Tibetan
་སྨྲས་ལྡོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ལྷ་དང་ཀླུ་དང་གནོད་སྦྱིན་དང་། །དྲི་ཟ་གྲུལ་བུམ་ཁྱབ་འཇུ ག་གི། །སྐད་ནི་བཟང་ངན་བྱེ་བྲག་བརྗོད། །མདོར་ན་འགྲོ་བ་དྲུག་གི་སྐད། །སེམས་ཀྱིས་དྲན་བསམ་ངག་གིས་བརྗོད། །ཅེས་དང་། སངས་རྒྱས་སྲས་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལས། དགའ་དང་མི་དགའ་བདེ་དང་སྡུག །རྟག་དང་མི་རྟག་ལ་སོགས་པ། །ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པའི་བསམ་པ་དང་། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་ལ་སོགས་དང ། །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་དང་། །དགེ་དང་མི་དགེ་ལ་སོགས་པའི། །བསམ་སྤྱོད་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བྱ། ཞེས་གསུངས་པས་ལུས་ཀྱིས་དམྱལ་བ་པའི་ཚ་གྲང་། ཡི་དྭགས་ཀྱི་བཀྲེས་སྐོམ། དུད་འགྲོའི་བཀོལ་སྤྱོད། ལྷ་མིན་གྱི་འཐབ་རྩོད། ལྷའི་འཕོ་ལྟུང་སོགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་རང་རྒྱུད་ལ་བཀལ་ཞིང་འགྲོ་དྲུག་སོ་སོའི་རྣམ་འགྱུར་དང་སྤྱོད་པ་སྣ་ཚོགས་དང་། དང་པོ་ཐུགས་བསྐྱེད་ཚུལ་ནས་བཟུང་སངས་རྒྱས་ཏེ་ཆོས་གསུངས་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་ཏེ་བསྟན་པ་གནས་པའི་བར་གྱི་མཛད་ཚུལ་དང་། འཁོར་ཚོགས་བརྒྱུད་ལྡན་གྱི་མཛད་སྤྱོད་སྣ་ཚོགས་སྤྱོད་ཅིང་གཞན་ཡང་རྒྱུག་ཅིང་མཆོང་བ། འགྲོ་ཞིང་འདུག་པ། ཡན་ལག་འཕེན་སྡུད། གཅུད་དང་འཐེན་པ་སོགས་འཁྲུལ་འཁོར་སྣ་ཚོགས། འདར་འཁྲབ་འཕར་བ། ཞི་ཁྲོའི་སྟངས་སྟབས། གླུ་བྲོ་གར་གྱི་རོལ་རྩེད་སོགས་གང་དྲན་ཚད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བརྩམས་པས་སྐྱོ་ཞིང་ངལ་དུབ་པར་བྱ། ངག་གིས་དམྱལ་བ་པའི་སྒྲ། ཨ་ཚ་ཚ། ཨ་ཆུ་ཆུ། ཨ་ན་ན། ཀྱེ་ཧུད་སོགས་དང་། ཡི་དྭགས་ཀྱིས་ང་ལྟོག ང་འཁྱག ང་སྐོམ། ང་ལ་མེད་སོགས་དང་། དུད་འགྲོའི་འུ་དང་། འབུ་དང་། འབའ་དང་། ཝཾ་དང་། ཨཾ་ལ་སོགས་པ་དང་། མིའི་ངུ་སྒྲ་དང་། སྨྲེ་ངག མྱ་ངན་གྱི་གཏམ་སོགས་དང་། ལྷ་མིན་གྱི་རྒྱོབ་སོད་དང་། ཆོད། གཏུབས། རྡུངས། ཆོམས་སོགས་དང་། ལྷའི་གླུ་གར་སོགས་དགའ་བའི་གཏམ་གྱི་མཐར། ཤིང་སྐམ་འདུག ཆུ་མིག་སྐམ་འདུག གྲོགས་གར་སོང་། རྟ་ཤི་འདུག བ་བོར་ཐལ། ང་ལ་དྲི་ངན་པ་ཞིག་བྲོའམ། ང་ཤི་ན་ངན་འགྲོར་ལྟུང་གི། ཀྱེ་ཧུད་སོགས་རིགས་དྲུག་སོ་སོའི་སྒྲ་སྐད་དང་། འབྱུང་བ་བཞིའི་སྒྲ་དང་། འཆད་རྩོད་སོགས་ཆོས་མཐུན་གྱི་གཏམ་དང་། ཞི་ཁྲོའི་འཛབ་དབྱངས་རྡོ་རྗེའི་གླུ་དང་། དྲག་པོའི་གད་མོ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཕཊ་ཕཊ་སོགས་ཅ་ཅོའི་སྒྲ་དང་སྐད་ཀྱི་བརྗོད་པ་སྣ་ཚོགས་པ་སྒྲོགས་པས་རྩལ་སྦྱངས། སེམས་ཀྱིས་དེ་རྣམས་སོ་སོའི་སྡུག་བསྔལ་དང་བདེ་བའི་ཚོགས་ཅི་ཡོད་ཐམས་ཅད་རང་ཐད་རང་ཐད་ནས་རྒྱུད་ཐོག་ཏུ་བཀལ་ཞིང་རང་ཉམས་སུ་བླ
Chinese
་既已立誓便无反悔。天与龙及夜叉众，乾闼婆及布单那众，遍入天之语有善恶之别。总之六道众生之语，以心忆念思维以语宣说。如是说。于佛子一续中说，喜与不喜乐与苦，常与无常等等，见修之行的想法及，法与非法等等，贪嗔痴及，善与不善等等之，思行作种种相。如是说故，以身体感受地狱众生的寒热，饿鬼的饥渴，畜生的役使，非天的争斗，天人的堕落等等痛苦加于自身，并作六道各自的姿态和种种行为，从最初发心之理开始直至成佛说法，以及涅槃示寂至教法住世之间的行为，以及行持具传承的眷属众的种种行仪，此外又作跑跳，行走安坐，肢体屈伸，收缩和伸展等种种幻轮，颤抖舞蹈跳跃，寂静与愤怒的姿态，歌舞嬉戏等一切所能想到的行为，令其疲惫厌倦。以语言发出地狱众生的声音，阿嚓嚓，阿楚楚，阿那那，嗟呼等，饿鬼的“我饿了，我冷了，我渴了，我没有”等等，畜生的“呜”和“哞”和“咩”和“旺”和“嗡”等等，人类的哭声和，哀嚎，悲伤之语等等，非天的“打，杀”和“砍，刺，击，剁”等等，天人的歌舞等欢喜之语的最后，树木干枯了，泉眼干涸了，朋友去哪儿了，马死了，牛走失了，我身上有臭味吗，我死了会堕入恶趣吗，嗟呼等六道各自的声音，以及四大之声，讲辩等如法之语，寂静与愤怒的念诵声金刚歌，猛厉的笑声 吽吽 啪啪 等嘈杂之声和种种语言，通过发出这些声音来锻炼自己。心中将他们各自的痛苦和快乐的集合，所有的一切都从各自的方面加于自身，并亲身体验
