Chinese
执著于显空之分别念，亦于觉性本初解脱之状态中自解脱。如《超越论》云：如何显现之觉性，如蛇结一般自解脱。因无有实义故，停止努力吧！本体自性本初解脱。又如《细部安立》云：无碍之力量显现任何事物，显现之当下即于自处解脱。解脱仅是言说而已，如是未解脱又是何？又云：圆满正觉乃自明觉性，本体三时无有变异，自性恒常无有止息，大悲周遍一切自显现。总而言之，心虽是错觉妄念，然若了知错觉之自性即是觉性。错觉妄念之自性未成立为错觉，故为空性，觉性之本体非断灭空，故为光明。自明觉性之力量无有任何阻碍而显现，自显现之游舞种种显空无别而了悟，任何显现之觉性，超越束缚解脱之自性，于离戏本初清净之界中自解脱，即是超越所修能修之究竟实相，乃从见地上获得认识。 于体验禅修之上获得认识。 于自住禅定之状态中获得认识。 第二，于体验禅修之上获得认识，伏藏大师不变金刚曾说于自住禅定之状态中获得认识，以及于自力智慧之游舞中获得认识两种，故此处亦当如是行之。其中首先于禅定之状态中获得认识，如《宝灯论》云：从安住三要之自性中，本初清净之义自然显现。如是所说，身体金刚跏趺坐，安住不动如山王安住，双眼正视前方一箭之遥不动如海王安住，觉性不作矫饰自然安住于本然法性之状态中，无勤安住即是觉性安住，如是令其不动安住。嗟！具缘者们，莫散乱于当下此明觉赤裸之觉性，谛视之！无垢清净之佛陀乃是，自明法身无有变异。萨 莱 桑 额 瓦 莱 瓦。（藏文）如无云之秋空一般，如不变稳固之山王般安住！如不动澄澈之海
English
Even the clinging and conceptualization of holding onto appearance and emptiness will naturally self-liberate in the state of great primordial liberation of awareness. As it says in the Transcendent Treatise: "The awareness that arises, like a snake knot, is self-liberated. Since there is no essence, stop striving! Its very nature is primordially liberated." And in the Detailed Arrangement: "Unceasing power manifests in any way whatsoever. From the very moment of arising, it is liberated in its own place. Liberation cannot be expressed merely as 'liberation.' Likewise, what is not liberated?" And: "Perfect Buddhahood is self-awareness itself. Its essence does not change in the three times. Its nature is always unceasing. Compassion is the self-display for all." In short, although the mind is deluded thought, if you recognize the nature of delusion, it is awareness. Since the nature of deluded thought is not established as delusion, it is emptiness, and since the essence of awareness is not annihilation or emptiness, it is luminosity. Whatever arises from the radiance of self-awareness is unceasing, and having realized that the play of self-appearance is inseparable from appearance and emptiness, the nature of whatever arises of awareness is beyond bondage and liberation. Self-liberated in the sphere of pristine purity, free from elaboration, the ultimate state beyond what is to be meditated upon and the meditator is recognized from the perspective of view. Introducing experience on the path of meditation. Introducing the state of self-abiding contemplation. Secondly, introducing experience on the path of meditation: The great treasure revealer Gyurme Dorje said that there are two ways to introduce it: introducing the state of self-abiding contemplation and introducing the play of self-radiant wisdom. Here, too, it should be done in that way. First, introducing the state of contemplation: As it says in the Precious Lamp: "From the nature of the three placements, the very meaning of primordial purity will become manifest." As it is said, the body in vajra posture and equipoise, unmoving, is like a mountain placement. The eyes fixed straight ahead, about an arrow's length away, unmoving, is like an ocean placement. Unfabricated, fresh, natural awareness abiding effortlessly in its own natural state is awareness placement. Thus, allow it to remain unmoving in equipoise. Alas! Fortunate ones, look without distraction at this present, self-luminous, naked awareness! The stainless, pure Buddha is: Self-awareness, the dharmakaya, unchanging. Sa le seng nge wal le ba. Like a cloudless autumn sky. Remain like an unchangeable, stable mountain! Like an unmoving, clear sea
