Tibetan
་ན་རྩོལ་བ་སྔ་མ་དེས་ཁྱད་པར་ཕྱི་མ་དང་ཕྱི་མ་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། དེས་ཆུའི་དྲོད་དང་མི་མཚུངས་པར་བསྟན་ནོ། ། ༈ དཔེ་ལ་དོན་དང་མཚུངས་པའི་རྩོད་པ་སྤོང་བ། གསུམ་པ་ནི། བརྩེ་སོགས་མཐའ་མེད་དུ་འཕེལ་ན་མཆོངས་པའང་མཐའ་མེད་དུ་འཕེལ་བར་མཚུངས་སོ་ཤེ་ན། མཆོངས་པ་ཆོས་ཅན། ཚད་ངེས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་དེའི་རྒྱུ་ལུས་ཀྱི་སྟོབས་དང་འབད་རྩོལ་དག་གི་ནུས་པ་ཚད་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། བརྩེ་སོགས་རིགས་འདྲ་སྔ་མ་ལས་འཕེལ་བ་དེ་ལྟར་མཆོངས་པ་སྔ་མ་ཉིད་ལས་མཆོངས་པ་ཕྱི་མ་འཕེལ་བ་མིན་པར་སྔ་ཕྱི་རེ་རེ་བཞིན་དུ་ལུས་ཀྱི་འབད་རྩོལ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་དང་པོ་མ་སྦྱངས་པའི་དུས་ནས་ཕྱིས་སྦྱངས་པ་བཞིན་དུ་མཆོངས་ནུས་པར་ཐལ། རྒྱུ་སྟོབས་དང་འབད་རྩོལ་སྔ་ཕྱི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མཆོངས་པ་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། དང་པོ་མ་སྦྱངས་པའི་དུས་ནས་ཕྱིས་སྦྱངས་པ་བཞིན་དུ་མཆོངས་པ་མིན་ཏེ། དང་པོ་མ་སྦྱངས་དུས་ནས་བད་ཀན་ལ་སོགས་པས་ལུས་ལ་མི་མཐུན་པའི་རྐྱེན་བྱས་པས་ལྗི་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིས་རྩོལ་བས་རིམ་གྱིས་མི་མཐུན་པ་བསལ་ན་ཡང་མཆོངས་པ་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ཆོས་ཅན། མཐའ་མེད་དུ་མཆོངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ལུས་ཀྱི་སྟོབས་ཉིད་དུ་ 1-7-114b མཆོངས་པ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ དོན་ལ་ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་རྩོད་པ་སྤོང་བ། བཞི་པ་ནི། བརྩེ་སོགས་རང་རིག་ལས་འཕེལ་ན་སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་ལ་རང་རིག་ཡོད་པས་མཐའ་མེད་དུ་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཐ་མལ་པ་ཆོས་ཅན། བརྩེ་སོགས་མཐའ་མེད་དུ་མི་འཕེལ་ཏེ། བརྩེ་བ་རང་གི་ས་བོན་ལས་བྱུང་བ་དེ་ཡང་གལ་ཏེ་རང་གི་ས་བོན་སྔ་མའི་རྒྱུ་ཅན་ཏེ། འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཞེ་སྡང་སོགས་ཀྱིས་གནོད་པ་མེད་ན་སེམས་རྒྱུད་ལ་བརྩེ་བ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན་ཡང་ཁྱོད་ལ་ཞེ་སྡང་སོགས་ཀྱི་འགལ་རྐྱེན་གནས་པའི་ཕྱིར། འགལ་རྐྱེན་མེད་ཅིང་མཐུན་རྐྱེན་གོམས་པ་ཡོད་ན་བརྩེ་སོགས་མཐའ་མེད་དུ་འཕེལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་འདི་ལྟར་གོམས་པ་སྔ་མ་དང་སྔ་མའི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་བརྩེ་བ་དང་ཆགས་བྲལ་གྱི་བློ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕྱི་མ་གཞན་དག་གི་ཁྱད་པར་གསལ་བ་ཡི་ནི་རྩ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ རང་ཕྱོགས་འཐད་པའི་དཔེ་ཉིད་བཤད་པ། གསུམ་པ་རང་ཕྱོགས་འཐད་པའི་དཔེ་ཉིད་བཤད་པ་ནི། བརྩེ་སོགས་མཐའ་མེད་དུ་མི་འཕེལ་བའི་དཔེ་མེད་ན་མཐའ་མེད་དུ་འཕེལ་བའི་དཔེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། བརྩེ་བ་གོམས་པ་ལས་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱོབ་པར་བཞེད་པའི་བརྩེ་བའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དེའི་དཔེ་ཡོད་དེ། ཆགས་བྲལ་དང་། ཆགས་པ་དང་། ཡིད་ལོག་སྟེ་མི་སྡུག་པ་བསྒོམས་པས་དེ་དག་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པ་བཞིན་ནོ། ། ༈ དེ་ལས་ས
Chinese
因为先前的努力能够使之后的（努力）变得特殊和卓越，所以这是普遍适用的。这表明它与水的温度不同。 驳斥与例子意义相同的争论： 第三，如果慈爱等无限增长，那么跳跃也应该同样无限增长，是这样吗？跳跃，作为所立宗，具有确定的限度，因为你的原因在于身体的力量和努力等的能力是有限的。这是普遍适用的，因为慈爱等从先前的同类增长，并非后来的跳跃是从先前的跳跃增长，而是每一个跳跃都依赖于身体的努力。那么，从最初未练习的时候就能像后来练习过一样跳跃，这不合理吗？因为力量和努力在先前和之后没有区别。如果这样说，那么进行跳跃的人，作为所立宗，最初未练习的时候不会像后来练习过一样跳跃，因为最初未练习的时候，痰等会使身体产生不适，导致身体沉重。即使后来通过努力逐渐消除不适，进行跳跃的人，作为所立宗，也不会无限地跳跃，因为跳跃的限度在于自身身体的力量。 驳斥过于绝对的争论： 第四，如果慈爱等从自证智增长，那么所有人都有自证智，因此会无限增长，是这样吗？普通人，作为所立宗，慈爱等不会无限增长，因为慈爱从自身的种子产生，如果自身的种子是先前的原因，并且没有受到转化为果的敌对因素（如嗔恨等）的损害，那么心相续会转化为慈爱的自性，但你却存在嗔恨等违背的因素。如果没有违背的因素，并且习惯了顺应的因素，那么慈爱等无限增长的原因在于，先前的习惯和先前的心的法，如慈爱和离贪之智等，是之后其他（法）的卓越之处的根本原因。 解释自身宗派合理的例子： 第三，解释自身宗派合理的例子是：如果没有慈爱等不无限增长的例子，那么无限增长的例子是什么样的呢？存在这样的例子，即通过习惯慈爱，发愿从众生的痛苦中解救出来的慈爱自性，就像通过修习离贪、贪执和厌恶（即不悦意）一样，这些（烦恼）会自然而然地消失。
