Tibetan
ན་བསྟན་པ་འདི་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་གིས་ཐོས་ནས་མོས་པར་ བགྱིད་པ་དང་ཡི་གེ་འདྲིར་རྩོལ་བ་དང་། ཡི་གེ་བྲིས་ནས་འཆང་བ་དང་ཀློག་པ་དང་མཆོད་ པ་དང་ཡང་དག་པར་འགྱེད་པ་དང་། ལུང་ནོད་པ་དང་ཁ་དོན་བགྱིད་པ་དང་། སེམས་པ་དང་ བསྒོམ་པའི་རྣམ་པས་སྦྱོར་བར་བགྱིད་པ་དེས་བསོད་ནམས་ཅི་ཙམ་ཞིག་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་ བ་ལགས། ཅེས་གསོལ་བ་དང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དོན་དམ་ཡང་དག་འཕགས། རིགས་ ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་དེ་ནི་བསོད་ནམས་དཔག་ཏུ་མེད་གྲངས་མེད་པ་བསྐྱེད་དོ། །དེའི་ དཔེ་བྱ་བར་སླ་བ་མིན་གྱི་འོན་ཀྱང་མདོར་བསྡུས་ཏེ་ཁྱོད་ལ་བཤད་པར་བྱའོ། །དོན་དམ་ ཡང་དག་འཕགས་འདི་ལྟ་སྟེ་སེན་མོའི་རྩེ་ལ་གནས་པའི་རྡུལ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ས་ལ་ གནས་པའི་རྡུལ་རྣམས་དང་བསྒྲུན་ན་བརྒྱའི་ཆར་ཡང་ཉེ་བར་མི་འགྲོ་ཞིང་། སྟོང་གི་ཆ་དང་ འབུམ་གྱི་ཆ་དང་གྲངས་དང་ཆ་དང་བགྲང་བ་དང་དཔེ་དང་རྒྱུར་ཡང་ཉེ་པར་མི་འགྲོའོ། །བ་ ལང་གི་རྗེས་ཀྱི་ཆུ་ནི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་བཞིའི་ཆུ་དང་བསྒྲུན་ན་རྒྱའི་ཆར་ཡང་ཉེ་བར་མི་འགྲོ་བ་ 1-336 ནས་རྒྱུའི་བར་དུ་ཉེ་བར་མི་འགྲོའོ། །དོན་དམ་ཡང་དག་འཕགས་དེ་བཞིན་དུ་ངས་དྲང་བའི་ དོན་གྱི་མདོ་དེ་ལ་མོས་པ་ནས་སྒོམ་པའི་རྣམ་པའི་སྦྱོར་བ་བྱེད་པའི་བར་གྱི་བསོད་ནམས་ གང་བཤད་པ་དེ་ནི། ངེས་པའི་དོན་བསྟན་པ་ལ་མོས་པ་ནས་སྒོམ་པའི་རྣམ་པས་སྦྱོར་བ་ལས་ ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་བར་གྱི་བསོད་ནམས་འདི་དང་བསྒྲུན་ན། བརྒྱའི་ཆར་ཡང་ཉེ་བར་ མི་འགྲོ་བ་ནས་རྒྱུའི་བར་དུ་ཡང་ཉེ་བར་མི་འགྲོའོ་ཞེས་འཁོར་ལོ་བར་པ་ལས་ཐ་མ་ཁྱད་པར་ རྣམ་པ་དྲུག་གིས་འཕགས་ཏེ། བླ་ན་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་དང་། ལུང་རིགས་ཀྱིས་གནོད་པའི་ གོ་སྐབས་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་དང་། དྲང་དོན་དང་ངེས་དོན་གྱི་དང་། རྩོད་གཞི་ཡིན་པ་དང་ མིན་པའི་དང་། རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་ཡིན་ལུགས་གསལ་བར་མི་སྟོན་པ་དང་སྟོན་པའི་དང་། ཆོས་སྤྱོད་ཀྱི་བསོད་ནམས་སེན་མོའི་རྩེའི་རྡུལ་དང་ས་གཞི་བྱིན་གྱི་རྡུལ་ལྟ་བུའི་ཁྱད་པར་དང་ དྲུག་གསུང་ལ། སྙིང་པོའི་སྒྲིབ་བྱ་འབྲིང་དང་ཕྲ་བའི་གཉེན་པོ་དང་། སྙིང་པོ་སྒྲས་དངོས་ སུ་ཟིན་པ་ལ་ལྟོས་པ་དང་རྟེན་ཁྱད་པར་རྒྱུ་ཅན་གྱིས་ལགས་སོ། ། བླ་མ་གོང་མ་དག་འཁོར་ལོ་གསུམ་པོ་གྲངས་བཞིན་དུ་ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཏིང་ངེ་ འཛིན་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་གསུམ་མམ། སྤྱོད་པ་དང་སྒོམ་པ་དང་ལྟ་བ་གསུམ་རིམ་ པར་སྟོན་པ་གཙོ་ཆེ་གསུང་བ་མད་དེ། རྒྱུད་བླར། གང་ཕྱིར་སྦྱིན་པས་ལོངས་སྤྱོད་དག་ནི་སྒྲུབ་ བྱེད་ཅིང་། །ཁྲིམས་ཀྱིས་མཐོ་རིས་བསྒོམས་པས་ཉོན་མོངས་སྤོང་བྱེད་ལ། །ཤེས་རབ་ཉོན་ མོངས་ཤེས་བྱ་ཀུན་སྤོང་དེ་ཡི་ཕྱིར། །འདི་མཆོག་ཉིད་དེ་དེ་ཡི་རྒྱུ་ནི་འདི
Chinese
