Tibetan
ཞེ་ན་ཆོས་ལ་གནས་ཀྱི་གང་ཟག་ལ་མི་གནས་པ་ དང་། དོན་ལ་གནས་ཀྱི་ཚིག་ལ་མི་གནས་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ལ་གནས་གྱི་རྣམ་ཤེས་ལ་མི་ གནས་པ་དང་། ངེས་པའི་དོན་ལ་གནས་གྱི་བཀྲི་བའི་དོན་ལ་མི་གནས་པའོ། །དེ་ལ་ཆོས་ལ་ གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །སངས་རྒྱས་ རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ རྟག་པ་མི་འགྱུར་བའོ། །གང་ཟག་ལ་མི་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཉན་ཐོས་སོ། །ཉན་ཐོས་ནི་ འདུས་བྱས་མི་རྟག་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་རྟག་པའོ། །དོན་ལ་གནས་ཀྱི་ཚིག་ལ་ མི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའོ། །དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྟག་ཏུ་ གནས་པ་མི་འགྱུར་མི་འཕོ་བའོ། །ཡེ་ཤེས་ལ་གནས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ལ་མི་གནས་ཞེས་པའི་ཡེ་ ཤེས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། །ཉན་ཐོས་གང་ཞིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་ མི་མཁས་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་གནས་པར་མི་བྱའོ། །གང་ཞིག་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་ཤེས་ན་དེ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ་ཞེས་དང་། ངེས་པའི་ དོན་ལ་གནས་ཀྱི་བཀྲི་བའི་དོན་ལ་མི་གནས་པ་ནི་གང་ཞིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མི་རྟག་པ་ འགྱུར་ཞིང་འཕོ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཀྲི་བའི་དོན་ནོ། །གང་ཞིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྟག་པ་ མི་འགྱུར་ཞིང་མི་འཕོ་པའོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཅེས་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་དང་། མདོ་སྡེ་ གང་དག་ལས་ཐམས་ཅད་གདུང་བ་ཅན། ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ། ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་ བ། ཐམས་ཅད་སྟོང་པ། ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི་བཀྲི་པའི་དོན་ 1-339 ཅེས་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་དོན་དེ་དག་མི་ཤེས་པས་འགྲོ་བ་མང་པོ་མཚམས་ མེད་པའི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་ལྟུང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། ། འདིས་ནི་རྒྱུད་བླའི་དོན་རྟག་བརྟན་སོགས་སྒྲ་སྦྱར་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི་དོན་ལ་མི་གནས་པར་ སྨྲ་བ་ལ་གནོད་ཅིང་གདུལ་བྱའི་མར་འདྲེན་མི་འཐད་པས་སོམས་ཤིག་ཤེས་ལྡན་དག་གོ །དེ་ ལྟར་བཀའ་བར་པ་ནི་དངོས་འཛིན་ལྟ་བའི་གཉེན་པོར་རྣམ་པར་མ་ཕྱེ་བར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་རང་བཞིན་དང་། མཚན་ཉིད་དང་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པ་མེད་པ་དང་སྟོང་ པ་བདག་མེད་དུ་སྟོན་པས་བཀའ་བར་པ་མཚན་ཉིད་མེད་པ་དང་། སྟོང་པ་སྨོས་པའི་ཆོས་ འཁོར་ནི་མཚན་ཉིད་དང་གཉེན་པོ་ལ་ལྡེམ་དགོངས་དང་དོན་གཞན་ལ་དགོངས་པའི་དྲང་ དོན་དགོངས་པ་ཅན་ཡིན་ལ། ཐ་མ་ནི་ཡིན་ལུགས་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་སོགས་སུ་རྣམ་ པར་ཕྱེ་ནས་སྟོན་པས་དེ་ལས་ཟློག་པ་ཡིན་ཏེ། ཤེར་ཕྱིན་ལྔ་བརྒྱ་པར། གང་ཡང་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱི་གཟུགས་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་འགག་པ་མེད་པ་དང་གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་དང་ རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འད
Chinese
