Tibetan
ཚན་ཉིད་ཀྱང་སྟོན་ཏེ། ཞེས་དང་། ཕྱི་འགྲེལ་དུ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་ པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་དག་གི་རྐྱེན་ཡིན་པས་རྐྱེན་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །དེ་ལས་ བྱུང་བ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ཅན་ནོ་ཞེས་སོ། །ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ནི་ 1-327 ཚོར་བའོ། །ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ནི་འདུ་ཤེས་སོ། །རྣམ་ཤེས་འཇུག་པར་བྱེད་པ་དག་ནི་འདུ་ བྱེད་རྣམས་ཏེ་སེམས་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཞེས་སོ། ། ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་དང་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ཁ་ནང་ལྟས་ནི་འདུས་བྱས་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ ལ། རང་བཞིན་འོད་གསལ་ནི། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནམ་མཁའི། །ཁམས་ལྟར་རྒྱུ་མེད་རྐྱེན་ མེད་དེ། །ཚོགས་པ་མེད་ཅིང་སྐྱེ་བ་དང་། །འཇིག་པ་གནས་པའང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་པས་ དེ་གཉིས་གཅིག་པ་མི་སྲིད་དོ། །ལུང་འདིས་བྱམས་ཆོས་པའི་ཁམས་དང་ས་བོན་དང་རྒྱུ་དང་ རིགས་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་སོགས་དང་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ལ་དངོས་པོ་ཁྱབ་པར་འདོད་པ་དགག་གོ ། ཚུར་མཐོང་གིས་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཚེ། ལུང་རྣམ་དག་རྣམས་སྒྲ་ཇི་ བཞིན་པར་ཁས་མ་བླངས་པར་གཏན་ལ་ཇི་ལྟར་ཕེབས། གནས་གསུམ་པར་ནི་འཕོ་བ་ན། ། བསྟན་བཅོས་ལེན་པར་རིགས་ལྡན་ཡིན། །ཞེས་དང་། དོན་དམ་གཟིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ ཡུལ་ཉིད་དོ། །ཞེས་དང་། དག་པའི་སེམས་ཅན་གྱིས་ཀྱང་བསམ་བྱ་མིན། །འདི་ནི་འདྲེན་པ་ རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན། །ཞེས་དང་། རང་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་དེ། །དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ རྟོགས་བྱ་ཡིན། །ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་འོད་འབར་བ། །མིག་མེད་པས་ནི་མཐོང་བ་མེད། ། ཅེས་པས་ལུང་ཁས་ལེན་ལུགས་དང་དད་པས་རྟོགས་པར་བྱེད་ཚུལ་ཡང་མ་ཡིས་བུ་ལ་དུག་ མི་ལྡུད་ཟེར་པའི་ཚུལ་དུ་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོའི་ཕྱོགས་ལ་བདག་ནི་དམུས་ལོང་དང་འདྲ་ཞིང་། སྟོན་པ་ནི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཆགས་ཐོགས་མེད་པར་མཁྱེན་པ་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ ལ་བུ་གཅིག་པ་བཞིན་བརྩེ་བ་ཆེན་པོ་ཅན་ཡིན་པས། དེས་གསུངས་པའི་གདམས་ངག་ལ་ ནོར་པ་མེད་སྙམ་ནས་ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་བཞིན་སྤྱོད་པའོ། ། དེང་སང་གི་མཁས་པ་འགའ་(གཞོན་བློ་)སོགས། མདོ་འདི་ལ་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་དོན་དམ་ དུ་ལྟ་ཞོག་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མེད་ཅེས་སོགས་ངེས་དོན་སྟོན་པའི་བཀའ་ཐ་མའི་མདོ་དགོངས་ 1-328 འགྲེལ་དང་བཅས་པའི་གཞུང་། ཆོས་སྐུ་རྟག་བརྟན་དང་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་སངས་རྒྱས་དང་ དེའི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པར་སྟོན་པ་རྣམས་སྒྲ་སྦྱར་བ་ཙམ་ཡིན་ཅེས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་མིན་པར་སྐུར་པ་ བཏབ་སྟེ་གོབ་ལོབ་ཀྱིས་གཞན་དུ་འཆོས་པ་དང་། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་མདོ་རྒྱུད་ཀྱི་ ངེས་དོན་ཟབ་མོའི་གནད་གཅིག་ཏུ་གྲིལ་བའི་ཆོས་སྐད་བཏོན་ཅིང་གྲུབ་མཐའ་བཞག་པ་ ལ། ཁོ་བོས་འདི་ལྟ་བུ་ལ་ཤེས་བྱེད་ལུང་སྔར་མ་མཐོང་ནའང་བཀའ་རྒྱ་ཆེ་ལུང་
Chinese