Tibetan
མཚོ་བཞིན་དུ་ཞོག །ཡངས་དོགས་བྲལ་བ་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་ཞོག །གང་ལྟར་གནས་ཀྱང་རིག་པའི་ངང་ཡིན་ཞོག །གང་ལྟར་ཤར་ཡང་རིག་པའི་གདངས་ཡིན་ཞོག །འཕྲོ་གནས་རང་རིག་དངས་སངས་ཕྱེད་པར་ཞོག །ཇི་ལྟར་བྱ་རྣམས་གང་དུ་འཕུར་ན་ཡང་། །མཁའ་ལས་མ་འདས་དེ་བཞིན་རིག་པའི་ངང་། །ཆོས་རྣམས་རང་གསལ་གཡོ་བ་མེད་པར་ཞོག ཅེས་བརྗོད་ནས་སེམས་གསལ་དངས་ཀྱི་ངང་ལ་གནས་པ་དེ་ཉིད་ཕཊ་ཅེས་དབྱིངས་ལ་བོར་བའི་རྐྱེན་གྱིས་སྔར་གྱི་མི་རྟོག་པའི་ངང་དེ་ཞིག་ཀྱང་། བྱུང་ཚོར་གྱི་རྟོག་པ་དང་། དེར་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོ་མེད་པའི་ཤེས་པ་རང་གསལ་རྒྱ་ཡན། གཞི་ཚལ་པ་ཞིག་འཆར་ཏེ། འདི་ཉིད་རིག་པ་རང་གནས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ཡིན་པས། དེ་ངོས་ཟིན་ནས་ཤེས་པ་གནས་འགྱུར། བཟང་རྟོག་ངན་རྟོག་གང་གི་དུས་སུ་ཡང་རང་རིག་རང་བབས་ཀྱི་ངང་ལ་ཅེར་གྱིས་བལྟས་པས་འཛིན་མེད་རང་གནས་ཀྱི་བསམ་གཏན་རྗེན་སངས་ཀྱིས་འཆར་ཏེ། འདི་ཁོ་ན་རྩོལ་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་སྒོམ་པ་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ངོ་སྤྲད་ཅིང་དེར་བརྟན་པ་ཅུང་ཟད་ཐོབ་ནས་སྤྱོད་ལམ་སྣ་ཚོགས་རང་ཉམས་དང་སྦྱར་བའི་རྐྱེན་གྱིས་བསམ་གཏན་དང་བསྲེས་པས་བྱ་སྤྱོད་དྲན་རྟོག་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རོལ་པར་ཤར་ཏེ། མཉམ་རྗེས་ཀྱི་རིས་མེད། ཉིན་མཚན་གྱི་བར་མེད། བླང་དོར་གྱི་ཆོས་མེད། སྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་ཀྱི་རྩིས་མེད་པར་ཐམས་ཅད་རིག་པའི་རང་གདངས་ཆོས་ཟད་ཀ་དག་གི་དགོངས་པར་ལ་བཟླས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་ཐལ་འགྱུར་ལས། ངོ་བོ་ཀ་དག་ཡེ་ཤེས་ལ། །མ་རིག་པ་ཞེས་སྲིད་མེད་པས། །གཅིག་དང་གཉིས་ཞེས་གྲངས་མེད་དེ། །ཡེ་ཤེས་ཙམ་དུའང་གྲུབ་པ་མེད། ཅེས་གསུངས་སོ། ། རང་མདངས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོལ་པར་ངོ་སྤྲོད་པ། གནས་པ་སེམས་ཀྱི་རྒྱན་དུ་ངོ་སྤྲོད་པ། གཉིས་པ་རང་མདངས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོལ་པར་ངོ་སྤྲོད་པ་ལ། གནས་པ་རྒྱན། འཕྲོ་བ་རོལ་པ། གཉིས་མེད་མཉམ་པར་ངོ་སྤྲོད་པ་གསུམ། དང་པོ་གནས་པ་སེམས་ཀྱི་རྒྱན་དུ་ངོ་སྤྲོད་པ་ནི། སྒོ་གསུམ་ཅོག་བཞག་ལས་མི་གཡོ་བར་རང་བབས་ལྷུག་པར་བཞག་ནས་དེའི་ངང་ལ་དགེ་སྡིག་གི་བླང་དོར། སེམས་ཀྱི་དགག་སྒྲུབ་སོགས་ཀྱི་རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་རང་བབས་སུ་ཆམ་མེ་བཞག་པས། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་རླབས་ཞི་བ་དངས་ལ་མི་གཡོ་བ་ལྟར་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་སྣང་རྣམ་རྟོག་གི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་ནས་གསལ་སྟོང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་འཁྲུལ་མེད་གདོད་མའི་གནས་ལུགས་ཀ་ནས་དག་པའི་ངང་དུ་ལྷོད་ཤིགས་སེ། གསལ་ཧྲིག་གེ་གནས
Chinese
如海一般安住吧！如虚空一般安住吧，无有宽窄之别！无论如何安住，愿是觉性的状态！无论如何显现，愿是觉性的妙力！愿放射和安住都是自明清朗的觉性！犹如鸟儿无论飞向何处，也不会超出天空，同样，安住于觉性的状态。愿诸法自明，无有动摇！如是说后，安住于心明朗澄澈的状态，以“ཕཊ་”（藏文，梵文天城体：फट्，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：啪）抛于法界之缘起，虽然使先前的无分别状态消失，但生起感受的分别，以及没有执着的对治的自明广大的智慧，如一块空地般显现。这即是觉性自住的禅定，因此，认识到它之后，意识转变。无论好坏念头生起之时，都直直地注视着自明本然的状态，无执自住的禅定便会赤裸朗然地显现。这才是无勤任运的修法，如河流般连绵不绝。如是开示，并在那里稍稍获得稳固之后，通过将各种行为与自身体验相结合的缘起，与禅定相融合，使一切行为、举止、忆念、分别都显现为法性的游舞，无有入定与出定之分，无有日夜之别，无有取舍之法，没有能修所修的计较，一切都回荡在觉性的自性妙力、法尽原始清净的境界中。如是说道。如同胜义谛中说：本体原始清净的智慧中，不存在被称为无明的存在，因此，没有一和二的计数，甚至连智慧本身也不成立。如是说道。 自性光芒智慧的游舞之开示。 安住作为心的庄严之开示。 第二，自性光芒智慧的游舞之开示，分为安住是庄严，放射是游舞，无二平等之开示三部分。第一，安住作为心的庄严之开示是：三门端正安住，不为所动，自然放松地安住，并在那状态中，将善恶的取舍、心的否定肯定等各种念头自然地放下，如同大海的波涛平息，清澈而不动摇一般，心的错觉、分别念的戏论全部平息，明空俱生的智慧，无有错乱的原始本初状态中，放松而舒畅，清晰而明亮地安住。
