Tibetan
་ལྡན། ཐབས་བཞུགས་སྟངས་སོགས་དང་བཅས་པ་ནི་སྒོམ་པའི་ངོ་བོ་དང་། ངོ་བོ་དེ་ལྡན་གྱི་བསམ་གཏན་ལ་རྒྱུན་དུ་གནས་པ་སྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དབྱེ་ན་ཐབས་དང་། ཤེས་རབ་དང་། ཐབས་ཤེས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་སྒོམ་པའོ། །སྔ་མ་དག་གཏུམ་མོ་དང་ཐབས་ལམ་སོགས་མཐའ་ཡས་པའོ། །འདིར་གོང་གི་ལྟ་བའི་དོན་དབྱིངས་རིག་ཐབས་ཤེས་ཟུང་འཇུག་སྟོང་གསལ་འཛིན་མེད་ཀྱི་ངང་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་སྟེ་བར་དུ་ལེ་ལོ་མི་ཚུད་པས་ཉིན་མཚན་ཁ་སྦྱོར་གྱི་སྒོམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་ནི། ཐུན་དུ་བཅད་ལ་ལེ་ལོ་དང་སྙོམ་ལས་མེད་པར་ཐུན་མགོ་ཀུན་ལ་སེམས་བསྐྱེད་དང་། ཐུན་དངོས་ལ་དམིགས་མེད་ཡེངས་མེད། ཐུན་མཇུག་ལ་བསྔོ་བས་རྒྱས་འདེབས་པ་སྟེ། མདོར་ན་མཉམ་བཞག་ཏུ་ལྟ་བ་དེ་ལས་མ་གཡོས་པ་གསལ་སྟོང་འཛིན་མེད་དང་། རྗེས་ཐོབ་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཉམས་སུ་ལེན་པའོ། །དེ་ཡང་རྒྱུད་ལས། སྒོམ་གྱི་ངོ་བོ་ཐབས་ཡིན་ཏེ། །བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་ཐབས་ཀྱི་བསྒོམ། ཞེས་དང་། སྒོམ་གྱི་ངེས་ཚིག་གནས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་དང་། ཟུང་འཇུག་ཐབས་ཀྱི་སྒོམ་པ་དང་། །ཤེས་རབ་ཉིད་ཀྱི་སྒོམ་པ་དང་། །ཐབས་ཤེས་གཉིས་མེད་སྒོམ་པའོ། །དེ་ནི་སྒོམ་པ་མཆོག་ཏུ་ཟབ། ཅེས་དང་། ལྟ་བ་དེ་ཉིད་དོན་ལ་སྒོམ་ཞེས་བྱ། །ཉིན་མཚན་ཆོས་ཀྱིས་འདའ་ཕྱིར་ཁ་སྦྱོར་ཉིད་དུ་སྒོམས། ཞེས་དང་། ལེ་ལོ་སྙོམ་ལས་སྤངས་བྱས་ལ། །རྒྱུན་དུ་སྒོམ་ལ་གནས་པར་བྱ། ཞེས་དང་། སྟོང་གསལ་ཡིད་གཉིས་སྒོམ་དང་བྲལ། །བསྒོམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། ། སྤྱོད་པའི་རྣལ་འབྱོར། གསུམ་པ་སྤྱོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ། བདེ་སྡུག་མ་སྤངས་རོ་སྙོམས་ཤིང་ལྟ་སྒོམ་ལ་བོགས་འདོན་པ་སྤྱོད་པའི་ངོ་བོ་དང་། ཐམས་ཅད་རང་རིག་རང་ཤར་རང་གྲོལ་དུ་ཤེས་པས་སྣང་བ་གང་ཤར་དགག་སྒྲུབ་མེད་པར་སྤྱོད་པས་ན་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ། དབྱེ་ན་གསུམ་སྟེ། ཐ་མལ་ལས་ལྡོག་པའི་སྤྱོད་པ་ནི། ཆོས་སྤྱོད་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱུད་ལས། ཡི་གེ་འབྲི་མཆོད་སྦྱིན་པ་དང་། །ཉན་དང་ཀློག་དང་འཛིན་པ་དང་། །འཆད་དང་ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་དང་། །དོན་སེམས་པ་དང་སྒོམ་པ་བཅུ། །འདི་བཅུ་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་མོ་ཡིན། །འདྲེན་པ་རྣམས་ཀྱི་གཤེགས་ཤུལ་ཡིན། ཞེས་སོ། །འཁོར་འདས་རུ་ཤན་འབྱེད་པའི་སྤྱོད་པ་ཡང་སྔར་གྱི་དེའོ། །འདིར་བརྟུལ་ཞུགས་ལམ་སློང་གི་སྤྱོད་པ་ནི། ལྟ་སྒོམ་ངོ་འཕྲོད་དེ་བོགས་འདོན་པའི་ཕྱིར་ཆགས་ཅན་ཡིན་ན་གྲོགས་ལས་རྒྱ་དང་། ཆགས་བྲལ་ཉམས་མྱོང་གི་ཕྱག་རྒྱ་
Chinese
具有。方便安住等，是修行的体性，安住于具有此体性的禅定，称为修行。分类有方便、智慧、方便智慧无别的修行。前者有拙火和方便道等无量法门。此处是将上述见解的意义，即法界觉性方便智慧双运、空明无执的状态，一心安住，中间不夹杂懈怠，故称为日夜双运的修行。修持的方法是：分时段，不懈怠和懒惰，每个时段开始时发菩提心，正行时无所缘无散乱，结束时以回向来印持。总之，安住于见解不离，显空无执，后得如梦如幻般修持。如经续所说：“修行的体性是方便，所修能修是方便的修持。”又说：“修行的定义是安住的缘故。”又说：“双运方便的修行，智慧本身的修行，方便智慧无二的修行，这是修行中最甚深的。”又说：“见解本身在意义上称为修行，日夜以法度过，故修持双运。”又说：“断除懈怠和懒惰，恒常安住于修行。”又说：“空明无二的修行，是所有修行中最殊胜的。” 行瑜伽。 第三，行瑜伽，不舍弃苦乐，平等对待，并提升见修行，是行为的体性。由于了知一切皆为自知自显自解脱，因此对任何显现都不作取舍而行持，故称为行。分类有三种：与平凡行为相异的行为是：法行，如《现观庄严经》所说：“书写供养及布施，听闻读诵与受持，讲说讽诵及思维，此等十法为法门，引导师等之足迹。”区分轮涅的行为也与之前相同。此处是禁行道用的行为：为了使见修行相互印证并提升，如果是有贪执者，则从道友处获得印证，如果是无贪执者，则是从体验的手印。
