Tibetan
མ་སྦྱངས་པའི་དུས་ནས་ཕྱིས་སྦྱངས་པ་བཞིན་དུ་མཆོངས་པ་མིན་ཏེ། དང་པོ་མ་སྦྱངས་དུས་ནས་བད་ཀན་ལ་སོགས་པས་ལུས་ལ་མི་མཐུན་པའི་རྐྱེན་བྱས་པས་ལྗི་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིས་རྩོལ་བས་རིམ་གྱིས་མི་མཐུན་པ་བསལ་ན་ཡང་མཆོངས་པ་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ཆོས་ཅན། མཐའ་མེད་དུ་མཆོངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ལུས་ཀྱི་སྟོབས་ཉིད་དུ་ 1-7-114b མཆོངས་པ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ དོན་ལ་ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་རྩོད་པ་སྤོང་བ། བཞི་པ་ནི། བརྩེ་སོགས་རང་རིག་ལས་འཕེལ་ན་སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་ལ་རང་རིག་ཡོད་པས་མཐའ་མེད་དུ་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཐ་མལ་པ་ཆོས་ཅན། བརྩེ་སོགས་མཐའ་མེད་དུ་མི་འཕེལ་ཏེ། བརྩེ་བ་རང་གི་ས་བོན་ལས་བྱུང་བ་དེ་ཡང་གལ་ཏེ་རང་གི་ས་བོན་སྔ་མའི་རྒྱུ་ཅན་ཏེ། འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཞེ་སྡང་སོགས་ཀྱིས་གནོད་པ་མེད་ན་སེམས་རྒྱུད་ལ་བརྩེ་བ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན་ཡང་ཁྱོད་ལ་ཞེ་སྡང་སོགས་ཀྱི་འགལ་རྐྱེན་གནས་པའི་ཕྱིར། འགལ་རྐྱེན་མེད་ཅིང་མཐུན་རྐྱེན་གོམས་པ་ཡོད་ན་བརྩེ་སོགས་མཐའ་མེད་དུ་འཕེལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་འདི་ལྟར་གོམས་པ་སྔ་མ་དང་སྔ་མའི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་བརྩེ་བ་དང་ཆགས་བྲལ་གྱི་བློ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕྱི་མ་གཞན་དག་གི་ཁྱད་པར་གསལ་བ་ཡི་ནི་རྩ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ རང་ཕྱོགས་འཐད་པའི་དཔེ་ཉིད་བཤད་པ། གསུམ་པ་རང་ཕྱོགས་འཐད་པའི་དཔེ་ཉིད་བཤད་པ་ནི། བརྩེ་སོགས་མཐའ་མེད་དུ་མི་འཕེལ་བའི་དཔེ་མེད་ན་མཐའ་མེད་དུ་འཕེལ་བའི་དཔེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། བརྩེ་བ་གོམས་པ་ལས་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱོབ་པར་བཞེད་པའི་བརྩེ་བའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དེའི་དཔེ་ཡོད་དེ། ཆགས་བྲལ་དང་། ཆགས་པ་དང་། ཡིད་ལོག་སྟེ་མི་སྡུག་པ་བསྒོམས་པས་དེ་དག་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པ་བཞིན་ནོ། ། ༈ དེ་ལས་སྟོན་པ་འབྱུང་བའི་ཚུལ། གཉིས་པ་དེ་ལས་སྟོན་པ་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ལ་བཞི་སྟེ། བརྩེ་བས་སྟོན་པ་དྲང་པའི་ཚུལ། །སྟོན་པའི་དམིགས་རྣམ་སྦྱོང་བའི་ཚུལ། །དམིགས་རྣམ་གོམས་པ་སྟོན་པར་བསྟན། །དེས་ན་བསམ་སྦྱོར་རྒྱུ་རུ་གྲུབ་པའོ། ། ༈ བརྩེ་བས་སྟོན་པ་དྲང་པའི་ཚུལ། དང་པོ་ནི། སྒྲུབ་བྱེད་ཐུགས་རྗེ་ཞེས་གསུངས་ན་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འགྱུར་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སྤྱིར་རྒྱུ་ཙམ་ལས་ 1-7-115a འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པ་འཁྲུལ་ནའང་། རྒྱུ་དེ་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་འབྲས་བུ་རང་དབང་དུ་འབྱུང་བ་ཡང་ཡོད་དེ། སྲེད་པ་ཡོད་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་རང་དབང་དུ་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པའི་སྙིང་རྗེ་དེ་ཡོད་ན་སྟོན་པ་སོགས་ཕྱི་མ་གསུམ་རང་དབང་དུ་འབྱུང་བས་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་བརྩེ་ལྡན་ཆོས་ཅན། གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གཞོམ་པའི་ཕྱིར་དུ་རང་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐ
Chinese