世尊，如果善男子或善女人听闻此教法后，心生欢喜，书写、受持、读诵、供养、如理作意、受持、念诵，并以作意和修习的方式来行持，那么他/她将积累多少功德呢？' 世尊回答说：'善哉！善哉！善男子或善女人将积累无量无边的功德。虽然难以用比喻来说明，但我将简略地为你讲述。就像这样，如果将指甲尖上的微尘与大地上的微尘相比，前者连后者的百分之一都比不上，更不用说千分之一、万分之一、亿分之一，乃至无法计数、无法比喻。又如牛蹄印中的水与四大海的水相比，前者连后者的百分之一都比不上，乃至无法计数、无法比喻。同样，对于我所说的需要引导的经典，从生起信心到以作意和修习的方式来行持所获得的功德，如果与对究竟意义的教法生起信心到以作意和修习的方式来行持并如实证悟所获得的功德相比，前者连后者的百分之一都比不上，乃至无法计数、无法比喻。' 因此，在后法轮中，最后者以六种方式胜过前者：有胜过无、有教理妨害之机和无教理妨害之机、不了义和了义、是争论之源和非争论之源、不明确揭示实相和明确揭示实相，以及修法之功德如指甲尖之尘与大地之尘的差别。这六种差别是针对中等和微细的烦恼障的对治，以及针对以语言文字直接表达的实相的依赖和具有殊胜所依而说的。 上师们说，三个法轮依次主要宣讲增上戒律、禅定和智慧三学，或者依次宣讲行、修、见三者。《宝性论》中说：'因为布施能成办受用，持戒能生善趣，修禅能遣除烦恼，智慧能遣除烦恼和所知，因此智慧最为殊胜，而智慧之因是前两者。'
English
'Lord, how much merit will a son or daughter of good family accumulate if they hear this teaching, rejoice in it, strive to write it down, hold it, read it, make offerings to it, apply themselves to it properly, receive it, recite it, and engage with it through mindfulness and meditation?' The Blessed One replied, 'Excellent! Excellent! That son or daughter of good family will accumulate immeasurable, countless merit. Although it is not easy to illustrate with an example, I will tell you briefly. It is like this: if you compare the dust on the tip of a fingernail with all the dust on the earth, the former is not even close to one part in a hundred of the latter, let alone one part in a thousand, a hundred thousand, or any number, fraction, comparison, or measure. Similarly, if you compare the water in a cow's footprint with the water in the four great oceans, the former is not even close to one part in a hundred of the latter, and so on, up to any measure. In the same way, Lord of Truth, the merit I have spoken of that comes from having faith in the sutras that need to be interpreted, up to engaging with them through mindfulness and meditation, is not even close to one part in a hundred of the merit that comes from having faith in the teachings of definitive meaning, up to engaging with them through mindfulness and meditation and realizing them properly, and so on, up to any measure.' Thus, in the later turning of the wheel, the last surpasses the former in six ways: having and not having, having and not having the opportunity to be refuted by scripture and reason, provisional and definitive, being and not being a source of contention, not clearly revealing the way things are and clearly revealing it, and the difference between the merit of practicing the Dharma being like the