English
Having vowed, there is no turning back. The voices of gods, nagas, yakshas, gandharvas, pretas, and the all-pervading, express the distinctions of good and bad. In short, the voices of the six realms are expressed through thoughts and contemplations in the mind, and spoken through speech. Thus it is said. In the lineage of the only son of the Buddha, it is said: "Joy and sorrow, pleasure and pain, permanence and impermanence, and so on, the thoughts of view, meditation, and conduct, and dharma and non-dharma, and so on, attachment, hatred, and ignorance, and virtue and non-virtue, and so on, are all kinds of thoughts and actions." Therefore, with the body, one takes upon oneself the suffering of the heat and cold of hell beings, the hunger and thirst of pretas, the exploitation of animals, the fighting of asuras, the falling of gods, and so on, and takes on the various appearances and actions of each of the six realms. From the way of generating the mind of enlightenment at the beginning, until becoming a Buddha and teaching the Dharma, and until passing into nirvana and the teachings remaining, one engages in the conduct, and also engages in various actions such as running and jumping, walking and sitting, extending and contracting limbs, contracting and stretching, and so on, various illusion wheels. Shaking, dancing, jumping, peaceful and wrathful postures, playing with songs, dances, and games, and so on, whatever one can think of, one performs these actions, causing weariness and fatigue. With the voice, one makes the sounds of hell beings, "Atsa tsa, achu chu, ana na, kyehud," and so on. The pretas say, "I am hungry, I am cold, I am thirsty, I have nothing," and so on. The animals say, "U, mu, ba, wang, am," and so on. The humans make crying sounds, wailing, words of sorrow, and so on. The asuras say, "Fight, kill, cut, stab, hit, chop," and so on. The gods sing and dance, and at the end of joyful words, they say, "The tree is dry, the spring is dry, where did my friend go, the horse is dead, the cow is lost, do I smell bad, if I die will I fall into a bad rebirth, kyehud," and so on, the sounds of each of the six realms, and the sounds of the four elements, and the words of dharma such as teaching and debating, and the peaceful and wrathful mantra sounds, the vajra songs, and the fierce laughter, "Hum hum phat phat," and so on, various chaotic sounds and verbal expressions, one trains oneself by making these sounds. With the mind, one takes upon oneself all the suffering and happiness of each of them, and experiences them oneself.
