Tibetan
་ནི། ཆོས་སྤྱོད་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱུད་ལས། ཡི་གེ་འབྲི་མཆོད་སྦྱིན་པ་དང་། །ཉན་དང་ཀློག་དང་འཛིན་པ་དང་། །འཆད་དང་ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་དང་། །དོན་སེམས་པ་དང་སྒོམ་པ་བཅུ། །འདི་བཅུ་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་མོ་ཡིན། །འདྲེན་པ་རྣམས་ཀྱི་གཤེགས་ཤུལ་ཡིན། ཞེས་སོ། །འཁོར་འདས་རུ་ཤན་འབྱེད་པའི་སྤྱོད་པ་ཡང་སྔར་གྱི་དེའོ། །འདིར་བརྟུལ་ཞུགས་ལམ་སློང་གི་སྤྱོད་པ་ནི། ལྟ་སྒོམ་ངོ་འཕྲོད་དེ་བོགས་འདོན་པའི་ཕྱིར་ཆགས་ཅན་ཡིན་ན་གྲོགས་ལས་རྒྱ་དང་། ཆགས་བྲལ་ཉམས་མྱོང་གི་ཕྱག་རྒྱ་དང་འགྲོགས་ནས་སྤྲང་པོའམ་རི་དྭགས་རྨས་མའི་ཚུལ་གྱིས་དུར་ཁྲོད་དམ་ལུང་སྟོང་དུ་རྒྱུ་ཞིང་བུང་བ་ལྟ་བུ་དང་། རི་དྭགས་དང་། ལྐུགས་པ་དང་། ཐི་བྱ་དང་། སྨྱོན་པ་དང་། སེང་གེ་དང་། ཁྱི་ཕག་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་བདུན་པོ་དབང་པོའི་རིམ་པ་དང་མཚམས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་བརྟུལ་ཞུགས་དབང་བསྒྱུར་གྱི་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ། དེ་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་ནི། རང་གི་རྒྱུད་ཚོད་དང་བརྟུན་ཏེ་ལས་དང་པོ་པས་ཐོས་བསམ་འཚོལ་བ་ལ་ཞུགས་པ་བུང་བ་ལྟ་བུ་ནས་བདེ་སྡུག་དང་བཟང་ངན་རོ་སྙོམས་པ་རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་གི་སྤྱོད་པའི་བར་རྣམ་པ་བདུན་པོ་ཤུགས་འབྱུང་འགག་མེད་རྐྱེན་ཐོག་ཏུ་སྤྱོད་པ་སྟེ། རྒྱུད་ལས། སྤྱོད་པའི་ངོ་བོར་རོ་སྙོམས་ཤིང་། །རང་ཤར་རང་གྲོལ་ལམ་དུ་སྤྱད། ཅེས་དང་། རང་ཤར་ལས། བྱས་པ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་ཉིད། །རང་བྱུང་མ་བཅོས་བཅོས་བསླད་མེད། །སྤྱོད་པ་ཆེ ན་པོ་དེ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། རྒྱུད་ལས། སྤྱོད་པའི་གྲངས་ནི་བདུན་དུ་བསྡུ། ཞེས་དང་། སྤྱོད་པ་བརྟུལ་ཞུགས་དབང་བསྒྱུར་ཉིད། ཅེས་དང་ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་ལས། བུང་བ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ཡིས། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་རོ་མྱོང་བྱ། །རི་དྭགས་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ཡིས། །འཁྲུལ་བའི་རྐྱེན་གྱུར་ཡུལ་རྣམས་སྤང་། །ལྐུགས་པ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ཡིས། །འཁྲུལ་བའི་ངག་ནི་རྣམ་པར་སྤང་། །ཐི་བྱ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ཡིས། །གསང་བ་ཐབས་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་གཅོད། །སྨྱོན་པ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ཡིས། །གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་ཡུལ་རྣམས་སྤང་། །སེང་གེ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ཡིས། །འཇིགས་པའི་སེམས་སྤང་དུར་ཁྲོད་རྒྱུ། །ཁྱི་ཕག་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ཡིས། །གཙང་དང་སྨེ་བའི་རྣམ་རྟོག་སྤང་། ཞེས་གསུངས་སོ། ། འབྲས་བུའི་རྣལ་འབྱོར། བཞི་པ་འབྲས་བུའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་ཡང་། བཙན་ས་ཟིན་ཏེ་མི་ལྡོག་པ་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་དང་། གཞི་ཉིད་ལམ་གྱིས་སྨིན་པས་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དབྱེ་ན་གཉིས་ལས
Chinese
