Tibetan
འཐོབ། དེ་ས་བཅུ་དག་ཏུ་གོམས་པར་བྱས་པ་ལས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ཕྲ་མོ་ཙམ་ཡང་མ་ལུས་པར་སྤངས་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་མི་རྟོག་པའི་ངང་དུ་འགྱུར་བའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཞེས་པ་སྟེ། སྤྱིལ་བུ་བའི་ཞལ་ནས། རྣམ་པར་མི་རྟོག་བསམས་གྱུར་ན། །ཞེས་པ་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། གཉེན་པོའི་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དང༌། ཐོབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་ཀྱང་འདས་པ་སྟེ། དང་པོ་ནི་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱས་པས་ཆགས་སྡང་ལ་སོགས་པར་ཞེན་པའོ། །དེའི་གཉེན་པོ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གམ་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་པོར་ཡང་མི་རྟོག་པའོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་ཡིན་པ་ལ། རྒྱུ་ལ་མཚན་མ་མེད་པར་ཡང་མི་རྟོག །འབྲས་བུ་སྨོན་པ་མེད་པར་ཡང་མི་རྟོག །ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཡང་མི་རྟོག་པའོ། །བུད་ངྷའི་སྐུ་གསུམ་ཕྲིན་ལས་དང་བཅས་པ་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ཡང་ཐོབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་པས་དེ་ཡང་སྤོང་པ་སྟེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་གཟུངས་འགྲེལ་ལས། ས་རྡོའི་བྲག་དང༌། ཤེལ་གྱི་བྲག་དང༌། གསེར་གྱི་བྲག་དང༌། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་བྲག་སྟེ། དེ་རྣམས་བརྐོས་པས་དེ་ལས་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ནས་བཻཌཱུརྱ་ལེན་པའམ་ཡོང་བའི་དཔེས་མི་རྟོག་པ་དེ་རྟོག་པ་བཞི་པོ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པར་གསུངས། འཁོར་བ་ལ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་དང་བར་མཚམས་མེད་པ་སྟེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཟད་ཀྱི་བར་དུ་ཐར་མེད་པས་ན་བགྲོད་དཀའ་བ་ལས་འདས་ནས་རིམ་གྱིས་མི་རྟོག་པ་འཐོབ་པ་སྟེ། ད་ལྟ་ཀུན་ཐོད་པ་བོར་བས་ཆོག་ཟེར་བ་ཡོད་དེ་འཁྲུལ་བ་ཡིན། དུས་གཅིག་ལ་པན་མཆོངས་མི་བཏུབ། མས་ཞར་སྐྱེས་བུ་གསུམ་ལ་རིམ་གྱིས་བློ་སྦྱངས་པ་ལས་གདོད་དྲོད་ལ་སོགས་པ་རིམ་པར་ཡོང་བ་ཡིན་གསུངས། གསུམ་པ། དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བསྡུ་བ་ནི། ལུང་དང་རིགས་པ་དག་གིས་ནི། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་མེད་པའི། །རང་བཞིན་མེད་པ་ངེས་བྱས་ནས། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་སྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྨོས་མ་ཐག་པའི་ལུང་གི་དུམ་བུ་གཉིས་དང༌། ཡོད་མེད་སྐྱེ་འགོག་ལ་སོགས་པའི་རིགས་པ་གསུམ་པོ་དེ་དག་གིས་ནི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་གཟོད་མ་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དོན་གྱིས་ན་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ངེས་པར་བྱས་ནས། སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཉིད་དུའང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་བསྒོམ་པར་བྱ། ཞེས
Chinese
获得。那从十地清净之处修习，以金刚喻定，连最细微的分别习气也无余断除，于佛地转为无分别之状态。如是说。如是说。斯比布瓦（spyi bu ba）的口中说：若思无分别。意思是说，也超越了自性之分别，对治之分别，自性性之分别，获得之分别。第一种是不如理作意，而对贪嗔等产生执着。其对治是六度或三十七道品也不分别。诸法之自性是三解脱门，对因不执着于相，对果也不希求，对自性也不分别为空性。欲求获得佛陀之三身及事业，力量与无畏等等，也是获得之分别，所以也要舍弃。在《无分别陀罗尼释》中说：土石之岩，水晶之岩，黄金之岩，各种珍宝之岩。雕刻那些，从超越那些的彼岸，以取得或到来青金石为例，说明无分别超越了所有四种分别。轮回没有开始、结束和间断，因此在分别未尽之前没有解脱，所以从超越难行之处，逐渐获得无分别。现在有人说丢掉一切念头就可以了，这是错误的。一次不能跳过悬崖。玛霞（mas zhar）说，对三个天生瞎子逐渐修习心，最初的暖相等次第才会到来。第三，归纳那些意义是：以圣教与理智，诸法皆无生，无自性已定，修习无分别。如是说。如前所说的圣教的两个部分，以及有无生灭等等三种理智，以那些确定了蕴、界、处的一切诸法，从最初就没有出生的意义上来说，以听闻和思维所生的智慧确定为无自性之后，如前所示，连智慧本身也不分别，应当修习。
English