那么，安住于法的人不住于补特伽罗（藏语，指个体或人），安住于意义的人不住于词句，安住于智慧的人不住于识，安住于究竟意义的人不住于引导意义。 其中，‘安住于法’是指如来完全般涅槃（梵语，指灭度）。诸佛之法即是诸法之法性。‘法性’是指如来是常恒不变的。‘不住于补特伽罗’是指声闻（梵语，指听闻佛法教诲而证悟的修行者）。声闻是因缘和合的无常法。如来是常恒的。‘安住于意义不住于词句’是指意义是现观（梵语，指直接的证悟）。那是如来常住不变异。‘安住于智慧不住于识’是指智慧是如来。如果声闻不善于如来的功德，那就是识，不应安住。如果认识到如来是法身，那就是正确的智慧。‘安住于究竟意义不住于引导意义’是指如果说如来是无常、变化和变异的，那就是引导意义。如果说如来是常恒不变异的，那就是究竟意义。 诸如此类，以及在经部（梵语，佛教经典的总称）中所说：‘一切皆是苦，一切皆是无常，一切皆是痛苦，一切皆是空性，一切皆是无我。’这被称为引导意义。为什么呢？因为不了解这些意义，许多众生会堕入无间地狱（梵语，指最痛苦的地狱）。 这段话只是将《宝性论》的意义与常、坚等词语联系起来，实际上并没有安住于意义，这损害了那些说不应引导所化众生的观点，所以有智慧的人应该思考。 因此，中间的教法（指二转法轮）没有区分实执的对治法，而是将一切法统一地显示为无自性、无相、无体性、空性和无我，所以中间的教法是无相和宣说空性的法轮（梵语，指佛陀的教法）。而第三转法轮是具有需要诠释和别义的不了义（梵语，指需要进一步解释才能理解的教义），因为它是针对相和对治法而说的。最后的教法（指三转法轮）则相反，因为它按照实相如是地将三自性等区分开来进行阐述。如《五百般若经》所说：‘世尊所说的色无自性、无生灭、本来寂静、自性涅槃……’
English
Then, the one who abides in the Dharma does not abide in the Pudgala (Tibetan, referring to an individual or person), the one who abides in the meaning does not abide in the words, the one who abides in the wisdom does not abide in the consciousness, and the one who abides in the definitive meaning does not abide in the guiding meaning. Among them, 'abiding in the Dharma' means that the Tathagata (Sanskrit, meaning 'the thus-gone one,' an epithet of the Buddha) is completely in Parinirvana (Sanskrit, referring to the final passing away). The Dharma of the Buddhas is the Dharmata (Sanskrit, the nature of reality) of all Dharmas. 'Dharmata' means that the Tathagata is permanent and unchanging. 'Not abiding in the Pudgala' refers to the Shravakas (Sanskrit, those who attain enlightenment by hearing the Buddha's teachings). Shravakas are impermanent phenomena arising from conditions. The Tathagata is permanent. 'Abiding in the meaning and not abiding in the words' means that the meaning is Abhisamaya (Sanskrit, direct realization). That is the Tathagata abiding permanently, unchangeable and immutable. 'Abiding in wisdom and not abiding in consciousness' means that wisdom is the Tathagata. If a Shravaka is not skilled in the qualities of the Tathagata, that is consciousness, and should not be abided in. If one recognizes the Tathagata as the Dharmakaya (Sanskrit, the body of Dharma), that is correct wisdom. 'Abiding in the definitive meaning and not abiding in the guiding meaning' means that if it is said that the Tathagata is impermanent, changing, and mutable, that is the guiding meaning. If it is said that the Tathagata is permanent, unchanging, and immutable, that is the definitive meaning. And so on, and as it is said in the Sutras (Sanskrit, general term for Buddhist scriptures): 'All is suffering, all is impermanent, all is painful, all is emptiness, all is without self.' This is called the guiding meaning. Why? Because not understanding these meanings causes many beings to fall into the Avici hell (Sanskrit, the most painful hell). This passage merely connects the meaning of the Ratnagotravibhāga (Sanskrit, a treatise on Buddha-nature) with words like 'permanent' and 'stable,' but does not actually abide in the meaning, which harms the view that one should not guide those to be tamed, so the wise should contemplate. Therefore, the intermediate teachings (referring to the second turning of the wheel of Dharma) do not distinguish the antidotes to grasping at reality, but uniformly show all Dharmas as without self-nature, without characteristics, without essence, emptiness, and without self. So the intermediate teachings are without characteristics and the wheel of Dharma that speaks of emptiness. The third turning of the wheel