Tibetan
སངས་རྒྱས་པ་ཡི་ལུང་གིས་གྲུབ་པ་དགག་པ། དང་པོ་ནི། སངས་རྒྱས་པ་ཁྱོད་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་ལས་གྲགས་པས་དཔེ་ཉིད་དུ་བརྗོད་དོ་ཞེ་ན། རྒྱང་འཕེན་པ་ཆོས་ཅན། སངས་རྒྱས་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལས་དགྲ་བཅོམ་པའི་འཆི་སེམས་མཚམས་སྦྱོར་མེད་པར་འདོད་མི་རིགས་པར་ཐལ། སངས་རྒྱས་པའི་གྲུབ་མཐའ་དེ་གྲུབ་མཐའ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་གང་ཞིག །ཚད་མས་མ་གྲུབ་པའི་དོན་སྟོན་པ་ཅན་གྱི་གྲུབ་མཐའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ངམ་ཅི་སྟེ་འབྲང་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར། འདིར་ 1-7-97b ལྷ་ཤཱཀ་གིས་དགྲ་བཅོམ་འཆི་ཁའི་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ཕྱི་མ་མི་སྐྱེད་པ་ངེས་དོན་བསྐྱེད་པ་དྲང་དོན་དུ་བཤད་ཅིང་། ཉི་མ་སོགས་ཀྱིས་དེ་ལས་བཟློག་པར་བཤད་ཀྱང་། རྒྱང་འཕེན་པ་ལ་ཁས་བླངས་ནང་འགལ་སྟོན་པའི་ཆེད་དུ་དགྲ་བཅོམ་འཆི་ཁའི་སེམས་མཚམས་སྦྱོར་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་རང་ལུགས་ལ་མཚམས་སྦྱོར་བར་འདོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། ༈ རྒྱང་འཕེན་རང་གི་རིགས་པས་གྲུབ་པ་དགག་པ། གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། འདོད་པ་བརྗོད་དེ་དྲི་བ་དགོད། །འགོག་བྱེད་རིགས་པ་རྒྱས་པར་བཤད། །དེ་ལ་འཁྲུལ་པའི་རྩོད་པ་སྤོང་། །བཀག་པས་གྲུབ་པའི་མཇུག་སྡུད་བསྟན་པའོ། ། ༈ འདོད་པ་བརྗོད་དེ་དྲི་བ་དགོད་པ། དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་འཆི་ཁའི་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ཕྱི་མ་མི་བསྐྱེད་དེ། སེམས་དེའི་རྒྱུ་ལུས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྒྱུ་ལུས་དང་བྲལ་བ་དེ་ཉིད་ཆོས་ཅན། ཐ་མལ་པ་འཆི་ཁ་ཐ་མའི་སེམས་ཕྱི་མ་མི་སྐྱེད་པར་བསྒྲུབ་པའི་སྐབས་འདིར་ནི་ཅིས་མ་བརྗོད་དེ་བརྗོད་རིགས་པར་ཐལ། དཔེའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བརྗོད་རིགས་པ་གང་ཞིག །རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་པའི་འཆི་སེམས་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ་དོན་མེད་དོ། ། ༈ འགོག་བྱེད་རིགས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་དྲུག་སྟེ། ལུས་ཉིད་ཡིད་བློའི་དངོས་རྒྱུ་ཡིན་པ་དགག །ལུས་སེམས་ཉེར་ལེན་ཅན་གྱི་རྒྱུ་འབྲས་དགག །སྐྱེད་བྱེད་མིན་པའི་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་དགག །རིགས་པ་གཞན་གྱིས་ལུས་སེམས་རྒྱུ་འབྲས་དགག །ཡིད་བློ་ལུས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་དགག །ལུས་ལ་བརྟགས་ནས་ཡིད་བློ་བསྐྱེད་པ་དགག་པའོ། ། ༈ ལུས་ཉིད་ཡིད་བློའི་དངོས་རྒྱུ་ཡིན་པ་དགག་པ། དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། དངོས་རྒྱུ་ཡིན་པ་བརྟགས་ནས་དགག །རྒྱུ་ཙམ་ཡིན་ཡང་ལྡོག་བྱེད་མིན། །དངོས་རྒྱུ་ཡིན་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བའོ། ། ༈ དངོས་རྒྱུ་ཡིན་པ་བརྟགས་ནས་དགག་པ། དང་པོ་ནི། རྟགས་དེ་དཔེ་དང་རྩོད་གཞི་གཉིས་ཀ་ལ་རིག་པ་ཕྱི་མ་མི་སྐྱེད་ 1-7-98a པའི་བསྒྲུབ་བྱེད་ཉིད་དུ་ངེད་བརྗོད་དོ་ཞེ་ན། ཡིད་བློ་ལུས་ལས་སྐྱེ་ན་དབང་པོ་དང་བཅས་པའམ་དབང་པོ་མེད་པའི་ལུས་ལས་སྐྱེ། རེ་ཞིག་དབང་པོ་དང་བཅས་པའི་ལུས་ལས་ཡིད་ཤེས་དངོས་སུ་སྐྱེ་བ་མིན་ཏེ། སྐ
Chinese
驳斥以佛陀之言成立的观点 首先：如果你们佛教徒说，根据你们的宗义，‘名声’本身就是例子，那么，外道（लोकयात，lokāyata，唯物论者）是有法，不应认为阿罗汉（अरिहन्त，arhat）临终的心识没有后续相续，因为你们佛教的宗义不是有效的宗义。任何追随不能以量成立之义的宗义，或者不应追随。在此，拉夏（lha shakya）说，阿罗汉临终的心识不产生后续心识，这是究竟意义，而产生后续心识是方便意义。虽然日等（nyima）说了相反的观点，但这里只是为了揭示外道自相矛盾的承诺，才问了阿罗汉临终的心识没有后续相续的原因，并非我方观点认为没有后续相续。 驳斥外道以自身理证成立的观点 其次，分为四点：陈述所许并提出问题；详细阐述破斥的理证；消除对此的错误争论；揭示通过驳斥而成立的结论。 陈述所许并提出问题 首先：如果阿罗汉临终的心识不产生后续心识，因为该心识与身体分离，那么，与身体分离本身是有法，为什么不在证明普通人临终的最后心识不产生后续心识时也这样说呢？应该这样说，因为有理由这样说。为什么应该作为例子的能立呢？因为理由相同。如果承认，那么不遍的临终心识有什么用呢？没有意义。 详细阐述破斥的理证 其次，分为六点：驳斥身体本身是意识的直接因；驳斥身体和心识是具有近取因的因果关系；驳斥非产生作用的所依和能依关系；用其他理证驳斥身体和心识的因果关系；驳斥意识是身体的自性；驳斥依赖身体产生意识。 驳斥身体本身是意识的直接因 首先，分为三点：通过分析来驳斥是直接因；仅仅是因也不能成立反体；如果是直接因，则有太多的过失。 通过分析来驳斥是直接因 首先：如果你们说，该理由（身体和心识分离）在例子和争论的双方都是不产生后续心识的能立，那么，如果意识从身体产生，是从具有根（官能）的身体产生，还是从没有根的身体产生？暂时来说，意识不是直接从具有根的身体产生的，因为...
