Tibetan
ཅེས་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་པས་དེ་རྣམས་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་ཅིང་། ལྟ་བྱེད་ཀྱི་གཉེན་པོ་སླེབ་ཚེ་བལྟ་བྱའི་ཡུལ་རང་བཞིན་སྟོང་པ་རྩ་བྲལ་དུ་དག ལྟ་བྱེད་ཀྱི་རིག་པ་འདི་ཞེས་མཚོན་དུ་མེད་པ། སོ་སོ་རང་རིག་གི་ངོ་བོ་གདོད་ནས་དག་ཅིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་རང་ཤར། དེའི་དུས་སུ་འགྲོ་བའམ་གནས་པ་གང་ཡིན། དེའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་ནས་རིག་བྱ་རིག་བྱེད་དང་བྲལ་བའི་རང་རྩལ་འགག་མེད་ཀྱི་རིག་པ་རང་བབས་སུ་བསྐྱངས་པས་ཡེ་སྟོང་ཀ་དག་གི་གནས་ལུགས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། བཏགས་གྲོལ་ལས། ཕྱི་ནང་ཀུན་བརྟགས་ཡེ་སྟོང་གྲོལ། ཞེས་དང་། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་དག་ཤེས་ན། །གཞི་དོན་མངོན་གྱུར་རང་སར་གྲོལ། ཞེས་སོ། །འདིར་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་དང་བྲལ་བའི་རིག་སྟོང་ཝལ་པོ་རྗེས་མེད་གཟའ་གཏད་དང་བྲལ་བར་རྟོགས་གསུངས་པའང་དོན་མཚུངས་པ་ཉིད་དོ། །འོ་ན་བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་བརྟགས་པ་ཐུན་མིན་སྔོན་འགྲོར་བྱུང་བ་ཟློས་སོ་སྙམ་ན། མིན་ཏེ། སྔར་གྱི་དེས་ཡུལ་ལ་བརྟགས་ནས་མ་གྲུབ་པར་གཏན་ལ་འབེབས་ཤིང་། འདིར་ཡུལ་ཅན་ལ་བརྟགས་ནས་ངོ་བོའི་ཐོག་ཏུ་འབེབས་པ་ཡིན་པར་ཀུན་མཁྱེན་ཀློང་ཆེན་པས་བཞེད་ཅིང་། སྔ་མ་སེམས་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་དུ་གཏན་ལ་འབེབས་བྱེད་དང་། ཕྱི་མ་ཕབ་པའི་དོན་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་གནས་ལུགས་སྟོན་བྱེད་དུ་སྨིན་གླིང་གཏེར་ཆེན་ཡབ་སྲས་བཞེད་དོ། །དེ་རྣམས་ནི་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཁྲིད་རིམ་མོ། ། རིག་པའི་རང་ངོ་སྤྲོད་པ། ཐུན་མོང་གི་ངོ་སྤྲོད། གསུམ་པ་རིག་པའི་རང་ངོ་སྤྲོད་པ་ལ། དབང་པོའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཐུན་མོང་དང་། ཐུན་མིན་གྱི་ངོ་སྤྲོད་ལུགས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ཐུན་མོང་པ་ནི། ངོ་སྤྲོད་སྤྲོས་པ་ལས། ཨེ་མ་ཧོ། སྣང་བ་སེམས་སུ་ངོ་སྤྲད་པས་སེམས་ལ་བྱན་ཚུད། སེམས་ཉིད་སྟོང་པར་ངོ་སྤྲད་པས་སྟོང་པ་བདེ་བའི་རྒྱས་གདབ། སྟོང་པ་རིག་པར་ངོ་སྤྲད་པས་རིག་པ་ཉིད་དབྱིངས་དང ་གཉིས་སུ་མེད་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཆོས་སྐུའོ། །ཞེས་ཆོས་འདིའི་གདུལ་བྱ་དད་པ་དང་ལྡན་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་རིགས་ཅན་རྣམས་ལ་ཐོག་མར་སྣང་བ་སེམས་ཀྱིས་བཟོས་པར་ངོ་སྤྲད་པས་བདེན་འཛིན་རང་རྒྱུད་པ་ལྡོག བཟོ་བྱེད་ཀྱི་སེམས་སྟོང་པར་ངོ་སྤྲད་པས་ཡུལ་ལ་ཞེན་པ་སྤོང་། སྟོང་པ་རིག་པར་ངོ་སྤྲད་པས་ཆོས་ཉིད་ཆད་པར་མི་གོལ་བའི་གནད་ཙམ་ལ་དགོངས་ནས་ཁ་དྲངས་ཏེ་འཁྲིད་པ་འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་གཞན་དང་ཐུན་མོང་པ་ཉིད་ལས་ལམ་འདིའི་གྲོལ་བྱེད་དངོ
Chinese
如是观察与分析，彼等任何处皆不成立。当能见者之敌对生起时，所见之境自性空性，彻底断绝。能见之觉性，此者无法指明，各自本觉之体性，从初始即清净且任运成就之智慧中自生。彼时，行者或住者为何？观其体性，远离能知所知之自力无碍之觉性，自然安住，故而俱空本来清净之实相得以显现。如《施设解脱》云：内外皆观察，俱空得解脱。又云：若知一切地清净，则地义显现自解脱。此处所说之体性离于执取之觉空，瓦波无迹，离于执著，所证悟者，亦是相同之义。若问，生处、住处、去处三者之观察，是否为共同之前行之重复？非也。前者乃观察境后，确定其不成立。此处乃观察有境后，安立于体性之上，此乃全知隆钦巴之观点。前者乃确定心无根无基之方法，后者乃安住于所安立之义，乃敏林德钦父子之观点。彼等乃为生起未生起之实相之引导次第。 觉性自性之指示。 共同之指示。 第三，觉性自性之指示，有根器差别之共同指示，与不共同之指示两种方式。首先是共同的方式。出自《指示广论》：唉玛吙！将显现指示为心，则融入于心。将心性指示为空性，则空性增长安乐。将空性指示为觉性，则觉性与法界无二无别，彼即是法身。如是，对此法之所化，虽具信心，然对显现之觉性隐晦之有情，首先指示显现为心所造，从而使实执自续者得以返回。指示能造之心为空性，从而舍弃对境之执着。指示空性为觉性，从而不误解法性断灭之要点，以此引导，乃是与他乘果乘共同之处，而非此道之真实解脱。