是说，在《行持显现续》中说：书写文字，供养布施，听闻、阅读、受持，讲说、念诵，思维义理和禅修，这十种是佛法的门径，是引导者们的足迹。如此说。区分轮涅的行持也和之前一样。这里，苦行道用的行持是：为了使见解和禅修相合而发挥作用，如果是有贪执的人，就和道友一起扩大范围；如果是无贪执有经验的人，就和手印一起，像乞丐或受伤的野兽一样在坟场或空旷的地方游荡，像蜜蜂一样，以及像野兽、哑巴、鸺鹠、疯子、狮子、狗猪一样的七种行持，与根器的次第相应地行持，称为苦行自在的行持。修持它的方法是：依靠自己的根器和能力，从初学者开始寻求闻思，像蜜蜂一样，直到苦乐和好坏都平等，成为瑜伽自在的行持为止，这七种方式自然而然地、无有阻碍地、在因缘成熟时行持。如续部所说：行持的自性是平等味，在自生自解脱的道上行持。又如《自生》所说：无为的行持，是自生、无造作、无修饰，是伟大的行持。又如续部所说：行持的数量归纳为七种，行持是苦行自在。又如《日月和合》中所说：像蜜蜂一样的行持，品尝一切法的味道；像野兽一样的行持，舍弃成为迷惑之因的对境；像哑巴一样的行持，完全舍弃迷惑的语言；像鸺鹠一样的行持，断除秘密方便的疑惑；像疯子一样的行持，舍弃安住的地方；像狮子一样的行持，舍弃恐惧的心，在坟场游荡；像狗猪一样的行持，舍弃清净和污秽的分别念。如此宣说。 果的瑜伽。 第四，关于果的瑜伽，稳固地占据而不退转是果的自性，基本身通过道而成熟，所以称为果。如果分类，则有二种。
English
That is, in the Tantra of Manifestation of Conduct, it is said: Writing letters, offering and giving, listening, reading, and holding, explaining and reciting, contemplating the meaning and meditating, these ten are the gateways to the Dharma, the footprints of the guides. So it is said. The practice of distinguishing between samsara and nirvana is also the same as before. Here, the practice of asceticism on the path is: in order to make the view and meditation compatible and play a role, if one is attached, one expands the scope with fellow practitioners; if one is detached and experienced, one wanders in the cemetery or empty place like a beggar or a wounded beast, like a bee, and like a beast, a mute, an owl, a madman, a lion, a dog and a pig, the seven practices, in accordance with the order of the faculties, are called the practice of asceticism and freedom. The way to practice it is: relying on one's own faculties and abilities, starting from the beginner, seeking to hear and think, like a bee, until happiness and suffering, good and bad are equal, and becoming the practice of yoga freedom, these seven ways naturally, without hindrance, when the conditions are ripe. As the Tantra says: The nature of practice is equal taste, practice on the path of self-arising and self-liberation. As the Self-Arising says: The uncreated practice is self-arising, uncreated, unadorned, it is the great practice. As the Tantra says: The number of practices is summarized as seven, the practice is asceticism and freedom. As the Union of Sun and Moon says: The practice like a bee, tastes the taste of all dharmas; the practice like a beast, abandons the objects that become the cause of delusion; the practice like a mute, completely abandons the language of delusion; the practice like an owl, cuts off the doubts of secret means; the practice like a madman, abandons the place of dwelling; the practice like a lion, abandons the mind of fear, wanders in the cemetery; the practice like a dog and a pig, abandons the distinctions of purity and impurity. So it is said. The Yoga of the Fruit. Fourth, regarding the yoga of the fruit, firmly occupying and not retreating is the nature of the fruit, and the base itself matures through the path, so it is called the fruit. If classified, there are two types.