dust on the tip of a fingernail and the dust on the earth. These six differences are spoken of in relation to the antidotes to the medium and subtle obscurations of affliction, and in relation to the dependence on the reality that is directly grasped by words, and having a special basis. The earlier lamas say that the three wheels mainly teach the three trainings of higher discipline, concentration, and wisdom in order, or the three of conduct, meditation, and view in order. The Uttaratantra states: 'Because generosity accomplishes enjoyments, discipline leads to higher realms, meditation eliminates afflictions, and wisdom eliminates all afflictions and objects of knowledge, therefore wisdom is the most supreme, and its cause is the former two.' --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་ཐོས་ཡིན། །ཞེས་ཏེ་ འདི་ཐོས་ཞེས་པ་བཀའ་ཐ་མ་འདི་ཞེས་པའོ། ། གལ་ཏེ་བར་པའི་གདུལ་བྱ་ཐེག་ཆེན་པ་ཤ་སྟག་ཡིན་ལ་ཐ་མའི་གདུལ་བྱ་ནི་དེ་ལྟ་མིན་ པར་མུ་སྟེགས་སོ་སྐྱེ་ཉན་རང་སོགས་སྣ་ཚོགས་ཡིན་པས་བར་པ་མཆོག་སྟེ་བར་པའི་ཐད་ དུ་ཐེག་ཆེན་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་ཞེས་དང་ཐ་མའི་ཐད་དུ་རང་བཞིན་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཅན་ 1-337 ནམ་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཞུགས་པ་ཞེས་པས་སོ་ཞེ་ན། མདོ་དེའི་དོན་ནི་བར་པའི་གདུལ་བྱ་ ནི་དགེ་སྦྱོང་གི་བསླབ་པ་མེད་པའི་སྐྱ་བོ་ལྟ་བུ་དང་། གསུམ་པའི་གདུལ་བྱ་ནི་ཐེག་པ་འོག་མ་ ཀུན་ལའང་ཞུགས་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་དགེ་སློང་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་དུས་འཁོར་དུ། གསུམ་ ལས་དགེ་སློང་མཆོག་ཡིན་ཞིང་། །འབྲིང་ནི་དགེ་ཚུལ་ཡིན་པར་བརྗོད། །ཁྱིམ་གནས་ཏེ་ ལས་ཐ་མའོ། །ཞེས་རབ་འབྲིང་ཐ་གསུམ་གྱི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་བཤད་པའི་དང་པོ་དང་མཐུན་ ནོ། །རང་རང་གི་ཐེག་པ་སོ་སོ་ཁོ་ན་ལ་ཞུགས་པ་ནི་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཞུགས་པ་ཞེས་པ་ དང་འགལ་ཏེ་གཞན་གྱི་ཐེག་པ་ལ་མ་ཞུགས་པས་སོ། ། བཀའ་ཐ་མའི་གདུལ་བྱ་ནི་ཤིན་ཏུ་དག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་རྔ་བོ་ཆེའི་མདོར། འོད་སྲུང་ འཁོར་དག་པར་གྱིས་ཤིག་དེ་ནས་རྔ་བོ་ཆེའི་མདོ་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་ནས་མུ་སྟེགས་ཉན་ རང་ཐེག་པ་ལ་གསར་ཞུགས་ཐམས་ཅད་ཕྱིར་དོང་ངོ་། །དེ་ནས་འོད་སྲུང་གིས་འཁོར་དག་པའི་ རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པས་གསུང་བར་ཞུ་ཞེས་དང་། སོར་ཕྲེང་གི་མདོར་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ནི་ བྱང་སེམས་སྟག་རྣམས་ལ་སྟོན་གྱི་གཞན་ལ་མི་སྟོན་ནོ་ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་ པོར། སྟོང་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པས་བསྟན་པ་གང་། །ངེས་དོན་མདོ་སྡེ་དག་གི་བྱེ་བྲག་ཤེས། ། གང་ལ་སེམས་ཅན་གང་ཟག་སྐྱེས་བུ་བསྟན། །ཆོས་དེ་ཐམས་ཅད་དྲང་བའི་དོན་དུ་ཤེས། ། ཞེས་པས་བཀའ་བར་པ་ངེས་དོན་དང་ཐ་མ་དྲང་དོན་དུ་མ་བསྟན་ནམ་ཞེ་ན། ཉི་ཤུ་པར། གཟུགས་སོགས་སྐྱེད་བྱེད་ཡོད་པར་ནི། །དེས་འདུལ་བ་ཡི་སྐྱེ་བོ་ལ། །དགོངས་པའི་དབང་གིས་ གསུངས་པ་སྟེ། །ཞེས་པས་དོན་ལ་གཟུགས་སོགས་ཡོད་པར་སྟོན་པ་བཀའ་དང་པོ་ལ་ལྟོས་ ནས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་སྟོན་པ་བར་པ་ངེས་དོན་ཡིན་ལ། ཆོས་ཉིད་གཉུག་མ་ཡང་དོན་ ལ་མེད་པར་སྟོན་པ་བཀའ་བར་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཆོས་ཅན་རྣམས་དོན་ལ་མེད་པ་དང་། ཆོས་ ཉིད་དོན་ལ་ཡོད་པ་རྟག་བརྟན་སོགས་སུ་སྟོན་པ་ཐ་མ་ངེས་དོན་ཡིན་ཏེ། རྔ་བོ་ཆེ་ཆེན་པོའི་ 1-338 མདོར། སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཅི་སྟོན་པའི་མདོ་སྡེ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་དགོངས་པ་ཅན་དུ་རིག་པར་བྱ་ ལ། བླ་ན་མེད་པའི་མདོ་སྡེ་འདི་ལྟ་བུ་ནི་དགོངས་པ་ཅན་མིན་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་དང་། མྱང་འདས་ཆེན་པོའི་བམ་པོ་དྲུག་པའི་བཞི་གསུམ་སོང་བར། དགེ་སློང་རྣམས་ནི་ཆོས་རྣམ་ ལ་བཞི་ལ་གནས་པར་བགྱིའོ། །བཞི་གང་
Chinese
我听闻。’这句‘听闻’指的是最后的教言。 如果中间的所化是纯粹的大乘根器，而最后的所化则不然，包括外道、异生、声闻、缘觉等各种根器，那么中间的教言更为殊胜，因为中间的教言是针对进入大乘的人们，而最后的教言是针对具有各种自性根器或进入一切乘的人们。如果有人这样问，那么该经的含义是，中间的所化类似于没有比丘戒律的在家居士，而第三个所化类似于进入所有下乘的大乘比丘。例如，在《时轮金刚》中说：‘三者之中比丘胜，中者当说是沙弥，居家即是下者业。’这与解释上中下三种金刚上师的第一个相符。仅仅进入各自的乘，与进入一切乘是矛盾的，因为没有进入其他的乘。 最后的教言所化是极其清净的，如《大鼓经》中说：‘光增，使眷属清净，然后宣说大鼓经。’于是，外道、声闻、缘觉以及新进入乘的人们都被驱逐出去。之后，光增请求说：‘因为眷属已经变得清净了。’在《指鬘经》中说：‘如来藏只对菩萨狮子宣说，不对其他人宣说。’如果《三摩地王经》中说：‘诸佛所说空性法，通达经部为了义，若有众生及士夫，是说一切应了知，是名不了义经典。’难道不是说中间的教言为了义，而最后的教言不了义吗？在《二十颂》中说：‘以彼所化有色等，随彼所化众生意，为度化故如是说。’因此，实际上显示有色等存在的，相对于最初的教言来说，显示一切为空性的中间教言是为了义。然而，相对于中间的教言来说，显示法性本初不存在，显示法有者实际上不存在，以及显示法性实际上存在，是常恒不变等的最后的教言是为了义。在《大鼓大经》中说：‘凡是宣说空性的经典，都应知为不了义，像这样无上的经典，应知为非不了义。’在《大涅槃经》第六卷的四分之三处说：‘比丘们，我住在四法之中。’四法是什么？
English
Thus I have heard. 'Thus I have heard' refers to this final teaching. If the beings to be tamed in the intermediate period are purely Mahāyāna, but the beings to be tamed in the final period are not so, but are various, such as non-Buddhists, ordinary beings, Śrāvakas, and Pratyekabuddhas, then the intermediate period is superior, because the intermediate period is for those who have entered the Mahāyāna, and the final period is for those who have various natures or have entered all vehicles. If one asks this, the meaning of that Sūtra is that the beings to be tamed in the intermediate period are like laypeople without monastic vows, and the beings to be tamed in the