Tibetan
ས་མེད་ན་ཕྱིས་དྲི་བྲལ་གྱི་གོས་མེད་ པ་དང་གཞལ་བྱ་མེད་ན་ཚད་མ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །བྱང་ཆེན་མེད་ན་དེའི་ཡན་ལག་ཡོན་ཏན་ དང་དེའི་བྱེད་ལས་འཕྲིན་ལས་མེད་དེ། གྲི་མེད་ན་དེའི་ཡོན་ཏན་བཟོ་ལེགས་ཤིང་རྣོ་བ་ སོགས་དང་བྱེད་ལས་གཅོད་པ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །རྒྱུ་གནས་བཞི་པོ་འདི་མེད་ན་འབྲས་བུ་ དཀོན་མཆོག་གསུམ་མེད་དེ། མེ་ལོག་ན་དུ་བ་ལོག་པ་བཞིན་ནོ། ། སངས་རྒྱས་སོགས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་དོན་བདུན་པོ་འདི་མེད་ན་རྒྱུད་བླའམ་བཀའ་ཐ་མའི་ བརྗོད་བྱ་ཐམས་ཅད་མེད་ཅིང་། དེ་མེད་ན་བཀའ་བར་པ་དང་དང་པོ་དང་རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་ ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ཡང་མེད་དེ། ཆོས་དབྱིངས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་མེད་པས་སོ། །བདེ་གཤེགས་སྙིང་ པོ་མེད་ན་འགོག་བདེན་དང་། དོན་དམ་བདེན་པ་དང་། ཡོངས་གྲུབ་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་ སོགས་མེད་པས། བདེན་བཞི་དང་བདེན་གཉིས་དང་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་དང་ཆོས་ལྔ་དང་གཞི་ ལྔ་རྣམས་མི་སྲིད་དོ། །སེམས་ཅན་ལ་སངས་རྒྱས་མ་ཞུགས་པ་དང་། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ དྲང་དོན་དུ་འདོད་པས་ཟློག་ཕྱོགས་འགྱེད་པ་རྣམས་བསྟན་པའི་བྱ་བ་ཅི་འདྲ་ཡིན་དཔྱོད་པར་ ཞུའོ། ། 1-303 (བྱང་རྩེ་བ་)ཁ་ཅིག་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དྲི་བཅས་ཁོ་ན་ཡིན་པས་སེམས་ཅན་ལ་ཡོད་ཀྱི་ སངས་རྒྱས་ལ་མེད་དོ་ཞེ་ན། རང་གི་སྙིང་པོ་རང་ལ་མེད་པར་གཞན་ལ་ཡོད་ཅེས་པ། དངོས་ ཡོད་མེད་ལ་ཡོད་ཡིན་ལ། །དངོས་པོ་མེད་པའང་ཡོད་མིན་ཞེས། །བླུན་པོ་ཡི་ནི་དཔྱོད་ལ་ ལྟོས། །ཞེས་པར་མི་འགྱུར་རམ། སྙིང་པོ་སངས་རྒྱས་ལ་མེད་ན་སྙིང་པོའི་འབྲས་བུའི་ཡོན་ ཏན་སངས་རྒྱས་པ་ན་ཡོད་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་འཇུག་པའི་ཡ་གལ་ཡིན་པ། ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་གི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་གནས་སྐབས་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་བརྗོད་ པ། སྙིང་པོ་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཀུན་ཁྱབ་ཡིན་པ། ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་གི་སྙིང་པོ་འགྱུར་མེད་ཡིན་ པ། ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་གི་སྙིང་པོའི་རྣམ་གྲངས་ཆོས་སྐུ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་། དོན་ དམ་བདེན་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་པ་ཡིན་པ་ཡོན་ཏན་དབྱེར་མེད་ཀྱི་དོན་ཡིན་པ་དང་དྲུག་པོ་ མི་རིགས་པར་ཐལ་ལོ། །འདོད་ན་རྒྱལ་བའི་སྙིང་པོ་ཡི་དོན་བཅུར་མི་འཐད་དེ། དེ་ལྟར་རྒྱལ་ བའི་སྙིང་པོ་ནི། །རྣམ་བཞག་རྣམ་པ་བཅུ་ཞེས་བརྗོད། །ཅེས་པ་དང་འགལ་ལོ། །སྙིང་པོ་ཆོས་ ཉིད་རིགས་པ་ལ། །ཤུན་པ་རྟོག་གེས་རྒོལ་བ་འདི། །རྡོ་རྗེ་ཕ་ལམ་བྲག་རི་ལ། །ལ་ཆས་ཐོ་ བས་བསྣུན་པ་འདྲ། །ཞེས་བྱའོ། ། ཉོན་མོངས་པའི་སྦུབས་ལས་མ་གྲོལ་བ་ལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོར་བརྗོད་ལ། གྲོལ་བ་ བྱང་ཆུབ་ཏུ་བརྗོད་ཅེས་པ་ལན་གཉིས་གསུམ་བྱུང་བ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་བདེ་ གཤེགས་སྙིང་པོ་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་ཟློག་ཕྱིར། ལྷག་པ་ལ་སྒྲུབ་སྒྲ་གཙོ་བོར་ བརྗོད་པ་ད
Chinese