Tibetan
། གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི་ལམ་དུས་སུ་ཐུན་མོང་དུ་སྨིན་པ་རྣམས་སོ། །མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་ནི། སྒོ་གསུམ་གྱི་ལས་དང་བག་ཆགས་ཉོན་སྒྲིབ་ཐམས་ཅད་སྦྲུལ་མདུད་ལྟར་རང་ཤར་རང་གྲོལ་དུ་སོང་བ་སྟེ། དེ་ལ་རྣམ་དག་ལྷུན་གྲུབ་གྱི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་ནི། རིག་པ་ཉིད་གང་སྣང་གང་ཤར་གྱི་སྟེང་དུ་བཞག་པས། གོམས་པ་ཀློང་དུ་གྱུར་ནས་སྣང་སྟོང་འོད་གསལ་གྱི་འཆར་ཚུལ་ལ་དགག་སྒྲུབ་རེ་དོགས་དང་བྲལ་བའི་གནས་ལུགས་གདངས་སུ་གྱུར་ཏེ་མྱུར་དུ་བརྟན་པ་ཐོབ་པའོ། །དེ་ཡང་རྒྱུད་ལས། འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བཙན་ས་ཟིན། །རྒྱལ་པོ་གདན་ས་ཟིན་པ་ལྟར། །མི་འགྱུར་ལྡོག་པ་མེད་པའོ། །ཞེས་དང་། སྨིན་པ་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་དང་། འབྲས་བུ་དབྱེ་ན་གཉིས་སུ་འདུས། གནས་སྐབས་དང་ནི་མཐར་ཐུག་གོ །ཞེས་དང་། འབྲས་བུ་སྨིན་ཚུལ་བསྟན་པ་ནི། །རྐྱེན་གྱིས་མི་འཇིག་ལྡོག་པ་མེད། ཅེས་དང་། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྙིང་གི་མེ་ལོང་ལས། འབྲས་བུའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐུ་གསུམ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག ཅེས་སོགས་གསུངས་སོ། ། ཐུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར། གཉིས་པ་དེ་འབྲེལ་རྒྱུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ནི། རྒྱུད་ལས། དགེ་སྦྱོར་སྲང་དུ་གཞུག་པའི་ཕྱིར། །ཐུན་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར་ཉིད་ལ་བསླབ། ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཐོ་རངས་དང་། སྔ་དྲོ་དང་། ཕྱི་དྲོ་དང་། སྲོད་དེ་ཐུན་བཞིར་བྱས་ལ། སྤྲོས་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཐོ་རངས་ཀྱི་ཐུན་ཆ་གསུམ་དུ་བགོས་པའི་དང་པོར་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་ཞིང་གསོལ་བ་བཏབ། བར་བ་ལ་ཁྲེགས་ཆོད་བསྒོམ། ཐ་མ་ལ་བདེ་སྟོང་དང་གཏུམ་མོ་བསྒོམ། སྔ་ཐུན་ལ་གསུམ་གྱི་དང་པོར་ནམ་ལངས་ནས་ཉི་རྩེ་ཤར་བར་འདོན་ཟློས་དང་དཔེ་ལྟ་བ་སོགས་བྱ། དེ་ནས་གུང་བར་ཐོད་རྒལ་བསྒོམ། གུང་ལ་ཕྱག་སྐོར་དང་སྐྱོ་སངས་ཅུང་ཟད་བྱ། ཕྱི་ཐུན་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ཕྱི་དྲོ་ཡང་ཐོད་རྒལ་ལ་གནས་ཤིང་དགོང་མོ་གཏོར་བསྔོ་དང་ཆོས་སྤྱོད་རླུང་འཛིན་བྱ། སྲོད་ཐུན་ལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་འཆི་བ་མི་རྟག་པ་བསྒོམ། བར་བ་བསྐྱེད་རིམ་དང་བཟླས་པ་བྱ། གུང་ཐུན་ལ་གཉིད་འོད་གསལ་དུ་སྦའོ། །ཡང་ན་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་གང་ཟག་གིས་ཉིན་མོའི་སྔ་ཐུན་དང་ཕྱི་ཐུན་ལ་ཐོད་རྒལ་བསྒོམ་སྟེ། དེ་ཡང་སྔ་དྲོ་དང་ཕྱི་དྲོ་ཟེར་གཉིས་ལ་བསྒོམ་ཞིང་ཉིན་པར་ལུ་གུ་རྒྱུད་ལ་སྦྱངས། མཚན་མོའི་ཐུན་གཉིས་ལ་ལུས་གནད་ཙོག་པུས་ལག་སོར་གྱིས་མིག་གཉིས་བཀབ་ཏེ་རྗིད་མེད་པར་དལ་བུས་ཅུང་ཟད་མནན་པས་སྨིན་མཚམས་ཀྱི་ཐ
Chinese