Tibetan
ངས། དགའ་མི་དགའ་བདེ་སྡུག་ཆགས་སྡང་རྟག་མི་རྟག་སོགས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་གང་དྲན་ཚད་ཀྱི་རྟོག་ཚོགས་སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བ་སྣ་ཚོགས་བཙན་ཐབས་སུ་སློང་བས་སྙེམས་ཐག་ཆོད་པར་བྱ། ཁྱད་པར་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་སྐྱེ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བླངས་ཏེ་ལུས་རེ་རེ་ནས་རིགས་དྲུག་རང་རང་སོ་སོའི་རྣམ་འགྱུར་དང་སྤྱོད་ལམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ། ངག་གིས་སྨྲ་བའི་སྒྲ་འདིས་ཀྱང་གཉིས་སུ་འཛིན་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་བྱས། སེམས་འདི་རིག་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་དང་དབྱེར་མེད་ཡིན་ཡང་། མ་རིག་པའི་དབང་དུ་སོང་བས་འཁོར་བར་འཁྱམས་ཤིང་། དེ་ཙམ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སྤྱོད་ཀྱང་དོན་མེད་ཁོ་ནར་སོང་། ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ་ཚབ་ཆེ་བ་འདི་འཁོར་འདས་མ་ཕྱེད་པས་ལན། ད་ནི་རུ་ཤན་ཕྱེས་ནས་འཁོར་བར་མི་འཁྱམ་པ་ཞིག་ངེས་པར་བྱ་དགོས་བསམ་པས་སྒོ་གསུམ་ངལ་དུབ་དང་སྐྱོ་བའི་རྣམ་པར་ཤར་ཚེ་རྗེས་ཤེས་ཀྱི་རང་ངོར་བལྟ་ཞིང་ངལ་གསོ་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བྱས་པས་ལུས་མེད་སྙམ་པ་དང་། ལུས་ལ་ཆགས་མེད་དང་དགག་སྒྲུབ། ཚ་གྲང་དང་ན་ཚ། བཀྲེས་སྐོམ་གྱི་གདུང་བ་སོགས་མེད་པའི་ཉམས་སྐྱེ་འདུག་ན་ལུས་འཁོར་འདས་རུ་ཤན་ཕྱེད་པའི་རྟགས་ཡིན་ལ། ངག་གི་རྟགས་བླ་མའི་གདམས་ངག་རྣམས་ལ་གོ་བ་སྐྱེས་ནས་ཚིག་དོན་ཆེད་དུ་མ་བཟུང་བར་སྒོམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་རང་རྡོལ་བས་གདམས་ངག་གི་ཚིག་དོན་རྣམས་ཤེས་སླ་བ་འོང་ན་ངག་རུ་ཤན་ཕྱེད་པའི་རྟགས་དང་། སེམས་ཀྱི་རྟགས་དངས་ཤིང་གསལ་ལ་འཁྲུལ་བ་མེད་པ་དང་། གདམས་ངག་ལ་བྲོད་པ་སྐྱེ་ཞིང་ཉམས་ལ་དགའ་ཞིང་བདེ་བ་འཆར་བ་སོགས་བྱུང་ན་ཡིད་རུ་ཤན་ཕྱེད་པའི་རྟགས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྒོ་གསུམ་རུ་ཤན་སོ་སོར་ཕྱེད་པའི་རྟགས་རྣམས་མ་འབྱོངས་ཀྱི་བར་དུ་ཞག་བདུན་ནམ། བཅུ་གཅིག་ཟླ་ཕྱེད་སོགས་སུ་བསྲང་ནས་ཡང་ཡང་བསྐྱར་རོ། ། རུ་ཤན་ནང་ལྟར་དབྱེ་བ། དབྱེ་བར་བསྟན་པ། གཉིས་པ་རུ་ཤན་ནང་ལྟར་དབྱེ་བ་ལ། དབྱེ་བར་བསྟན་པ་དང་། ཇི་ལྟར་དབྱེ་བའི་ཚུལ་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ་རུ་ཤན་དབྱེ་བར་བསྟན་པ་ནི། ཀློང་གསལ་ལས། ནང་གི་འཁྲུལ་རྒྱུ་ཟད་པའི་ཕྱིར། །འཁོར་འདས་རུ་ཤན་ནང་ལྟར་དབྱེ། ཞེས་ཏེ། རུ་ཤན་ཕྱི་ལྟར་དབྱེ་བས་ཕྱི་འཁྲུལ་བའི་རྐྱེན་སྣང་ཟད་ཀྱང་ནང་འཁྲུལ་བའི་རྒྱུ་དང་ས་བོན་མ་ཟད་ན་ཞེ་སྡང་སོགས་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་སློང་གིས་མི་དགེ་བའི་བག་ཆགས་ས་བོན་སོ་སོ་ལ་བཞག་པས་དེ་དང་དེའི་ནུས་པ་སད་པར་བྱས་ཏེ། འབྲས་བུ་རིགས་དྲུག་གི་འཁོར
Chinese