‘也显示其自性’。在外释中，‘阿赖耶识（kun gzhi rnam par shes pa）是其他识的因，因此是因之识。’从它生起的进入之识是近取用者。’近取用是感觉（tshor ba）。完全分割是概念（'du shes）。使识进入的是行（'du byed）等，即思（sems pa）和作意（yid la byed pa）等。 与阿赖耶识本体相同的内观是刹那生灭的，而自性光明是：‘心的自性如虚空，无因无缘，无聚集，无生灭住。’因此，二者不可能相同。此论驳斥了慈氏学派（byams chos pa）认为法界（khams）和种子（sa bon）以及因（rgyu）和种姓（rigs）和真如（de bzhin nyid）等与法身（ngo bo nyid sku）是周遍实有的观点。 当以现观来确定极隐蔽之事物时，如果不按字面意思接受清净的经文，又如何确定呢？‘于第三处，若有转变，接受论典乃具理智。’以及‘是胜义谛观者之境。’以及‘清净有情亦不能思，此乃引导者之行境。’以及‘自生者之胜义谛，唯以信心可证悟。’‘如日轮光芒万丈，无眼者不能见。’因此，接受经文的方式和以信心证悟的方式，就像母亲不会给孩子喂毒一样，对于甚深法性的一面，我如同盲人，而导师是无碍遍知一切所知，且对一切众生如独子般慈爱，因此，我认为他所说的教诲没有错误，并如他所说的那样去行持。 如今的一些学者（如གཞོན་བློ། (gzhon blo)）等说，这部经不要说究竟的所诠是胜义谛，即使在名言中也没有。像这样，将显示究竟意义的最后经典，连同释论，以及显示法身常恒和一切众生皆有佛陀及其智慧的经典，说成只是文字堆砌，不按字面意思理解而加以诽谤，并含糊其辞地篡改。对于圣者们将经续的甚深究竟意义归结为一，并创立宗派，他们说虽然我以前没有见过这样的论证，但经教广阔...
English
'Also shows its own nature.' In the outer commentary, 'The Alaya-consciousness (kun gzhi rnam par shes pa) is the cause of other consciousnesses, therefore it is the consciousness of cause.' The entering consciousness that arises from it is the one that closely uses.' Close use is feeling (tshor ba). Complete separation is concept ('du shes). Those that cause consciousness to enter are actions ('du byed), such as thought (sems pa) and attention (yid la byed pa), etc. The inner view that is identical to the essence of Alaya-consciousness is momentary and impermanent, while the self-nature of luminosity is: 'The nature of mind is like space, without cause or condition, without assembly, and without birth, destruction, or abiding.' Therefore, the two cannot be the same. This passage refutes the view of the Maitreya school (byams chos pa) that the element (khams) and seed (sa bon), as well as cause (rgyu) and lineage (rigs) and suchness (de bzhin nyid), etc., and the Dharmakaya (ngo bo nyid sku) are pervasive and substantial. When determining extremely obscure things with perception, how can one determine them if one does not accept the pure scriptures as they are? 'In the third place, if there is transformation, it is reasonable to accept the treatises.' And 'It is the object of those who see the ultimate truth.' And 'Even pure beings cannot think about it, this is the realm of activity of the guides.' And 'The ultimate truth of the self-born, is to be realized only by faith.' 'Like the sun's orb blazing with light, the blind cannot see it.' Therefore, the way of accepting the scriptures and the way of realizing through faith, just as a mother would not feed poison to her child, towards the side of the profound Dharma nature, I am like a blind person, and the teacher is omniscient without obstruction to all that is to be known, and has great love for all sentient beings as if they were his only child, therefore, I think that there is no mistake in the teachings he has spoken, and I practice as he has said. Nowadays, some scholars (such as གཞོན་བློ། (gzhon blo)) say that this sutra, let alone the ultimate object of expression being the ultimate truth, does not even exist in conventional terms. Like this, the final sutras that show the definitive meaning, together with the commentaries, and the sutras that show that the Dharmakaya is permanent and that all sentient beings have the Buddha and his wisdom, are said to be merely a collection of words, and they are slandered as not being understood literally, and they are vaguely altered. To the fact that holy beings have summarized the profound definitive meaning of the sutras and tantras into one, and established tenets, they say that although I have not seen such an argument before, the teachings are vast... -------------------------------------------------------------------------------- གྲངས་མང་
