Tibetan
ད་མཐོང་བ་དེ་ལ་རིམ་པ་ལྟར་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དག་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། འཁོར་འདས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡོན་ཐམས་ཅད་གསལ་བ་དེས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལས་སུ་མི་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཐུགས་ཀྱང་གསལ་བའི་མཐར་ཐུག་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 1-7-116a དེས་ན་ཐུབ་པ་ཆེན་པོ་གཞན་དོན་ལ་ངང་གིས་འཇུག་པ་ཅན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཅན། བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་རང་སངས་རྒྱས་དང་། ལ་སོགས་པ་ཉན་ཐོས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་ཤིང་འཁོར་འདས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡོན་མཐའ་དག་མཁྱེན་པ་འདི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔར་ཐབས་གོམས་པར་མཛད་པ་དེ་ཉིད་ཆོས་ཅན། མདོའི་མཆོད་བརྗོད་དུ་སྟོན་པ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་པར་འདོད་དེ། གཞན་ལ་ལམ་སྟོན་པ་དེའི་རྒྱུའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནའོ། ། ༈ དེས་ན་བསམ་སྦྱོར་རྒྱུ་རུ་གྲུབ་པ། བཞི་པ་ནི། བསམ་པ་འགྲོ་ལ་ཕན་བཞེད་པ་དང་། སྦྱོར་བ་ཐབས་གོམས་པའི་སྟོན་པ་གཉིས་པོ་འདི་ནི་ཆོས་ཅན། བདེར་གཤེགས་དང་སྟོན་པའི་རྒྱུ་རུ་མདོའི་མཆོད་བརྗོད་ལས་བཤད་དེ། མདོའི་མཆོད་བརྗོད་དུ་རང་གཞན་གྱི་དོན་གྲུབ་པའི་བདེར་གཤེགས་དང་སྐྱོབ་པ་ལས་དང་པོ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ དེ་ལས་བདེ་གཤེགས་འབྱུང་བའི་ཚུལ། གསུམ་པ་དེ་ལས་བདེར་གཤེགས་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྤངས་པ་ཕུན་ཚོགས་བདེ་བར་གཤེགས་སུ་བསྟན། །སྤངས་པ་ཕུན་ཚོགས་མེད་པའི་རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། ། ༈ སྤངས་པ་ཕུན་ཚོགས་བདེ་བར་གཤེགས་སུ་བསྟན་པ། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། མདོར་བསྟན་པ་དང་། རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། ། ༈ མདོར་བསྟན་པ། དང་པོ་ནི། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྐད་དོད་སུ་ག་ཏ་ཞེས་པ་ཡིན་ལ། སུ་ཞེས་པ་ལེགས་པ་སོགས་དང་། ག་ཏ་སྤོང་བ་ལ་འཇུག་པ་ལྟར་ན་བདག་མེད་མཐོང་བ་ཡུན་རིང་དུས་སུ་གོམས་པ་ལས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་པའི་སྤངས་པ་དེ་ཆོས་ཅན། བདེར་གཤེགས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཡོན་ཏན་གསུམ་ལྡན་གྱི་སྤངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ རྒྱས་པར་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ལེགས་པར་སྤངས་པ། སླར་མི་ 1-7-116b ལྡོག་པར་སྤངས་པ། མ་ལུས་པར་སྤངས་པའོ། ། ༈ ལེགས་པར་སྤངས་པ། དང་པོ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤངས་པ་ཆོས་ཅན། ལེགས་པར་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཟག་བཅས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྟེན་མིན་པའི་སྤངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདིས་ཕྱི་རོལ་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་གྲུབ་སྟེ། སྤངས་པ་དེ་ནི་བདག་མེད་པ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའམ་དེའི་ཐབས་ལ་སྦྱོར་བ་ལས་སྤངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ སླར་མི་ལྡོག་པར་སྤངས་པ། གཉིས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤངས་པ་ཆོས་ཅན། སླར་མི་གཤེགས་པར་སྤངས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། བདག་ལྟའ
Chinese