我。（对于）喜欢不喜欢、快乐痛苦、贪恋憎恨、恒常无常等等，所有想到的善与非善，都以强迫的方式生起和收摄各种念头，从而感到非常疲惫。特别是从无始轮回以来，已经经历了无数次的转世，每一次的身体都体验了六道各自不同的形态和行为的痛苦，这是不可思议的。用语言表达的声音也成为了二元对立的因缘。这个心，如果认识到它，就与佛陀的心没有分别，但是由于受到无明的支配，所以在轮回中漂泊。即使承受了如此多的痛苦的因果，也完全是徒劳无益的。如此巨大的迷惑，都是因为没有区分轮回和涅槃。现在必须区分开来，下定决心不再在轮回中漂泊，因此，当身语意三门生起疲惫和厌倦的状态时，就观察觉知之后的自性，并休息放松。像这样反复进行，就会感到没有身体，对身体没有执着，没有否定和肯定，没有冷热和疾病，没有饥渴的痛苦等等的体验生起，这就是身体区分轮回和涅槃的征兆。语言的征兆是对上师的教言产生理解，不特意执着于字句的意义，而是自发地生起由禅修而产生的智慧，从而容易理解教言的字句意义，这就是语言区分开轮回的征兆。心的征兆是清澈明亮，没有迷惑，对教言产生兴趣，喜欢体验，生起快乐等等，这就是意区分开轮回的征兆。像这样，在没有获得身语意三门各自区分开轮回的征兆之前，要坚持七天或者十一天、半个月等等的时间，反复练习。
English
I. (Regarding) like and dislike, happiness and suffering, attachment and hatred, permanence and impermanence, etc., all the thoughts of good and non-good that come to mind, force the arising and gathering of various thoughts, thereby feeling very exhausted. Especially, from beginningless samsara, countless rebirths have been taken, and each body has experienced the suffering of the six realms in their respective forms and behaviors, which is inconceivable. The sound of speech also becomes the cause of dualistic clinging. This mind, if recognized, is no different from the mind of the Buddha, but due to being dominated by ignorance, it wanders in samsara. Even though it experiences so much suffering as a result of cause and effect, it is completely meaningless. This great delusion is due to not distinguishing between samsara and nirvana. Now, one must distinguish them and resolve not to wander in samsara again. Therefore, when the three doors of body, speech, and mind arise in a state of fatigue and weariness, look at the self-nature of subsequent awareness and rest. By doing this repeatedly, one will feel as if there is no body, no attachment to the body, no negation and affirmation, no heat and cold, no sickness, no suffering of hunger and thirst, etc., and if such experiences arise, it is a sign of distinguishing the body from samsara and nirvana. The sign of speech is that understanding arises from the guru's instructions, without deliberately clinging to the meaning of the words, but spontaneously arising wisdom from meditation, thereby easily understanding the meaning of the words of the instructions, which is a sign of distinguishing speech from samsara. The sign of mind is clarity and brightness, without confusion, and interest arises in the instructions, liking the experience, and happiness arising, etc., which is a sign of distinguishing mind from samsara. Like this, until the signs of distinguishing the three doors of body, speech, and mind from samsara are not obtained, one should continue for seven days or eleven days, half a month, etc., and practice repeatedly.