Tibetan
་མཐུས་ཕྱི་འབྱུང་ཡུལ་འཁྲུལ་སྣང་གི་ཆ་དང་། ནང་འཁྲུལ་རྟོག་སེམས་བྱུང་གི་བག་ཆགས་ཟད་ནས་གསང་བ་འོད་གསལ་གྱི་སྣང་ཉམས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་བརྗོད་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པས་འོད་ཀྱི་ནང་ནས་ལག་པའི་སོར་མོ་བཀྲམ་པ་ཙམ་ལས་མི་སྣང་ཞིང་། སྣང་དང་མི་སྣང་དུ་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་མེད་ཅིང་འཁོར་བ་དང་འདས་པའི་འདུ་ཤེས་དང་བྲལ་ལོ། །དེའི་ཚེ་ཆོས་ཉིད་རིག་པ་དོན་དམ་པར་འཕེལ་ནས་ཆེར་སོང་བ་དང་། ཟད་ནས་ཆུང་དུ་སོང་བ་མེད་ཀྱང་། ཅི་ཡི་ངོ་བོར་ཡང་མ་གྲུབ་པས་བསམ་བརྗོད་ཀྱི་བློ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་ཟད་པའི་སྣང་བ་ཞེས་སུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཟད་པ་ལ་ཟད་ལུགས་གཉིས་ཏེ། རིམ་གྱིས་ཟད་པ་ནི་སྣང་བཞི་ཚད་དུ་ཕྱིན་ནས་ཟད་པའོ། །བློ་མཆོག་ཅིག་ཆར་བ་རེ་ཟུང་ཙམ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་སྣང་བ་གོམས་སུ་བཅུག་པས་གོང་འཕེལ་དང་། ཚད་ཕེབས་ལ་མ་ལྟོས་པར་ཟད་པ་ཡང་ཡོད་དོ། །གང་ལྟར་ཡང་གདོས་བཅས་འོད་དུ་དེངས་པས་འབྱུང་བའི་དགྲས་མི་ཚུགས། ཉོན་མོངས་པ་དེངས་བས་དྲན་པ་དང་དྲན་གཞི་ཝལ་པོ་རྗེས་མེད་དུ་འགྲོ། སྣང་བ་དེངས་བས་འགྲོ་ས་དང་། འདུག་ས་དང་། ཉི་ཟླའི་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་འཁྲུལ་སྣང་རང་ཡལ་རྗེས་མེད་དུ་སོང་ནས་འདི་ལྟར་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་ཙམ་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པས། གཟུགས་སྣང་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། ཆོས་སྐུ་རང་དག་དང་། ཆོས་ཉིད་རང་སར་ཐུག་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་དུས་སུ་མངོན་ཤེས་ལ་ཐོགས་པ་མེད་ཅིང་ཐུགས་རྗེའི་ཆ་གསལ་བ་ཙམ་དུ་གནས་པ་ལས། གཞན་དུ་ཉམས་དང་། ལུས་དང་། དབང་པོ་དང་། རྟོག་ཚོགས་དང་། ཚིག་དང་། འཁྲུལ་བ་ཐམས་ཅད་ཟད་ནས་བསམ་པ་རང་ཡལ་ཏེ་ཕུང་པོ་ཟག་པའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་འོད་ལུས་སུ་སངས་རྒྱས་པ་སྟེ། རྩ་རྒྱུད་ལས། ཆོས་ཉིད་ཟད་པའི་སྣང་བ་ནི། །ཉམས་ཀྱི་སྣང་བ་སྟོང་ནས་ནི། །ལུས་ཟད་དབང་པོའི་ཡུལ་ཡང་ཟད། །རྟོག་ཚོགས་འཁྲུལ་བ་རང་གྲོལ་ནས། །བརྗོད་གཞིའི་ཚིག་དང་བྲལ་བའོ། །ཞེས་དང་། འབྲས་བུ་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཀྱང་། །ཆོས་རྣམས་ཟད་སར་ཕྱིན་པ་དང་། །རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཡང་འཇིག །འདི་དུས་བླ་མའི་མན་ངག་ནུབ། །ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པའི་མཐའ་སྟོངས་ནས། །ཆོས་སྐུའི་སྣང་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་ཆད་པས། །སངས་རྒྱས་མེད་ཅིང་སེམས་ཅན་མེད། །མདོར་ན་གང་ཡང་གནས་པ་མེད། །སོང་མེད་འོང་བ་མེད་པའོ། །ཞེས་སོ། །འདིར་འཕོ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུར་བཞེངས་ཏེ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པར་བཞེད་ན། སྐྱེ་བ་ལ་དབང་བས་སྣང་བ་རིམས་གྱིས་ཟད་ནས། ལག་སོར
Chinese
凭借它的力量，外在显现的处境和内在虚妄分别念产生的习气耗尽，所有秘密光明的光景都融入法性不可言说的界域中，在光明中除了能看到手指向外伸展之外，什么也看不见。没有执着于显现和不显现的自性，远离轮回和涅槃的观念。那时，法性智慧在究竟意义上增长广大，也没有耗尽变小。因为没有成立任何事物的自性，所以超越了思虑言说的意识，因此被称为耗尽的显现。如此耗尽有两种方式：逐渐耗尽是指四种显现达到极限后耗尽。极少数具有卓越智慧的人，因为习惯了现前的显现，所以不用等待增长和达到极限也会耗尽。无论如何，因为有质碍之物转化为光明，所以不会被地、水、火、风的敌人所胜。因为烦恼转化为光明，所以记忆和记忆的对象会像瓦波一样消失得无影无踪。因为显现转化为光明，所以去处、住处、日月的光明等等的错觉自然消失得无影无踪，甚至连“是这样的”的想法也无法成立。因此，所有色相都称为寂灭，法身自净，法性回归本位。此时，神通没有阻碍，仅仅安住于慈悲的显现，除此之外，体验、身体、感官、分别念、语言和错觉全部耗尽，念头自然消失，因为五蕴漏尽，所以不会退转，而是以光身成佛。如根本续部所说：“法性耗尽的显现是，体验的显现空性后，身体耗尽，感官的对境也耗尽，分别念的聚合和错觉自然解脱，远离言说的对象。”又说：“虽然无法言说果，但诸法到达耗尽之处，自己的成立的边际也摧毁。此时上师的口诀隐没，见、修、行的边际空尽，法身的显现不存在。身和智慧的相续断绝，没有佛也没有众生。总之，什么也不存在，没有去也没有来。”如此。如果想在此显现为大迁转之身而利益众生，因为对转生有自在，所以显现逐渐耗尽，手指