of Dharma is provisional (Sanskrit, requiring further interpretation to be understood) because it is spoken in relation to characteristics and antidotes. The final teachings (referring to the third turning of the wheel of Dharma) are the opposite of that, because they explain by distinguishing the three self-natures and so on according to reality. As the Five Hundred Prajñāpāramitā Sutra says: 'Whatever the Blessed One said about form being without self-nature, without arising or ceasing, primordially peaceful, and by nature in Nirvana...' --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ས་པར་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། དགོངས་པ་མ་ཡིན་པ་ དགོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་དག་ནི་ཕྱི་རོལ་པ་ལས་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་ པ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པའོ་ཞེས་ང་སྨྲའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་ཞེས་སོགས་ དང་། མདོ་སྡེ་དགོངས་འགྲེལ་དུ། དོན་དམ་ཡང་དག་འཕགས་འདི་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ ནི་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་འདི་དག་ཉིད་ལ་དགོངས་ནས་དྲང་བའི་དོན་གྱིས་མདོ་བརྗོད་ པའི་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མ་སྐྱེས་པ་མ་འགགས་པ་གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་ རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །ཞེས་དང་། འདི་ལྟའི་མདོ་ལ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་ཞེན་ན་མཚན་མར་ལྟ་བ་སོགས་ལྟ་ངན་ཉེར་བརྒྱད་ འབྱུང་སྟེ། དགོངས་འགྲེལ་དུ། ངའི་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ 1-340 ཡེ་ཤེས་ཏེ་ཆོས་ལ་མོས་ཀྱང་ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཆོས་འདི་ དག་ཐམས་ཅད་ནི་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་མ་འགགས་པ་ཉིད་གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་ཉིད་རང་བཞིན་ གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཆོས་ལ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་གྱི་དོན་དུ་མངོན་ པར་ཞེན་ནས། དེ་དག་གཞི་དེ་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མེད་པར་ལྟ་བ་དང་མཚན་ཉིད་མེད་ པར་ལྟ་བར་འགྱུར་ཏེ། མེད་པར་ལྟ་བ་དང་མཚན་ཉིད་མེད་པར་ལྟ་བར་གྱུར་ནས་ཐམས་ ཅད་ལ་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྐུར་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་ ལ་སྐུར་ཏོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ ཉིད་ལའང་སྐུར་ཏོ། །ཞེས་སོགས་དང་ཐེག་ཆེན་ལ་དད་པ་བསྒོམ་པའི་མདོར། བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་ཚུལ་བཞིན་མིན་པར་ཆོས་ལ་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལ་ཡང་ དག་མིན་པའི་ལྟ་བ་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་འབྱུང་སྟེ། གང་ཞེ་ན་མཚན་མར་ལྟ་བ་དང་། བརྟགས་པ་ ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ལྟ་བ་དང་། ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་ལྟ་བ་དང་ཞེས་ སོགས་དང་། སོར་ཕྲེང་ལ་ཕན་པའི་མདོར་བཙུན་པ་གང་པོ་ནི། སྦྲང་བུའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་དེ་ཆོས་ ཀྱི་གཏམ་སྟོན་མི་ཤེས་སོ། །སྦྲང་བུ་ཡང་ཟི་ཟི་ཞེས་སྒྲ་འབྱིན་ཤེས་ཀྱི་སྦྲང་བུ་ལྟར་བླུན་པོ་ ཁྱོད་ཅང་མ་ཟེར་ཅིག གང་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ལྡེམ་པོའི་ངག་མི་ཤེས་པས་བདག་ མེད་པ་ལ་ཆོས་སུ་སེམས་པ་ནི་གཏི་མུག་གི་ཆོས་ཀྱི་མར་མེའི་ནང་དུ་ཕྱེ་མ་ལེབ་ལྟར་ལྟུང་ངོ་ ཞེས་དང་། བཙུན་པ་འཇམ་དཔལ་ནི་སྦྲང་བུའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་དེ་སྟོང་པ་དང་མི་སྟོང་པའི་དོན་ དེ་ཁོ་ན་མི་ཤེས་སོ། །གཅེར་བུ་པ་ཡང་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་བསྒོམ་སྟེ་གཅེར་བུ་པའི་སྦྲང་ མ་ཁྱོད་ཅང་མ་ཟེར་ཅིག ཅེས་གང་པོ་དང་འཇམ་དཔལ་ལ་སྨྲ་བ་ལྟར་མཛད་ཀྱང་། བཀའ་ བར་པའི་དངོས་བསྟན་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད
Chinese
那些宣称‘经文的字面意义就是究竟的教义，除此之外别无密意’的人，我说，他们比外道还要不如，因为他们依附于凡夫俗子的见解。’ 同样，在《解深密经》中说：‘如来考虑到三种自性而以隐晦的方式宣说经典，即一切法不生不灭，本来寂静，自性涅槃。’ 如果有人执着于这种经典的字面意义，就会产生二十八种邪见，例如执着于相。’《解深密经》中说：‘即使有人相信我所说的真实含义，并对法产生兴趣，但如果他执着于一切法在字面上是无自性的、不生不灭的、本来寂静的、自性涅槃的，那么他就会从根本上否定一切法，认为一切法都是空无自性的。’ 否定一切法之后，他会以各种方式诽谤一切法的自性，诽谤诸法的遍计所执性，诽谤诸法的依他起性和圆成实性。 在《大乘信修经》中说：‘菩萨如果以不正确的方式分析经典的字面意义，就会产生二十八种不正见，例如执着于相，诽谤分别，诽谤遍计等等。’ 在《能断金刚般若经》中说：‘尊者，有些人像蜜蜂一样，只会嗡嗡叫，不懂得说法。蜜蜂只会发出嗡嗡的声音，像蜜蜂一样愚蠢的你，什么也别说。’ 像这样的人不理解如来的隐晦之语，认为无我是法，就像飞蛾扑火一样愚痴。 ‘尊者文殊，有些人像蜜蜂一样，只会嗡嗡叫，不懂得空与不空的真正含义。’ 裸体外道也认为一切皆空，像裸体外道蜜蜂一样的你，什么也别说。’ 虽然佛陀像这样呵斥迦叶和文殊，但中间的教义明确指出一切法无自性。
English
Those who say, 'The literal meaning of the scriptures is the ultimate teaching, and there is no hidden meaning,' I say, are even worse than the heretics, because they rely on the views of ordinary people.' Similarly, in the *Saṃdhinirmocana Sūtra* (Explication of the Thought Sutra), it says: 'The Tathāgata, considering the three natures, speaks of the sūtras in a veiled way, namely that all dharmas are unborn and unceasing, originally peaceful, and by nature in nirvāṇa.' If someone clings to the literal meaning of this kind of scripture, twenty-eight wrong views will arise, such as clinging to characteristics.' The *Saṃdhinirmocana Sūtra* says: 'Even if someone believes in the true meaning of what I have said and is interested in the Dharma, but if he clings to the fact that all dharmas are literally without self-nature, unborn and unceasing, originally peaceful, and by nature in nirvāṇa, then he will fundamentally deny all dharmas, thinking that all dharmas are empty and without self-nature.' After denying all dharmas, he will slander the nature of all dharmas in various ways, slander the parikalpita-lakṣaṇa (imputed nature) of dharmas, and slander the paratantra-lakṣaṇa (dependent nature) and the pariniṣpanna-lakṣaṇa (perfected nature) of dharmas. In the *Mahāyāna Faith and Practice Sūtra*, it says: 'If a Bodhisattva analyzes the literal meaning of the scriptures in an incorrect way, twenty-eight incorrect views will arise, such as clinging to characteristics, slandering discrimination, slandering imputation, and so on.' In the *Vajracchedikā Prajñāpāramitā Sūtra* (Diamond Sutra), it says: 'Venerable, some people are like bees, only knowing how to buzz and not knowing how to preach the Dharma. Bees only make a buzzing sound, and you, foolish like a bee, say nothing.' Such a person does not understand the hidden words of the Tathāgata and thinks that non-self is the Dharma, as foolish as a moth flying into a flame. 'Venerable Mañjuśrī, some people are like bees, only knowing how to buzz and not knowing the true meaning of emptiness and non-emptiness.' The naked heretics also think that everything is empty, and you, like a naked heretic bee, say nothing.' Although the Buddha rebukes Kāśyapa and Mañjuśrī in this way, the explicit teaching of the middle way is that all dharmas are without self-nature. --------------------------------------------------------------------------------