English
Possessing. The way of residing in skillful means, etc., is the essence of meditation. Continuously abiding in the samadhi that possesses this essence is called meditation. It is divided into meditation with skillful means, meditation with wisdom, and meditation with inseparable skillful means and wisdom. The former includes limitless methods such as tummo and skillful means paths. Here, it refers to single-pointedly abiding in the state of the meaning of the above view, the union of space-awareness, skillful means and wisdom, emptiness and clarity, without grasping, and without laziness intervening, hence it is called the meditation of union day and night. The way to practice it is: divide into sessions, without laziness or idleness, generate bodhicitta at the beginning of each session, during the main practice be without object and without distraction, and seal it at the end with dedication. In short, abide in the view of equipoise without wavering, clear emptiness without grasping, and in the post-meditation practice like a dream and illusion. As it is said in the tantras: "The essence of meditation is skillful means, what is meditated and the meditator are the meditation of skillful means." And: "The definition of meditation is because of abiding." And: "The meditation of union of skillful means, the meditation of wisdom itself, the meditation of non-duality of skillful means and wisdom, this is the most profound of meditations." And: "The view itself is called meditation in meaning, day and night pass with dharma, therefore meditate in union." And: "Having abandoned laziness and idleness, constantly abide in meditation." And: "The meditation of emptiness and clarity, free from doubt, is the most supreme of all meditations." The Yoga of Conduct. Third, the Yoga of Conduct, not abandoning pleasure and pain, treating them equally, and enhancing view and meditation, is the essence of conduct. Since all is known as self-knowing, self-arising, and self-liberating, therefore acting without acceptance or rejection of whatever appears is called conduct. There are three divisions: Conduct that differs from ordinary behavior is: Dharma conduct, as it is said in the Abhisamayalankara: "Writing, offering, and giving, listening, reading, and holding, explaining, reciting, and thinking, these ten dharmas are the gateway, the footprints of the guides." Differentiating samsara and nirvana is also the same as before. Here, the conduct of asceticism as a path is: In order to make the view and meditation coincide and enhance each other, if one has attachment, then one obtains confirmation from a friend, and if one is without attachment, then it is from the mudra of experience.