Attainment. Having practiced in the ten pure lands, with the Vajra-like Samadhi, even the subtlest traces of conceptualization are completely abandoned, and one transforms into a state of non-conceptualization in the Buddha-land. Thus it is said. Thus it is said. From the mouth of Spilbuwa: If one contemplates non-conceptualization. This means it also transcends the conceptualization of self-nature, the conceptualization of antidote, the conceptualization of self-natureness, and the conceptualization of attainment. The first is clinging to attachment, aversion, etc., due to improper attention. Its antidote is not to conceptualize even the six perfections or the thirty-seven factors of enlightenment. The self-nature of all dharmas is the three doors of liberation, not clinging to characteristics in the cause, not desiring results, and not conceptualizing self-nature as emptiness. Desiring to attain the three bodies and activities of the Buddha, powers and fearlessness, etc., is also the conceptualization of attainment, so it must also be abandoned. In the commentary on the Non-Conceptual Dharani, it says: Rock of earth and stone, rock of crystal, rock of gold, rock of various jewels. By carving those, taking or coming from the other side beyond those, as an example of lapis lazuli, it is said that non-conceptualization transcends all four conceptualizations. Samsara has no beginning, end, or interval, so there is no liberation until conceptualization is exhausted, so gradually attaining non-conceptualization from beyond the difficult-to-traverse. Now some say it is enough to abandon all thoughts, but this is a mistake. One cannot jump over a cliff at once. Maszhar said that by gradually training the minds of three congenitally blind people, the initial warmth and other stages will gradually come. Third, summarizing those meanings is: By scripture and reason, all dharmas are unborn, having determined no self-nature, cultivate non-conceptualization. Thus it is said. With the two parts of the scripture mentioned earlier, and the three kinds of reasoning such as existence, non-existence, birth, and cessation, with those, having determined that all dharmas of aggregates, elements, and sense bases are without self-nature in the sense that they are unborn from the very beginning, with the wisdom arising from hearing and thinking, as shown before, even in wisdom itself, one should cultivate non-conceptualization.
Tibetan
་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དང་པོར་ལས་དང་འབྲས་བུའི་ཆེ་བ་བསྒོམས་ཤིང་དེ་ལ་ཡིད་ཆེས་པས་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང༌། དེ་ནས་སྲིད་པ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་དུ་བསྒོམས་པས་དེ་ལས་ཡིད་འབྱུང་བ་འཐོབ་པར་བྱས་ལ། ཁམས་གསུམ་ལ་སྲིད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང༌། དེ་ནས་མ་བྱེད་བྱེད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དབང་གིས་སྲིད་པ་ན་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཐོབ་པར་བྱས་ལ། དེ་རྣམས་རྟོག་པ་མ་ལུས་པར་སྤོངས་པའི་ཆོས་སྐུ་ལ་དགོད་པར་འདོད་ཅིང་དམ་འཆའ་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད། དེ་ནས་འབྲས་བུ་འདོད་པས་རྒྱུ་ལ་འཇུག་དགོས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་བླངས་ལ་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་བསླབས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཐབས་ཀྱི་ཆ་དག་བརྟན་པར་བྱས་ལ། དེ་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་བརྟག་བྱའི་དངོས་པོ་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་ལུང་དང་རིགས་པས་གཏན་ལ་ཕབ་ནས། དེ་ལྟར་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཉིད་ཀྱང་རང་ཞི་བའི་ཚུལ་གྱིས་གང་དུ་ཡང་མི་རྟོག་པ་ཉིད་དུ་སྒོམ་པ་ཞིག་གིས་དངོས་པོར་འཛིན་པ་སྤོང་བར་ནུས་པ་ཡིན། ཞེས་ཤ་ར་བས་གསུངས་ཤིང༌། པུ་ཏོ་བའི་ཞལ་ནས། རིགས་པས་བརྟག་བྱ་མ་གྲུབ་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པ་མེད་པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཁ་ཙམ་གྱིས་བསྒོམས་པས་དངོས་པོར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་མི་གྲོལ། ད0ེར་ན། ནམ་མཁའི་ནང་ན་སྲིན་པོ་ཡོད་ཟེར་བའི་དུས་སུ་སྲིན་པོ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་བསྒོམས་པས་སྲིན་པོའི་འཇིགས་པ་ལས་མི་གྲོལ། སྒྲོན་མེ་བཏེགས་ནས་བཙལ་བས་མེད་པར་ཤེས་ནས། གཟོད་དེའི་འཇིགས་པ་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་བ་བཞིན་གསུངས། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྒྲུབ་པ་ཉམས་སུ་བླང་བའི་ཐབས་བཤད་ནས། གཉིས་པ། ཐབས་དེ་ལས་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་བཤད་པ་ནི། དེ་ལྟར་དེ་ཉིད་བསྒོམས་བྱས་ན། །རིམ་གྱིས་དྲོད་སོགས་ཐོབ་བྱས་ནས། །རབ་དགའ་ལ་སོགས་ཐོབ་འགྱུར་ཏེ། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཡུན་མི་རིང༌། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་གོང་དུ་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་དེ་ལྟར་དུ་ཐབས་ཀྱི་ཆ་མ་ཚང་བ་མེད་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་བསྒོམས་བྱས་ན། དང་པོར་ཚོགས་ལམ་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་སྐྱེ་སྟེ་དུས་དེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །མཐའ་ཡས་ཕ་རོལ་ཚོགས་རྣམས་ལེགས་བསགས་ནས། །ཆོས་ལ་སེམས་པ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་ངེས་ཕྱིར། །དོན་གྱི་རྣམ་པ
Chinese
也就是说，首先修习业和果的殊胜，并对此深信不疑，从而断除罪恶和不善的分别念。然后，修习一切有为法皆为痛苦，由此获得出离心，并断除对三界有为法的分别念。接着，对那些不应作而作的众生，由于分别念的支配而在轮回中遭受种种痛苦，生起慈悲心。并发起菩提心，立誓要让这些众生完全断除分别念，证得法身。然后，由于希求果位，必须进入因地，因此受持菩萨戒，并修学增上戒律和增上心学。像这样稳固了方便之分。然后，为了断除一切分别念，通过教证和理证，确定了在胜义谛中没有任何可观察的事物。像这样，即使是确定胜义谛的个别观察智慧，也要以自性寂灭的方式，修习不作任何分别，这样才能断除对实有的执着。这是夏惹瓦所说的。普多瓦也说：如果没有通过理证确定所观察的事物不存在，仅仅口头上修习无分别，就无法从对实有的分别念中解脱。例如，当人们说天空中有魔鬼时，如果仅仅想着没有魔鬼，是无法从对魔鬼的恐惧中解脱的。只有举起灯来寻找，发现确实没有魔鬼，才能真正从恐惧中解脱。他们讲述了修习大乘波罗蜜多乘的方法。第二，讲述从该方法中产生的果：像这样修习真如，逐渐获得暖相等，最终获得极喜等，成佛菩提为时不远。如是说。也就是说，如前所述，由于方便之分没有缺失，因此修习不分别真如之义，首先会生起资粮道的小、中、大三种，此时，菩萨积累无边福德智慧资粮，由于对佛法生起极大的信心，对于义的方面
English
That is to say, first contemplate the greatness of karma and its results, and with faith in this, abandon the thoughts of sin and non-virtue. Then, by contemplating all existence as suffering, obtain renunciation from it, and abandon thoughts of existence in the three realms. Then, generate compassion for those beings who do what should not be done, and who, under the influence of discrimination, experience various sufferings in existence. And generate the mind of enlightenment, desiring and vowing to lead them to the Dharmakaya, where all discriminations are abandoned. Then, since one must enter the cause because one desires the fruit, take the vows of a Bodhisattva and train in higher morality and the training of the mind. In this way, stabilize the aspects of skillful means. Then, in order to abandon all discriminations, establish through scripture and reasoning that in reality, there is no object to be examined. In this way, even the wisdom of individual examination that establishes reality, by its very nature of pacification, is cultivated as non-discrimination, which is capable of abandoning the grasping of things as real. This is what Sharawa said. Putowa also said: Without establishing through reasoning that what is to be examined does not exist, merely cultivating non-discrimination in words will not liberate one from the discrimination of grasping at things as real. For example, when people say there are demons in the sky, merely thinking that there are no demons will not liberate one from the fear of demons. Only by raising a lamp and searching, and knowing that there are none, will one truly be freed from that fear. They explained the method of practicing the Mahayana Paramita path. Second, explaining the fruit that comes from that method: By meditating on suchness in this way, gradually obtaining warmth and so on, one will eventually obtain great joy and so on, and Buddhahood will not be long in coming. It is said. That is to say, as stated above, since there is no lack of aspects of skillful means, therefore, by meditating on the meaning of suchness without discrimination, first the small, medium, and large three types of the path of accumulation will arise, and at that time, the Bodhisattva accumulates boundless merit and wisdom, and because of generating great faith in the Dharma, for the aspect of meaning,