Tibetan
ྡན་ཕྱིར། །ཞེས་སོགས་ ཀྱིས་བཤད་པར། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་གནས་སྐབས་ན་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་ཅིང་ འབྲལ་མི་ཤེས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་ལས་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ ཆོས་རྣམས་དེ་ལ་གསར་དུ་སྐྱེས་པ་མིན་ཏེ། དེ་དག་ལ་རང་བཞིན་ཀྱིས་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཞེས་ཏེ། འདི་ནི་གཞུང་ལ་མ་འཛུར་བའི་བཤད་པ་དོན་མཐུན་ཏེ་འདིས་སྔར་གྱི་དམ་བཅའ་ ལ་གནོད་དོ། ། དེས་ན་འདི་ལྟ་བུའི་བཤད་པ་ནི་བུ་རུ་བརྫུས་ནས་རབས་གཅོད་པ་རྩ་བ་སུན་འབྱིན་གྱི་ འགྲེལ་པ་སྟེ། རྒྱུ་བཞི་ཡིས་ནི་བསམ་མི་ཁྱབ། །རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་ཆོས་ཕྱིར། །ཞེས་པ་ དང་སྔར་དྲངས་པའི་འདིའི་འགྲེལ་པ་གཉིས་ཀའི་དོན། སྟོབས་སོགས་ནི་དྲི་མེད་སངས་ རྒྱས་ཁོ་ནའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ཞིང་འབྲས་བུའི་སངས་རྒྱས་ཁོ་ནས་ཐོབ་ལ་གཞན་གྱིས་མ་ཐོབ་ བཞིན་དུ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡང་ལྐོག་གྱུར་ཆོས་ཉིད་དུ་ཡོད་པས་སྔར་སེམས་ ཅན་གྱི་དུས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་སྟོབས་སོགས་དང་། ཕྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དུས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྟོབས་ སོགས་གཉིས་སྔར་ཀྱི་ངན་ལ་ཕྱིས་ཀྱི་བཟང་བ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་མེད་པས་འགལ་འགལ་ འདྲ་ལ་མི་འགལ་བས། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅེས་པ་ཡིན་གྱི་སེམས་ཅན་ལ་ཆོས་ཉིད་དུའང་ མེད་ན་བསམ་གྱིས་ཁྱབ་པོ། ། འདིར་གཞན་དག་(མཁན་ཆེན་)ན་རེ། འདིར་ཆོས་ཉིད་སྔ་ཕྱི་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཡོད་པ་ ཞེས་དང་། འོག་ཏུ་ཡང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཚུལ་དུ་ཡོད་དོ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཚད་མར་བྱས་ལ་ལྟ་བར་བྱའོ། །ཞེས་གང་གལ་ཆེ་བར་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ སྨོས་པས། སྤྱིར་ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་ཟུང་དུ་འཇུག་པས་ཡ་བྲལ་མི་སྲིད་ཅིང་། སེམས་ཅན་ ལ་སྟོབས་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡོད་ལ་སྟོབས་སོགས་རང་མེད་དོ་ཞེ་ན། འོ་ན་སེམས་ཅན་ 1-319 ལ་སྟོབས་སོགས་ཡོད་པར་ཐལ། སྟོབས་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འཁོར་གསུམ་ ཁས་བླངས་ཏེ་རྟགས་གསལ་དངོས་ཁྱབ་པ་ཡ་བྲལ་མི་སྲིད་པ་བུད་དོ། ། དེ་ལ་ཆོས་ཉིད་ཅེས་སྨོས་ཞེས་སོགས་ཀྱི་ལོག་རྟོག་འདི་ནི། ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོའི་གནས་ ལུགས་དང་ངེས་དོན་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པའི་ཁ་སྐད་དེ། ངེད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྟོབས་སོགས་ འདོད་པ་ལ་ཆོས་ཉིད་ཅེས་པས་གནོད་རྒྱུ་ཅི་ཡོད་རྨ་བྱ་ལ་དུག་བྱིན་པ་བཞིན་ནོ། །འདིར་སྨོས་ པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྟོབས་སོགས་ཡེ་ཤེས་རྣམས་ཆོས་ཉིད་འབའ་ཞིག་ཡིན་ཏེ། མྱང་འདས་ ཆེན་པོར། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཅེས་དང་། མྱ་ངན་ ལས་འདས་པ་སྔོན་མེད་ལ་ཕྱིས་ཡོད་པ་ཡིན་ན་ཟག་པ་མེད་པ་རྟག་དུ་གནས་པའི་ཆོས་མིན་ པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་། དཔེ་དགུས་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་པོ་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱང་། ཆོས་ ཉིད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་དང་། ཆོས་ཉིད་ཀྱ