未經訓練時的跳躍並不像後來訓練過的那樣，因為最初未經訓練時，體液失調等因素會對身體產生不利影響，使其沉重。即使後來通過努力逐漸消除不利因素，但進行跳躍的人，並非無限地跳躍，因為他們的跳躍受到自身體力的限制。 駁斥過於極端的論點： 第四，如果慈愛等從自覺中增長，那麼所有人都具有自覺，因此會無限增長嗎？普通人，慈愛等不會無限增長，因為慈愛源於其自身的種子，如果其自身的種子沒有受到先前原因（即，作為果實的不利因素，如嗔恨等）的損害，那麼心相續會轉變為慈愛的本性，但你卻存在嗔恨等障礙。如果沒有障礙，並且習慣了有利條件，那麼慈愛等會無限增長，因為這種習慣是先前和先前的心之法，如慈愛和無貪之智等，是後來其他特徵顯現的根源。 闡述自方觀點的例子： 第三，闡述自方觀點的例子：如果沒有慈愛等不會無限增長的例子，那麼無限增長的例子是什麼樣的呢？存在慈愛通過習慣而轉變為慈愛本性的例子，這種慈愛渴望從痛苦中拯救眾生，就像通過修習無貪、貪欲和厭惡（即不淨觀）而使它們自然而然地生起一樣。 從此產生導師的方式： 第二，從此產生導師的方式有四種：以慈愛引導正直導師的方式；淨化導師的所緣和行相的方式；證實習慣所緣和行相能成為導師；因此，思維和行為成為原因。 以慈愛引導正直導師的方式： 第一，如果說『以悲心作為證成』，那麼如何成為證成呢？一般來說，僅僅是原因就錯誤地證成果，但僅僅存在原因，果也會自然而然地產生，就像存在貪欲，痛苦之蘊就會自然而然地產生一樣。因此，如果存在自然而然產生的悲憫，那麼導師等後三者也會自然而然地產生，因此成為證成。具有慈愛者，為了摧毀他人的痛苦，自己渴望平息痛苦並隨之認同。
English
Jumping when untrained is not like jumping after being trained, because initially, when untrained, imbalances of humors etc. cause unfavorable conditions for the body, making it heavy. Even if unfavorable conditions are gradually eliminated later through effort, the person who jumps does not jump infinitely, because their jumping is limited by their own physical strength. Refuting arguments that are too extreme: Fourth, if love etc. increase from self-awareness, then since all beings have self-awareness, will it increase infinitely? Ordinary beings, love etc. do not increase infinitely, because love arises from its own seed, and if its own seed is not harmed by previous causes (i.e., unfavorable factors that have become the fruit, such as hatred etc.), then the mind-stream will transform into the nature of love, but you have obstacles such as hatred etc. If there are no obstacles and one is accustomed to favorable conditions, then love etc. will increase infinitely, because this habit is the previous and previous mind-dharma, such as love and non-attachment wisdom etc., which are the root of the manifestation of other later distinctions. Explaining the example of one's own position: Third, explaining the example of one's own position: If there is no example of love etc. not increasing infinitely, then what is the example of increasing infinitely like? There is an example of love transforming into the nature of love through habit, this love desires to save beings from suffering, just as non-attachment, attachment, and aversion (i.e., meditating on ugliness) arise naturally on their own. The way the teacher arises from this: Second, there are four ways in which the teacher arises from this: The way to guide an upright teacher with love; The way to purify the object and aspects of the teacher; Demonstrating that habituating the object and aspects becomes the teacher; Therefore, thought and action become the cause. The way to guide an upright teacher with love: First, if it is said 'compassion as proof', then how does it become proof? In general, it is a mistake to prove the result from just the cause, but just by the existence of the cause, the result also arises naturally, just as if there is craving, the aggregates of suffering arise naturally. Therefore, if there is compassion that arises naturally, then the latter three, such as the teacher, also arise naturally, therefore it becomes proof. A loving person, in order to destroy the suffering of others, desires to pacify suffering himself and then agrees. