Tibetan
་སྣང་བ་ཞེས་པ་ཀུན་ཡང་དེའི་དོན་གསལ་བ་དང་སྣང་བར་བྱེད་པར་བཤད་པ་ཡིན་གསུངས། གཉིས་པ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱུན་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་ཚུལ་ལ། སྒོམ་དོན་ངོ་སྤྲད་པ་དང༌། དེ་ལ་བཞག་ཐབས་བསྟན་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། དེ་བས་ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་པའི། །རང་བཞིན་དག་ནི་མི་དམིགས་པས། །བདག་མེད་པ་ཉིད་སྒོམ་གང་ཉིད། །དེ་ཉིད་ཤེས་རབ་སྒོམ་པ་ཡིན། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་གོང་གི་རིགས་པ་དག་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཏན་ལ་ཕབ་པས་རང་བཞིན་མེད་པར་གྲུབ་པ་དེ་བས་ན། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པས་བསྡུས་པའམ་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་པའི་རང་བཞིན་དག་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་གང་དུའང་མི་དམིགས་པར་རྟོགས་པས། དེ་དག་ལ་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་ཉིད་དུ་སྒོམ་པ་གང་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དམ་པའི་གནས་ལུགས་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་སྒོམ་པ་ཡིན། ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས། རང་གི་སྡེ་པ་དག་གིས་ཤེས་བྱ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྫས་སུ་གྲུབ་པར་ཁས་བླངས་ནས་དེ་དག་ཕྱི་རོལ་པས་ཀུན་བཏགས་པའི་གང་ཟག་གིས་སྟོང་པ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བས་རྣམ་པར་རིག་པ་གཞན་གྱི་དབང་རྫས་སུ་གྲུབ་པར་ཁས་བླངས་ནས། དེ་ལ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པར་འདོད་པ་དག་ལ་ནི་ཤེས་རབ་མཐར་ཐུག་པ་སྒོམ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་མདོ་སྡེ་དང་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་དག་ལས། ཉི་ཚེའི་སྟོང་ཉིད་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཀྱི། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཡིན་པས། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ཅིའི་ངོ་བོར་ཡང་མ་གྲུབ་པར་སྒོམ་པ་དེ་ཁོ་ན་ཤེས་རབ་མཐར་ཐུག་སྒོམ་པ་ཡིན་པར་བསྟན་གསུངས། གཉིས་པ། དེ་ལ་བཞག་ཐབས་བསྟན་པ་ལ། དངོས་དང༌། དེའི་རྒྱུ་མཚན་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །གང་གི་རང་བཞིན་མ་མཐོང་བཞིན། །ཤེས་རབ་དེ་ཉིད་རིགས་བཤད་པ། །རྣམ་རྟོག་མེད་པ་དེ་སྒོམ་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་ཤེས་བྱ་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གྲུབ་ན། ཤེས་རབ་དེ་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པར་གྲུབ་བམ་མ་གྲུབ། མ་གྲུབ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་མི་འགྲུབ་ལ། གྲུབ་ན་ཤེས་རབ་དེ་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པར་ཇི་ལྟར་གྲུབ་སྙམ་ན། སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི། ཤེས་བྱའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན་ལ་དཔྱད་པས། གང་གིའང་རང་བཞིན་མ་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་དུ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་དེ་ཉིད་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་རིགས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ་ལས། གང་ཚེ་དངོས་དང་དངོས་མེད་དག །བློ་ཡི་མདུན་ན་མི་གནས་པ། །དེ་ཚེ་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པས། །དམིགས་པ་མེད་པར་རབ་ཏུ་ཞི། །ཞེས་དང༌། ཇོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དབུ་མའི་མན་ངག་ལས། ཤིང་གཉིས་དྲུད་པ་ལས་མེ་བྱུང་བས་ཤིང་ཟད་པ་ན་མེ་རང་ཞི་བའི་དཔེས་བཤད་པ་ལྟར། ཤེས་བྱ་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱང་རང་ཞི་བའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རིག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པས་ན། དབུ་མའི་མན་ངག་ལས། རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པར་གྲུབ་ཙ་ན། ཤེས་རབ་དེ་ཉིད་ཀྱང་སྣང་བ་མེད་པར་འོད་གསལ་བ། སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བ། ཅིའི་ངོ་བོར་ཡང་མ་གྲུབ་པས། བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་དུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་བསལ་ཏེ་བར་སྐབས་དེར་ཤེས་པ་ཅི་ལ་ཡང་མི་རྟོག ཅི་ལ་ཡང་མི་འཛིན། དྲན་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དགྲའམ་ཆོམས་རྐུན་མ་ལངས་ཀྱི་བར་དུ། དེ་ལྟ་བུ་ལ་ཤེས་པ་གནས་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་བྱ་བ་ཙམ་དུ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་དེ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་ཅིང་སྒོམ་པར་བྱ། ཞེས་པ་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་དེའི་རྒྱུ་མཚན་བཤད་པ་ལ། འཁོར་བ་སྤོང་ཞིང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མཆོག་འཐོབ་པ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་མེད་སྒོམ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང༌། དེ་ཉིད་ལུང་གིས་སྒྲུབ་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། རྣམ་རྟོག་ལས་བྱུང