Chinese
因此，通过‘等等’的说法来阐述，在完全清净的状态下，没有分别，不可分离，不可思议，超越恒河沙数的诸佛之法，并非是新产生的，因为它们本来就具备这些自性。’这就是没有偏离经文的符合实际的阐述，但它与之前的承诺相悖。 因此，这种说法就像是伪装成儿子的断子绝孙的根本颠覆性解释。‘四因不可思议，没有分别，为了法。’以及之前引用的这个解释的两层含义：力量等是无垢佛陀独有的功德，只有果位的佛陀才能获得，其他人无法获得。虽然如此，一切众生的相续中也以隐蔽的法性存在，所以之前的众生时期的法性力量等，与后来的佛陀时期的法性力量等，两者之间，之前的不好与后来的好等没有区别，看似矛盾却不矛盾，所以说是不可思议。如果众生连法性都没有，那就是可以思议的了。 这里其他人（堪布）说：‘这里说的是法性前后没有差别地存在，下面也说在一切时对一切都没有差别的状态存在，这是以法性为标准来观察的。’因为对重要的事情都用法性来描述，一般来说，法与法性是结合在一起的，不可能分离。如果说众生有力量等的法性，但自身却没有力量等，那么，众生就应该有力量等，因为有力量等的法性。三轮都已经承认，所以作为理由的周遍和作为例子的现量周遍是不可分离的。 对于‘提到法性’等等的这种错误理解，这是背离法性深奥的实相和究竟意义的说法。我们所说的法性的力量等，用法性这个词有什么妨碍呢？就像给孔雀喂毒一样。这里所说的佛陀的力量等智慧，仅仅是法性而已。如《大涅槃经》所说：‘诸佛之法即是诸法之法性。’如果涅槃是从无到有，那就不是无漏常住之法了。’以及用九个比喻说明众生具有佛性，也是法性的佛陀和法性的...
English
Therefore, it is explained by 'etc.' that in a state of perfect purity, there is no distinction, inseparable, inconceivable, and surpassing the sands of the Ganges River, the Dharmas of the Buddhas are not newly born, because they inherently possess these natures.' This is a practical explanation that does not deviate from the scriptures, but it contradicts the previous commitment. Therefore, this kind of explanation is like a fundamental subversive interpretation that pretends to be a son and cuts off descendants. 'The four causes are inconceivable, without distinction, for the sake of Dharma.' And the two meanings of this explanation quoted earlier: Powers, etc., are the unique merits of the stainless Buddha, and only the Buddha of fruition can obtain them, while others cannot. Even so, they also exist as hidden Dharmata in the continuum of all sentient beings, so the Dharmata powers, etc., of the previous sentient being period, and the Dharmata powers, etc., of the later Buddha period, between the two, there is no difference between the previous bad and the later good, etc., seemingly contradictory but not contradictory, so it is said to be inconceivable. If sentient beings do not even have Dharmata, then it is conceivable. Here, others (Khenpo) say: 'Here it is said that Dharmata exists without difference before and after, and below it is also said that it exists in a state of no difference to everything at all times, this should be viewed with Dharmata as the standard.' Because important things are described with Dharmata, generally speaking, Dharma and Dharmata are combined and cannot be separated. If it is said that sentient beings have the Dharmata of powers, etc., but do not have powers, etc., themselves, then sentient beings should have powers, etc., because they have the Dharmata of powers, etc. The three wheels have already been acknowledged, so the pervasion as the reason and the manifest pervasion as the example are inseparable. This misunderstanding of 'mentioning Dharmata' etc. is a statement that goes against the profound reality and ultimate meaning of Dharmata. What harm is there in using the word Dharmata for the