如果沒有土地，就像沒有洗淨污垢的衣服；如果沒有可衡量的對象，就像沒有衡量的標準一樣。如果沒有偉大的菩提心，就沒有它的分支功德和它的作用事業；就像沒有刀，就沒有它的功德，如精巧鋒利等，也沒有切割的作用一樣。如果沒有這四個根本，就沒有三寶的果；就像火熄滅了，煙也消失了一樣。 如果沒有佛等金剛般的七種意義，就沒有續部或最後教言的一切所詮釋的內容；如果沒有這些，就沒有中間和最初的教言以及續部的所詮釋的內容，因為沒有法界大菩提心。如果沒有如來藏，就沒有滅諦、勝義諦、圓成實性和如是性等，因此，四聖諦、二諦、三自性、五法和五基都不可能存在。對於眾生沒有佛性，以及將如來藏視為不了義的觀點，請思考這些顛倒的觀點是什麼樣的說法事業。 (尖峰菩提)有些人認為如來藏只有染污，因此存在於眾生心中，而佛卻沒有。自己的本性自己沒有，卻存在於他人心中，這難道不是應了『實有於無有，實無亦非有，愚者之觀察』這句話嗎？如果佛沒有如來藏，那麼如來藏的果的功德在成佛時才存在，佛的如是性是進入的關鍵，完全清淨的如來藏的狀態被稱為如來，如來藏像虛空一樣遍及一切，完全清淨的如來藏是不變的，完全清淨的如來藏的異名是法身、如來、勝義諦和涅槃，這些功德無差別的意義和六種不合理性就會出現。如果承認這些，那麼如來藏的十種意義就不合理，因為與『如來藏的體性，宣說為十相』相違背。對於那些用邏輯來反駁如來藏法性道理的人，就像用錘子敲打金剛石山一樣。 將未從煩惱的束縛中解脫出來的稱為如來藏，將解脫出來的稱為菩提，之所以重複兩三次，是為了消除眾生是否認為眾生的如是性不是如來藏的疑慮。對於剩餘的部分，以強調的方式主要闡述。
English
Without earth, it is like having no garment free from the stain of washing; without an object to be measured, it is like having no standard of measurement. Without great Bodhicitta (བྱང་ཆེན་, *byang chen*, great Bodhi-mind), there are no branch virtues and activities; like without a knife, there are no qualities such as skillful and sharp, and no function of cutting. Without these four bases, there are no three jewels of fruition; like when a fire is extinguished, the smoke disappears. Without these seven meanings like the Vajra (རྡོ་རྗེ་, *rdo rje*, diamond/thunderbolt) of the Buddhas, there is nothing to be expressed in the Tantras or the final teachings; without that, there is nothing to be expressed in the intermediate and initial teachings and the Tantras, because there is no Dharmadhatu (ཆོས་དབྱིངས་, *chos dbyings*, the expanse of Dharma) great Bodhicitta. Without the Tathagatagarbha (བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་, *bde gshegs snying po*, the essence of the Thus-Gone), there is no cessation truth, ultimate truth, the perfectly established, and suchness, so the four truths, two truths, three natures, five dharmas, and five bases are impossible. Please consider what kind of teaching activity it is to say that sentient beings do not have the Buddha-nature and to consider the Tathagatagarbha as provisional meaning, which are reversed views. (Byang Tsewa) Some say that the Tathagatagarbha is only with defilements, so it exists in sentient beings but not in Buddhas. To say that one's own essence does not exist in oneself but exists in others, does it not become 'The existent is in the non-existent, the non-existent is not existent, look at the examination of the fool'? If the Buddha does not have the Tathagatagarbha, then the qualities of the fruit of the essence exist when one becomes a Buddha, the suchness of the Buddha is the key to entering, the state of the completely pure Tathagatagarbha is called Tathagata, the essence is all-pervasive like the sky, the completely pure essence is immutable, the synonyms of the completely pure essence are Dharmakaya (ཆོས་སྐུ་, *chos sku*, Dharma Body), Tathagata, ultimate truth, and Nirvana (མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་, *mya ngan las 'das pa*, transcendence of sorrow), and the meaning of these inseparable qualities and the six irrationalities will occur. If you accept these, then the ten meanings of the essence of the Victorious