Tibetan
བྱ་བ་ཡིན་པས་གལ་ཏེ་ཡོད་པའང་སྲིད་སྙམ་དུ་རྟོག་དཔྱོད་མེད་པར། བདེ་བར་གཤེགས་ པའི་བསྟན་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་གྲུབ་མཐའ་ཁས་ལེན་པ་སྔར་རྒྱ་བོད་བལ་ གསུམ་དུ་མ་བྱུང་ཞིང་། འདི་ནི་མུ་སྟེགས་གྲངས་ཅན་པ་དང་དཔྱོད་པ་པ་དང་གསང་བ་པ་དང་ རྒྱལ་བ་པའི་ལུགས་ཡིན་ཞེས་ཁ་ཚོན་བཅད་དེ། ཐམས་ཅད་ལ་སྒྲོགས་པ་འདིས་སྔར་དབུས་ གཙང་ཁམས་གསུམ་མངའ་རིས་དང་བཞིར་མུ་སྟེགས་པ་མེད་པ་ལ་ད་ཅི་ཙམ་ཞིག་བཟོ་བར་ འདུག མདོ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་གཞན་གང་གིས་ཀྱང་ཉམས་པར་མི་ནུས་ མོད་ནང་ཕན་ཚུན་སྨད་ན་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པ་ལྟར་མི་འགྱུར་རམ། ཆོས་དང་གང་ཟག་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་སྐུར་པ་མ་བཏབ་བམ། སྔར་ངེད་ཀྱིས་འདིར་ དྲངས་པ་རྣམས་ངེས་དོན་གྱི་ལུང་ཆུ་ཐིགས་ཙམ་ཡིན་གཞན་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་ཡོད་པས་དེ་དག་ དང་འགལ་མི་འགལ། དམ་ཆོས་དཀྲུགས་པ་དང་ཆོས་སྤོང་དུ་སོང་མ་སོང་མཁས་པ་རྣམས་ ཀྱིས་དཔྱོད་པར་ཞུའོ། ། བདག་ཉིད་མི་ཉམས་པར་བསྲུང་ཚུལ་དང་ཉམས་པའི་རྒྱུ་དང་། ཉམས་པའི་འབྲས་ བུ་རྣམས་ནི་རྒྱུད་བླའི་གང་ཕྱིར་རྒྱལ་ལས་ཞེས་པ་ནས་ཐར་པ་ག་ལ་ཡོད་ཅེས་པའི་བར་གྱི་ གཞུང་དོན་ཡང་དགོངས་པར་ཞུ། བྱམས་མགོན་གྱིས་འདི་ལྟ་བུ་གསུངས་བཞིན་མདོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་དབུ་མ་ 1-329 ཡིན་པ་བྱམས་པས་སེམས་ཙམ་དུ་དཀྲོལ་ཞེས་པ་བྱམས་མགོན་ལ་སྐུར་པ་མ་ཆེས་སམ། དཔལ་ཕྲེང་གི་མདོར། གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་རིགས་ཀྱི་བུ་དང་རིགས་བུ་མོ་ཆོས་ཟབ་མོ་ དག་ལ་མ་སྨས་མ་ཉམས་པར་བདག་ཉིད་བསྲུང་བ་དང་བསོད་ནམས་མང་དུ་སྐྱེད་ཅིང་ཐེག་ ཆེན་གྱི་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་ལགས་སོ། །གསུམ་གང་ཞེ་ན་རང་གིས་རིག་པའི་ཆོས་ཟབ་མོ་དང་ ལྡན་པ་དང་ཆོས་དང་མཐུན་པའི་སྡུད་པའི་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པ་དང་། ཆོས་ཟབ་མོ་དག་ལ་ བདག་ཉིད་ཤེས་པ་ཞུམ་པར་འཚལ་ནས་འདི་ནི་བདག་གིས་མི་ཤེས་ཏེ། དོན་འདི་ནི་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཁྱེན་པར་ཟད་དོ། །ཞེས་བཅོམ་ལྡན་ལ་སེམས་རྣམ་པར་གཏོད་པར་ བགྱིད་དེ། ཞེས་དང་། གསུམ་པོ་འདི་ལས་གཞན་པའི་སེམས་ཅན་གང་ལགས་པ་དེ་དག་ནི་ ཆོས་ཟབ་མོ་དག་ལ་ནན་ཏན་བགྱིད་མཆོག་ཏུ་བཟུང་ནས། གོབ་ལོབ་ཀྱི་སེམས་འཛིན་ཅིང་ མངོན་པར་ཞེན་ཏེ་སྟོན་པར་བགྱིད་ཀུན་ཏུ་སྨྲ་བར་བགྱིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ནི་ དེ་དག་ལ་དམ་པའི་ཆོས་ལ་རྒྱབ་གྱིས་ཕྱོགས་པ་དང་གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་ས་བོན་རུལ་བ་ ལགས་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་ཐ་དད་དུ་མཆིས་ལ་བརླག་པར་བགྱིའོ་ཞེས་མཆིའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ ས་བོན་རུལ་པ་དེ་དག་ནི་ལྷ་དང་མི་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དུ་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ལེགས་པར་ ཚར་བཅད་པར་བགྱི་བ་ལགས་སོ་ཞེས་སོ། ། མདོ་འདི་སྔར་ཞ་ལུ་བས། ཆོས་སྐུ་རྟག་པ་སོགས་དང་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དྲང་དོན
Chinese
因为数量众多，如果没有经过审慎的思考和辨别，就认为这种情况可能存在。像这样追随如来教法，却又接受这种宗派观点，在以前的汉藏印地区从未出现过。断言这属于数论派、胜论派、秘密派和自在派的传统，并向所有人宣扬，这难道不是在原本卫藏康区和阿里地区没有外道的情况下，反而制造出更多的外道吗？正如经中所说：‘菩萨们不会被其他任何事物所摧毁，但如果内部互相诽谤，就会被摧毁。’难道不是这样吗？ 这难道不是在诽谤佛法和修行者这些不可思议的事物吗？我们之前引用的这些，仅仅是真实意义的教证中的一滴水，还有像大海一样的教证存在，难道不应该考虑它们之间是否矛盾吗？搅乱佛法，是否已经走向了舍弃佛法，请各位智者进行辨别。 关于如何守护自己不堕落，以及堕落的原因和堕落的后果，请参考《宝性论》中‘因为自性清净’到‘哪里会有解脱’之间的内容。 弥勒菩萨这样宣说，却说所有经典的密意都是中观，弥勒菩萨将中观解释为唯识，这不是对弥勒菩萨的极大诽谤吗？ 《华严经》中说：‘善男子和善女子，对于甚深佛法，不诽谤、不轻毁，守护自己，积累更多福德，进入大乘道。’哪三种呢？自己具有与佛法相应的智慧，具有与佛法相应的摄受智慧，对于甚深佛法，认识到自己的智慧不足，认为‘这是我不了解的，只有如来才能完全了解’，从而将心完全寄托于世尊。’此外，那些其他的众生，对于甚深佛法，却执着于肤浅的理解，持有错误的观念，公开宣扬，到处散布。世尊，我认为那些人是背离正法的人，是像腐烂的种子一样的外道，他们的行为与国王的法律相悖，应该被摧毁。’世尊，那些腐烂的种子，应该受到天、人、阿修罗等世间的惩罚。 这部经以前夏鲁巴认为，常恒法身等同于如来藏的不了义。