Tibetan
དང་འགྲོགས་ནས་སྤྲང་པོའམ་རི་དྭགས་རྨས་མའི་ཚུལ་གྱིས་དུར་ཁྲོད་དམ་ལུང་སྟོང་དུ་རྒྱུ་ཞིང་བུང་བ་ལྟ་བུ་དང་། རི་དྭགས་དང་། ལྐུགས་པ་དང་། ཐི་བྱ་དང་། སྨྱོན་པ་དང་། སེང་གེ་དང་། ཁྱི་ཕག་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་བདུན་པོ་དབང་པོའི་རིམ་པ་དང་མཚམས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་བརྟུལ་ཞུགས་དབང་བསྒྱུར་གྱི་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ། དེ་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་ནི། རང་གི་རྒྱུད་ཚོད་དང་བརྟུན་ཏེ་ལས་དང་པོ་པས་ཐོས་བསམ་འཚོལ་བ་ལ་ཞུགས་པ་བུང་བ་ལྟ་བུ་ནས་བདེ་སྡུག་དང་བཟང་ངན་རོ་སྙོམས་པ་རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་གི་སྤྱོད་པའི་བར་རྣམ་པ་བདུན་པོ་ཤུགས་འབྱུང་འགག་མེད་རྐྱེན་ཐོག་ཏུ་སྤྱོད་པ་སྟེ། རྒྱུད་ལས། སྤྱོད་པའི་ངོ་བོར་རོ་སྙོམས་ཤིང་། །རང་ཤར་རང་གྲོལ་ལམ་དུ་སྤྱད། ཅེས་དང་། རང་ཤར་ལས། བྱས་པ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་ཉིད། །རང་བྱུང་མ་བཅོས་བཅོས་བསླད་མེད། །སྤྱོད་པ་ཆེ ན་པོ་དེ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། རྒྱུད་ལས། སྤྱོད་པའི་གྲངས་ནི་བདུན་དུ་བསྡུ། ཞེས་དང་། སྤྱོད་པ་བརྟུལ་ཞུགས་དབང་བསྒྱུར་ཉིད། ཅེས་དང་ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་ལས། བུང་བ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ཡིས། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་རོ་མྱོང་བྱ། །རི་དྭགས་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ཡིས། །འཁྲུལ་བའི་རྐྱེན་གྱུར་ཡུལ་རྣམས་སྤང་། །ལྐུགས་པ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ཡིས། །འཁྲུལ་བའི་ངག་ནི་རྣམ་པར་སྤང་། །ཐི་བྱ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ཡིས། །གསང་བ་ཐབས་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་གཅོད། །སྨྱོན་པ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ཡིས། །གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་ཡུལ་རྣམས་སྤང་། །སེང་གེ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ཡིས། །འཇིགས་པའི་སེམས་སྤང་དུར་ཁྲོད་རྒྱུ། །ཁྱི་ཕག་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ཡིས། །གཙང་དང་སྨེ་བའི་རྣམ་རྟོག་སྤང་། ཞེས་གསུངས་སོ། ། འབྲས་བུའི་རྣལ་འབྱོར། བཞི་པ་འབྲས་བུའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་ཡང་། བཙན་ས་ཟིན་ཏེ་མི་ལྡོག་པ་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་དང་། གཞི་ཉིད་ལམ་གྱིས་སྨིན་པས་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དབྱེ་ན་གཉིས་ལས། གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི་ལམ་དུས་སུ་ཐུན་མོང་དུ་སྨིན་པ་རྣམས་སོ། །མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་ནི། སྒོ་གསུམ་གྱི་ལས་དང་བག་ཆགས་ཉོན་སྒྲིབ་ཐམས་ཅད་སྦྲུལ་མདུད་ལྟར་རང་ཤར་རང་གྲོལ་དུ་སོང་བ་སྟེ། དེ་ལ་རྣམ་དག་ལྷུན་གྲུབ་གྱི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་ནི། རིག་པ་ཉིད་གང་སྣང་གང་ཤར་གྱི་སྟེང་དུ་བཞག་པས། གོམས་པ་ཀློང་དུ་གྱུར་ནས་སྣང་སྟོང་འོད་གསལ་གྱི་འཆར་ཚུལ་ལ་དགག་སྒྲུབ་རེ་དོགས་དང་བྲལ་བའི་གནས་ལུགས་གདངས་སུ་གྱུར་ཏེ་མྱུར་དུ་བརྟན་པ་ཐོབ་པ
Chinese