One are not reasonable, because it contradicts 'The nature of the essence of the Victorious One is said to be ten aspects'. To those who refute the reason of the Dharmata (ཆོས་ཉིད་, *chos nyid*, the nature of Dharma) of the essence with logic, it is like hitting a diamond mountain with a hammer. To call the one who has not been liberated from the sheath of afflictions the Tathagatagarbha, and to call the liberated one Bodhi, the reason for repeating it two or three times is to dispel the doubt that sentient beings think that the suchness of sentient beings is not the Tathagatagarbha. For the remaining part, it is mainly explained in an emphatic way. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
མིགས་གསལ་ཡིན་གྱི་སྤྱིར་ནི་ཆོས་དབྱིངས་ཐམས་ཅད་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ ཡིན་ལ། ཁྱད་པར་དོན་དམ་ཆོས་སྐུའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དངོས་ཡིན་ ཏེ་དེ་ལྟ་མིན་ན། རྒྱུད་བླའི། རྒྱ་མཚོ་ཆེ་བཞིན་དཔག་མེད་པའི་ཞེས་པ་ནས་ཉི་མ་ལྟ་བར་ མི་ནུས་བཞིན་ཞེས་པའི་བར་གྱི་གཞུང་ལ་བཤད་པ་མེད་ཅིང་། མདོ་སྡེ་མང་པོར་སངས་རྒྱས་ 1-304 བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོར་ཡང་ཡང་གསུངས་པ་དང་། གསང་སྔགས་ སུའང་། དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་བཅོམ་ལྡན་ འདས་འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་དོན་དམ་པའི་མཚན་གྱི་རྣམ་གྲངས་ཡང་དག་ བརྗོད་པར། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྙིང་པོ་ཆེ་ཞེས་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ ཀྱི་སྙིང་པོར་གྱུར་པ་དང་། མཇུག་ཏུ་ཡང་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཧྲི་ད་ཡ་ཞེས་དང་དྷརྨ་དྷཱ་ཏུ་ཛྙཱ་ན་ གརྦྷ། ཞེས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ཉིད་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོར་གསུངས་པ་དང་། དུས་འཁོར་ འགྲེལ་ཆེན་དྲི་མེད་འོད་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་ཡེ་ ཤེས་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་པོར་གྱུར་པ། གསོལ་བ་འདེབས་ པ་དང་བཅས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ རབ་ཏུ་བསྟན་ཏོ་ཞེས། མཚན་བརྗོད་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོར་གསུངས་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པ་ཡུལ་ལ་དབང་པོ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་ པ་ལ་ཆགས་པ་རྣམས་མ་མཐོང་བའི་སྐྱོན་བཟུང་བས་མནར་མེད་པར་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ་ ཞེས་དང་། དོན་དམ་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི་ལེའུ་ལྔ་པ་ལས་རྒྱས་པར་བསྟན་ པར་བྱའོ། ། ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་དང་གནད་གཅིག་ པའི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོར་གསུངས་པ་དང་། རྒྱུད་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོར། དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་སྙིང་པོ་དགེ ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཚུལ་ཆེན་ཏེ། །ཉོན་མོངས་འདམ་གྱིས་མ་གོས་ པ། །རྡོ་རྗེ་པདྨའི་དབང་བསྐུར་ཡིན། །ཞེས་དང་། ང་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོར་བཤད། །དེ་བས་ ང་ནི་རྒྱལ་པོ་ཆེ། །ཞེས་དང་། དག་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་སྙིང་པོ། །སེམས་དཔའ་སྙིང་པོ་ ཞེས་བྱར་བཤད། །ང་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་སྙིང་པོ། །ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ཉིད་ 1-305 བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོར་གསུངས་པ་དང་། དགོངས་པ་ལུང་སྟོན་པའི་རྒྱུད་དུ། སྙིང་པོ་ཞེས་ནི་ སངས་རྒྱས་ཀྱི། །ཆོས་ཉིད་དག་པ་འདི་ཉིད་ཡིན། །ཞེས་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ཉིད་བདེ་ གཤེགས་སྙིང་པོར་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ། ། མདོ་ལས་སངས་རྒྱས་ཆོས་སྐུ་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཁྱབ་པར་གསུངས་པར་མ་ཟད་སྔགས་ནས་ ཀྱང་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་ཏེ། དུས་འཁོར་དུ། བུམ་པའི་ནང
Chinese
总的来说，一切法界皆为如来藏（藏文：བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་，梵文：Tathāgatagarbha，梵文罗马拟音：Tathāgatagarbha，汉语字面意思：如来之胎），但特别是指，究竟胜义法身佛是真正的如来藏。如果不是这样，那么《宝性论》中，从‘如海广大不可量’到‘如日无法直视’之间的内容就无法解释。而且，在许多经部中，佛薄伽梵（藏文：བཅོམ་ལྡན་འདས་，梵文：Bhagavan，梵文罗马拟音：Bhagavan，汉语字面意思：世尊）多次被宣说为如来藏。在密续中，将三世诸佛的一切智慧归纳为一体的薄伽梵文殊智慧勇识（藏文：འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ，梵文：Mañjuśrī-jñānasattva，梵文罗马拟音：Mañjuśrī-jñānasattva，汉语字面意思：文殊师利智慧萨埵）的究竟胜义名号的真实赞颂中说：‘一切佛之大精髓’，以及‘成为一切如来之精髓’。最后还说‘Sarva-tathāgata-hṛdaya（藏文，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：一切如来心髓）’和‘Dharmadhātu-jñāna-garbha（藏文，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：法界智藏）’，这样宣说了智慧勇识本身就是如来藏。在时轮的释论《无垢光》中说：‘薄伽梵金刚持（藏文：རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ，梵文：Vajradhara，梵文罗马拟音：Vajradhara，汉语字面意思：金刚持）是至高无上的，是不变的智慧，是诸佛和菩萨的精髓。如来以一百六十二颂的祈请文对此进行了详细阐述。’这样宣说了名号赞的所赞颂的对象就是如来藏。并且说：‘如果有人贪执于如来藏之外的事物，贪执于感官所享受的对境，那么他们会因为看不到真相而被指责，最终堕入无间地狱。’并且说：‘究竟胜义的如来藏将在第五品中详细阐述。’ 因此，薄伽梵时轮本身就被宣说为与智慧勇识无别的如来藏。在《金刚顶经》中说：‘如来藏是善，是法界之大性，不为烦恼垢所染，是金刚莲花之灌顶。’并且说：‘我说我（藏文，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：我）是法的精髓，因此我是伟大的国王。’并且说：‘清净者是如来藏，被称为菩萨藏。我（藏文，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：我）是如来藏。’这样宣说了薄伽梵金刚顶本身就是如来藏。在《意趣决定经》中说：‘精髓即是佛，此乃清净之法性。’这样宣说了吉祥密集金刚本身就是如来藏，这并没有任何矛盾之处。 不仅在经部中宣说了佛法身如虚空般遍布，而且在密续中也广为宣说。例如，在时轮中说：‘在瓶中……’
English
Generally speaking, all Dharmadhatu (藏文：ཆོས་དབྱིངས་，梵文：Dharmadhātu，梵文罗马拟音：Dharmadhātu，汉语字面意思：法界) are the Tathāgatagarbha (藏文：བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་，梵文：Tathāgatagarbha，梵文罗马拟音：Tathāgatagarbha，汉语字面意思：Womb of the Tathāgata), but especially, the Buddhas of ultimate truth Dharmakāya (藏文：ཆོས་སྐུ，梵文：Dharmakāya，梵文罗马拟音：Dharmakāya，汉语字面意思：Dharma body) are the actual Tathāgatagarbha. If this were not the case, then the content of the Uttaratantra (藏文：རྒྱུད་བླ，梵文：Uttaratantra，梵文罗马拟音：Uttaratantra，汉语字面意思：Highest Tantra), from 'as vast as the great ocean' to 'unable to look at like the sun,' would be without explanation. Moreover, in many Sutras, the Buddha Bhagavan (藏文：བཅོམ་ལྡན་འདས་，梵文：Bhagavan，梵文罗马拟音：Bhagavan，汉语字面意思：Blessed One) himself is repeatedly spoken of as the Tathāgatagarbha. In the Tantras as well, in the accurate praise of the ultimate meaning name of Bhagavan Mañjuśrī-jñānasattva (藏文：འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ，梵文：Mañjuśrī-jñānasattva，梵文罗马拟音：Mañjuśrī-jñānasattva，汉语字面意思：Mañjuśrī