English
Through its power, the external arising of illusory appearances and the internal habitual patterns of deluded conceptual mind are exhausted, and all experiences of the secret, luminous clarity dissolve into the inexpressible realm of dharmata. Within the light, nothing is visible except for the extension of the fingers of the hand. There is no essence of grasping at appearance and non-appearance, and one is free from the notions of samsara and nirvana. At that time, the wisdom of dharmata truly increases and expands, yet there is no exhaustion and decrease. Since it does not establish the essence of anything, it transcends the mind of thought and expression, and is therefore referred to as the exhaustion of appearance. There are two ways in which this exhaustion occurs: gradual exhaustion is when the four appearances reach their limit and then exhaust. For a very few individuals with supreme intelligence, exhaustion can occur without waiting for increase and attainment of the limit, because they have become accustomed to the direct appearance. In any case, because coarse matter is transformed into light, it cannot be overcome by the enemies of the elements. Because afflictions are transformed into light, memory and the object of memory vanish without a trace like a walpo. Because appearance is transformed into light, the illusions of going, staying, and the appearance of the sun and moon, etc., naturally disappear without a trace, and even the thought that "it is like this" cannot be established. Therefore, all forms are said to be nirvana, the dharmakaya is self-purified, and dharmata reaches its own ground. At this time, there is no obstruction to direct perception, and one remains only in the clarity of compassion. Otherwise, experience, body, senses, conceptual aggregates, words, and all illusions are exhausted, and thoughts naturally vanish. Because the aggregates are exhausted, one does not regress, but attains Buddhahood in a light body. As the root tantra says: "The appearance of the exhaustion of dharmata is when the appearance of experience is emptied, the body is exhausted, and the objects of the senses are also exhausted. The aggregates of conceptualization and illusion are naturally liberated, and one is separated from the object of expression." And: "Although the fruit cannot be expressed, the dharmas reach the point of exhaustion, and the limits of one's own establishment are also destroyed. At this time, the guru's instructions disappear, the limits of view, meditation, and conduct are exhausted, and the appearance of the dharmakaya is non-existent. The continuity of body and wisdom is cut off, there is no Buddha and no sentient being. In short, nothing remains, there is no going and no coming." Thus. If one wishes to manifest here as the body of great transference to benefit sentient beings, because one has power over rebirth, appearances gradually exhaust, and the fingers