为了更清楚地了解所见事物的优缺点，因此，对于一切轮回和涅槃的优缺点都清楚明了的世尊（Bhagavan），您已经断除了苦因——烦恼的习气，以及身语意三门所不能容忍的特性，因为您的心已经达到了最澄澈的境界。 因此，伟大的导师（Thubpa Chenpo），自然而然地为了他人的利益而行动的佛陀，您比像犀牛一样的独觉佛（Pratyekabuddha）以及声闻（Shravaka）更殊胜，因为您已经断除了烦恼的习气，并且知晓一切轮回和涅槃的优缺点。先前习惯的方法，被认为是经部的供养赞颂，因为它具有引导他人道路的意义。 因此，思考和行为是原因。 第四，思考是希望利益众生，行为是习惯于引导的方法，这两者是如来（Sugata）和导师的原因，正如经部的供养赞颂所说，因为在经部的供养赞颂中，首先出现了成就自他利益的如来和救护者。 从那之中，如来出现的道理。 第三，从那之中，如来出现的道理分为两部分：将圆满的断证描述为如来，以及驳斥没有圆满断证的争论。 将圆满的断证描述为如来。 第一部分分为两部分：简要说明和详细解释。 简要说明。 第一，如来（Sugata）的梵语是苏伽陀（Sugata），苏（Su）表示良好等，伽陀（Gata）表示断除，因此，长期习惯于见到无我（Anatta）之后，断除了包括习气在内的痛苦之因，这种断除就是如来本身，因为它具有三种功德。 详细解释。 第二部分分为三部分：彻底断除，不再退转地断除，以及完全断除。 彻底断除。 第一，佛陀的断除是彻底的断除，因为它是没有烦恼的痛苦之因的断除。这证明了它比外道更殊胜，因为这种断除来自于亲眼见到无我或者致力于此方法。 不再退转地断除。 第二，佛陀的断除是不会退转的断除，因为执着于我……
English
In order to clearly understand the merits and demerits of what is seen, therefore, O Bhagavan, since all the merits and demerits of samsara and nirvana are clear, you have abandoned the cause of suffering—the habitual tendencies of afflictions, and the characteristics that are unacceptable to body, speech, and mind, because your mind has reached the ultimate state of clarity. Therefore, O Great Sage (Thubpa Chenpo), the Buddha who naturally engages in the benefit of others, you are superior to the Pratyekabuddhas like rhinoceroses and the Shravakas, because you have abandoned the habitual tendencies of afflictions and know all the merits and demerits of samsara and nirvana. The previously practiced method is considered to be the praise of offering in the sutras, because it has the meaning of guiding others on the path. Therefore, thought and action are the cause. Fourth, thought is the wish to benefit beings, and action is the habit of guiding methods, these two are the cause of the Sugata and the teacher, as stated in the praise of offering in the sutras, because in the praise of offering in the sutras, the Sugata and the protector who accomplish the benefit of themselves and others appear first. From that, the way the Sugata arises. Third, the way the Sugata arises from that is divided into two parts: describing the complete abandonment as the Sugata, and refuting the argument of not having complete abandonment. Describing the complete abandonment as the Sugata. The first part is divided into two parts: brief explanation and detailed explanation. Brief explanation. First, the Sanskrit word for Sugata is Sugata, Su means good, etc., and Gata means abandonment, therefore, after a long time of being accustomed to seeing selflessness, the abandonment of the cause of suffering, including habitual tendencies, is the Sugata itself, because it has three qualities. Detailed explanation. The second part is divided into three parts: completely abandoned, abandoned without returning, and completely abandoned. Completely abandoned. First, the Buddha's abandonment is a complete abandonment, because it is an abandonment that is not the basis of suffering with defilements. This proves that it is superior to the outsiders, because this abandonment comes from seeing selflessness directly or dedicating oneself to this method. Abandoned without returning. Second, the Buddha's abandonment is an abandonment that does not return, because clinging to self... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ི་ས་བོན་སྤངས་པའི་སྤངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདིས་ཐེག་དམན་སློབ་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་གྲུབ་སྟེ། ཐེག་དམན་སློབ་པ་ལ་སྐྱེ་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་དང་། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་ནི་ཀུན་འབྱུང་བ་དག་ལན་གཅིག་སྤངས་ཀྱང་སླར་ཡང་ལྡོག་ཅེས་བཤད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤངས་པ་དེའི་རྒྱུ་གང་ཞེ་ན། བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཆོས་ཅན། སླར་མི་ལྡོག་པར་སྤངས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། དམིགས་རྣམ་བདེན་པ་སྟེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དང་བདག་འཛིན་དང་འཛིན་སྟངས་ཐ་དད་པ་སྟེ་འགལ་བ་དང་། སེམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དེ་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། ། ༈ མ་ལུས་པར་སྤངས་པ། གསུམ་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤངས་པ་ཆོས་ཅན། མ་ལུས་པ་སྤངས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་དུ་མར་ཐབས་མང་པོ་ཡུན་རིང་དུས་སུ་གོམས་པ་ལས་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་སྤངས་པའི་སྤངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདིས་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་གྲུབ་སྟེ། དེ་དག་ལ་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་མེད་པ་དང་། འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ནད་མེད་པ་ཡིན་ཀྱང་ཐེག་པ་གསུམ་ 1-7-117a གྱི་ལམ་བཤད་པ་ལ་ཐུགས་མི་གསལ་བ་ཉིད་ལུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ལུས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་བསོད་སྙོམས་ལ་གཤེགས་པ་ན་སྤྲེའུ་ལྟར་མཆོངས་བྱེད་པ་དང་། ངག་གི་གནས་ངན་ལེན་འགའ་ཞིག་ལ་དམངས་རིགས་ཞེས་བརྗོད་པ་ལྟ་བུ་དང་། སེམས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་རེས་འགའ་མཉམ་པར་མ་བཞག་པས་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ སྤངས་པ་ཕུན་ཚོགས་མེད་པའི་རྩོད་པ་སྤོང་བ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྩོད་པ་དང་། ལན་ནོ། ། ༈ རྩོད་པ། དང་པོ་ནི། རྒྱལ་དཔོག་པ་ཁ་ཅིག །ཐུབ་པ་ཆོས་ཅན། སྐྱོན་ཟད་པ་མིན་ཏེ། ངག་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་དང་། སྐྱེས་བུ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་ནའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། ༈ ལན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྒྲུབ་བྱེད་ལྷག་ལྡན་ཉིད་དུ་བསྟན། །བསྒྲུབ་བྱའི་དོན་ལ་བརྟགས་ནས་དགག་པའོ། ། ༈ སྒྲུབ་བྱེད་ལྷག་ལྡན་ཉིད་དུ་བསྟན་པ། དང་པོ་ནི། ངག་སྨྲ་སོགས་འདི་ཆོས་ཅན། ཐུབ་པ་སྐྱོན་ཟད་པ་མ་ཡིན་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་འཁྲུལ་ཏེ་དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པ་ལ་ལྡོག་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དེའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ བསྒྲུབ་བྱའི་དོན་ལ་བརྟགས་ནས་དགག་པ། གཉིས་པ་ནི། སྐྱོན་རྣམས་མི་ཟད་པ་ཉིད་ཅེས་དམ་བཅས་ན་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རམ། དེ་སྤོང་བའི་ཐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་རམ། ཡང་ན་ཐབས་ནི་ཡོད་ཀྱང་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བར་ཡོངས་སུ་རྟོག་གྲང་ན་རྟགས་གསུམ་ཀ་མ་གྲུབ་སྟེ། རྒྱུ་མཚན་རིམ་པ་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡི་ནི་གཉེན་པོ་གོམས་པས་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་ཟད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུའི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་ཡིས་རྒྱུའི་གཉེན་
Chinese