English
Because the previous effort makes the subsequent (effort) special and excellent, this is universally applicable. This shows that it is different from the temperature of water. Refuting arguments where the example is the same as the meaning: Third, if love and so on increase infinitely, then jumping should also increase infinitely, is that so? Jumping, as the subject of the proposition, has a definite limit, because your reason is that the power of the body and the effort, etc., have a definite limit. This is universally applicable, because love and so on increase from the previous similar kind, it is not that the later jump increases from the previous jump, but each jump depends on the effort of the body. Then, isn't it unreasonable to be able to jump as well from the time when you have not practiced as you can later after practicing? Because there is no difference in strength and effort before and after. If you say so, then the person who is jumping, as the subject of the proposition, will not jump as well from the time when he has not practiced as he can later after practicing, because from the time when he has not practiced, phlegm and so on will cause discomfort to the body, causing the body to be heavy. Even if the discomfort is gradually eliminated later through effort, the person who is jumping, as the subject of the proposition, will not jump infinitely, because the limit of jumping lies in the strength of his own body. Refuting arguments that are too absolute: Fourth, if love and so on increase from self-awareness, then all beings have self-awareness, so it will increase infinitely, is that so? Ordinary people, as the subject of the proposition, love and so on will not increase infinitely, because love arises from its own seed, and if its own seed is the previous cause, and is not harmed by the opposing factors that have been transformed into fruit (such as hatred, etc.), then the mindstream will be transformed into the nature of love, but you have opposing factors such as hatred. If there are no opposing factors and the conducive factors are habitual, then the reason why love and so on increase infinitely is that the previous habit and the previous mind's dharma, such as love and the wisdom of detachment, etc., are the root cause of the excellence of other (dharmas) that follow. Explaining examples that are reasonable for one's own school: Third, explaining examples that are reasonable for one's own school is: if there is no example of love and so on not increasing infinitely, then what is the example of infinite increase like? There is such an example, that is, through the habit of love, the nature of love that vows to liberate sentient beings from suffering, just as through the practice of detachment, attachment, and aversion (i.e., unpleasantness), these (afflictions) will naturally disappear. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ྟོན་པ་འབྱུང་བའི་ཚུལ། གཉིས་པ་དེ་ལས་སྟོན་པ་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ལ་བཞི་སྟེ། བརྩེ་བས་སྟོན་པ་དྲང་པའི་ཚུལ། །སྟོན་པའི་དམིགས་རྣམ་སྦྱོང་བའི་ཚུལ། །དམིགས་རྣམ་གོམས་པ་སྟོན་པར་བསྟན། །དེས་ན་བསམ་སྦྱོར་རྒྱུ་རུ་གྲུབ་པའོ། ། ༈ བརྩེ་བས་སྟོན་པ་དྲང་པའི་ཚུལ། དང་པོ་ནི། སྒྲུབ་བྱེད་ཐུགས་རྗེ་ཞེས་གསུངས་ན་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འགྱུར་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སྤྱིར་རྒྱུ་ཙམ་ལས་ 1-7-115a འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པ་འཁྲུལ་ནའང་། རྒྱུ་དེ་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་འབྲས་བུ་རང་དབང་དུ་འབྱུང་བ་ཡང་ཡོད་དེ། སྲེད་པ་ཡོད་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་རང་དབང་དུ་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པའི་སྙིང་རྗེ་དེ་ཡོད་ན་སྟོན་པ་སོགས་ཕྱི་མ་གསུམ་རང་དབང་དུ་འབྱུང་བས་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་བརྩེ་ལྡན་ཆོས་ཅན། གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གཞོམ་པའི་ཕྱིར་དུ་རང་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཐབས་ཏེ་ལམ་རྣམས་ལ་ནི་མངོན་པར་སྦྱོར་བ་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བའི་ཐབས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པར་བཞེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། ཐབས་བྱུང་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བ་དང་། དེའི་རྒྱུ་ཐབས་དེ་མངོན་སུམ་དུ་མ་རྟོགས་པར་རང་ལ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་དེ་གཞན་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འཆད་པ་ནི་དཀའ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ སྟོན་པའི་དམིགས་རྣམ་སྦྱོང་བའི་ཚུལ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྤང་བྱའི་རྒྱུ་དང་རང་བཞིན་དཔྱད། །དེ་རྒྱུ་གཞོམ་ཕྱིར་གཉེན་པོ་དཔྱད། །དཔྱད་པས་གྲུབ་པའི་སྤང་གཉེན་བཤད་པའོ། ། ༈ སྤང་བྱའི་རྒྱུ་དང་རང་བཞིན་དཔྱད་པ། དང་པོ་ནི། སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བས་གྲུབ་པ་ན་དེའི་རྒྱུ་ལ་ལུང་དང་རིགས་པས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་བརྩེ་ལྡན་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཀྱི༷་རེས་འགའ་སྐྱེ་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས་གང་ཞིག་སྤོང་བས་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་འཇོམས་པར་ནུས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡོད་པ་དང་། རྒྱུ་དེ་མི་རྟག་པ་ཡིན་པ་དང་། ལས་སོགས་པ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་རྟོག་པར་མཛད་དེ། འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་གཞོམ་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་སྔ་མ་དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དེ་གནས་ན་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་ལོག་པ་གཟིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ དེ་རྒྱུ་གཞོམ་ཕྱིར་གཉེན་པོ་དཔྱད་པ། གཉིས་ 1-7-115b པ་ནི་བརྩེ་ལྡན་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དེའི་ནི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་བརྟག་པ་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དེ་གཞོམ་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་བརྟགས་པ་ན་བརྩེ་ལྡན་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱང་ངེས་པར་གྱུར་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡི་ངོ་བོ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། ནད་ངོ་ཤེས་ན་ནི་སྨན་ངོས་ཟིན་པ་བཞིན་ནོ། ། ༈ དཔྱད་པས་གྲུ
Chinese