与（这些人）为伍，以乞丐或受伤野兽的姿态，在坟地或空旷之处游荡，如蜜蜂一般，以及野兽、哑巴、鸱鸟、疯子、狮子、狗猪等七种行为，与根识的次第和界限相符的行为，称为禁行自在的行为。修习它的方式是：依靠自己的根器和能力，初学者从像蜜蜂一样投入闻思修行，到苦乐和好坏平等，直至瑜伽自在的行为之间，这七种形态自然生起、无有阻碍地在因缘之上运用。经中说：“以行为的自性，平等一味，于自生自解脱之道中行持。”又《自生》中说：“无为的行为本身，是自然生起、未经改造、没有矫饰的，是伟大的行为。”经中说：“行为的数目归纳为七。”又说：“行为即是禁行自在。”以及《日月和合》中说：“以蜜蜂般的行为，品尝诸法的一切滋味。以野兽般的行为，舍弃成为迷惑之因的对境。以哑巴般的行为，完全舍弃迷惑的语言。以鸱鸟般的行为，断除秘密方便的疑惑。以疯子般的行为，舍弃独处的地方。以狮子般的行为，舍弃恐惧之心，游荡于坟地。以狗猪般的行为，舍弃清净与不净的分别念。”如是说。 果位的瑜伽。 第四，关于果位的瑜伽，获得稳固的地位而不再退转是果位的自性，基位本身由道成熟故称为果。分类有两种：暂时的果位是指在道位时共同成熟的果报。究竟的果位是指身语意三门之业以及习气烦恼障全部如蛇结般自生自解脱，这被称为清净任运成就的果位。修习它的方式是：将觉性安住于任何显现和生起之上，串习融入法界，对于显空光明之显现，远离取舍、希冀和疑虑，使本然状态成为心髓，从而迅速获得稳固。
English
Associating with (these people), wandering in cemeteries or empty places in the guise of beggars or wounded beasts, like bees, and the seven behaviors of beasts, mutes, owls, madmen, lions, dogs, and pigs, behaviors that correspond to the order and boundaries of the senses, are called the behaviors of asceticism and mastery. The way to practice it is: relying on one's own capacity and ability, beginners engage in listening, thinking, and meditating like bees, until the equality of pleasure and pain, good and bad, and up to the behavior of yoga mastery, these seven forms arise naturally and without obstruction on the basis of conditions. The scripture says: "In the nature of behavior, be equal in taste, practice on the path of self-arising and self-liberation." Also, in 'Self-Arising,' it says: "The very act of non-action is self-born, uncorrected, and unadulterated. That is the great act." The scripture says: "The number of actions is summarized as seven." And: "Action itself is ascetic mastery." And in 'Sun and Moon Union,' it says: "With the behavior of a bee, experience the taste of all dharmas. With the behavior of a beast, abandon the objects that cause delusion. With the behavior of a mute, completely abandon deluded speech. With the behavior of an owl, cut off doubts about secret methods. With the behavior of a madman, abandon places of solitude. With the behavior of a lion, abandon the mind of fear and wander in cemeteries. With the behavior of a dog and pig, abandon the discrimination of clean and unclean." Thus it is said. The Yoga of Fruition. Fourth, regarding the yoga of fruition, obtaining a firm position from which there is no turning back is the nature of fruition, and the ground itself is matured by the path, hence it is called fruition. There are two divisions: the temporary fruition refers to the common maturation of results during the path stage. The ultimate fruition is when the actions of the three doors and all habitual tendencies and afflictive obscurations are self-arising and self-liberating like a snake's knot, which is called the fruition of pure and spontaneous accomplishment. The way to practice it is: by placing awareness itself on whatever appears and arises, familiarity becomes space, and for the appearance of appearance-emptiness-luminosity, being free from acceptance and rejection, hope and doubt, the natural state becomes the essence, thereby quickly obtaining stability.