English
Refutation of Establishment by the Buddha's Words Firstly: If you Buddhists say that 'fame' itself is an example according to your tenets, then, the materialist (lokāyata) is the subject, it should not be asserted that the mind of an Arhat (arhat) at the time of death does not have a subsequent continuum, because the Buddhist tenet is not a valid tenet. Any tenet that follows what is not established by valid cognition, or should not be followed. Here, Lha Shakya said that the mind of an Arhat at the time of death does not generate a subsequent mind, which is the definitive meaning, while generating a subsequent mind is the provisional meaning. Although Nyima and others have stated the opposite, here it is only to reveal the self-contradictory commitment of the materialist that the reason why the mind of an Arhat at the time of death does not have a subsequent continuum is asked, not that our own view is that there is no subsequent continuum. Refutation of Establishment by the Materialist's Own Reasoning Secondly, it is divided into four points: stating the assertion and posing the question; elaborating on the reasoning of refutation; dispelling erroneous arguments against it; revealing the conclusion established by the refutation. Stating the Assertion and Posing the Question Firstly: If the mind of an Arhat at the time of death does not generate a subsequent mind because that mind is separated from the body, then, that separation from the body itself is the subject, why is it not also stated when proving that the last mind of an ordinary person at the time of death does not generate a subsequent mind? It should be stated, because there is reason to state it. Why should it be stated as the probans of the example? Because the reason is the same. If it is admitted, then what is the use of the non-pervasive mind at the time of death? It is meaningless. Elaborating on the Reasoning of Refutation Secondly, it is divided into six points: refuting that the body itself is the direct cause of consciousness; refuting that the body and mind are cause and effect with an immediate cause; refuting the relationship of support and supported that does not produce an effect; refuting the cause and effect relationship of body and mind with other reasoning; refuting that consciousness is the nature of the body; refuting that consciousness is generated depending on the body. Refuting that the Body Itself is the Direct Cause of Consciousness Firstly, it is divided into three points: refuting that it is the direct cause through analysis; being merely a cause cannot establish the counter-property; if it is the direct cause, then there are too many faults. Refuting that it is the Direct Cause Through Analysis Firstly: If you say that the reason (separation of body and mind) is the probans of not generating a subsequent mind in both the example and the subject of debate, then, if consciousness arises from the body, does it arise from a body with sense faculties or from a body without sense faculties? For the time being, consciousness does not arise directly from a body with sense faculties, because... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ྱེ་ན་ཡིད་ཤེས་ཆོས་ཅན། མིག་དེའི་བློ་བཞིན་དུ་གཟུགས་གསལ་བར་འཛིན་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། མིག་གི་དབང་པོ་ལས་དངོས་སུ་སྐྱེས་པའི་གཞན་རིག་གི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དབང་པོ་ལྷག་མ་རྣམས་ལའང་དེ་ལྟར་སྦྱར་ཏེ་དེས་དབང་པོ་རེ་རེ་ལས་སྐྱེ་བ་བཀག་ནས་ལྔ་ཆར་ཚོགས་པ་ལས་སྐྱེ་བོ་ཞེ་ན། དབང་པོ་ལྔ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀུན་ཚོགས་པ་ལས་ཀྱང་ནི་ཡིད་ཤེས་གཅིག་དངོས་སུ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། རང་གི་བདག་འབྲས་སུ་གྱུར་པའི་མིག་ཤེས་སོགས་སོ་སོར་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོ་མེད་པའི་ལུས་ལས་ཡིད་བློ་དེ་དངོས་སུ་སྐྱེ་ན། གཞན་དབང་པོ་མེད་པའི་ལུས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་ཡིད་བློ་རྟོག་པ་དངོས་སུ་སྐྱེ་བ་མིན་ཏེ། ཁྱོད་སེམས་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ལུས་སེམས་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་ན་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གནས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། ལུས་ཅན་གྱི་ལུས་དང་ཡིད་བློ་རྟོག་པ་ཆོས་ཅན། རྟེན་དང་བརྟེན་པ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་མིན་ཏེ། རྟེན་དང་བརྟེན་པ་མིན་ཡང་རྒྱུ་གཅིག་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ན་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གནས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ལུས་ཅན་འགའ་ཞིག་གི་དབང་པོ་ལྔ་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་བཞིན་དང་། ཚོགས་པ་གཅིག་ལ་རག་ལས་པའི་གཟུགས་དང་རོ་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ལུས་ནད་ལ་སོགས་པས་འགྱུར་ན་ཡིད་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ཡིད་ལུས་ལ་དངོས་སུ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གཞན་ལ་ 1-7-98b མཚོན་བསྣུན་པའི་ཁྲག་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིའི་དོན་འགའ་ཞིག་ཀྱང་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཡིད་བློའི་རྟེན་དུ་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་ཡིད་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ རྒྱུ་ཙམ་ཡིན་ཡང་ལྡོག་བྱེད་མིན་པ། གཉིས་པ་ནི། དེ་རྒྱུ་ཞེས་པའི་དོན། ལུས་དེ་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་ཕན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ལ་བྱེད་ན་དེ་དང་བྲལ་ན་སེམས་མེད་པས་མ་ཁྱབ་སྟེ། འདི་ལྟར་འབྲས་བུ་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཆོས་གང་ཞིག་རང་གི་སྔར་ཡོད་པས་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཕན་འདོགས་བྱེད་དེ་རང་གི་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པས་དེ་ལོག་ན་ལྡོག་སྟེ། རྟག་ཏུ་ངེས་པ་རང་གི་སྔར་ཡོད་པས་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཕན་འདོགས་བྱེད་དེའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། རྒྱུ་སྔར་དང་འབྲས་བུ་ཕྱིས་འབྱུང་བ་དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། འདི་ཡོད་ན་འདི་འབྱུང་ཞེས་དང་། འདི་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་འདི་སྐྱེ་ཞེས་གསུངས་པའི་འདི་ཡོད་ན་ཞེས་བདུན་པའི་ཚིག་དང་། འདི་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ལྔ་པའི་ཚིག་གིས་རྒྱུ་སྔར་ཡོད་དུ་བསྟན་ལ། འདི་འབྱུང་ཞེས་པ་དང་། འདི་སྐྱེ་ཞེས་པའི་ཚིག་གཉིས་ཀྱིས་ནི་འབྲས་བུ་ཕྱིས་ཡོད་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་སྔར་ཡོད་དང་འབྲས་བུ་ཕྱིས་བྱུང་རྟོགས་པའི་ཆེད་དུ་དེ་ལྟར་བསྟན་དགོས་པའི་ཕྱིར་དེ་འདྲའི་ཉེར་ལེན་དང་། ཉེར་ལེན
Chinese
如果从理性的角度来看，心识（yid shes，意识）的本质是：就像眼睛的意识一样，它也应该能够清晰地感知事物。这是因为它是从眼睛的感官能力中实际产生的另一种意识。其他的感官能力也应该这样理解。如果有人反驳说，这样就排除了意识从五种感官的集合中产生，而是从每一种感官中单独产生，那么，五种感官的本质是：即使你们全部聚集在一起，也不可能实际产生一个心识，因为你们各自具有产生作为自身结果的眼识等不同意识的能力。如果心识是从没有感官的身体中实际产生的，那么，没有感官的身体的本质是：你不可能从中实际产生心识的认知，因为你本身就是没有心识的。如果身体和心识不是所依和能依的关系，那么它们同时存在就会产生矛盾。具有身体的身体和心识的认知本质是：它们不是因为是所依和能依的关系而同时存在，而是因为它们是从同一个原因产生的，所以它们才能同时存在。例如，就像某些生物的五种感官同时存在一样，或者像依赖于同一集合的形状和味道同时存在一样。如果身体因为疾病等原因而发生变化，那么心识也会发生变化，因为心识实际上依赖于身体。那么，其他一些外部事物，比如被武器刺伤而流出的血，其本质是：你也应该是心识的所依，因为通过你，心识也会发生变化。 仅仅是原因，但不是决定因素： 第二点是，‘原因’的含义。如果身体被认为是帮助心识产生差异的原因，那么，如果身体不存在，心识就不存在，这种说法并不普遍适用。例如，所有的结果的本质是：任何在其存在之前对其本质有所帮助的事物，都是其直接原因，如果这个原因消失，结果也会消失，这是必然的，因为它总是遵循在其存在之前对其本质有所帮助的事物。原因先于结果产生，因此，世尊（bCom ldan 'das，薄伽梵）说：‘此有故彼生’，以及‘此生故彼生’。‘此有故’（di yod na，如果此有）这个第七格的词，以及‘此生故’（di skyes pa'i phyir，因此生）这个第五格的词，都表明原因先于结果存在。而‘此生’（di 'byung，此生）和‘此生’（di skye，此生）这两个词，则表明结果后于原因存在。这是为了理解原因先于结果存在，因此需要这样说明直接原因和直接原因。