显现觉悟之方式 第二，关于从中显现觉悟之方式，有四点：以慈悲引导觉悟之方式，觉悟者净化目标与形象之方式，目标与形象熟练后显现觉悟，因此，思维与行为成为原因。 以慈悲引导觉悟之方式 首先，如果说‘以证成之慈悲’，那么如何成为证成呢？一般来说，仅仅是原因，如果成果的证成是错误的，仅仅是存在原因，成果也会自然而然地产生，就像如果存在贪欲，痛苦的集合也会自然而然地产生一样。因此，如果存在自发产生的慈悲，那么觉悟者等后三者也会自然而然地产生，因此成为证成。慈悲者，为了摧毁他人的痛苦，自己致力于平息痛苦并与之相符的方法，因为希望以正确无误的方式向他人展示平息痛苦的方法。这是普遍存在的，因为如果方法出现，痛苦就会平息，并且如果不直接认识到痛苦的原因和方法，那么向他人正确无误地解释是困难的。 觉悟者净化目标与形象之方式 第二，有三点：考察应断之原因与自性，为了摧毁原因而考察对治，讲述通过考察而成立的应断与对治。 考察应断之原因与自性 首先，通过体验痛苦而成立，慈悲者以教理和理性来辨别痛苦的原因，通过区分痛苦的生起，存在能够摧毁痛苦结果的痛苦之因，并且这个原因是不恒常的，并且了知业等特性的自性，因为希望摧毁痛苦的结果。这是普遍存在的，因为如果痛苦的原因存在，就不会看到痛苦的结果消失。 为了摧毁原因而考察对治 第二，慈悲者考察痛苦原因的不相符之处，因为希望摧毁痛苦的原因。这样考察后，慈悲者也必然会确定痛苦原因的不相符之处，因为了解了痛苦原因的本质。就像认识了疾病，就能认出药物一样。 通过考察而成立的应断
English
The Way of Arising of the Teacher Second, regarding the way the teacher arises from that, there are four points: the way the teacher is guided by compassion, the way the teacher purifies the object and image, the teaching of the object and image becoming familiar, and thus, thought and action become the cause. The Way the Teacher is Guided by Compassion First, if it is said 'accomplishment through compassion', how does it become an accomplishment? In general, even if the accomplishment of the result is mistaken from just the cause, the result also occurs spontaneously just by the existence of that cause, just as if there is craving, the mass of suffering arises spontaneously. Therefore, if there is compassion that arises spontaneously, then the teacher and the latter three arise spontaneously, so it becomes an accomplishment. The compassionate one, for the sake of destroying the suffering of others, is devoted to methods that pacify suffering and are in accordance with it, because he intends to show others the means of pacifying suffering without error. This is pervasive, because if the method arises, suffering is pacified, and it is difficult to explain it to others without error if the cause and method of suffering are not directly realized and are hidden from oneself. The Way the Teacher Purifies the Object and Image Second, there are three points: examining the cause and nature of what should be abandoned, examining the antidote to destroy that cause, and explaining the abandonment and antidote established by examination. Examining the Cause and Nature of What Should Be Abandoned First, established by experiencing suffering, the compassionate one discerns the cause of suffering with scripture and reason, by distinguishing the arising of suffering, there is a cause of suffering that is capable of destroying the result of suffering, and that cause is impermanent, and he discerns the nature of the characteristics such as karma, because he desires to destroy the result of suffering. This is pervasive, because if the cause of suffering remains as it is, there is no seeing the result of suffering disappear. Examining the Antidote to Destroy That Cause Second, the compassionate one examines the opposite of the cause of suffering, because he desires to destroy the cause of suffering. Having examined in this way, the compassionate one also necessarily becomes certain of the opposite of the cause of suffering, because he understands the nature of the cause of suffering. Just as knowing the nature of the disease, one recognizes the medicine. The Abandonment Established by Examination --------------------------------------------------------------------------------