English
Because there are many, if there is no careful thought and discernment, one might assume that such a situation could exist. To follow the teachings of the Sugata (Buddha) and yet accept such a sectarian view has never occurred before in the regions of India, Tibet, and Nepal. To assert that this belongs to the traditions of the Samkhya (Enumeration), Vaisheshika (Particularity), Guhya (Secret), and Ishvara (Lord) schools, and to proclaim this to everyone, isn't this creating more Tirthikas (non-Buddhists) in areas like U-Tsang, Kham, and Ngari, where there were originally none? As it says in the sutra: 'Bodhisattvas cannot be destroyed by anything else, but if they slander each other internally, they will be destroyed.' Is this not the case? Isn't this slandering the Dharma and practitioners, which are inconceivable? The quotes we cited earlier are merely a drop of water from the ocean of definitive meaning teachings; there are teachings like the ocean. Shouldn't we consider whether they contradict each other? Whether it has disturbed the Dharma and led to abandoning the Dharma, please let the wise ones discern. Regarding how to protect oneself from falling, the causes of falling, and the consequences of falling, please refer to the content from 'Because of the self-nature' in the Ratnagotravibhāga (Uttaratantra) to 'Where would there be liberation'. Maitreya Bodhisattva speaks in this way, yet to say that the intent of all sutras is Madhyamaka (Middle Way), and that Maitreya explains Madhyamaka as Cittamātra (Mind-Only), isn't this a great slander against Maitreya? In the Gandavyuha Sutra: 'Sons and daughters of good families, regarding the profound Dharma, do not slander or disparage, protect themselves, accumulate more merit, and enter the Mahayana path.' What are the three? Having wisdom that accords with the Dharma, having the wisdom to gather in accordance with the Dharma, and regarding the profound Dharma, recognizing one's own wisdom is insufficient, thinking, 'This is what I do not understand; only the Tathagata (Thus Gone One) can fully understand,' thereby entrusting one's mind completely to the Bhagavan (Blessed One).' Furthermore, those other beings, regarding the profound Dharma, cling to superficial understanding, hold wrong views, openly proclaim, and spread it everywhere. Bhagavan, I believe those people are those who turn their backs on the true Dharma, are like Tirthikas with rotten seeds, their actions are contrary to the laws of the king, and they should be destroyed.' Bhagavan, those rotten seeds should be punished by the world, including gods, humans, and asuras. This sutra was previously considered by Sharupa to equate the eternal Dharmakaya (Dharma Body) with the provisional meaning of the Tathagatagarbha (Buddha-nature). -------------------------------------------------------------------------------- ་