་སྲིད་པ་འདི། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་དེ། །དེ་ཕྱིར་མ་ལུས་རྟོག་སྤངས་པ། །མྱ་ངན་འདས་པ་མཆོག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་ཤེས་རབ་ཏུའང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགག་ཅིང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་དེ་ཙམ་དུ་ཉེས་དམིགས་སུ་ལྟ་བ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྤྱིར་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་གཉིས་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པར་གསུངས་པ་ལས། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་སྟེ། རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བདག་དང་ཆོས་རྟོག་པ་གཉིས་སུ་འདུས་ལ། སྲིད་པ་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་ཏུ་རྟོག་པ་ལས་འབྱུང་ཞིང༌། དེ་ཡང་ཆོས་སུ་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་སྟེ། བདག་ཏུ་བརྟགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རང་གཞན་ཐ་དད་དུ་རྟོག གཞན་ལ་ཡང་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པ་དང་ཐ་མལ་པའི་ཕྱོགས་གསུམ་དུ་བརྟགས་པ་ལས་དུགས་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབྱུང་ལ། དེ་ལས་དགེ་དང་མི་དགེའི་རྣམ་རྟོག་འབྱུང་བས་ན་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་ཡང་རྣམ་རྟོག་ཙམ། དེ་ལས་ཁམས་གསུམ་དུ་སྐྱེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབྱུང་བས་སྡུག་
Chinese
据说，“显现”一词也说明了它的意义和显现。第二，关于如何安住于证悟智慧的相续，分为开示禅修的意义和指示安住于此的方法两部分。第一部分是：因此，一切诸法的自性都不可得，修习无我即是禅修，这就是修习智慧。如是说，也就是说，通过上述的理路，一切诸法都已确定，因此成立了无自性。因此，对于以所取和能取所摄，或者以蕴、界、处所摄的一切诸法，由于了知其自性在有和无任何处都不可得，因此，修习它们的人无我和法无我，这就是修习了知一切诸法究竟实相的智慧。夏惹瓦说：自己的宗派承认所知色等是所取和能取等的实有，并认为它们空于外道所假立的补特伽罗，瑜伽行派则承认唯识是他力的实有，并认为它空于所取和能取二者，对于这些人来说，并没有修习究竟智慧，如经部和中观的论典中所说：庸俗的空性是外道徒的。因此，修习不成立为有和无任何体性，这才是修习究竟智慧，如是开示。第二，关于指示安住于此的方法，分为正文和解释其理由两部分。第一部分是：以智慧不见诸法的一切自性，解释智慧的理路，修习无分别。如是说，也就是说，如果以智慧成立了所知无自性，那么智慧本身是成立为无自性还是不成立？如果不成立，则一切诸法都不能成立为无自性。如果成立，那么智慧本身如何成立为无自性呢？如果这样想，就像之前所说的那样，以各别观察的智慧来观察一切所知的诸法，就像没有见到任何的自性一样，各别观察的智慧本身也是无自性
English
It is said that the term "appearance" also explains its meaning and manifestation. Secondly, regarding how to abide in the continuum of realization wisdom, it is divided into two parts: introducing the meaning of meditation and instructing on how to abide in it. The first part is: Therefore, the nature of all phenomena is unattainable, meditating on selflessness is meditation itself, and that is meditating on wisdom. It is said that, that is, through the above reasoning, all phenomena have been determined, so it is established that there is no self-nature. Therefore, for all phenomena included in the grasped and the grasper, or included in the aggregates, elements, and sources, since it is understood that their nature is unattainable in either existence or non-existence, therefore, meditating on them as the selflessness of persons and the selflessness of phenomena is the meditation of wisdom that knows the ultimate reality of all phenomena. Sharawa said: One's own sect admits that knowable forms, etc., are established as entities of the grasped and the grasper, etc., and considers them empty of the person fabricated by outsiders, while the Yogacara school admits that consciousness-only is established as the entity of other-power, and considers it empty of both the grasped and the grasper. For these people, there is no meditation of ultimate wisdom, as stated in the sutras and Madhyamaka treatises: The mundane emptiness is of the heretics. Therefore, meditating on not being established as any entity of existence or non-existence is the meditation of ultimate wisdom, as shown. Secondly, regarding instructing on how to abide in it, it is divided into the main text and explaining its reasons. The first part is: With wisdom, one does not see all the natures of phenomena, explaining the reasoning of wisdom, meditate on non-discrimination. It is said that, that is, if it is established by wisdom that the knowable is without self-nature, then is wisdom itself established as without self-nature or not established? If it is not established, then all phenomena cannot be established as without self-nature. If it is established, then how is wisdom itself established as without self-nature? If you think like this, just as it was shown before, with the wisdom of individual examination, examining all knowable phenomena, just as one does not see any self-nature, the wisdom of individual examination itself is also without self-nature.