powers, etc., of Dharmata that we speak of? It's like giving poison to a peacock. The wisdom of the Buddha's powers, etc., mentioned here is merely Dharmata. As the *Mahaparinirvana Sutra* says: 'The Dharma of the Buddhas is the Dharmata of all Dharmas.' If Nirvana is from non-existence to existence, then it is not the unconditioned, permanent Dharma. ' And using nine metaphors to illustrate that sentient beings have Buddha-nature, it is also the Buddha of Dharmata and the Dharmata of... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ི་སྟོབས་སོགས་སོ། །རྒྱུའི་དུས་སུ་རང་བཞིན་གྱི་རིགས་ གཏེར་འདྲའི་སྟོབས་སོགས་ཅན་ལ་སྒྲིབ་པའི་དྲི་མ་དག་པས། འབྲས་བུའི་དུས་སུ་ངོ་བོ་ཉིད་ སྐུ་སྟོབས་སོགས་ཅན་གཏེར་མངོན་དུ་ཐོན་པ་ལྟ་བུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་ཆོས་གཏེར་ ཡིད་ཀྱི་ཁྱིམ་གནས་སེམས་ཅན་དག་ནི་དབུལ་པོ་ལྟ་བུ་སྟེ། །ཞེས་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་མཛེས་ པ་ནི། །རིན་ཆེན་སྐུ་འདྲར་ཤེས་བྱ་སྟེ། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་བྱས་མིན་དང་། །ཡོན་ཏན་རིན་ ཆེན་གཏེར་ཡིན་ཕྱིར། །ཞེས་དང་། ཐུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ནི། །ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་གང་ དག །ཐོབ་གྱུར་རྣམ་ཀུན་རྣམ་དག་པ། །དེ་དག་རང་བཞིན་མཚན་ཉིད་ཅན། །བྱང་ཆུབ་ ཕྱོགས་མཐུན་ཚད་མེད་དང་། །ཞེས་ནས། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཞེས་པའི་བར་ ཏེ། ཆོས་ཉིད་དྲི་བྲལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་བསྐུར་བསྟན་ལ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་དུའང་ ཐེག་ཆེན་རིགས་ལ་སྟོབས་སོགས་ཡོད་པར་གསུངས་ཏེ། དེ་དག་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་དང་། ། ཐམས་ཅད་དང་ནི་དོན་ཆེན་དང་། །ཞེས་པར། འདིར་རིགས་ནི་རྒྱུ་མཚན་བཞིས་མཆོག་ 1-320 ཉིད་དུ་སྟོན་ཏེ། རིགས་དེ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་དང་། ཐམས་ཅད་དོན་ ཆེན་པོ་དང་མི་ཟད་པ་འདི་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ནི་དེ་ ལྟར་སྦྱངས་པ་མིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་མིན་ཏེ་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ་ མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་དང་། དབུས་མཐར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་འཆད་པའི་ཐད་དུ། སངས་རྒྱས་ཆོས་རྣམས་ དག་བྱའི་ཕྱིར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི། སྟོབས་དང་མི་ འཇིགས་པ་དང་མ་འདྲེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཞེས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྟོབས་སོགས་སེམས་ཅན་ ལ་དྲི་བཅས་སུ་ཡོད་པ་དེ་བྱང་སེམས་ཀྱིས་དྲི་མ་དག་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཅེས་པའོ། །འདིས་ ནི་རྒྱུད་བླའི་དེ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཉེས་པ་དང་། །ཡོན་ཏན་མཐར་ཐུག་ཁྱབ་པ་སྟེ། །ཞེས་པའི་ དོན་སེམས་ཅན་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱི་མཚན། རང་རིག་རང་གསལ་ཙམ་ཡོད་ཀྱི་རང་མཚན་ སྤངས་ རྟོགས་གཉིས་མེད་དོ་ཞེས་པ་བཀག་སྟེ། སྟོབས་མི་འཇིགས་མ་འདྲེས་གསུམ་ནི་སྤངས་ རྟོགས་མཐར་ཐུག་ཡིན་པས་སོ། ། དེས་ན་སྟོབས་སོགས་བྲལ་འབྲས་སུ་འཇོག་པའི་གནད་ཀྱང་འདིའོ། །ཅིས་ཏེ་སེམས་ ཅན་ལ་ཆོས་ཉིད་དུ་མེད་པར་ལམ་གྱིས་གསར་དུ་བསྐྱེད་ན་བྲལ་འབྲས་ཀྱི་དོན་མེད་ཅིང་དོན་ དམ་ཆོས་སྐུའི་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ཡོན་ཏན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་སྐུ་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཀྱིས་མ་བསྐྱེད་ པ་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པས་སོ། ། མྱང་འདས་ཆེན་པོར། དེ་བས་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་རྒྱུ་མེད་དོ། །ཞེས་དང་། མྱ་ངན་ ལས་འདས་པ་ནི་བྱས་པའི་རྒྱུ་ལས་གྲུབ་པ་མིན་ཏེ། གསལ་བའི་རྒྱུ་འབའ་ཞིག་གོ
Chinese
如力量等。在因位时，具有自性之种姓（藏文：རིགས，汉语字面意思：家族，种族），如宝藏般的力量等，因清净了遮蔽的垢染，在果位时，本体（藏文：ངོ་བོ་ཉིད，汉语字面意思：自性）身（藏文：སྐུ，梵文天城体：रूप，梵文罗马拟音：rūpa，汉语字面意思：色）的力量等显现出来，就像宝藏显现一样。如同《法藏》中所说：‘安住于意之屋的众生，如同贫者。’以及，本体身之美，应知如珍宝之像。自性非造作，功德乃珍宝之藏。’以及，能仁（释迦牟尼佛）之本体身，是无漏之法，获得一切清净，彼等具有自性之相，菩提（藏文：བྱང་ཆུབ，梵文天城体：बोध，梵文罗马拟音：bodhi，汉语字面意思：觉悟）之顺品（藏文：ཕྱོགས，汉语字面意思：方面，部分）与无量（藏文：ཚད་མེད，梵文天城体：अप्रमाण，梵文罗马拟音：apramāṇa，汉语字面意思：无量）’，乃至‘是名为法身（藏文：ཆོས་ཀྱི་སྐུ，梵文天城体：धर्मकाय，梵文罗马拟音：dharmakāya，汉语字面意思：法身）。’之间，法性（藏文：ཆོས་ཉིད，梵文天城体：धर्मता，梵文罗马拟音：dharmatā，汉语字面意思：法性）离垢之智慧（藏文：ཡེ་ཤེས，梵文天城体：ज्ञान，梵文罗马拟音：jñāna，汉语字面意思：智慧）皆于本体身中宣说。于《经庄严论》中亦说大乘（藏文：ཐེག་ཆེན，梵文天城体：महायान，梵文罗马拟音：mahāyāna，汉语字面意思：大乘）种姓具有力量等，彼等殊胜，且与一切及大义相应。’其中，种姓以四种理由显示为殊胜，种姓是善根殊胜，一切大义且无尽之因。声闻（藏文：ཉན་ཐོས，梵文天城体：श्रावक，梵文罗马拟音：śrāvaka，汉语字面意思：声闻）之善根非如是修习，一切非有，因无力及无畏等。’ 于《中边分别论》中，在阐述一切法（藏文：ཆོས，梵文天城体：धर्म，梵文罗马拟音：dharma，汉语字面意思：法）皆为空性（藏文：སྟོང་པ་ཉིད，梵文天城体：शून्यता，梵文罗马拟音：śūnyatā，汉语字面意思：空性）之处，‘为净佛法故，菩萨（藏文：བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ，梵文天城体：बोधिसत्त्व，梵文罗马拟音：bodhisattva，汉语字面意思：菩提萨埵）当修习。’即指力、无畏及无杂染等。’法性之力量等众生虽有垢染，菩萨能令其清净。’此乃《宝性论》中‘此总相过失，功德至究竟，且周遍。’之义，众生虽有佛之总相，仅有自知自明，然无断证二无别，此乃遮止，力、无畏、无杂染三者乃断证之究竟故。 因此，将力量等安立为离系果之要点亦在此。若众生法性本无，由道新创，则离系果无意义，亦不成究竟法身之不共功德，因法身非由因缘所生，乃无为法故。 于《大涅槃经》中：‘是故涅槃无因。’以及‘涅槃非由造作之因所成，唯是光明之因。’
English
Such as powers, etc. In the causal stage, the lineage of self-nature (Tibetan: རིགས, literal meaning: family, race), like a treasure, possesses powers, etc. Because the obscuring impurities are purified, in the fruition stage, the power of the essence (Tibetan: ངོ་བོ་ཉིད, literal meaning: self-nature) body (Tibetan: སྐུ, Sanskrit Devanagari: रूप, Sanskrit Roman transliteration: rūpa, literal meaning: form) manifests, like a treasure appearing. As it is said in the 'Dharma Treasure': 'Sentient beings dwelling in the house of mind are like the poor.' And, 'The beauty of the essence body should be known as like a precious image. Self-nature is uncreated, and qualities are a treasure of jewels.' And, 'The essence body of the Able One (Shakyamuni Buddha) is the uncontaminated Dharma, having attained all pure aspects, those possessing the characteristics of self-nature, the qualities conducive to enlightenment (Tibetan: བྱང་ཆུབ, Sanskrit Devanagari: बोध, Sanskrit Roman transliteration: bodhi, literal meaning: awakening) and immeasurable (Tibetan: ཚད་མེད, Sanskrit Devanagari: अप्रमाण, Sanskrit Roman transliteration: apramāṇa, literal meaning: immeasurable),' up to 'It is called the Dharmakaya (Tibetan: ཆོས་ཀྱི་སྐུ, Sanskrit Devanagari: धर्मकाय, Sanskrit Roman transliteration: dharmakāya, literal meaning: Dharma Body).' All the wisdom (Tibetan: ཡེ་ཤེས, Sanskrit Devanagari: ज्ञान, Sanskrit Roman transliteration: jñāna, literal meaning: wisdom) of the stainless nature of reality (Tibetan: ཆོས་ཉིད, Sanskrit Devanagari: धर्मता, Sanskrit Roman transliteration: dharmatā, literal meaning: suchness) are taught in the essence body. In the 'Ornament of the Sutras' it is also said that the Mahayana (Tibetan: ཐེག་ཆེན, Sanskrit Devanagari: महायान, Sanskrit Roman transliteration: mahāyāna, literal meaning: Great Vehicle) lineage possesses powers, etc., 'Those are superior and correspond with all and great meaning.' Here, lineage is shown to be supreme for four reasons; lineage is the cause of particularly superior roots of virtue, all great meaning, and inexhaustibility. The roots of virtue of the Shravakas (Tibetan: ཉན་ཐོས, Sanskrit Devanagari: श्रावक, Sanskrit Roman transliteration: śrāvaka, literal meaning: Hearers) are not cultivated in that way; all is not present, because there is no power, fearlessness, etc.' In the 'Distinguishing the Middle from the Extremes', in the section explaining that all dharmas (Tibetan: ཆོས, Sanskrit Devanagari: धर्म, Sanskrit Roman transliteration: dharma, literal meaning: phenomena) are emptiness (Tibetan: སྟོང་པ་ཉིད, Sanskrit Devanagari: शून्यता, Sanskrit Roman transliteration: śūnyatā, literal meaning: emptiness), 'To purify the Buddha's teachings, Bodhisattvas (Tibetan: བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ, Sanskrit Devanagari: बोधिसत्त्व, Sanskrit Roman transliteration: bodhisattva, literal meaning: Enlightenment Being) should practice.' This refers to power, fearlessness, and non-contamination, etc. 'The powers, etc., of the nature of reality, which sentient beings possess with defilements, are purified by Bodhisattvas.' This is the meaning of 'This general characteristic, ultimate qualities, and pervasiveness' in the 'Uttaratantra'. Although sentient beings have the general characteristics of the Buddha, only self-awareness and self-illumination, but no inseparability of abandonment and realization, this is refuted, because power, fearlessness, and non-contamination are the ultimate abandonment and realization. Therefore, the key to establishing powers, etc., as the result of separation also lies here. If sentient beings did not inherently possess the nature of reality and it were newly created by the path, then the result of separation would be meaningless, and it would not become a unique quality of the ultimate Dharmakaya, because the Dharmakaya is not created by causes and conditions, it is unconditioned. In the 'Great Nirvana Sutra': 'Therefore, Nirvana has no cause.' And, 'Nirvana is not accomplished from a created cause, but only from the cause of clarity.' -------------------------------------------------------------------------------- །གསལ་