English
May it remain like the ocean! May it remain like the sky, free from narrowness! However it remains, may it be the state of awareness! However it arises, may it be the radiance of awareness! May radiating and abiding be clear and lucid self-awareness! Just as birds, no matter where they fly, do not go beyond the sky, so too, abide in the state of awareness. May all phenomena be self-luminous and unwavering! Having said this, abiding in the state of clear and pure mind, by the circumstance of casting it into the expanse with "PHAṬ" (藏文，梵文天城体：फट्，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：啪), although the previous state of non-thought disappears, the awareness of arising sensations and the vast self-luminous wisdom without the antidote of clinging to it, appears like an empty space. This is the meditation of awareness abiding in itself, therefore, recognizing it, consciousness transforms. At any time when good or bad thoughts arise, by staring intently at the self-aware, natural state, the meditation of non-grasping, self-abiding arises nakedly and clearly. This alone is the effortless, spontaneously accomplished practice, like the continuous flow of a river. Having introduced it thus, and having gained some stability there, through the circumstance of combining various behaviors with one's own experience, by blending it with meditation, all actions, behaviors, memories, and thoughts arise as the play of the nature of reality, without distinction between meditative equipoise and post-meditation, without distinction between day and night, without the dharma of acceptance and rejection, without the calculation of the meditator and the object of meditation, everything reverberates in the self-radiance of awareness, the exhaustion of phenomena, the state of original purity. Thus it is said. Likewise, it is said in the Prasangika: In the wisdom of the essence of original purity, there is no existence called ignorance, therefore, there is no counting of one and two, and even wisdom itself is not established. Thus it is said. Introduction to the Play of Self-Radiant Wisdom. Introduction to Abiding as the Ornament of the Mind. Secondly, the introduction to the play of self-radiant wisdom is divided into three parts: abiding is the ornament, radiating is the play, and the introduction to non-duality as equality. First, the introduction to abiding as the ornament of the mind is: keeping the three doors straight, without wavering, abiding naturally and relaxed, and in that state, naturally letting go of various thoughts such as accepting and rejecting good and bad, and affirming and negating the mind, just as the waves of the great ocean subside, clear and unmoving, all the illusions and conceptual proliferations of the mind are completely pacified, and the co-emergent wisdom of clarity and emptiness, in the original, primordial state of non-confusion, abides loosely and comfortably, clearly and brightly.