English
Thus, by examining and analyzing, none of those are established anywhere. When the opponent of the seer arrives, the nature of the seen object is emptiness, completely severed. This knowing of the seer cannot be pointed out. The nature of individual self-awareness is self-arisen as primordial purity and spontaneously accomplished wisdom. At that time, what is the going or staying? By looking at its nature, the self-power of unobstructed knowing, free from the knower and the known, is naturally maintained, so the state of primordial purity of original emptiness is manifested. As it says in 'Liberation Through Designation': 'By examining everything inside and out, one is liberated into original emptiness.' And: 'If one knows the basis as completely pure, then the meaning of the basis is manifested, and one is liberated in one's own place.' Here, it is also said that realizing the knowing-emptiness that is free from grasping at a nature, the valpo without a trace, free from attachment, is the same meaning. If you think that examining the three places of origin, dwelling, and going is a repetition of the uncommon preliminary practices, it is not so. The former establishes the non-existence of the object by examining it, while the latter establishes it on the basis of the subject by examining it. This is the view of the omniscient Longchenpa. The former is the method of establishing the mind as rootless and baseless, while the latter is the view of Minling Terchen father and son, which shows the state of abiding equally in the meaning of what has been established. These are the stages of guidance for generating the unborn meaning of the state of reality. Introducing the Self-Nature of Rigpa. The Common Introduction. Third, regarding the introduction to the self-nature of rigpa, there are two methods: the common introduction based on the difference in faculties, and the uncommon introduction. First, the common one is from the 'Introduction to Proliferation': Emaho! By introducing appearances as mind, one becomes accustomed to mind. By introducing mind itself as emptiness, emptiness increases bliss. By introducing emptiness as rigpa, rigpa itself is non-dual with the expanse, that alone is the dharmakaya. Thus, for those disciples of this dharma who have faith but whose discriminating consciousness is obscured, by first introducing appearances as created by the mind, self-grasping and self-continuum are reversed. By introducing the creating mind as emptiness, attachment to objects is abandoned. By introducing emptiness as rigpa, one is led by considering the point of not misunderstanding the nature of reality as annihilation, which is common to other result-oriented vehicles, but not the actual liberation of this path.