Chinese
在运用理智方面，当事物和非事物，不在心的面前存在时，因为没有其他形态，所以没有目标而完全寂灭。正如阿底峡尊者的中观口诀所说：就像两木摩擦生火，木头烧尽时，火自然熄灭一样。在所知未成立时，通过知的方式，知本身也以自寂的方式，证悟那如实空性。因此，中观口诀中说：当自相和共相的一切法都不存在时，智慧本身也无显现而光明，远离一切戏论，不成立任何体性。消除沉没和掉举等一切过失，在那期间，知不缘任何事物，不执着任何事物，舍弃一切忆念和作意。直到分别的敌人或强盗未出现之前，应如是安住于知。如是，对于无分别的智慧，仅仅是作为，也安住和修习于无分别。这是（以上所说的）意义。第二，解释其理由，分为为了舍弃轮回而获得涅槃，必须修习无分别的理由，以及以教证成立该理由两部分。第一部分是：‘轮回生于分别，其自性即是分别，因此完全舍弃分别，即是殊胜之涅槃。’如是说。也就是说，在般若经中也遮止分别，为什么对分别如此看待为过患呢？总的来说，业和烦恼二者被说是集谛，而这一切也仅仅是分别。一切分别都可归纳为我执和法执两种。三有的一切都从我执产生，而我执也从法执产生。依赖于我执，而分别自他。在他人方面，又分别可爱、不可爱和中庸三类，由此产生三毒的分别。由此产生善和非善的分别，因此集谛也仅仅是分别。由此产生于三界中出生的分别，因此是苦。
English
In the application of reasoning, when things and non-things do not exist before the mind, because there is no other form, it is completely pacified without an object. As stated in Jowo Atisha's Middle Way instructions: Just as fire arises from rubbing two pieces of wood, and when the wood is exhausted, the fire naturally extinguishes itself. When the knowable is not established, through the means of knowing, knowledge itself is also self-pacified, realizing that suchness is emptiness. Therefore, in the Middle Way instructions, it says: When all phenomena with characteristics of self and generalities are established as non-existent, that wisdom itself is also clear and luminous without appearance, free from all elaborations, and not established as any entity. Eliminating all faults such as sinking and excitement, during that interval, knowledge does not conceptualize anything, does not grasp anything, and abandons all mindfulness and attention. Until the enemy of discrimination or the robber of concepts arises, knowledge should abide in such a state. Thus, even in the mere act of non-discriminating wisdom, one should abide and meditate on that which is without discrimination. This is the meaning (of what was said above). Secondly, explaining the reason for this, there are two parts: the reason why one must meditate on non-discrimination in order to abandon samsara and attain the supreme nirvana, and the establishment of that reason through scripture. The first part is: 'This existence arises from discrimination, its nature is discrimination, therefore completely abandoning discrimination is the supreme nirvana.' Thus it is said. That is to say, discrimination is also prohibited in the Prajnaparamita Sutra. Why is discrimination regarded as such a fault? In general, karma and afflictions are said to be the truth of origination, and all of that is merely discrimination. All discriminations are condensed into the two discriminations of self and phenomena. All three realms of existence arise from the discrimination of self, and that also arises from the discrimination of phenomena. Based on the concept of self, one distinguishes between self and others. In relation to others, one also distinguishes between the three categories of lovable, unlovable, and neutral, from which arise the discriminations of the three poisons. From this arises the discrimination of virtue and non-virtue, therefore the truth of origination is also merely discrimination. From this arises the discrimination of being born in the three realms, therefore it is suffering.