English
From a rational perspective, the nature of mind (yid shes, consciousness) is: just like the consciousness of the eye, it should also be able to clearly perceive objects. This is because it is another consciousness that actually arises from the sensory power of the eye. The other sensory powers should also be understood in the same way. If someone argues that this excludes consciousness from arising from the collection of the five senses, but rather arises from each sense individually, then, the nature of the five senses is: even if you all gather together, it is impossible to actually produce a single mind, because you each have the ability to produce different consciousnesses such as eye consciousness as your own result. If mind actually arises from a body without senses, then, the nature of a body without senses is: it is impossible for you to actually produce the cognition of mind from it, because you yourself are without mind. If the body and mind are not the relationship of support and supported, then their simultaneous existence would be contradictory. The nature of a body with a body and the cognition of mind is: they do not exist simultaneously because they are the relationship of support and supported, but because they arise from the same cause, they can exist simultaneously. For example, just as the five senses of some beings exist simultaneously, or like the shape and taste that depend on the same collection exist simultaneously. If the body changes due to illness, etc., then the mind will also change, because the mind actually depends on the body. Then, some other external things, such as blood flowing from being stabbed by a weapon, its nature is: you should also be the support of the mind, because through you, the mind also changes. Merely a cause, but not a determinant: The second point is the meaning of 'cause'. If the body is considered to be the cause that helps the mind produce differences, then the statement that if the body does not exist, the mind does not exist, is not universally applicable. For example, the nature of all results is: anything that helps its essence before its existence is its direct cause, and if this cause disappears, the result will also disappear, which is inevitable, because it always follows the thing that helps its essence before its existence. The cause precedes the result, therefore, the Blessed One (bCom ldan 'das, Bhagavan) said: 'This exists, therefore that arises', and 'This arises, therefore that arises'. The seventh case word 'This exists, therefore' (di yod na, if this exists), and the fifth case word 'This arises, therefore' (di skyes pa'i phyir, therefore arises), both indicate that the cause exists before the result. And the two words 'This arises' (di 'byung, this arises) and 'This arises' (di skye, this arises) indicate that the result exists after the cause. This is to understand that the cause exists before the result, therefore it is necessary to explain the direct cause and the direct cause in this way. --------------------------------------------------------------------------------