因为这是断除种子的断除。因此，这被证实比小乘的修学更为殊胜，因为小乘的修学中说，即使一次性断除了轮回、痛苦的真谛以及贪欲等过患的集谛，它们仍然会再次复发。那么，这种断除的原因是什么呢？证悟无我的智慧，就其法性而言，是永不复发的断除之因，因为它的目标和现象是真谛，即不颠倒，并且与我执和执持方式不同，即是相违的，并且心的自性本身就是如此。 完全断除。 第三个是，佛陀的断除，就其法性而言，是完全的断除，因为这是通过多种方式、多种方法长期串习而断除烦恼习气的断除。因此，这被证实比声闻和独觉阿罗汉更为殊胜，因为他们虽然没有烦恼之因，也没有痛苦之果，但对于三乘道的阐述并不清楚，并且身体的恶行，例如在乞食时像猴子一样跳跃；语言的恶行，例如在某些情况下说‘贱民’；以及心的恶行，例如有时没有保持平静，处于未被预言的心境中。 驳斥关于断除不圆满的争论。 分为两部分：争论和回答。 争论。 首先，一些论师说：‘能仁（释迦牟尼佛）就其法性而言，并非断尽过失，因为他说话，并且是士夫等。’ 回答。 分为两部分：揭示能立有余，以及通过考察所立之义进行驳斥。 揭示能立有余。 首先，说话等，就其法性而言，在证明能仁并非断尽过失方面是错误的，因为对于如此证明是否会倒转存在怀疑。 通过考察所立之义进行驳斥。 其次，如果立宗为过失没有断尽，那么其能立是因为常恒的缘故吗？还是因为没有断除的方法？或者是因为有方法却不知道？如果这样全面思考，那么三个理由都不成立，因为按照顺序，你的因是存在的；你的因的对治通过串习会使你的因消失；并且通过了解你的因的自性，你的因的对治
English
Because it is the abandonment that abandons the seeds. Therefore, it is proven to be superior to the Lesser Vehicle's training, because it is said in the Lesser Vehicle's training that even if one abandons the truth of suffering of rebirth and the origin of faults such as attachment once, they will still recur. What is the cause of that abandonment? The wisdom that realizes selflessness, by its very nature, is the cause of abandonment that never recurs, because its object and appearance are the truth, that is, not inverted, and it is different from self-grasping and the manner of grasping, that is, contradictory, and the nature of the mind itself is such. Completely abandoned. The third is that the Buddha's abandonment, by its very nature, is complete abandonment, because it is the abandonment that abandons the habitual tendencies of afflictions through familiarization with many methods and means over a long period of time. Therefore, it is proven to be superior to the Hearers and Solitary Realizers Arhats, because although they do not have the cause of afflictions and do not have the disease of suffering as a result, they are not clear about the explanation of the three vehicles' paths, and the misconduct of the body, such as jumping like a monkey when going for alms; the misconduct of speech, such as saying 'outcastes' in some cases; and the misconduct of the mind, such as sometimes not remaining calm, being in a state of mind that has not been predicted. Refuting the argument that abandonment is not perfect. Divided into two parts: the argument and the answer. Argument. First, some logicians say: 'The Thuba (Shakyamuni Buddha), by its very nature, is not free from faults, because he speaks and is a person, etc.' Answer. Divided into two parts: showing that the proof is excessive, and refuting by examining the meaning of what is to be proven. Showing that the proof is excessive. First, speaking, etc., by its very nature, is mistaken in proving that the Thuba is not free from faults, because there is doubt about whether proving it in this way will be reversed. Refuting by examining the meaning of what is to be proven. Second, if the proposition is that faults are not exhausted, then is its proof because it is permanent? Or because there is no method to abandon it? Or because there is a method but it is not known? If one thinks about it in this way, then all three reasons are not established, because in order, your cause exists; the antidote to your cause will cause your cause to disappear through familiarization; and by knowing the nature of your cause, the antidote to your cause --------------------------------------------------------------------------------