་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ རྩོད་པ་སྤོང་བ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཆགས་སོགས་རྒྱུ་མེད་སྐྱེ་བ་དགག །རིགས་མི་མཐུན་ལས་སྐྱེ་བ་དགག །དེས་ན་རིགས་མཐུན་རྒྱུ་རུ་གྲུབ་པའོ། ། ༈ ཆགས་སོགས་རྒྱུ་མེད་སྐྱེ་བ་དགག་པ། དང་པོ་ནི། ཆགས་སོགས་གོམས་པ་ལས་མི་སྐྱེ་ན་རྒྱུ་མེད་དམ་རྒྱུ་གཞན་ཡོད། དང་པོ་ལྟར་ན་ཆགས་སོགས་ཆོས་ཅན། འདོད་རྒྱལ་བ་རྒྱུ་མེད་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། རེས་འགའ་སྐྱེ་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རྒྱུ་མེད་ཡིན་ན་རེས་འགའ་སྐྱེ་བ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ རིགས་མི་མཐུན་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ནད་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བ་དགག །འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པའོ། ། ༈ ནད་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པ། དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། ལྡོག་པ་མེད་པས་འབྲས་བུ་མིན། །རྗེས་འགྲོ་མེད་པས་འབྲས་བུ་མིན། །འབྲས་བུ་ཡིན་ན་ཧ་ཅང་ཐལ། །རང་ལ་མཚུངས་པའི་རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། ། ༈ ལྡོག་པ་མེད་པས་འབྲས་བུ་མིན་པ། དང་པོ་ནི། ཆགས་སོགས་རྒྱུ་མེད་མ་ཡིན་ཀྱང་གོམས་པ་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ། རླུང་མཁྲིས་བད་ཀན་གསུམ་ལས
Chinese
首先，通过确立基和相，阐述苦谛（Dukha Satya）。通过确立苦及其因，阐述集谛（Samudaya Satya）。通过确立苦的止息，阐述灭谛（Nirodha Satya）。通过确立对治我执之法，阐述道谛（Marga Satya）。 确立基和相，阐述苦谛： 首先分为两部分：确立基为轮回之法；确立相为无常等。 确立基为轮回之法： 首先分为三部分：揭示痛苦是轮回的；通过推理确立轮回的存在；如果轮回不存在，则会陷入极端。 揭示痛苦是轮回的： 首先，烦恼、业和异熟这三者无间断地构成轮回的近取蕴（Upadana Skandha），此法即是苦谛，因为它们直接或间接地是痛苦的、有为之法。 通过推理确立轮回的存在： 分为两部分：通过串习显现的征象来确立；通过近取因同类的征象来确立。 通过串习显现的征象来确立： 分为两部分：立宗；驳斥辩论。 立宗： 首先，断见者说：‘轮回是不合理的，因为没有前世和后世。’对此，刚出生的婴儿，具有贪欲等串习，因为在他的自续中，贪欲等清晰地生起。这是周遍的，因为在今生，从先前的贪欲等串习中，后来贪欲等清晰地显现。 驳斥辩论： 分为三部分：驳斥贪欲等无因生起；驳斥从异类产生；因此，同类成为因。 驳斥贪欲等无因生起： 首先，如果贪欲等不是从串习中产生，那么是无因还是有其他因？如果是前者，那么贪欲等法，不是随意的、无因的，因为它们有时会生起。这是周遍的，因为如果是无因，那么有时生起是相违的。 驳斥从异类产生： 分为两部分：驳斥从疾病之因产生；驳斥从元素之因产生。 驳斥从疾病之因产生： 分为四部分：没有遍及性，因此不是果；没有随同性，因此不是果；如果是果，则会陷入极端；驳斥与自身相同的辩论。 没有遍及性，因此不是果： 首先，即使贪欲等不是无因，也不是从串习中产生，而是从风、胆、涎三者中产生
English
First, by establishing the base and characteristics, explain the Truth of Suffering (Dukha Satya). By establishing suffering and its cause, explain the Truth of Origin (Samudaya Satya). By establishing the cessation of suffering, explain the Truth of Cessation (Nirodha Satya). By establishing the antidote to self-grasping, explain the Truth of the Path (Marga Satya). Establishing the base and characteristics, explain the Truth of Suffering: First, it is divided into two parts: establishing the base as cyclic existence; establishing the characteristics as impermanence, etc. Establishing the base as cyclic existence: First, it is divided into three parts: revealing that suffering is cyclic existence; establishing the existence of cyclic existence through reasoning; if cyclic existence does not exist, it would lead to extremes. Revealing that suffering is cyclic existence: First, afflictions, karma, and vipaka (karmic results), these three are the uninterrupted aggregates of appropriation (Upadana Skandha) of cyclic existence. This dharma is the Truth of Suffering, because they are directly or indirectly conditioned phenomena that are suffering. Establishing the existence of cyclic existence through reasoning: Divided into two parts: establishing through the sign of clarity from habituation; establishing through the sign of the same kind of proximate cause. Establishing through the sign of clarity from habituation: Divided into two parts: stating the proposition; refuting the argument. Stating the proposition: First, the nihilist says: 'Cyclic existence is not reasonable, because there are no past and future lives.' To this, the newborn being has the habituation of attachment, etc., because attachment, etc., arise clearly in their own continuum. This is pervasive, because in this life, from the previous habituation of attachment, etc., later attachment, etc., are clearly seen. Refuting the argument: Divided into three parts: refuting the causeless arising of attachment, etc.; refuting arising from a different kind; therefore, the same kind is established as the cause. Refuting the causeless arising of attachment, etc.: First, if attachment, etc., do not arise from habituation, then is it without a cause or is there another cause? If it is the former, then attachment, etc., are not arbitrary and without cause, because they are sometimes seen to arise. This is pervasive, because if it is without a cause, then sometimes arising is contradictory. Refuting arising from a different kind: Divided into two parts: refuting arising from the cause of disease; refuting arising from the cause of elements. Refuting arising from the cause of disease: Divided into four parts: without exclusion, therefore not a result; without concomitance, therefore not a result; if it is a result, it would lead to extremes; refuting the argument that is the same as itself. Without exclusion, therefore not a result: First, even if attachment, etc., are not without a cause, they do not arise from habituation, but from wind, bile, and phlegm. --------------------------------------------------------------------------------