Wisdom Being), which is the collection of all the wisdom of the Buddhas of the three times into one, it says: 'The great essence of all Buddhas,' and 'Having become the essence of all Tathāgatas.' And at the end, it also says 'Sarva-tathāgata-hṛdaya (藏文，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：Essence of all Tathāgatas)' and 'Dharmadhātu-jñāna-garbha (藏文，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：Dharmadhatu-jnana-garbha),' thus the Jñānasattva (藏文：ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ，梵文：Jñānasattva，梵文罗马拟音：Jñānasattva，汉语字面意思：Wisdom Being) himself is spoken of as the Tathāgatagarbha. In the great commentary on the Kālacakra (藏文：དུས་འཁོར，梵文：Kālacakra，梵文罗马拟音：Kālacakra，汉语字面意思：Wheel of Time), the Vimalaprabhā (藏文：དྲི་མེད་འོད，梵文：Vimalaprabhā，梵文罗马拟音：Vimalaprabhā，汉语字面意思：Stainless Light), it says: 'The Bhagavan Vajradhara (藏文：རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ，梵文：Vajradhara，梵文罗马拟音：Vajradhara，汉语字面意思：Vajra Holder) is supreme, is unchanging wisdom, is the essence of the Buddhas and Bodhisattvas. The Tathāgata has thoroughly shown this with one hundred and sixty-two verses of supplication.' Thus, the object of the name recitation is spoken of as the Tathāgatagarbha. And it says: 'Those who are outside of the Tathāgatagarbha, those who are attached to enjoying objects with the senses, will be blamed for not seeing the truth and will go to Avīci (藏文：མནར་མེད་，梵文：Avīci，梵文罗马拟音：Avīci，汉语字面意思：Without Interruption).' And it says: 'The ultimate truth of the Tathāgatagarbha will be explained in detail in the fifth chapter.' Therefore, the Bhagavan Kālacakra himself is spoken of as the Tathāgatagarbha, which is inseparable from the Jñānasattva. In the Vajraśekhara (藏文：རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ，梵文：Vajraśekhara，梵文罗马拟音：Vajraśekhara，汉语字面意思：Vajra Peak) it says: 'The Tathāgatagarbha is good, it is the great nature of the Dharmadhatu, it is not stained by the mud of afflictions, it is the empowerment of the Vajra Lotus.' And it says: 'I (藏文，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：I) am said to be the essence of the Dharma, therefore I am the great king.' And it says: 'The pure one is the Tathāgatagarbha, it is said to be the Bodhisattva-garbha. I (藏文，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：I) am the Tathāgatagarbha.' Thus, the Bhagavan Vajraśekhara himself is spoken of as the Tathāgatagarbha. In the Tantra of Prophesying Intentions, it says: 'The essence is the Buddha, this is the pure nature of Dharma.' Thus, there is no contradiction in saying that the glorious Guhyasamāja (藏文：གསང་བ་འདུས་པ，梵文：Guhyasamāja，梵文罗马拟音：Guhyasamāja，汉语字面意思：Secret Assembly) itself is the Tathāgatagarbha. Not only is it said in the Sutras that the Dharmakāya of the Buddha pervades like the sky, but it is also widely spoken of in the Tantras. For example, in the Kālacakra it says: 'In the vase...' --------------------------------------------------------------------------------