third period are like Mahāyāna monks who have entered all the lower vehicles. For example, in the Kālacakra, it says: 'Among the three, the monk is supreme, the intermediate is said to be a novice, and the householder is the lowest.' This is in accordance with the first explanation of the three kinds of Vajra masters, superior, intermediate, and inferior. Entering only one's own vehicle contradicts entering all vehicles, because one has not entered other vehicles. The beings to be tamed by the final teaching are only extremely pure, as it says in the Drum Sound Sūtra: 'Light Protector, purify the assembly, and then teach the Drum Sound Sūtra.' Then, all the non-Buddhists, Śrāvakas, Pratyekabuddhas, and new entrants to the vehicle were expelled. Then, Light Protector requested, 'Because the assembly has become pure in nature, please speak.' In the Finger Garland Sūtra, it says: 'The Sugata-garbha is taught only to the Bodhisattva tigers, and not to others.' If in the Samādhirāja Sūtra it says: 'Whatever emptiness is taught by the Sugatas, understanding the distinctions of the definitive meaning Sūtras, whatever beings, persons, or individuals are taught, all those teachings should be understood as provisional meaning.' Does it not mean that the intermediate teaching is of definitive meaning and the final teaching is of provisional meaning? In the Twenty Verses, it says: 'Because of the beings to be tamed who have form, etc., according to the minds of those beings to be tamed, it is spoken thus for the sake of taming.' Therefore, in reality, showing that form, etc., exist, in relation to the first teaching, the intermediate teaching that shows everything to be empty is of definitive meaning. However, in relation to the intermediate teaching, showing that the natural Dharma does not exist in reality, showing that the Dharma-possessors do not exist in reality, and showing that the Dharma-nature exists in reality, is permanent and stable, etc., the final teaching is of definitive meaning. In the Great Drum Sound Sūtra, it says: 'All the Sūtras that teach emptiness should be known as provisional, and this kind of unsurpassed Sūtra should be known as non-provisional.' In the sixth fascicle of the Great Nirvāṇa Sūtra, three-quarters of the way through, it says: 'Monks, I abide in the four Dharmas.' What are the four? --------------------------------------------------------------------------------