暂时的果实，就是在道位时共同成熟的那些。究竟的果实是，身语意三门的业和习气烦恼障全部如蛇结般自然显现自然解脱，那被称为清净任运成就的果实。修持它的方法是，将觉性安住在任何显现任何生起的上面，习惯成自然后，对于显空光明之显现方式，远离取舍希忧的本来面目成为定解，从而迅速获得稳固。对此，经中也说：“果实即是稳固之地，如国王占据王位般，不会改变退转。”又说：“成熟即是果实。”又说：“如果分析果实，可归纳为二，即暂时的和究竟的。”又说：“显示果实成熟的方式是，不会被因缘所摧毁，不会退转。”《金刚萨埵心之明镜》中说：“应当了知一切果之法，从三身不会退转。”等等。 时分瑜伽。 第二，与之相关的相续瑜伽是，如经中所说：“为了将善行置于天平上，应当修学四时瑜伽。”因此，分为黎明、上午、下午和夜晚四个时分。对于有散乱者，将黎明时分分为三部分，第一部分修持上师瑜伽并祈祷，中间部分修持切断，最后部分修持乐空和拙火。上午时分，在三分之一的时间里，从天亮到太阳升起，进行念诵和看书等。之后到中午修持脱噶。中午进行绕行和稍微休息。下午时分，在二分之一的时间里，下午也安住于脱噶，晚上进行朵玛供养和法行持风脉。夜晚时分，在三分之一的时间里，修持死亡无常。中间部分进行生起次第和念诵。中午时分将睡眠融入光明。或者，无散乱之人，白天上午和下午修持脱噶，也就是在早晨和下午这两个时间修持，白天练习如线贯珠。夜晚的两个时分，身体姿势是蹲坐，用手指盖住双眼，无重力地轻轻按压眉间
English
The temporary fruits are those that ripen together on the path. The ultimate fruit is when all the actions, habits, and obscurations of the three doors naturally arise and are naturally liberated like a snake's knot. This is called the pure and spontaneously accomplished fruit. The way to practice it is to place awareness on whatever appears and arises. When habit becomes natural, the way appearances, emptiness, and luminosity arise becomes a natural state free from acceptance, rejection, hope, and doubt, and stability is quickly attained. Furthermore, the tantra says, "Fruit is called the secure ground, like a king occupying his throne, it is unchanging and irreversible." It also says, "Maturation is called fruit." And, "If fruit is divided, it is included in two: temporary and ultimate." And, "The way fruit ripens is shown: it is not destroyed by conditions and does not reverse." The Vajrasattva Heart Mirror says, "Know that all the qualities of the fruit do not revert from the three kayas." And so on. Yoga of Time. Second, the continuous yoga related to that is, as it is said in the tantra, "In order to place virtue on the scale, one should train in the yoga of the four times." Therefore, divide it into four times: dawn, morning, afternoon, and night. For those with distractions, divide the dawn time into three parts. In the first part, practice guru yoga and pray. In the middle part, practice trekchö. In the last part, practice bliss-emptiness and tummo. In the morning time, in the first third, from dawn until sunrise, do recitations and study, etc. Then, until noon, practice tögal. At noon, do circumambulation and a little rest. In the afternoon time, in the first half, in the afternoon, also abide in tögal, and in the evening, do torma offerings, dharma practice, and wind retention. In the night time, in the first third, contemplate death and impermanence. In the middle part, do generation stage and recitation. At noon, blend sleep into luminosity. Alternatively, for a person without distractions, practice tögal in the morning and afternoon sessions of the day, that is, practice in the two times of morning and afternoon, and practice lügu gyü during the day. For the two sessions of the night, the body posture is squatting, covering the eyes with the fingers, and lightly pressing the space between the eyebrows without weight.