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ུན་པའི་ཐབས་ཏེ་ལམ་རྣམས་ལ་ནི་མངོན་པར་སྦྱོར་བ་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བའི་ཐབས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པར་བཞེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། ཐབས་བྱུང་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བ་དང་། དེའི་རྒྱུ་ཐབས་དེ་མངོན་སུམ་དུ་མ་རྟོགས་པར་རང་ལ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་དེ་གཞན་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འཆད་པ་ནི་དཀའ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ སྟོན་པའི་དམིགས་རྣམ་སྦྱོང་བའི་ཚུལ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྤང་བྱའི་རྒྱུ་དང་རང་བཞིན་དཔྱད། །དེ་རྒྱུ་གཞོམ་ཕྱིར་གཉེན་པོ་དཔྱད། །དཔྱད་པས་གྲུབ་པའི་སྤང་གཉེན་བཤད་པའོ། ། ༈ སྤང་བྱའི་རྒྱུ་དང་རང་བཞིན་དཔྱད་པ། དང་པོ་ནི། སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བས་གྲུབ་པ་ན་དེའི་རྒྱུ་ལ་ལུང་དང་རིགས་པས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་བརྩེ་ལྡན་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཀྱི༷་རེས་འགའ་སྐྱེ་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས་གང་ཞིག་སྤོང་བས་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་འཇོམས་པར་ནུས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡོད་པ་དང་། རྒྱུ་དེ་མི་རྟག་པ་ཡིན་པ་དང་། ལས་སོགས་པ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་རྟོག་པར་མཛད་དེ། འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་གཞོམ་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་སྔ་མ་དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དེ་གནས་ན་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་ལོག་པ་གཟིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ དེ་རྒྱུ་གཞོམ་ཕྱིར་གཉེན་པོ་དཔྱད་པ། གཉིས་ 1-7-115b པ་ནི་བརྩེ་ལྡན་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དེའི་ནི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་བརྟག་པ་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དེ་གཞོམ་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་བརྟགས་པ་ན་བརྩེ་ལྡན་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱང་ངེས་པར་གྱུར་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡི་ངོ་བོ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། ནད་ངོ་ཤེས་ན་ནི་སྨན་ངོས་ཟིན་པ་བཞིན་ནོ། ། ༈ དཔྱད་པས་གྲུབ་པའི་སྤང་གཉེན་བཤད་པ། གསུམ་པ་ནི། འོ་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དང་དེའི་གཉེན་པོ་གང་ཞེ་ན། རྒྱུ་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པས་བྱས་པས། འདུས་བྱས་ཕུང་པོ་ལྔའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཆགས་པ་སྟེ་སྲེད་པ་ནི་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་རང་དབང་དུ་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བདག་མེད་མཐོང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དེའི་གནོད་བྱེད་གཉེན་པོ་ནི་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་བདག་འཛིན་དང་དམིགས་པ་གཅིག་ལ་དམིགས་ཤིང་འཛིན་སྟངས་འགལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ དམིགས་རྣམ་གོམས་པ་སྟོན་པར་བསྟན་པ། གསུམ་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་ཞི་བའི་ཐབས་ཏེ་ལམ་བདག་མེད་མཐོང་བ་དེ་རྣམ་པ་དུ་མར་མང་པོ་སྟེ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ཡུན་རིང་དུས་སུ་གོམས་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་འབྲས་དུས་ཀྱི་སྟོན་པ་འབྱུང་སྟེ། ཁྱོད་ལས་སྤང་བྱ་འཁོར་བའི་རྒྱུ་འབྲས་དང་། གཉེན་པོ་བདག་མེ
Chinese
他致力于通过各种方法来调伏，为了如实地展示平息他人痛苦的方法。这是因为，如果不能亲身体验平息痛苦的方法，以及导致痛苦的原因，那么就很难如实地向他人解释。 **关于导师如何训练目标和方面：** 第二部分分为三个方面：审查应断除之因及其自性；审查摧毁此因的对治法；以及阐述通过审查而确立的应断除之法和对治法。 **审查应断除之因及其自性：** 首先，慈悲者通过教理和理性来详细审查痛苦的根源，因为体验痛苦已经确立。他会思考，通过断除何种特殊的痛苦生起之因，能够摧毁作为果的痛苦；这个因是不恒常的；以及业等法相的自性。这是因为他想要摧毁作为果的痛苦。这是必然的，因为如果痛苦之因仍然存在，他就不会看到痛苦止息。 **审查摧毁此因的对治法：** 其次，慈悲者会探究痛苦之因的对立面，因为他想要摧毁痛苦之因。通过这样的探究，慈悲者也必然会了解痛苦之因的对立面，因为他已经了解了痛苦之因的本质。正如了解了疾病，就能识别药物一样。 **阐述通过审查而确立的应断除之法和对治法：** 第三，那么，什么是痛苦之因，什么又是它的对治法呢？由我执和我所执所产生的，以五蕴为对境的贪恋，也就是渴爱，是痛苦的主要原因，因为它能自主地产生痛苦。而证悟无我的智慧，是痛苦之因的克星，因为无我见与我执，所缘相同，但执著方式相反。 **展示如何习惯目标和方面：** 第三，平息痛苦的方法，也就是证悟无我的道路，通过多种方式，持续不断地长期修习，将会产生从因到果的导师。通过这种修习，可以断除轮回的因果，以及对治法——无我。
English
He is manifestly applying himself to the paths, the means of taming, for he intends to show without perversion the means of pacifying suffering for others. It is pervasive, for it is difficult to explain without perversion to others that the means have arisen to pacify suffering, and that the cause, the means, is obscure to oneself without being manifestly realized. **How the Teacher trains the object and aspects:** The second has three parts: examining the cause and nature of what is to be abandoned; examining the antidote for destroying that cause; and explaining the abandonment and antidote established by examination. **Examining the cause and nature of what is to be abandoned:** First, the compassionate one, since experiencing suffering is established, examines in detail by scripture and reasoning the cause of that. He contemplates what particular arising of suffering, when abandoned, is capable of destroying the suffering as its fruit; that the cause is impermanent; and the nature of the defining characteristic of actions and so forth, for he wishes to destroy the suffering as its fruit. It is pervasive, for since the former, the cause of suffering, remains, there is no seeing the reversal of the suffering as its fruit. **Examining the antidote for destroying that cause:** Second, the compassionate one contemplates the opposite side of the cause of suffering, for he wishes to destroy the cause of suffering. Thus, having contemplated, the compassionate one also necessarily becomes certain of the opposite side of the cause of suffering, for he understands the essence of the cause of suffering. Just as knowing the disease, one recognizes the medicine. **Explaining the abandonment and antidote established by examination:** Third, well then, what is the cause of suffering and what is its antidote? The attachment, that is, craving, done by the apprehension of self and what belongs to self, which has as its sphere of operation the five aggregates of conditioned things, is the principal cause of suffering, for it is the independent producer of suffering. The wisdom seeing selflessness is the counteracting antidote to that cause of suffering, for the apprehension of self, the cause of suffering, and it have the same object but opposite ways of apprehending. **Showing how to habituate the object and aspects:** Third, the means of pacifying suffering, that is, the path, the seeing of selflessness, when habituated in many ways, extensively, that is, without interruption, for a long time, is that from which the teacher of the time of the fruit arises, for from that one abandons the cause and effect of cyclic existence, and the antidote, selflessness. --------------------------------------------------------------------------------